Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2015

κεφάλαιο 7-πρόσκληση σε πάρτι


«Δεν ξέρω, Λόρα…» είπε η Σοφία αμήχανα. Είχε συναντήσει τη Λόρα και την Κατ στην καντίνα του πανεπιστημίου και δεν κατάφερε να τις αποφύγει. Συνήθως έφερνε κάτι από το σπίτι γιατί βαριόταν να διανύει το μισό πανεπιστήμιο για να φτάσει στην καντίνα, να στηθεί στην ουρά για να παραγγείλει και μετά να κάθεται μόνη να τρώει ή ακόμα χειρότερα, με παρέα. «Δεν νιώθω πολύ άνετα και δεν έχω και τι να φορέσω» ψέλλισε αδύναμα και ρούφηξε λίγο αναψυκτικό. Είχε μόλις τελειώσει τη σαλάτα της και ένα μπριός με αλλαντικά. Θα έσκαγε από το πολύ φαγητό. Σπάνια έτρωγε πολύ αλλά της είχε ανοίξει η όρεξη εδώ και λίγες μέρες.
«Μα είναι ΤΟ πάρτι!» είπε ενθουσιασμένη η Κατ. Η Σοφία την κοίταξε. Η Κατ ήταν λίγο μεγαλύτερη σε ηλικία αλλά δεν έμοιαζε πάνω από 25. Ήταν λεπτή και όμορφη και έδειχνε να απολαμβάνει κάθε λεπτό της μακράς φοιτητικής ζωής της χωρίς να κάνει σχέδια για το μέλλον. «Θα είναι διατμηματικό και θα γίνει της τρελής. Δε γίνεται να το χάσεις» επέμεινε.
«Δε θέλουμε να σε βλέπουμε μία φορά στο τόσο» παραπονέθηκε η Λόρα. Η Σοφία σούφρωσε λυπημένη τα χείλη της. Το άσχημο δεν ήταν ότι ένιωθε άβολα με τον κόσμο. Το άσχημο ήταν ότι πραγματικά συμπαθούσε αυτά τα παιδιά και δεν είχε τρόπο να τους το δείξει. «Θέλουμε να είσαι κι εσύ μέλος της παρέας μας».
«Δεν είναι ότι σας αποφεύγω…απλώς δε νιώθω άνετα» είπε η Σοφία αλλά δεν την πίστεψαν και πολύ.
«Ο Πίτερ πάντως θέλει πολύ να έρθεις» γέλασε η Κατ και η Σοφία χαμογέλασε ντροπαλά.
«Αυτό μου έλειπε τώρα» είπε και κρύφτηκε πίσω από το ποτήρι της. Της άρεσε ο Πίτερ, αλλά δεν ήξερε από πού να το πιάσει το θέμα. Ήταν πολύ ντροπαλή, είχε φάει και τα μούτρα της… Ο συνδυασμός ήταν εκρηκτικός.
«Έχω ακούσει ότι οι καινούργιοι ερευνητές που ήρθαν από το ΜΙΤ είναι κούκλοι» είπε η Κατ και γέλασαν και οι τρεις. Η φήμη αυτή είχε εξαπλωθεί σαν φωτιά. Η Μιράντα είχε δει τους νεαρούς φυσικούς και είχε πει ότι είναι ευκαιρία για «σύσφιξη των δύο επιστημών».
«Ενα ποτό θα πιούμε και θα φύγεις» επέμεινε η Λόρα. Η Σοφία ξεφύσησε. Πόσες φορές είχαν παίξει αυτό το παιχνίδι; Αφού ήξεραν ότι έλεγε πάντα όχι.
«Δεν ξέρω καν τι να βάλω. Μόνο τζιν έχω» είπε η Σοφία.
«Έχουμε εμείς ό,τι θέλεις» είπε η Λόρα. Αυτό ήταν το καλό του να μένεις σε μια πανεπιστημιούπολη. Όλα ήταν πολύ εύκολα. Το δούναι και λαβείν ήταν καθημερινό φαινόμενο. Δυστυχώς.

Η Σοφία έπιασε το κινητό της για να στείλει τάχαμ ένα μήνυμα και να αποφύγει την πίεση, αλλά εκείνη τη στιγμή δονήθηκε από ένα εισερχόμενο μήνυμα. Ήταν ένα άγνωστο νούμερο. Άνοιξε το μήνυμα και διάβασε κάτι που την έκανε να κοκκινίσει.

Δείπνο ή βόλτα; Θα περάσω αύριο από το εργαστήριο στις 6 να σε πάρω και αποφασίζουμε. Φίλιπ

Η Σοφία ξεροκατάπιε. Ευτυχώς τα κορίτσια συζητούσαν κάτι και δεν έδωσαν πολύ σημασία. Μα τι; Πώς; Γιατί την ενοχλούσε πάλι; Ήταν αστείο. Κάποτε θα σκότωνε για αυτό το ενδιαφέρον. Τώρα ένιωθε άβολα. Πληκτρολόγησε γρήγορα την απάντηση.

Πού βρήκες το κινητό μου; Θα δουλέψω ως αργά αύριο…Το κάνουμε άλλη στιγμή;
Ούτε αυτός άργησε όμως.

Ο δρ Λόιντ μού το έδωσε. Μεθαύριο στις έξι τότε. Τα λέμε

Η Σοφία νευρίασε. Αυτός ο καθηγητής της θα την πουλούσε και στο διάβολο αν ήταν να ευχαριστήσει τον χορηγό του. Θα του τα έλεγε ένα χεράκι όταν τον έβλεπε. Πώς είχε μπλέξει έτσι; Θα έβγαιναν πάλι; Δεν είχαν περάσει ούτε δέκα μέρες από την τελευταία πανωλεθρία. Έπρεπε να το ξαναπεράσει;

«Λέγε! Θα έρθεις;» διέλυσε τις σκέψεις της η Λόρα.
«Θα δούμε, το άλλο Σαββατοκύριακο είναι, έχω χρόνο» είπε διπλωματικά η Σοφία και χαμογέλασε. Τα κορίτσια ξεφύσησαν.
«Είσαι αδιόρθωτη» τη μάλωσαν αλλά είδαν μια χαραμάδα φως και δεν επέμειναν.

Συζήτησαν λιγάκι για επιστημονικά ζητήματα και κατευθύνθηκαν μαζί στα εργαστήριά τους. Η Σοφία χαλάρωσε μαζί τους αν και για λίγο. Παραδέχτηκε σιωπηρά ότι περνούσε καλά μαζί τους. Ίσως έπρεπε να ξανασκεφτεί λιγάκι τη στάση της. Τώρα ήταν νέα, αλλά δεν μπορούσε να περάσει μια ζωή έτσι, μόνη της, να τρώει μπροστά από τον υπολογιστή και το Σάββατο βράδυ να πλέκει κασκόλ.


Αυτό το ξαφνικό ενδιαφέρον του Φίλιπ, την εισβολή του στη ζωή της όμως, δεν μπορούσε να το διαχειριστεί.  Χάρη σε εκείνη την απαίσια τελευταία συνάντησή τους, ντρεπόταν ακόμα και να τον κοιτάει. Πίστευε ότι κάθε φορά που της μιλούσε, έβλεπε μπροστά του τη 17χρονη Σοφία. Αλλά είχε αλλάξει. Δεν ήταν πια απελπισμένη για την προσοχή του, δεν ήθελε να τον προκαλέσει. Ήθελε απλώς να ξεχάσει ότι υπήρξε ποτέ, και να μπορέσει σιγά σιγά, να βρει κάποιον άλλον άντρα χωρίς τον συγκρίνει μαζί του. Ποιος θα έβγαινε κερδισμένος από μια τέτοια σύγκριση; Μόνο ο Φίλιπ, που μέσα στην αβίαστη τελειότητα του, ήταν ο μόνος που την έκανε να νιώθει σαν σκουπίδι. 

2 σχόλια:

  1. η zooey deschanel θα ειναι η Σοφια μας??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτή η γυναίκα είναι συνδεδεμένη με κωμωδία, δύσκολο να την ταιριαξω με την Σοφία που μου φαίνεται απίστευτα σοβαρή. Χεχε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή