Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2015

Κεφάλαιο 16-Attica

Ο Φίλιπ χαμογέλασε με την αντίδρασή της όταν γνώρισε τη Λάνα. Η μικρή σνομπ, σκέφτηκε με κέφι, σίγουρα θα περίμενε κάποια ξανθιά καλλονή με ατελείωτα πόδια. Θα είχε βγάλει το αυθαίρετο συμπέρασμα ότι κοιμάται μαζί του και η μόνη της ασχολία είναι να βάφει τα νύχια της και να τρώει τα λεφτά του. Την είδε να χαμογελάει δειλά και να κοκκινίζει, μάλλον από ντροπή για τις σκέψεις της.
Η Λάνα δεν ήταν τίποτα από αυτά που περίμενε. Ήταν γύρω στα τριάντα και ήταν κοντούλα και με έξτρα κιλάκια στην περιφέρεια, αλλά τόσο φυσικά κεφάτη και κομψή που την ερωτευόσουν χωρίς δεύτερη σκέψη. Αν φυσικά ήσουν ικανός να νιώσεις τέτοια συναισθήματα, σκέφτηκε και έβγαλε το κινητό του από την τσέπη του. Κοίταξε την οθόνη νευρικά. Δεν είχε καμία κλήση. Περίμενε νέα από μια συγχώνευση αλλά δεν πήγαινε καλά το πράγμα. Θα έπρεπε να κάνει πίσω πριν κάνουν αυτοί. Μισούσε να έχουν οι άλλοι το πάνω χέρι και γι’ αυτό έφευγε πάντα πρώτος.

«Ο Φίλιπ φαίνεται να σε εμπιστεύεται πολύ» την άκουσε να λέει στη φίλη του και την κοίταξε. Φορούσε γυαλιά ηλίου και έκρυβε το βλέμμα του. Ρούφηξε το στητό κορμί της και θαύμασε τον τρόπο που τέντωνε τη σπονδυλική στήλη της όταν ήθελε να περάσει το δικό της. Ήταν πολύ όμορφη, αν και τόσο ατημέλητη. Και ήταν πολύ πιο όμορφη από πολλές γυναίκες με υπέρκομψα ρούχα και τέλειο μακιγιάζ. Αλλά τον εκνεύριζε που έκανε σαμποτάζ στον εαυτό της λες και είχε κάτι να κρύψει.
«Γνωριζόμαστε χρόνια» απάντησε η φίλη του ζεστά και τον κοίταξε. Την αγαπούσε πολύ τη Λάνα και περνούσε χρόνο μαζί της με μεγάλη ευχαρίστηση. Ποτέ δεν περνούσε μήνας χωρίς νέα της, παρόλο που η Λάνα έμενε στη Νέα Υόρκη και αυτός ταξίδευε συνέχεια. «Κάποτε δούλευα ως γραμματέας του αλλά μετά αποφάσισα να γυρίσω στο πανεπιστήμιο και να σπουδάσω σχέδιο μόδας και τον άφησα» είπε τρυφερά. «Τώρα είμαι στιλίστρια και δουλεύω σε ένα περιοδικό στη Νέα Υόρκη αλλά όχι σε σταθερή βάση» είπε και ο Φίλιπ είδε τη Σοφία να συνοφρυώνεται. «Μην ανησυχείς» γέλασε η Λάνα κατανοώντας το μπέρδεμα. «Ο Φίλιπ πλήρωσε τα εισιτήριά μου για να έρθω και το ξενοδοχείο φυσικά! Είναι και ευκαιρία να τον δω».

Η Σοφία έγνεψε και κοίταξε το πολυκατάστημα μπροστά της λες και κοιτούσε τέρας.
«Λάνα, εγώ, ξέρεις…» ψέλλισε η μικρή κακούργα αλλά η φίλη του τη διέκοψε με ένα ζεστό γελάκι.
«Ξέρω, Σοφία. Μου μίλησε ο Φίλιπ» την καθησύχασε. «Δε θα πάμε να ψωνίσουμε κάτι κραυγαλέο. Μερικά πιο μοντέρνα τζιν, ωραίες μπλούζες και κανένα φόρεμα. Δε θέλουμε να σε κάνουμε φαμ φατάλ. Μόνο μια πιο όμορφη εκδοχή σου. Πιο ελκυστική, πιο θελκτική» εξήγησε η Λάνα και ο Φίλιπ κοίταξε ξανά. Μια χαρά θελκτική του φαινόταν ήδη. Αυτή η αθωότητα που είχε ήταν παράξενα σέξι. Ευτυχώς που εκείνος την έβλεπε σαν αδερφή του.
«Εγώ, Λάνα, είμαι βιολόγος ξέρεις» είπε η Σοφία και ο Φίλιπ γέλασε.
«Άντε πάλι! Κάνε μας μια μικρή ανασκόπηση της έρευνάς σου! Πού κολλάει αυτό; Θα πεις πάλι ότι δεν χρειάζεται να ντύνεσαι καλά στο εργαστήριο και ότι είσαι επιστήμονας και όχι γυναίκα και θα μας εξαγγείλεις το φεμινιστικό μανιφέστο;» εκνευρίστηκε εκείνος και την κοίταξε άγρια, βγάζοντας τα γυαλιά του.
«Τέλειωσες;» τον ρώτησε εκείνη βάζοντας τα χέρια στη μέση. Η Λάνα τους κοιτούσε εμβρόντητη. Μάλλον περίμενε ότι είναι πιο αγαπημένοι για να κάνει τόσο κόπο για εκείνη. Ο Φίλιπ δεν απάντησε. «Η Λάνα έχει μερική ετεροχρωμία ίριδας και ήθελα να τη ρωτήσω αν είναι κληρονομικό ή αποτέλεσμα τραυματισμού. Συγγνώμη αν σε αναστάτωσα» του είπε ξινά και η Λάνα ξεκαρδίστηκε. Η Σοφία την έπιασε από το μπράτσο και κατευθύνθηκαν προς το πολυκατάστημα.
«Θα περιμένεις ή θα έρθεις;» του είπε η Λάνα πίσω από τον ώμο της αλλά εκείνος κοιτούσε κάτι άλλο. Τον τρόπο που ο πισινός της Σοφία κλυδωνιζόταν απαλά με κάθε της βήμα. Τι στο καλό; Πώς δεν είχε προσέξει ποτέ πόσο καλοσχηματισμένους γοφούς είχε, πόσο ψηλά πόδια και μικροσκοπική μέση; Ο,τι πρέπει για…

ΣΤΟΠ! Έπρεπε να βάλει φρένο στις σκέψεις του. Η Σοφία ήταν μόλις 27 ετών, άπειρη. Δεν ήταν για εκείνον.
«Θα έρθω» είπε προσποιούμενος τον ήρεμο ενώ από μέσα του έβραζε και το σώμα του είχε αρχίζει να αντιδράει στις σκέψεις του.
«Οπτικά, τζιν, παπούτσια» είπε η Λάνα και η Σοφία συμφώνησε. Ε βέβαια. Μόνο σε αυτόν αντιστεκόταν σε κάθε πρόταση. Τώρα είχε γίνει φίλη με τη Λάνα και τον άφηναν πίσω.
«Και μετά βιβλία και σιντί. Πληρώνει ο Φίλιπ» γέλασε η μικρή μέγαιρα κρατώντας με ύφος την χρυσή πιστωτική που της είχε δώσει πριν από λίγα λεπτά.
«Ο,τι θες» της είπε και το εννοούσε παρόλο που εκείνη το έλεγε επίτηδες για να τον πικάρει. Ξαφνικά του άρεσε η ιδέα να την κακομάθει. Μεγαλώνοντας μαζί της την έβλεπε πάντα σαν μια μικρή πριγκίπισσα και παρόλο που κι εκείνος δεν ήταν ακριβώς φτωχός ένιωθε πάντα κατώτερός της. Κατώτερος όλων. Τώρα τα είχε καταφέρει. Μπορούσε να εξαγοράσει την εταιρεία του πατέρα της και όλη τους την περιουσία. Μπορούσε να χρηματοδοτεί την έρευνά της αλλά πάνω απ’ όλα μπορούσε να της αγοράσει με την κάρτα του ό,τι λαχταρούσε και ακόμα παραπάνω. Του άρεσε αυτό. Η ιδέα ότι θα φοράει ρούχα που της είχε αγοράσει.
«Έχεις υπέροχα μάτια» άκουσε τη Λάνα να της λέει με ειλικρίνεια. Έγνεψε κι εκείνος αλλά ευτυχώς δεν τον είδαν. Δε χρειαζόταν. «Αν βάλεις φακούς δε θα δουλεύει κανένας στο εργαστήριο» γέλασε η φίλη του καλόκαρδα.
«Σε ευχαριστώ» είπε ντροπαλά η Σοφία. «Μου το λένε συχνά» παραδέχτηκε. «Έχω σκεφτεί κι εγώ να βάλω φακούς» την άκουσε να λέει και εξεπλάγη «αλλά επειδή περνάω πάνω από 10 ώρες μπροστά από τον υπολογιστή ή κοιτώντας στο μικροσκόπιο έχω ακούσει ότι δεν κάνει να τους φοράς τόσες ώρες και ότι θα έχω ξηροφθαλμία».
«Θα πάρουμε τους κατάλληλους για τα μάτια σου και μπορείς να τους φοράς μόνο όταν βγαίνεις» είπε δημοκρατικά η Λάνα.
«Δηλαδή ποτέ» είπε η Σοφία και γέλασαν.

Προχωρούσαν μπροστά αγνοώντας τον και ήθελε να τις σταματήσει και να τους θυμίσει ότι είναι και αυτός εκεί. Αλλά είχε και τον εγωισμό του.
«Ο Φίλιπ μού είπε ότι έχετε να πάτε και σε ένα γκαλά» είπε η Λάνα ενώ ανέβαιναν με τις κυλιόμενες στον πάνω όροφο. Το πολυκατάστημα ήταν χαώδες αλλά η Λάνα έδειχνε να προσανατολίζεται τέλεια.
«Ωχ» βαριαστέναξε η Σοφία «έχουμε και αυτό».

Ο Φίλιπ ξερόβηξε και τον κοίταξαν. «Είμαι κι εγώ εδώ αν θυμάστε» τους είπε. Εκείνες γύρισαν μπροστά και συνέχισαν να μιλάνε.
«Θα είναι απίστευτα βαρετά, σίγουρα, αλλά θα βρούμε ένα τέλειο φόρεμα!» είπε η Λάνα λες και αυτό θα έλυνε όλα τα προβλήματα.
«Έχω και ένα…ραντεβού σε μία βδομάδα» είπε η Σοφία λίγο σιγανά αλλά εκείνος την άκουσε. Το χέρι του έσφιξε το κινητό του στην τσέπη του. Ραντεβού; Με ποιον;
«Θέλω κάτι νεανικό αλλά και όμορφο» είπε και η Λάνα απάντησε ότι έχει μια τέλεια ιδέα. Τις είδε να ξεμακραίνουν γελώντας και αποφάσισε να τις περιμένει σε ένα καφέ.


Την επόμενη φορά θα πήγαιναν μόνοι τους για ψώνια.

9 σχόλια:

  1. Ξεκίνησαν τα όργανα... Ζηλευουμε από τώρα Φίλιπ???
    Για αναθεώρησε σιγά σιγά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μου φαινεται πως θα βγαλει τα ματια του με τα ιδια του τα χερια με το να αναδείξει την εμφάνησή της <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ωραιες σκεψης εχει :p ειναι που την βλεπει σαν μικρη του αδερφη αχαχαχαχαχαχαχαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ζήλιαααααα....
    -Δήμητρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. axaxaxaxax!!!!τον αγαπώ!!!ειναι θεουλης!!Νάντια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μηπως το ραντεβου...να ειναι με τον Φιλιπ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. χαχαχα ποσο μου αρεσει να τον βλεπω να ζηλευει την "μικρη αδερφη" του!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ευτυχώς που εκείνος την έβλεπε σαν αδερφή του. Ναιιιιιιιιι πιο αδερφή πεθαίνεις. Χαχαχαχαχαχα τον αγαπώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή