Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015

κεφάλαιο 21-δέχομαι παραγγελιες, σένιο φορεματάκι


Η Σοφια ανατρίχιασε. Αυτό συνέβαινε ακούσια στο σώμα της κάθε φορά που το μυαλό της έπαιρνε αυτή τη ρώτα. Προσπαθούσε να ξεχάσει εκείνη την περίοδο, αλλά ποτέ δεν τα κατάφερνε. Ανακάθισε στην καρέκλα της και κοίταξε την οθόνη του υπολογιστή της. Είχε σφάλει με τα κορίτσια και σκόπευε να απολογηθεί. Αλλά προς το παρόν η δίνη των αναμνήσεων τη ρουφούσε αχόρταγα.

Λίγες βδομάδες πριν τα 17α γενέθλιά της, αποφάσισε ότι θα εκδήλωνε το ενδιαφέρον της στον Φίλιπ. Δεν ήξερε πώς, μόνο ότι ήθελε να το κάνει. Ο λόγος που δεν μπορούσε να κάνει άλλη υπομονή ήταν ότι τα αγόρια είχαν τελειώσει τις προπτυχιακές σπουδές τους και η Σοφία φοβόταν ότι στο μεταπτυχιακό θα χώριζαν οι δρόμοι τους και ίσως δε τον ξανάβλεπε ποτέ. Αυτός ο τρόμος την έκανε να επισπεύσει την απόφασή της να τον προσεγγίσει αν και ήξερε ότι βάδιζε σε ναρκοπέδιο. Ο Φίλιπ ήταν απλά πανέμορφος, ένα δείγμα τελειότητας. Εκείνη ήταν μια άβγαλτη έφηβη, με σπυράκια και γυαλιά.

Η Σάρλοτ προσφέρθηκε να βοηθήσει. Το αετίσιο μάτι της είχε τελικά πιάσει τα κλεφτά βλέμματα που του έριχνε. Την είχε δει μια μέρα να κοιτάει κάτι στο προφίλ του στο ίντερνετ και είχε κάνει το πρώτο βήμα.
«Αφού σου αρέσει, γιατί δεν κάνεις κάτι;» την είχε ρωτήσει χωρίς πολλά πολλά και αυτή η ερώτηση πυροδότησε τα πάντα.

Για τις επόμενες βδομάδες η Σάρλοτ δούλεψε αγόγγυστα με την προγονή της. Μέχρι το πρωινό των γενεθλίων της η Σοφία ήταν μια διαφορετική κοπέλα. Είχε πάει σε αισθητικό και είχε βγάλει τα φρύδια της, είχε κάνει μια θεραπεία για τα σπυράκια, είχε ξανθές ανταύγειες και είχε ισιώσει τα μαλλιά της με μια ημιμόνιμη μέθοδο. Είχε κάνει τα πάντα: είχε αγοράσει ρούχα και καλλυντικά, είχε κάνει μαθήματα μακιγιάζ και μετά από ατελείωτη δουλειά με τον εαυτό της ήταν σχεδόν πεπεισμένη ότι ίσως είχε ελπίδα.

Η Σάρλοτ ήταν πολύ καλή στο να την εμψυχώνει. Η Σοφία ένιωθε ότι είχε βρει επιτέλους ένα στήριγμα. Της έλεγε ότι θα είναι βλάκας αν την απορρίψει και ότι μπορεί να είναι μικρότερη αλλά ο Φίλιπ σίγουρα θα την πρόσεχε αν διάλεγε το σωστό ρούχο και κυρίως, εσώρουχο. Της είχε αγοράσει ένα σούπερ ενισχυμένο σουτιέν για να αναδείξει το μπούστο της και της είχε προτείνει να το φοράει καθημερινά για να νιώσει άνετα με την ιδέα ενός μεγαλύτερου στήθους.

Είχε αντιδράσει με την επιλογή της Σάρλοτ. Αρχικά είχε αρνηθεί να φορέσει το φόρεμα που της είχε διαλέξει, αλλά η μεγαλύτερη γυναίκα ορκιζόταν ότι αυτό το φόρεμα θα είναι το εισιτήριο για την ευτυχία της. Ωστόσο όσο η Σοφία το κοιτούσε τόσο περισσότερο αμφέβαλε για αυτό. Ήταν κοντό, ροζ και πολύ αποκαλυπτικό, κυρίως στο μπούστο. Είχε ένα βαθύ ντεκολτέ που δεν ταίριαζε στην ηλικία της. Η Σάρλοτ τη διαβεβαίωσε ότι μπορούσε να το υποστηρίξει γιατί «κάτι είχε για στήθος τώρα με το σουτιέν» όπως έλεγε συγκαταβατικά.

«Αν τον θέλεις, θα το φορέσεις. Και μετά τα υπόλοιπα θα τα αναλάβει η φύση» της είχε πει η Σάρλοτ με απόλυτη σιγουριά και η Σοφία ένιωσε ξαφνικά πολύ παιδάκι. Πολύ αθώα και χαζή. Ονειρεύτηκε την αγκαλιά του Φίλιπ και ένα τρυφερό φιλί. Τώρα πια καταλάβαινε ότι η Σάρλοτ ήθελε να τη γελοιοποιήσει. Ουσιαστικά την είχε ντύσει σαν πόρνη, θέτοντάς τη σε μεγάλο κίνδυνο αν ο Φίλιπ είχε κακές προθέσεις. Ποτέ δεν κατάλαβε ποιος ήταν ο σκοπός της, αλλά η Σάρλοτ ακόμα και μετά το περιστατικό, ορκιζόταν ότι δεν περίμενε την αντίδρασή του.

Ο κόσμος είχε αρχίσει να έρχεται στο πάρτι. Κυρίως φίλοι του πατέρα της. Ο Αλεξ και ο Φίλιπ είχαν αργήσει και η Σοφία ένιωθε ότι θα σκάσει από αγωνία. Δεν είχε κατέβει ακόμα κάτω γιατί ντρεπόταν με αυτό που φορούσε. Ήθελε να την δει πρώτα εκείνος. Είχε κανονίσει με τη Σάρλοτ να τον στείλει πάνω, τάχαμ ότι τον ήθελε κάτι, και εκείνη θα του έλεγε να μπει στο δωμάτιό της να τη βοηθήσει να φορέσει κάποιο κόσμημα. Και μετά ο Θεός βοηθός.

Η Σοφία ανατρίχιασε ξανά. Ήταν τόσο ηλίθια. Τώρα που ήταν 27 χρονών έβλεπε πόσο λάθος τα είχε υπολογίσει όλα.

Ο Αλεξ και ο Φίλιπ ήρθαν. Η Σοφία κρυφοκοιτούσε από το παράθυρο και τους είδε να φτάνουν με το αμάξι του Αλεξ. Ο Φίλιπ φορούσε μπλε σακάκι και ασορτί παντελόνι. Ήταν μοναδικός. Κρατούσε ένα μικρό τσαντάκι. Μάλλον το δώρο της. Η Σάρλοτ της είπε να περιμένει. Εκείνη φορούσε ένα μπλε σκούρο μίνι φόρεμα και πανύψηλα τακούνια.

Η Σοφία περίμενε. Κοιτάχτηκε στον καθρέπτη δέκα φορές. Τα μαλλιά της ήταν φουντωμένα, τα μάτια της βαμμένα με σκούρα σκιά και μπόλικη μάσκαρα, η πούδρα κάλυπτε τα σπυράκια της, το βερνίκι νυχιών δεν είχε ξεφτίσει. Το φόρεμα ήταν στη θέση του. Δηλαδή περίπου στη θέση του. Δεν κάλυπτε και πολλά μέρη τους σώματός της. Την άφηνε εκτεθειμένη αλλά ήθελε να δει αν θα του άρεσε αυτό που έβλεπε. Αν θα τον προκαλούσε. Αν θα έχανε το χρώμα του από το πόθο.

«Σοφία, είσαι μέσα;» τον άκουσε να λέει δειλά έξω από το δωμάτιό της. «Η Σάρλοτ μού είπε ότι θες βοήθεια;» ρώτησε διερευνητικά, με μια δόση απορίας ίσως, μιας και δεν είχε ξαναμπεί στο δωμάτιο της και ίσως του φάνηκε παράξενο που φώναζε εκείνον και όχι τον αδερφό της.

Όλα για όλα, σκέφτηκε η Σοφία. Όλα για την αγάπη. Θα άνοιγε την πόρτα και θα του έδινε την ευκαιρία να τη θαυμάσει, να δει ότι μεγάλωσε, ότι ήταν πια σωστή γυναίκα. Ήταν παιδί ακόμα, αλλά νόμιζε ότι είχε μεγαλώσει. Κρίνοντας εκ των υστέρων η Σοφία καταλάβαινε ότι αν ο Φίλιπ είχε εκμεταλλευτεί την κατάσταση θα είχε χάσει τελείως την αξιοπρέπειά της.

Η Σοφία άνοιξε την πόρτα ακροβατώντας πάνω στα δεκάποντα τακούνια της και του χαμογέλασε δειλά. Είχε προβάρει δέκα πράγματα να πει, και δέκα διαφορετικά λάγνα χαμόγελα. Αλλά με εκείνον απέναντί της δεν μπορούσε να αντιδράσει ποτέ όπως είχε προσχεδιάσει.

Τον είδε να χάνει το χρώμα του, ναι. Τον είδε να σκοτεινιάζει, να σφίγγεται, να ανατριχιάζει. Η γυναικεία ματαιοδοξία της, αυτή η λίγη που είχε μέσα της, έκανε κωλοτούμπες. Μέχρι που εκείνος μίλησε.
«Πώς είσαι έτσι;» είπε θυμωμένος και την κοίταξε εχθρικά. Ναι, εχθρικά. «Βγάλε αυτό το παλιόπραμα και φόρα κάτι κόσμιο. Εκτός αν θες να σε περάσουν για τσούλα».

Η Σοφία αιφνιδιάστηκε. Πάγωσε ολόκληρη. Και πριν προλάβει ποτέ να του πει πώς ένιωθε, ο Φίλιπ κοπάνησε την πόρτα πίσω του και έγινε καπνός.





8 σχόλια:

  1. Πω πω θάψιμο. Καθάρματα όλοι τους (οι άντρες).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κριμα!! Αυτη η Σαρλοτ την κατεστρεψε....και ο φιλιπ αν και σωστος, αποτομος. Λοιπον,αυτη η κοπελα μ θυμιζει ωρες ωρες εμενα.....σε πολυ πιο ηπια κατασταση βεβαια....αυτη η ελλειψη αυτοπεποιθησης ειναι το κοινο σημειο....θα παρακολουθησω την ιστορια μπας και αλλαξω μυαλα.
    Υ.Γ. κατι μ λεει πως θα την ξαναδουμε μπροστα μας αυτη τη σαρλοτ
    Καλλιοπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Για αρχη ζηλεψε !!!! τωρα την καταλαβενω απολυτα μετα απο αυτο που κρυφτηκε χριστε μου τι εζησε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτή η Σαρλοτ...δεν έχω λόγια....απλά τη μισώ....αλλά και ο Φιλιπ δεν έπρεπε να της μιλήσει τόσο απότομα :-(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ετσι εξηγουνται ολα!Παντως αυτη η Σαρλοτ πολυ Σοραγια Μοντενεγκρο!Αραγε τι σχεση να εχουν τωρα Σοφια -Σαρλοτ αλλα και με τον πατερα της τι παιζει?περιμενουμε με αγωνια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Δεν κατάλαβα καλά. Κουμάντο θα μας κάνει ο κύριος Φίλιπ για το τι θα φοράμε? Ο,τι θέλουμε κύριε θα φοράμε...
    -Δήμητρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σα δε ντρεπεται η παλιο Σαρλοτ μαρεσε που ειπα οτι μου αρεσε η αυτοπεποιθηση της... μπλιαχ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή