Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015

κεφάλαιο 76-έκπληξη!

Την επόμενη μέρα μετά το πρωινό μας μπάνιο πάμε μια βόλτα στην πόλη για να αγοράσουμε μερικά σουβενίρ μιας και φεύγουμε σε τρεις μέρες. Περνάμε μερικές ώρες κάνοντας βόλτες, τρώγοντας σε ένα μικρό εστιατόριο με θαλασσινά και αγοράζοντας όμορφα διακοσμητικά από ιδιαίτερα μαγαζάκια ντόπιων. Κατά τις πέντε το απόγευμα παραπονιέμαι ότι κουράστηκα και ο Ντέιβιντ κοιτάει το ρολόι του.
«Άλλο λίγο» μου λέει και με οδηγεί σε ένα βαν που πουλάει παγωτό. Διαλέγουμε από δύο μπάλες ο καθένας και το τρώμε κάνοντας βόλτα στην παραλία. Πιο πολύ από κάθε τι στη σχέση μας, μου αρέσει να περπατάμε χέρι χέρι. Αυτή είναι η μεγαλύτερη απόλαυση. Νιώθω ότι το χέρι μου είναι η προέκταση του δικού του και ότι δεν είμαστε δύο άνθρωποι αλλά ένας, έτσι όπως περπατάμε πιασμένοι και αποφεύγουμε να αφήσουμε ο ένας τον άλλον ακόμα και όταν συναντάμε εμπόδια.

Κατά τις έξι και είκοσι φτάνουμε στο ξενοδοχείο και με το μικρό αμαξίδιο κατευθυνόμαστε στην καμπάνα μας με σκοπό να απολαύσουμε ένα χαλαρωτικό μασάζ το οποίο έχει κλείσει ο Ντέιβιντ για τις οκτώ. Αλλά κάτι παράξενο τραβάει την προσοχή μου. Στην παραλία μπροστά από την καμπάνα μας γίνεται ένα τεράστιο πάρτι. Με πολύ κόσμο που χορεύει ξέφρενα και ο ενθουσιασμός τους είναι κολλητικός. Πλησιάζοντας αρχίζω να διακρίνω φιγούρες, οικείες φιγούρες, και κοιτάω τον Ντέιβιντ παραξενεμένη. Τι στο καλό; Όταν πλησιάζουμε στην θεότρελη παρέα και μας βλέπουν, φωνάζουν όλοι μαζί «Έκπληξη!!».

Βλέπω τη μητέρα μου με ένα πολύχρωμο παρεό που δεν ήξερα καν ότι είχε, τον αδερφό μου και την κοπέλα του να πίνουν κοκτέιλ, την Κάρι, την Ερικα με τον φίλο της, τον Κρις να χορεύει με την Κέιτλιν, την Ιλέιν αγκαλιά με τον Μαξ, τους γονείς του Ντέιβιντ να κρατάνε ένα τεράστιο καρπούζι με ομπρελίτσες και καλαμάκια. Και όχι μόνο αυτούς…φίλους μου από το πανεπιστήμιο, υπαλλήλους της Ρεντ, φίλους του Ντέιβιντ. Είναι κάπου 60 άτομα και όλοι δείχνουν ενθουσιασμένοι που είναι εκεί. Εγώ έχω παγώσει από το σοκ, αν και η χαρά μου είναι τεράστια.
«Ένα δωράκι από μένα για σένα» μου ψιθυρίζει ο Ντέιβιντ και τον κοιτάω.
Βλέπει ότι είμαι μπερδεμένη και σπεύδει να με βοηθήσει. «Είχα ένα τζετ να περιμένει. Σκέφτηκα ότι ίσως θες να παντρευτούμε εδώ, μαζί με όσους αγαπάμε!» με αιφνιδιάζει.
«Εδώ; Σήμερα;» γελάω.
«Εδώ ναι, αλλά όποτε θες. Τα έχω κανονίσει όλα. Οι διακοσμητές θέλουν τρεις ώρες για να στήσουν την τελετή. Έχω κλείσει τριάντα δωμάτια για όσο θέλουν να μείνουν οι καλεσμένοι, το τζετ περιμένει να μας γυρίσει όλους μαζί!»
«Δεν περίμενα τόσο σύντομα!».
«Δε θες…;» με ρωτάει τρομαγμένος και γελάω ξανά.
«Φυσικά και θέλω! Θα διασκεδάσουμε απόψε και αύριο παντρευόμαστε. Τι λες;» τον ρωτάω και χαλαρώνει.
«Η Κάρι έχει φέρει 8 φορέματα και 5 ζευγάρια σανδάλια για να βρεις αυτό που σου πάει πιο πολύ. Τα διάλεξα εγώ φυσικά όλα!» χαμογελάει. «Έχω κλείσει και κομμώτρια και μακιγιέζ και ό,τι άλλο θες!».
«Τα κανόνισες όλα τόσο γρήγορα επειδή φοβόσουν ότι θα αρνηθώ;» τον πειράζω και γνέφει θετικά. «Δεν το πιστεύω ότι φοβάσαι, Ντέιβιντ. Θα ερχόμουν και στην άκρη του κόσμου μαζί σου. Σε μια βάρκα ανάμεσα σε καρχαρίες» τον κοιτώ. Το πάρτι πίσω μας μαίνεται και κανείς δε μας ενοχλεί.
«Δεν  το πιστεύω ότι ήρθαν όλοι!» μου λέει ενθουσιασμένος.
«Εγώ δεν πιστεύω ότι κάλεσες τον Κρις!»
«Είναι φίλος σου και σκέφτηκα ότι ίσως τον θες» μου λέει συγκρατημένα και το εκτιμώ αυτό που κάνει. Σημαίνει ότι μας εμπιστεύεται αρκετά πια. Ότι καταλαβαίνει πόσο ισχυρή είναι η σχέση μας.
«Η Φρίντα;» τον ρωτάω ξαφνικά. Μου χαμογελάει.
«Είναι στο δωμάτιο της μητέρας μου γιατί φοβάται τη φασαρία» λέει. Δείχνει περήφανος που τα έχει οργανώσει όλα τέλεια. Θα έπρεπε να είναι. Είναι η πιο όμορφη έκπληξη.
«Πάμε να χαιρετίσουμε τους θαυμαστές μας τώρα;» με ρωτάει και αρπάζουμε δύο κοκτέιλ από ένα σερβιτόρο που προσφέρει ποτά στους καλεσμένους μας. Νιώθω ότι όλο το νησί γιορτάζει μαζί μας, όλη η παραλία είναι δική μας.

«Ο,τι πεις, αγάπη μου» του λέω και τρέχω στους δικούς μας.

1 σχόλιο:

  1. Αχ! Και εγω θελω μια τετοια εκπληξει :) φανταστικο κεφαλαιο
    Υποθετο μενει αλλο ενα ε?

    ΑπάντησηΔιαγραφή