Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

κεφάλαιο 19-τρενάκι ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ. Επιβιβαστείτε

19

«Όχι, δεν το κάναμε» είπε η Σοφία ψευτοαυστηρά στην Κατ δύο μέρες μετά. Τις είχε αποφύγει την προηγούμενη μέρα αλλά σήμερα ήξερε ότι δε θα στεκόταν ξανά τυχερή. Είχαν μπουκάρει παρέα με τη Λούσι στο εργαστήριό της και την έπιασαν στην άσκοπη συζήτηση για το ραντεβού με τον Πίτερ. Την ενημέρωσαν αμέσως ότι ούτε εκείνος είχε κάνει δηλώσεις, αλλά αυτές ήταν αποφασισμένες να μάθουν τι έγινε από εκείνη. «Για ένα φαγητό πήγαμε» διευκρίνισε. Τα κορίτσια είχαν μπει αμέσως στο ψητό και τη ρώτησαν για την εξέλιξη της βραδιάς.
«Τι κρίμα…» σούφρωσε τα χείλη της η Κατ. «Είναι τόσο καλό παιδί…»
«Αυτό δε σημαίνει ότι έπρεπε να κάνουμε σεξ στο πρώτο ραντεβού» της είπε η Σοφία και γέλασαν και οι τρεις ζωηρά. «Γιατί δεν γυρνάτε στη δουλειά σας;» τις μάλωσε μετά από λίγο. Είχαν μια παρουσίαση σε δύο βδομάδες και εκτός από την έρευνά τους έπρεπε να δουλέψουν και αυτό. Η Σοφία είχε τελειώσει το δικό της κομμάτι, αλλά οι υπόλοιποι στην ομάδα δεν είχαν ξεκινήσει καν. Μισούσε να αφήνει πράγματα για την τελευταία στιγμή.
«Πάμε να φάμε κάτι στην καφετέρια» πρότεινε η Λούσι αλλά η Σοφία ένιωθε αμήχανα με τόση προσοχή ξαφνικά. «Φαίνεσαι πολύ κουρασμένη». Η αλήθεια ήταν ότι δούλευε πάνω από έξι ώρες χωρίς διάλειμμα.
«Θα φάω ένα σάντουιτς αργότερα» είπε αόριστα και ίσιωσε τα γυαλιά της. Πραγματικά ήθελε να μείνει μόνη και να δουλέψει. Είχε μείνει πίσω με τόσο χρόνο που έχασε με τον Φίλιπ.

Το μυαλό της φρέναρε αμέσως στη σκέψη του. Είχε αρκετές μέρες να του μιλήσει και παρόλο που ένιωθε ανακούφιση που δεν είχε την καθημερινή πίεσή του να αλλάξει κάθε μόριο της ύπαρξής της, αναρωτιόταν πού να ήταν και γιατί δεν επικοινωνούσε μαζί της. Χαμογέλασε στην ιδέα ότι οι παλιές συνήθειες κόβονται δύσκολα αλλά την ανησύχησε το γεγονός ότι την ενδιάφερε ακόμα ένας άντρας τόσο άπιαστος όσο ο Φϊλιπ Χάρινγκτον. Άλλωστε είχε βγει ένα ραντεβού με τον Πίτερ. Και παρόλο που δεν είχε εκδηλωθεί, η σχέση έδειχνε να έχει μέλλον.
«Τον Πίτερ σκέφτεσαι;» την πείραξε η Λούσι παρατηρώντας το μειδίαμα.
«Τι στο καλό έχετε πάθει εσείς;» είπε η Σοφία αντιδρώντας άμεσα. «Μη με πιέζετε τόσο! Αφού ξέρετε ότι θέλω το χρόνο μου. Είναι πολλές όλες αυτές οι αλλαγές, πνίγομαι…» τους είπε λίγο πιο σοβαρά και είδε τα πρόσωπά τους να συννεφιάζουν. Μάλλον είχε μιλήσει με περισσότερο πάθος από όσο νόμιζε ότι είχε μέσα της. Σκόπευε να τις αποθαρρύνει αλλά τελικά έβγαλε από μέσα της συναισθήματα που έκρυβε και από τον ίδιο της τον εαυτό. Πνιγόταν; Είχε την ψευδαίσθηση ότι οι μικρές αλλαγές πάνω της ήταν εκούσιες και ευχάριστες. Δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι ασφυκτιούσε.

«Συγγνώμη, δεν ξέραμε ότι ενοχλούμε τόσο» είπε η Κατ με κατακόκκινα μάγουλα και αφού πέρασαν μερικά δευτερόλεπτα αμηχανίας, τα κορίτσια αποχώρησαν από το εργαστήριό της και την άφησαν επιτέλους μόνη.

Τι επιτέλους δηλαδή… Πάντα μόνη ήταν. Από μικρή ένιωθε μόνη. Η απουσία μητέρας την έκανε να νιώθει ευάλωτη και η Σάρλοτ δεν κατάφερε ποτέ να έρθει κοντά της. Η Σοφία προσπάθησε να την κάνει να την αγαπήσει και την αποζητούσε, αλλά η Σάρλοτ έδειχνε να ξεχνάει τα γενέθλιά της, να αγνοεί τις ανάγκες της και τις επιθυμίες της. Ήταν μια γυναίκα που το μητρικό της φίλτρο κρυβόταν κάτω από τόνους γυναικείας ματαιοδοξίας. Μιας ματαιοδοξίας που την έκανε να νιώθει απειλή από κάθε γυναίκα. Ίσως αυτός ήταν ο λόγος που εκείνο το βράδυ την είχε συμβουλεύσει για κάτι τόσο έξω από τον χαρακτήρα της. Εκείνο το βράδυ που την έβαλε να φορέσει εκείνο το φόρεμα.

Οι αναμνήσεις την πλημμύρισαν ξανά. Την μετέφεραν σε εκείνο το καλοκαίρι στο σπίτι της στην Δυτική Ακτή… Εκείνο το βράδυ που αποφάσισε ότι η θηλυκότητα ήταν μιαρή και η αγάπη μονόδρομος στην καταστροφή.



3 σχόλια: