Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2015

Κεφάλαιο 23-όροι

Η Σοφία έτρεξε στο νοσοκομείο που με μεγάλη δυσκολία της υπέδειξε ο Φίλιπ. Τον είχε πάρει τηλέφωνο όταν είδε ότι αργούσε να απαντήσει στο μήνυμα και μετά από πολλή πίεση της είχε πει ότι βρισκόταν σε ένα ιδιωτικό νοσοκομείο στην άλλη άκρη της πόλης. Πήρε ένα ταξί και σε μισή ώρα ήταν εκεί. Είχε προσπαθήσει από το τηλέφωνο να την αποτρέψει. Της είχε πει ότι ήταν καλά και ότι σε δύο μέρες θα έβγαινε αλλά εκείνη άκουσε τη φωνή του και κατάλαβε ότι έπρεπε να σπεύσει.

Μπούκαρε στο δωμάτιό του χωρίς να χτυπήσει. Ευτυχώς εκείνος είχε προνοήσει και είδε δώσει εντολές στην είσοδο να την αφήσουν να περάσει παρόλο που ήταν πολύ αργά. Το δωμάτιό του βρισκόταν στον τελευταίο όροφο και μέχρι να ανοίξουν οι πόρτες του ασανσέρ κόντεψε να τρελαθεί από την αγωνία. Τον άκουσε πολύ καταβεβλημένο. Τι να είχε συμβεί;

«Φίλιπ» ήταν το μόνο που κατάφερε να πει όταν τον είδε ξαπλωμένο στο κρεβάτι του. Ήταν μόνος σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και σκεπασμένος με ένα λευκό σεντόνι μέχρι τη μέση. Φορούσε ένα μαύρο μακρύ φανελάκι. Μόλις την άκουσε άναψε ένα φως δίπλα του και η Σοφία τον κοίταξε. Ήταν χλωμός και αδυνατισμένος. Αλλά της χαμογελούσε. Αυτό ήταν που την ανατρίχιασε. Όχι ότι έδειχνε τόσο αδύναμος, εκείνος, που πάντα φάνταζε στα μάτια της υπεράνθρωπος. Αλλά το ότι της χαμογελούσε καθησυχαστικά, επειδή είχε συνειδητοποιήσει πόσο την είχε ανησυχήσει.
«Καλά είμαι» της είπε σταθερά ότι εκείνη άρχισε να διαβάζει τις ιατρικές καρτέλες μπροστά από το κρεβάτι του χωρίς άλλα λόγια.
«Έλκος; Περιτονίτιδα;» τον ρώτησε διαβάζοντας σκόρπια λέξεις και αιματολογικές εξετάσεις. Εκείνος ανασηκώθηκε άτσαλα και ανακάθισε. Της πρότεινε να καθίσει σε μια από τις καρέκλες δίπλα του. Το δωμάτιο ήταν μεγάλο και άνετο. Προφανώς ήταν σουίτα. Είχε κανονικό σαλόνι με καναπέδες και ένα ανοιχτό λάπτοπ σε ένα τραπεζάκι δίπλα του έδειχνε ότι το νοσοκομείο τού παρείχε κάθε δυνατή άνεση.
«Έχω χρόνια έλκος, αλλά αυτή τη φορά…» ξεκίνησε να της λέει αλλά τον διέκοψε εκνευρισμένη.
«Έχεις έλκος και πίνεις αλκοόλ και καφέ; Τρως αργά το βράδυ και αγχώνεσαι για την παλιοδουλειά σου;» τον μάλωσε. «Το παρακολουθείς ή απλώς περίμενες να σκάσει η βόμβα;»
«Δεν το πιστεύω ότι με μαλώνεις επειδή αγχώνομαι για τη δουλειά μου» της είπε δεικτικά. «Και κάτσε, σε παρακαλώ» επέμεινε. «Ζαλίζομαι να σε βλέπω να πηγαινοέρχεσαι έτσι».

Η Σοφία κάθισε δίπλα του για μερικά δευτερόλεπτα, χωρίς να μιλάει και σηκώθηκε ξανά.
«Γιατί δε μου είπες τίποτα; Είναι δυνατόν να είσαι στο νοσοκομείο και να μη μου το πεις;» διαμαρτυρήθηκε. Τι σόι συμπεριφορά ήταν αυτή; Ήταν μόνοι σε μια ξένη πόλη και ήταν φυσικό να τρέξει δίπλα του σε μια ώρα ανάγκης.
«Δεν είχα καταλάβει…» ψέλλισε και σταμάτησε. Της έκανε νόημα να του δώσει λίγο νερό. Του έδωσε ένα ποτήρι με ένα καλαμάκι και ήπιε λιγάκι. «Δεν είχα καταλάβει ότι έχουμε τέτοια…σχέση» την κάρφωσε. Η Σοφία έτσι το ένιωσε. Σαν μαχαιριά στο στήθος. Ουσιαστικά αυτή είχε βάλει αυτά τα όρια αλλά τώρα ντρεπόταν για αυτά.
«Προτιμώ να μη με σέρνεις στα μαγαζιά αλλά όταν συμβαίνει κάτι τόσο φοβερό να με ενημερώνεις» του είπε αυστηρά. Εκείνος την κοίταξε για λίγο και χαμογέλασε αχνά. Έδειχνε τόσο κουρασμένος. Το υπέροχο πρόσωπό του ήταν αξύριστο και τα χείλη του είχαν ξεραθεί. Ένιωσε μια επιθυμία να τον χαϊδέψει και αμέσως μάλωσε τον εαυτό της. Ήταν πολύ ευαίσθητη με τα προβλήματα υγείας, αλλά αυτό δε σήμαινε ότι μπορούσε να του φερθεί έτσι.
«Ξέρω ότι ήρθες άρον άρον, αλλά τι στο καλό φοράς;» γέλασε εκείνος αδύναμα και η Σοφία ξίνισε τα μούτρα της. Φορούσε πιτζάμες, καστόρινες μπότες και ένα μπουφάν που είχε για πρόχειρο. Τα μαλλιά της ήταν δεμένα σε ένα κόμπο στη βάση του κεφαλιού της και φυσικά φορούσε τα γυαλιά της.
«Αν με είχες ενημερώσει έγκαιρα, θα φορούσα τα καλά μου και θα σου έφερνα και λουλούδια» τον ειρωνεύτηκε κι αυτός γέλασε ξανά.
«Έτσι μπράβο» της είπε. «Αυτό μπορώ να το αντιμετωπίσω. Την οξεία ειρωνεία, ναι. Αλλά αυτή την αδικαιολόγητη ανησυχία σου, δεν την καταλαβαίνω» την αιφνιδίασε. Η Σοφία δεν ήξερε τι να απαντήσει. Ίσως υπερέβαλε αλλά έτσι ένιωθε. Ανησυχούσε πολύ. Η περιτονίτιδα δεν ήταν κάτι απλό.
«Πες μου πώς είσαι και τι συνέβη» του είπε επιτακτικά και εκείνος συμμορφώθηκε. Της είπε για το χρόνιο έλκος και την κρίση περιτονίτιδας που εκδηλώθηκε με έναν απίστευτο πόνο στην κοιλιά. Η Σοφία δεν ήθελε να ακούει άλλα. Δεν μπορούσε να τον φαντάζεται μόνο του, να πονάει.
«Έχεις κάποιον να σε φροντίζει;» τον ρώτησε εκείνη αφού τέλειωσε την περιγραφή των δεινών του μέχρι τη σημερινή μέρα. Βρισκόταν έξι μέρες στο νοσοκομείο και ήταν πεπεισμένος ότι η εταιρεία του θα κατέρρεε χωρίς εκείνον. Η Σοφία τον διαβεβαίωσε ότι καμία ισχυρή εταιρεία δεν καταρρέει επειδή ο ιδιοκτήτης αρρωσταίνει μερικές μέρες.
«Η Κριστίνα» της είπε εκείνος ήρεμα. Η Σοφία τον κοίταξε απορημένη. «Βγαίνουμε εδώ και λίγο καιρό. Αυτή με έφερε εδώ και γενικά με προσέχει».

Η Σοφία κατέβασε το κεφάλι στα χαρτιά που είχε μπροστά της και κοίταξε τις εξετάσεις, ανίκανη να ελέγξει τα συναισθήματά της. Για μια στιγμή φοβήθηκε ότι μπορεί εκείνος να είδε την έκπληξή της. Είχε σχέση; Και πότε περίμενε να της το πει; Γιατί ένιωθε τόσο προδομένη; Τι ηλίθια που ήταν. Ήταν δυνατόν να πιστεύει ότι ήταν μόνος;

«Είσαι καλά;» τη ρώτησε εκείνος, ψάχνοντας το πρόσωπό της.
«Φυσικά» απάντησε  Σοφία λίγο βεβιασμένα. «Απλώς διαβάζω τις εξετάσεις σου».
«Μάλιστα» είπε ο Φίλιπ και η Σοφία αναγκάστηκε να τον κοιτάξει. «Νιώθω ότι κάτι μου διαφεύγει» συμπλήρωσε μετά από μια άβολη σιωπή. Η Σοφία ένιωθε διάφανη κάτω από το καυτό βλέμμα του.
«Ελπίζω την επόμενη φορά που θα πάθεις κάτι να με ενημερώσεις πιο έγκαιρα» άλλαξε θέμα εκείνη. Το εννοούσε αυτό που έλεγε.
«Δεν είχα καταλάβει ότι σε ενδιαφέρει τόσο η ζωή μου» γέλασε εκείνος με κέφι. Η Σοφία γέλασε κι εκείνη. Είχαν αφήσει το ναρκοπέδιο πίσω τους.
«Δε με ενδιαφέρει, αλλά να…» αυτοσχεδίασε. «Έχω βγει με τον Πίτερ ένα ραντεβού και θέλω συμβουλές για το δεύτερο. Και δεν ξέρω και τι να βάλω και νιώθω λίγο άβολα και ίσως…» άρχισε να φλυαρεί αμήχανα. Δεν ήθελε να νομίζει ότι εκείνη ήταν μόνη όταν αυτός διασκέδαζε με την Κριστίνα.
«Πότε βγήκατε;» έδειξε κεραυνοβολημένος. «Δε μου είπες τίποτα».
«Σου είχα πει ότι υπάρχει ενδιαφέρον».
«Νόμιζα ότι ήταν μονόπλευρο».
«Όχι ακριβώς» του χαμογέλασε με νόημα. Εκείνος συννέφιασε λιγάκι. Μόνο λιγάκι όμως. Η Σοφία δεν μπορούσε να είναι σίγουρη για το λόγο.
«Τότε πρέπει να επιταχύνουμε μερικά πράγματα» είπε εκείνος σκεπτικός. «Πρέπει να δουλέψουμε λίγο το φλερτ, τις εξόδους και τη συμπεριφορά μέσα σε σχέση».
«Πολύ το προχωράς» του είπε εκείνη με κομμένη την ανάσα.
«Όχι εγώ. Εσύ προφανώς» είπε εκείνος κοφτά.
«Γίνε εσύ καλά και θα τα κάνουμε όλα» του είπε κεφάτη. Πραγματικά ένιωθε ανάλαφρη ξαφνικά.
«Σε δύο μέρες βγαίνω και θα έχω πολλή δουλειά στο γραφείο. Θα βρεθούμε το Σαββατοκύριακο» είπε τελεσίδικα. Η Σοφία έγνεψε θετικά. «Χαίρομαι που αποφάσισες να συνεργαστείς».
«Με τους δικούς μου όρους όμως» του είπε και του έκλεισε το μάτι. Ο Φίλιπ ξεφύσηξε αργά.
«Αυτή η γυναίκα θα με τρελάνει» μονολόγησε και η Σοφία γέλασε. Αλλά μέσα της η λέξη "γυναίκα" απλώθηκε σαν βάλσαμο. 



6 σχόλια:

  1. Περαστικά σου Φίλιπ αλλά σοβαρά τώρα γιατί θεωρησες ότι δεν νοιάζεται????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έχει σχέση ο κύριος και δεν ανέφερε τίποτα...καλά έκανε η κοπελιά μας και του ζήτησε συμβουλές για την δικιά της "σχέση"!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τι βλακας θεε μου δεν ηξερε οτι θα την ενοιαζε κατι τοσο σοβαρο !!! Αυτη ακομα και τωρα λιωνει για αυτον και αυτος τυφλος τελιιως

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Από που να πρωτοξεκινήσω. Είναι τόσο βλακας που νομίζει ότι δε νοιάζεται. Είναι επίσης βλακας που κατά βάθος ξέρει ότι της αρέσει αλλά τα έχει με άλλη και τέλος, καλά έκανε η Σοφία και του ζήτησε συμβουλές για όλο αυτό που γίνεται με τον Πίτερ (καλά να πάθει ο Φίλιπ. )Από την μία έχει σχέση και από την άλλη ζηλεύει . Αν τα θεωρούμε όλα δεδομένα κύριε Φίλιπ, αυτά παθαίνουμε.
    -Δήμητρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν το περιμενα οτι εχει σχεση.. κριμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τι βλακας θεε μου δεν ηξερε οτι θα την ενοιαζε κατι τοσο σοβαρο !!! Αυτη ακομα και τωρα λιωνει για αυτον και αυτος τυφλος τελιιως

    ΑπάντησηΔιαγραφή