Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2015

κεφάλαιο 18-ραντεβουδάκι

Η Σοφία είχε πολύ άγχος για αυτό το ραντεβού. Είχε τόσο καιρό να βγει με άντρα που πίστευε ότι θα είχε μεσολαβήσει κάποια αλλαγή στο...πρωτόκολλο. Η Μιράντα είχε μπει στο εργαστήριό της σαν σίφουνας το πρωί, φυσικά χωρίς να χτυπήσει. Εδώ και δέκα μέρες, από εκείνο το βράδυ που τους συνάντησε στο μπαρ, είχαν όλοι έρθει πιο κοντά της. Φυσικά δεν έπιαναν το μήνυμα ότι εκείνη ποτέ δεν έκανε έφοδο στο δικό τους εργαστήριο και συνέχιζαν όλοι να παρελαύνουν στο δικό της και να της λένε με κάθε διαφορετικό τρόπο «πόσο χαρούμενοι είναι που βγήκε από το καβούκι της» και άλλα τέτοια…ρομαντικά ενώ στην πραγματικότητα δεν είχε αλλάξει τίποτα. Απλώς μιλούσε λίγο πιο πολύ.

Όλο το τμήμα ήξερε ότι θα έβγαιναν το βράδυ. Όλο το τμήμα είχε περάσει να τη δει με τους φακούς της λες και ήταν έκθεμα. Και τα σχόλια για τα καινούργια ρούχα της ήταν πολύ κολακευτικά. Η Σοφία είχε φορέσει τρία από τα καινούργια τζιν ήδη και μερικές μπλούζες παρόλο που είχε μέρες να μιλήσει με τον Φίλιπ και δεν θα έλεγχε τι φοράει. Είχε βγει μια φορά με τη Λάνα και είχαν πάει να αγοράσουν μερικά ρούχα ακόμα, όπως ένα καλό μαύρο παλτό και ένα πιο σπορ μπουφάν. Ο Φίλιπ ήταν άφαντος. Η Σοφία δεν τον έψαξε και δε ρώτησε τη Λάνα τι νέα έχει. Το μόνο που της είπε η κοπέλα ήταν ότι ο Φίλιπ δουλεύει πολύ.

«Λέω να πάμε για θαλασσινά» πρότεινε ο Πίτερ και της άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου ευγενικά. Η Σοφία χαμογέλασε αμήχανα. Ηλπιζε η έξοδος να είχε πιο…φιλικό χαρακτήρα αλλά η ιπποτική στάση του δεν της άφηνε περιθώριο.
«Καλή ιδέα» του είπε ευγενικά και βολεύτηκε στη θέση του συνοδηγού. Δέθηκε με τη ζώνη της και βάλθηκε να κοιτάει έξω από το παράθυρο.

Η Κατ την είχε συμβουλεύσει να μην τον αφήσει να τη φιλήσει από το πρώτο ραντεβού και η Λόρα τής είχε πει να μην είναι μονολεκτική στις απαντήσεις της. Μάταια προσπαθούσε να τις πείσει ότι ήταν μια απλή έξοδος και όχι ραντεβού. Αλλά τα κορίτσια δεν πείθονταν. Της είπαν ότι ο Πίτερ είναι ενθουσιασμένος. Τις πίστεψε. Η φιλική έξοδος ήταν όντως κανονικό ραντεβού.

Είχε διαλέξει για απόψε ένα τζιν και μια από τις καινούργιες μπλούζες. Για κάποιο λόγο, δεν ήθελε να βάλει το καινούργιο φόρεμα. Δε φόρεσε φακούς. Έβαλε τα γυαλιά της, για να νιώθει πιο άνετα. Δεν είχε ιδέα τι θα συζητούσε μαζί του. Δεν ήξερε πώς να αντιμετωπίσει κάποια πιο… σοβαρή πρότασή του.

Δε μίλησαν πολύ μέχρι το εστιατόριο. Μπήκαν μέσα και κάθισαν κοντά στο παράθυρο. Έπιασαν την κουβέντα για το πανεπιστήμιο αφού παρήγγειλαν.
«Δεν περίμενα ποτέ ότι θα φτάσει η ώρα να μου στέλνει ο Δρ Λόιντ μέιλ και να μου λέει να διαλέξω τι εξοπλισμό έχω ανάγκη» της χαμογέλασε.
«Η αλήθεια είναι ότι έχουμε ό,τι ζητήσουμε πια» του είπε. «Και η νέα πτέρυγα θα είναι έτοιμη σε τρεις μήνες. Από τώρα κάνω όνειρα για ένα εργαστήριο λίγο πιο ευρύχωρο».
«Καλά να’ ναι αυτός ο Χάρινγκτον» είπε ο Φίλιπ. «Αλήθεια, εσύ από πού τον ξέρεις;» τη ρώτησε χωρίς κάποιο υπονοούμενο.
«Παλιοί οικογενειακοί φίλοι» του είπε εκείνη. «Ήταν τυχαίο ότι βρεθήκαμε» έσπευσε να διευκρινίσει.
«Πάντως του χρωστάμε πολλά» επέμεινε ο Πίτερ και τη σέρβιρε λίγο κρασί. Απόψε φορούσε ένα μαύρο πουλόβερ και τζιν και ήταν πολύ γοητευτικός. Ο Πίτερ ήταν η καλύτερη επιλογή για εκείνη. Εμφανίσιμος και πολύ καλλιεργημένος. Χαρισματικός ακαδημαϊκός, μα πάνω από όλα, απλός και συζητήσιμος άνθρωπος. Μαζί του ένιωθες την επιθυμία να μοιραστείς τα πάντα. Ίσως έπρεπε να του δώσει μια ευκαιρία. Το έβλεπε πόσο πολύ ταίριαζαν. Θα ήταν τέλειος συνδυασμός. Δε θα χρειαζόταν ποτέ να του απολογηθεί επειδή δουλεύει πολύ, δε θα την έκανε ποτέ να νιώσει ότι δεν είναι αρκετά κομψή επειδή δε φοράει τακούνια, δε θα την πίεζε να αλλάξει. Όχι όπως…

Όχι ότι είχε ελπίδες με τον Φίλιπ και ετίθετο θέμα σύγκρισης. Ο Πίτερ την ήθελε. Ο Φίλιπ όχι. Και η αλήθεια ήταν ότι και αυτής της άρεσε ο Πίτερ. Σε ένα συνειδητό επίπεδο. Απλώς όχι αρκετά ώστε να πει ότι είναι ερωτευμένη. Αλλά έτσι δεν ήταν το φυσιολογικό; Στην ενήλικη ζωή σπάνια συναντάς τον έρωτα με την πρώτη ματιά. Συνήθως παίρνει χρόνο να καταλάβεις τα συναισθήματά σου. Μπορεί απλώς να χρειαζόταν λίγο χρόνο μαζί του.

«Χαίρομαι πολύ που βγήκαμε απόψε» είπε εκείνος δειλά, και η Σοφία θαύμασε την αμεσότητά του. Του χαμογέλασε χωρίς να απαντήσει, αλλά τσίμπησε μια πιρουνιά ριζότο από το πιάτο του για να του δείξει ότι ένιωθε  οικεία μαζί του.

Συζήτησαν σαν καλοί φίλοι αλλά ο Πίτερ όλο το βράδυ δεν πήρε τα μάτια του από πάνω της. Της είπε δύο φορές ότι του φαίνεται αλλαγμένη τον τελευταίο καιρό και ότι δείχνει πιο ανάλαφρη. Η Σοφία υπέθεσε ότι αυτός ήταν ο τρόπος του να της πει ότι ομόρφυνε.
«Θα συνεχίσουμε με ένα ποτό;» της είπε δύο ώρες μετά και αφού είχε πληρώσει και είχαν μπει στο αμάξι.
«Είμαι λίγο κουρασμένη» προφασίστηκε εκείνη. Είχε περάσει ωραία και η βραδιά κύλησε πολύ φυσικά, αλλά ήθελε να ξαπλώσει.
«Καταλαβαίνω» είπε εκείνος χωρίς δεύτερη κουβέντα και μετά από είκοσι λεπτά πάρκαρε έξω από την πανεπιστημιούπολη. Έμενε κι εκείνος κάπου δέκα λεπτά με τα πόδια από την εστία της. Περπάτησαν μαζί μέχρι ένα κεντρικό πάρκο και αποχαιρετήθηκαν με ένα απλό φιλί στο μάγουλο.
«Να το επαναλάβουμε» της είπε εκείνος.
«Γιατί όχι;» απάντησε εκείνη αλλά ανεβαίνοντας στο σπίτι της, είχε ένα παράξενο συναίσθημα λες και είχε κάνει κάτι άσχημο.




1 σχόλιο:

  1. ενδιαφερον ραντεβου αλλα εννοειται δεν θελουμε για γαμπρο τον πιτερ! σορρυ πιτερ <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή