Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

κεφάλαιο 11-σκοτς



11

Ήταν τόσο μεγάλη η έκπληξη όταν μπήκε μέσα στο μπαρ της πανεπιστημιούπολης που όλα τα βλέμματα έπεσαν πάνω της και ένιωσε ακόμα πιο άβολα. Η Κατ και η Λόρα έτρεξαν κατά πάνω της και τη φίλησαν ζωηρά, παρόλο που την είχαν δει πριν από μερικές ώρες. Της το είχαν πει τόσες φορές να πάει και την είχαν παρακαλέσει τόσο πολύ που πραγματικά οι ενοχές που ένιωσε ξεπερνούσαν τη συστολή της και αποφάσισε περίπου μισή ώρα πριν το ραντεβού, να πάει.
«Μα γιατί δεν μας είπες ότι θα έρθεις; Να έρθουμε να ντυθούμε μαζί, να σε βάψουμε, να…» είπε η Λόρα αλλά η Σοφία τη διέκοψε γελώντας.
«Γι αυτό το λόγο! Για να μην τα κάνετε όλα αυτά» τους είπε και γέλασαν κι αυτές. Η Μιράντα μιλούσε ήδη με κάποιον και της πέταξε ένα φιλί από μακριά. Ο Τζόναθαν την πλησίασε και τη χαιρέτισε και αυτός σοκαρισμένος.
«Πρώτη φορά σε βλέπω με τα μαλλιά κάτω» της είπε και η Λόρα τής είπε ότι έχει πολύ ωραία μαλλιά.
«Ε…είπα να προσπαθήσω λιγάκι, αλλά με τους δικούς μου όρους» είπε μισοαστεία μισοσοβαρά. Είχε αφήσει κάτω τα μαλλιά της μεν και φορούσε τζιν αλλά με μια μπλούζα λίγο πιο βραδινή. Δεν είχε βαφτεί αλλά φορούσε ένα ζευγάρι διαμαντένια σκουλαρίκια, δώρο του πατέρα της για τα 18α γενέθλιά της. Εντάξει, δεν ήταν και σεξοβόμβα, αλλά δεν ήταν και σαν καλόγρια όπως προσπαθούσαν κάποιοι κάποιοι να την πείσουν.
«Εμάς μας φτάνει που ήρθες» είπε η Κατ και όλοι έγνεψαν θετικά. Η Σοφία κοίταξε τριγύρω τον κόσμο. Η ώρα ήταν μόνο 10.00 αλλά το μπαρ ήταν γεμάτο με συναδέλφους τους αλλά και αγνώστους.
«Αυτοί είναι οι φυσικοί;» ρώτησε και έδειξε μια μεγάλη παρέα που είχαν κάπως απομονωθεί.
«Ναι…» ξίνισε τα μούτρα της η Λόρα. «Υποτίθεται ότι τους καλέσαμε για να γνωριστούμε και αυτοί μιλάνε μεταξύ τους».
«Ε τους ξέρεις τώρα τους φυσικούς…» είπε ο Τζόναθαν και γέλασε. «Είναι κλίκα!»

Η Σοφία παρήγγειλε στο μπαρ ένα ποτήρι μηλίτη και κάθισε σε ένα ψηλό τραπέζι με τη Λόρα και μια άλλη κοπέλα, τη Σούζαν. Έπιασαν τη συζήτηση για τη δουλειά μέχρι που τις διέκοψε ο Πίτερ, ο οποίος ήρθε αργοπορημένος επειδή κόλλησε στην κίνηση.
«Όλο για δουλειά θα μιλάμε;» τις μάλωσε. Ακούμπησε φευγαλέα το χέρι του στον ώμο της Σοφία και της χαμογέλασε ζεστά. Η Σοφία του το ανταπέδωσε. Ίσως μιλούσαν λιγάκι απόψε. Ο Πίτερ ενδιαφερόταν σταθερά και του άξιζε μια ξεκάθαρη θέση. Θα προσπαθούσε να του εξηγήσει ότι δεν ενδιαφέρεται για σχέση χωρίς να τον προσβάλει. Ήταν πολύ καλός και γοητευτικός. Σπουδαίο μυαλό και με καλούς τρόπους.

Ο Τζόναθαν μπήκε στο μπαρ μετά από μερικά λεπτά και τους πλησίασε μουτρωμένος.
«Τι έγινε;» τον ρώτησαν όλοι και τους κοίταξε ντροπαλά.
«Ε…θυμάστε που έστειλα σε όλους διευκρινίσεις για το πάρτι;» ρώτησε και όλοι έγνεψαν θετικά. «Το έστειλα κατά λάθος μαζικά και το πήρε και ο Λόιντ» είπε και όλοι γούρλωσαν τα μάτια. «Ελπίζω να κατάλαβε ότι δεν προοριζόταν για εκείνον και να μη μας μπαστακωθεί» συμπλήρωσε. Όλοι ξεκαρδίστηκαν στο γέλιο. Ακόμα και η Σοφία.
«Είμαι σίγουρη ότι θα το καταλάβει» είπε η Λόρα προσπαθώντας να κάνει τον Τζόναθαν να νιώσει καλύτερα.
«Εγώ πάλι είμαι σίγουρη ότι θα έρθει για να βεβαιωθεί ότι δεν ξενυχτάμε εις βάρος της έρευνας» είπε η Σοφία και γέλασαν ξανά.

Η βραδιά συνεχίστηκε με μεγάλο κέφι. Ο Τζόναθαν κέρασε την παρέα σφηνάκια για «να εξιλεωθεί» όπως είπε και μετά από ένα άνοιγμα της Κατ, οι φυσικοί αποφάσισαν να μιλήσουν μαζί τους και σύντομα όλοι έγιναν ένα.

Η Σοφία βαριόταν να μιλήσει με άτομα που δεν είχε ξαναδεί και δε θα ξανάβλεπε ποτέ μιας και δε σκόπευε να ανοίξει τον κύκλο της και αρκέστηκε στους συναδέλφους της. Η Κατ και η Λόρα μιλούσαν με δύο αγόρια και η γλώσσα του σώματος έδειχνε ότι μέχρι το τέλος της βραδιάς θα αντάλλαζαν τηλέφωνα, και η Μιράντα καθόταν μαζί της και με τον Τζόναθαν. Ο Πίτερ είχε πιάσει συζήτηση με τον μπάρμαν, που ήταν φίλος του.

Ήταν δύσκολο να το παραδεχτεί αλλά περνούσε κάπως καλά. Είχε χαλαρώσει και η προσπάθεια των παιδιών να την εντάξουν στην παρέα και να την πείσουν ότι δε δαγκώνουν ήταν συγκινητική. Πρώτα φορά τής περνούσε από το μυαλό ότι μπορεί να τους πλήγωνε με τη στάση της. Είχε προσπαθήσει να τους εξηγήσει ότι δεν έχει πρόβλημα μαζί τους και ότι έτσι είναι ο χαρακτήρας της, αλλά μάλλον το είχαν πάρει προσωπικά. Και τώρα έδειχναν όλοι τόσο χαρούμενοι, που ένιωθε ενοχές.


Την εξέπληξε πόσο ευχάριστη μπορεί να είναι η ανάλαφρη συζήτηση. Κουτσομπόλεψαν τον δρα Λόιντ, σχολίασαν μερικές άτυχες στιλιστικές επιλογές θαμώνων του μπαρ, αντάλλαξαν ιδέες για το τι αμάξι πρέπει να πάρει ο Πίτερ και γενικά μίλησαν περί ανέμων και υδάτων. Είχε καιρό να το κάνει αυτό. Αθελά της το μυαλό της πήγε στον Φίλιπ. Δεν ήταν σίγουρη ότι εκείνος ευθυνόταν για αυτό το μικρό βηματάκι που έκανε, αλλά σίγουρα είχε βάλει κι εκείνος το λιθαράκι του. Ίσως είχε δίκιο. Δε θα του επέτρεπε να τη βοηθήσει, αλλά ίσως επέτρεπε στον εαυτό της να νιώσει λίγο καλύτερα…


2 σχόλια:

  1. Καποια την πειραξα λιγοοοοοο τα λογια του Φιλιπ?????????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πρεπει να τα βγαλει τα γυαλια κατα την γνωμη μου δεν της πανε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή