Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

ΚΕΦΆΛΑΙΟ 20-ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΈΝΟ ΞΕΚΙΝΆΕΙ...τσαφ τσουφ

20

Η Σοφία μεγάλωσε μόνη της ουσιαστικά. Δεν της έλειψαν τα χρήματα αλλά η προσοχή, η φροντίδα και η στοργή που άλλα παιδιά θεωρούν δεδομένη. Η Σάρλοτ μπήκε στη ζωή της σχετικά νωρίς και η Σοφία την είδε σαν σωσίβιο. Την παρατηρούσε να βάφεται, να ντύνεται και να συμπεριφέρεται σαν να είναι το κέντρο του κόσμου και ενώ η ίδια από τη φύση της ποτέ δεν ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την εμφάνισή της, δεν μπορούσε να μην θαυμάσει τον τρόπο με τον οποίο η Σάρλοτ μεταμορφωνόταν και μάγευε τον κόσμο γύρω της.

Ατελείωτες συνεδρίες με αισθητικούς, περιουσίες για ρούχα και κοσμήματα, άπλετος χρόνος για χαλάρωση και διασκέδαση. Η Σάρλοτ είχε ένα μαγικό τρόπο να χρησιμοποιεί τα όπλα της για να κερδίζει κάθε μάχη. Να κουνάει το δάχτυλό της και να γυρίσει την κατάσταση προς όφελός της. Είχε τον πατέρα της Σοφία του χεριού της, φλέρταρε αποκάλυπτα με κάθε άντρα που τραβούσε την προσοχή της και οι γυναίκες τη θαύμαζαν από μακριά. Πάντα από μακριά όμως. Η Σάρλοτ δεν είχε φίλες. Είχε διδάξει τη Σοφία από μικρή να μην κάνει παρέα με γυναίκες γιατί οι γυναίκες, όπως έλεγε, ήταν ζηλιάρες. Η Σοφία την πίστευε. Ο,τι της έλεγε η Σάρλοτ ήταν ευαγγέλιο για εκείνη. Διάβαζε και περνούσε χρόνο με τα βιβλία της αλλά ήταν πια κι εκείνη πεπεισμένη ότι οι συνομήλικές της είχαν σκοπό να την εκμεταλλευτούν λόγω της οικονομικής της κατάστασης, και έτσι μέχρι να μπει στο πανεπιστήμιο, δεν είχε διαμορφώσει κάποια ουσιαστική σχέση.

Εκτός φυσικά από τον Φίλιπ. Ο Άλεξ και ο Φίλιπ έρχονταν συχνά σπίτι, αν και σίγουρα θα έρχονταν πιο συχνά, έκρινε τώρα πια η Σοφία, αν δεν ήταν εκεί η Σάρλοτ. Στην αρχή έδειχνε ανοιχτά τη δυσφορία της για τις συχνές επισκέψεις του Αλεξ, λέγοντας ότι την αναστάτωνε η «πολυκοσμία στο σπίτι». Σε μια από τις σπάνιες φορές που ο πατέρας της πάτησε πόδι, της είχε πει ότι η θέση του παιδιού του ήταν στο σπίτι του όταν και όσο ήθελε. Η Σάρλοτ είχε κάνει πίσω και είχε πει εμπιστευτικά στη Σοφία ότι μπορούσε να κάνει υπομονή εφόσον ο Αλεξ ερχόταν μόνο για διακοπές σπίτι, αρκεί να μη χρειαζόταν να μείνει για πάνω από 10-15 μέρες. Η Σοφία φυσικά δεν συμφωνούσε με αυτό, γιατί της έλειπε ο αδερφός της και ήθελε να βλέπει τον Φίλιπ, αλλά δεν ήθελε να φέρει αντίρρηση στη Σάρλοτ. Την είχε πολύ ψηλά στην υπόληψή της παρόλο που καταλάβαινε κάπου βαθιά μέσα της ότι η γυναίκα αυτή είχε σάπιο χαρακτήρα. Απλώς ήταν πολύ μικρή για να καταλάβει μερικά πράγματα. Ήταν και εκείνη ένα από τα πολλά άτομα που είχαν πέσει θύμα της γοητείας της.

Η Σάρλοτ πρέπει να μισούσε το γεγονός ότι ο Αλεξ και ο Φίλιπ, νέα και όμορφα αγόρια και οι δύο, δεν έδειχναν να γοητεύονται από τα θέλγητρά της. Ήταν τόσο ανασφαλής, που δε δίσταζε να κυκλοφορεί μπροστά στους εικοσάχρονους νέους με μικροσκοπικά μπικίνι δίπλα στην πισίνα και να φοράει ό,τι πιο αποκαλυπτικό είχε η γκαρνταρόμπα της όσο καιρό έμεναν εκεί. Ούτε ο Αλεξ, ούτε ο Φίλιπ όμως έδειχναν να την προσέχουν και αυτό την έκανε έξαλλη, αν έκρινε από το μήκος της φούστας της που όλο και κόνταινε κάθε φορά που έρχονταν. «Αυτός ο Φίλιπ είναι σίγουρα γκέι» έλεγε γελώντας η Σάρλοτ συχνά πυκνά στη Σοφία αγνοώντας το πώς ένιωθε η τότε έφηβη κοπέλα. «Ο άντρας που δεν κοιτάει το μπούστο μου» έλεγε και γελούσε χαιρέκακα «απλά δεν είναι άντρας» συμπλήρωνε με σιγουριά και η Σοφία θαύμαζε την αυτοπεποίθησή της. Η ίδια, κάπου 16 χρονών τότε, φορούσε μόνο φαρδιά τζιν και μονόχρωμα μακώ, και δεν είχε συνειδητοποιήσει καλά καλά ότι μεγάλωνε και μαζί με εκείνη αναπτυσσόταν και το σώμα της. Κανείς δεν την είχε βοηθήσει να αγοράσει εσώρουχα, να φτιάξει τα μαλλιά της ή ό,τι άλλο κάνει ένα έφηβο κορίτσι. Είχε μόνο μία φίλη στο οικοτροφείο, αλλά και εκείνη ήταν κάπως έτσι. Λίγο ατημέλητη, λίγο πιο…εναλλακτική.

Η αγάπη της για τον Φίλιπ μεγάλωνε σταθερά. Μετρούσε τις μέρες ανάποδα για να τον δει. Για να περάσουν λίγες ώρες μαζί, για να μιλήσουν, να περπατήσουν μαζί στον απέραντο κήπο του σπιτιού τους. Λάτρευε να τον ακούει να μιλάει με την απίστευτα σέξι βρετανική προφορά του, να της λέει για την πατρίδα του, να της αναλύει τα όνειρά του. Και παρόλο που ήξερε ότι ήταν αδύνατο να γυρίσει ποτέ να την κοιτάξει, σε κάποια γενέθλια του Αλεξ, της καρφώθηκε η ιδέα ότι μπορεί να τον κερδίσει. Και αν όχι να τον κερδίσει, τουλάχιστον να τον κάνει να καταλάβει ότι δεν ήταν πια κοριτσάκι, αλλά μια μικρή γυναίκα. Ήθελε να του αποδείξει ότι αν, αν της έδινε λίγη σημασία, θα μπορούσαν, ίσως αργότερα, όταν κι αυτή ενηλικιωνόταν, να είναι μαζί.


Ήταν μια ηλίθια ιδέα αλλά είχε σφηνώσει στο μυαλό της και δεν έλεγε να συνέλθει από αυτή τη φαντασίωση. Φανταζόταν τον Φίλιπ να την κοιτάει με θαυμασμό, να την ερωτεύεται, να τη σκέφτεται όπως εκείνη σκεφτόταν εκείνον. Ήταν μικρή. Τώρα πια που είχαν περάσει τα χρόνια το καταλάβαινε. Αλλά στα 16 και στα 17 όλα τα συναισθήματα τα νιώθεις μεγεθυμένα. Είσαι σίγουρη ότι αυτό που ζεις είναι ο μεγάλος, ο μοναδικός έρωτας. Είσαι σίγουρη ότι ξέρεις ακριβώς τι θες, ότι αξίζει να προσπαθήσεις. Και εκείνη δεν είχε ποτέ άλλο στόχο πριν από τον Φίλιπ. Και στόχος της έγινε εκείνος…

3 σχόλια:

  1. Η αυτοπεποίθηση της Σάρλοτ με τρελαίνει...χαχαχαχα. Καληνυχτούδιααα☆☆☆
    -Δήμητρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Την καημενη την σοφια ειχε το χειροτερο προτιπο για μητερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και εμενα μου αρεσε η Σαρλοτ οσον αφορα ποσο μεγαλη ιδεα ειχε για τον εαυτο της.
    πολυ ωραιο κεφαλαιο

    ΑπάντησηΔιαγραφή