Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

κεφάλαιο 25-γοβίτσες

«Εγώ λέω καρέ» είπε η Κριστίνα.
«Όχι καρέ. Έχει στρογγυλό πρόσωπο» είπε ο Φίλιπ.

Η Σοφία καθόταν με βρεγμένα μαλλιά σε μια βολική καρέκλα κομμωτηρίου και οι δυο τους βρίσκονταν από πάνω της και μιλούσαν για αυτή σαν να ήταν αόρατη. Ή ακόμα χειρότερα, σαν ανήσυχοι γονείς για την πορεία της κόρης τους.
«Μήπως να αφήσουμε την Αμάντα να μιλήσει που είναι και η δουλειά της κιόλας;» ειρωνεύτηκε η Σοφία ανίκανη να ελέγξει τα νεύρα της. Η κομμώτρια φορούσε ένα ευγενικό χαμόγελο αλλά δεν έδειχνε να απολαμβάνει αυτό που γινόταν.
«Πιστεύω ότι η Σοφία είναι πολύ όμορφη και το φυσικό χρώμα της είναι πολύ ζεστό. Προτείνω μερικές αφέλειες για να τονίσουμε τα μάτια της και ίσως ελάχιστες ανταύγειες» είπε η κοπέλα με σταθερό τόνο. Η Σοφία εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησε ότι για την Αμάντα αυτή ήταν η δουλειά της και την αντιμετώπιζε ως κάτι απόλυτα σοβαρό. Μπορεί να μην μελετούσε κάτι που θα έσωζε την ανθρωπότητα από τον καρκίνο, μπορεί να μην έκανε εγχειρήσεις ανοικτής καρδίας, αλλά αγαπούσε τη δουλειά της και έκανε ό,τι μπορούσε για να την κάνει σωστά. Η Σοφία ένιωσε ξαφνικά σαν χαζή που πίστευε ότι μόνο η δική της δουλειά ήταν ουσιαστική. Ήταν σνομπ. Κάθε άνθρωπος έκρινε τη δική του δουλειά ως την πιο σοβαρή. Και αυτό που σε κάνει σοβαρό επαγγελματία είναι το πάθος με το οποίο κάνεις κάτι, όχι η γκλαμουριά της θέσης, η καταξίωση. Ούτε καν οι απολαβές.

«Συμφωνώ με την Αμάντα» είπε η Σοφία. Της άρεσε που η κοπέλα δεν πρότεινε ριζοσπαστικές αλλαγές. Μα τι στο καλό ήθελαν οι άλλοι; Να την κάνουν άλλον άνθρωπο; Άκου καρέ! «Μερικές αφέλειες είναι ό,τι πρέπει. Και αυτό, μόνο επειδή επέμεινε ο Φίλιπ» συμπλήρωσε. Η Κριστίνα ανασήκωσε τους ώμους αδιάφορα.
«Μιας και είμαστε εδώ θα φτιάξω τα νύχια μου» είπε και εξαφανίστηκε σε ένα άλλο χώρο του υπερπολυτελούς κομμωτηρίου. Ο Φίλιπ είπε ότι έχει να αγοράσει ένα δώρο και άφησε τη Σοφία με την Αμάντα.

«Πολύ ωραίος άντρας» είπε η κοπέλα με έναν αναστεναγμό μόλις έμειναν μόνες. Η Σοφία χαμογέλασε αλλά δεν απάντησε. Ωραίος; Μόνο ωραίος;
«Επειδή δεν κατάλαβα» ρώτησε η Αμάντα «με ποια από τις δυο τα έχει;». Η Σοφία γέλασε με την καρδιά της για μερικά δευτερόλεπτα ενώ η Αμάντα διάλεγε ψαλίδι λίγο πριν της κόψει τα μαλλιά.
«Δεν είναι εμφανές;» ρώτησε ρητορικά αλλά η κοπέλα έγνεψε αρνητικά.
«Για μένα, όχι» απάντησε. «Αρχικά νόμιζα ότι είναι με την άλλη κοπέλα, αλλά εσένα κοιτάει συνεχώς».
«Επειδή αυτός επέμενε να έρθουμε εδώ και θέλει να βεβαιωθεί ότι δεν νιώθω άβολα» επεσήμανε. «Είμαστε οικογενειακοί φίλοι» συμπλήρωσε, για να είναι ξεκάθαρη.
«Μάλιστα» είπε η Αμάντα με έναν τρόπο που έδειχνε ότι αμφισβητούσε όσα άκουγε.


Σαράντα λεπτά μετά, η Σοφία κοιτούσε τα μαλλιά της και ομολογούσε ότι της άρεσαν πολύ. Οι αφέλειες έπεφταν λίγο πιο ψηλά από τα φρύδια της και η Αμάντα είχε ισιώσει τα κυματιστά μαλλιά της σε ένα άψογο χτένισμα.
«Δε νομίζω ότι χρειάζεσαι ανταύγειες. Είσαι πολύ όμορφη» της είπε ζεστά. Η Σοφία την ευχαρίστησε για την εξαιρετική δουλειά. Πρώτη φορά έβλεπε τον εαυτό της έτσι. Ήταν όμορφη, χωρίς να είναι προκλητική. Δεν είχε καταλάβει ότι μπορούσες να έχεις το ένα χωρίς το άλλο.
«Μπορείς να χτενίζεις τις αφέλειες και στο πλάι αν θες μια αλλαγή» πρότεινε η Αμάντα, η οποία εντωμεταξύ είχε πατήσει ένα κουμπί και έγερνε το κάθισμα της Σοφία προς τα πίσω.
«Τι κάνεις εκεί;» τρόμαξε η Σοφία αλλά η Αμάντα γέλασε.
«Σου βγάζω τα φρύδια! Πόσο καιρό έχεις να τα βγάλεις;» τη μάλωσε και με ένα τσιμπιδάκι άρχισε να την περιποιείται.
«Εμ…» ψέλλισε ντροπαλά η Σοφία «κάπου δέκα χρόνια».
«Είσαι τυχερή που είσαι τόσο όμορφη από τη φύση σου» είπε σοβαρά η Αμάντα και η Σοφία συνειδητοποίησε ότι είχε καιρό να ακούσει κάτι τόσο όμορφο. Της έλειπαν τα κομπλιμέντα. Μέχρι σήμερα πίστευε ότι το να είσαι όμορφη και να σου το λένε ήταν κάτι σαν προσβολή, σαν να σου αναδείκνυαν την εξωτερική ομορφιά σου ενώ αυτή που είχε σημασία ήταν η εσωτερική. Αλλά όχι. Δεν ήταν υποχρεωτικό να διαλέξεις. Μπορούσες να τα συνδυάσεις.

Η Σοφία δεν έφτιαξε τα νύχια της, αλλά κανόνισε ραντεβού με δική της πρωτοβουλία για την επόμενη βδομάδα. Κάθισε στο σαλονάκι και περίμενε την Κριστίνα, αφού πλήρωσε και για τις δυο τους, πριν προλάβει ο Φίλιπ να το κάνει εκείνος.

Λίγο μετά εμφανίστηκε η Κριστίνα με ένα έντονο μπορντό χρώμα στα υπέροχα νύχια της. «Σου πάνε πολύ» της είπε για τα μαλλιά της και η Σοφία την ευχαρίστησε.

Ο Φίλιπ ήρθε μετά από δέκα λεπτά, κρατώντας μια σακούλα. Χωρίς να σχολιάσει τίποτα, πήγε να πληρώσει. Η Αμάντα τον ενημέρωσε ότι τον είχε προλάβει η Σοφία και μετά από μερικά λεπτά κηρύγματος, βγήκαν από το μαγαζί και κατευθύνθηκαν στο πάρκινγκ.
«Θα με αφήσεις σπίτι σου πριν πας τη Σοφία;» ρώτησε η Κριστίνα. «Έχω να μελετήσω μια πρόσοψη» συμπλήρωσε. Η Σοφία αναρωτήθηκε αν είναι αρχιτέκτονας. Μάλλον.
«Φυσικά» είπε ήρεμα ο Φίλιπ και αυτό έκανε. Δεκαπέντε λεπτά μετά την άφηνε έξω από το κτίριο όπου έμενε και της υποσχέθηκε ότι θα είναι γρήγορα πίσω. Τους φαντάστηκε να αγκαλιάζονται στο κρεβάτι, να φιλιούνται, να…

«Είσαι πολύ όμορφη» της είπε με το που έμειναν μόνοι. Σχεδόν μέσα στο πρώτο λεπτό. Η Σοφία ένιωσε ένα καυτό κύμα να την πλημμυρίζει. Ένα απλό κομπλιμέντο ήταν, αλλά την έκανε πολύ χαρούμενη.
«Ευχαριστώ» ψέλλισε αδύναμα. Γιατί δεν της είχε πει κάτι πιο πριν; Γιατί ένιωσε την ανάγκη να το κάνει όταν έμειναν μόνοι; Αν την έβλεπε απόλυτα φιλικά, θα την κολάκευε ανοιχτά. Εκτός αν η Κριστίνα ήταν ζηλιάρα. Δεν ήξερε τι να σκεφτεί.
«Αυτά είναι για σένα» της είπε και της έδειξε τη σακούλα που ήταν στο πίσω κάθισμα. Ήταν ένα ζευγάρι γόβες. Μαύρες. Όχι πολύ ψηλές αλλά πολύ σέξι. Τις είχε δοκιμάσει στο κατάστημα με τα παπούτσια όπου είχαν πάει πριν από λίγες ώρες αλλά τις είχε απορρίψει επειδή δεν ήταν πρακτικές.
«Κάθε κορίτσι που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να έχει ένα ζευγάρι μη-πρακτικές γόβες» της είπε χιουμοριστικά, αλλά κάτι στο βλέμμα του την έκανε ξαφνικά να νιώθει άβολα.
«Δεν ξέρω πότε να τις φορέσω» παραπονέθηκε αδύναμα.
«Αύριο το βράδυ» είπε εκείνος αποφασιστικά. «Θα βγούμε οι δυο μας». Η Σοφία απόρησε. Ο τρόπος που το έλεγε…
«Η Κριστίνα πρέπει να έχει μεγάλη κατανόηση» τον προκάλεσε. Ήταν πολύ κοντά και δεν έλεγχε τα συναισθήματά της. Για να μην παρερμηνεύσει όσα νόμιζε ότι έβλεπε στο βλέμμα του ήθελε να ακούσει και τα λόγια του.
«Δε θα κάνουμε κάτι κακό» είπε εκείνος. Η καρδιά της Σοφία βούλιαξε στο στήθος της. Πάλι το ίδιο παραμύθι. Σε βλέπω σαν αδερφή μου. Αλλά προς τι οι γόβες; Και γιατί να τις φοράει στο…ραντεβού; Αυτό άγγιζε τα όρια του φετιχισμού.
«Ραντεβού χωρίς κακές προθέσεις;» τον πείραξε και άνοιξε την πόρτα της. Είχαν φτάσει έξω από το διαμέρισμά της. Με ένα νεύμα στον φύλακα, είχε ανοίξει τις πύλες και είχαν πλησιάσει πολύ για να μην περπατάει με τις τσάντες. «Φοβάμαι ότι θα βαρεθώ» του γέλασε και έκανε να βγει αλλά το χέρι του την άρπαξε σφικτά και την κράτησε. Η Σοφία γύρισε προς το μέρος του.
«Με φλερτάρεις, μικρή;» της είπε προειδοποιητικά και η Σοφία κόμπιασε για λίγο. Την είχε παγιδεύσει. Μάλλον αυτό έκανε. Τον φλέρταρε. Αλλά μπορούσε να το υποστηρίξει;
«Δε μου αρέσει να παίζω με τη φωτιά» του είπε. Το είχε κάνει μια φορά και κάηκε. Τα σημάδια ήταν μόνιμα.
«Έτσι μπράβο» είπε εκείνος σκληρά. Η Σοφία έπιασε το μήνυμα. Τον καληνύχτισε και βγήκε από το αμάξι.





11 σχόλια:

  1. Πότε θα γίνει κάτι? Η αγωνία έχει χτυπήσει κόκκινο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. αμαν πια ρε Φιλιπ μας επριξες πιαστην εκει και φιλα την επιτελους να ηρεμησει και αυτη και χεσε την καθε Κριστινα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ρε παιδια...Το φλερτ κι η αναμονη ανεβαζουν το παθος!Αν δεν εχει ζηλιες,αμφιβολιες,ερωτικη προσμονη,καψουρα,υπονοουμενα,κατι τις τελοσπαντων,δε λεει.Πως θα ακολουθησει η κορυφωση?Ετσι ολα πατ κιουτ?Εγω γουσταρα με την υπαρξη της Κριστινα!Το κανει πιο πιπερατο το θεμ!Το απαγορευμενο λιγο λογω της συντροφου,λιγο λογω της οικογενειακης φιλιας ανεβαζει τη θερμοκρασια!Μπραβο συγγραφεα μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι δεν αντιλεγο αλλα αυτο που της κανει ειναι σκοτσεζικο ντουζ απο την μια την φλερταρη και απο την αλλη την προσγειωνει αποτομα .....πρεπει επιτελους να της δειξει τι αισθανετε !!!!!

      Διαγραφή
    2. Μα ακόμα δεν ξερει ουτε ο ίδιος τι αισθανεται!Ποτέ να προλαβει?Κάτσε να καταλαβει ο καημένος πρώτα απο που του'ρθε πλένε!

      Διαγραφή
  4. καλα ποσο ΤΕΛΕΙΕΣ αυτες οι γοβες!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εγώ συμφωνω με όλες! Αλλά η αλήθεια είναι ότι μας έχει φάει ή αγωνία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εγώ συμφωνω με όλες! Αλλά η αλήθεια είναι ότι μας έχει φάει ή αγωνία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αυτή η ιστορία έπρεπε να λέγεται "το χαρέμι του Φίλιπ". Όποτε θέλει είναι με την Σοφία και όποτε θέλει είναι με την Κριστινα. Επίσης συμφωνώ με όλες
    -Δήμητρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. λοιπον, μαρεσει πολύ ετσι όπως εκτιλισσεται η ιστορια! αυτό το ετσι μπραβω στο τελος με χαλασε λιγουλάκι....τελος παντων εξακολουθεί να με συναρπαζει
    καλλιοπη♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή