Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 19 Μαΐου 2015

κεφάλαιο 34-αποκαλύψεις

«Δεν καταλαβαίνω αυτή την ξαφνική αλλαγή συμπεριφοράς» του λέω ξερά όταν μπαίνουμε στο αμάξι με προορισμό το τραπέζι των γονιών του. «Ήσουν μια χαρά μετά το γάμο και μόλις γυρίσαμε, είναι λες και μπήκε μέσα σου ο διάολος» λέω χωρίς να τον κοιτάω. Φοράει το πιο ωραίο του πουλόβερ σήμερα. Με αποσυντονίζει τελείως.
«Νόμιζα ότι εγώ είμαι ο Διάβολος» λέει εκείνος και γκαζώνει, παρόλο που ο δρόμος δεν είναι ανοιχτός μπροστά μας. Δεν είχα ιδέα ότι ήξερε για το παρατσούκλι του. Δεν ξέρω πώς να αντιδράσω και έτσι δε μιλάω καθόλου. Κρατιέμαι από τη χειρολαβή και προσπαθώ να ηρεμήσω. Είναι προφανές ότι θέλει να με τρομάξει. «Και δεν μπορώ να καταλάβω τι εννοείς».
«Εννοώ ότι είσαι αγενής, απότομος και είρων» τον ενημερώνω. «Πάντα ήσουν δύσκολος και κυκλοθυμικός αλλά το έχεις παρακάνει. Και θεωρητικά το συμβόλαιό μας ορίζει να είμαστε ευπρεπείς ώστε η συγκατοίκηση να είναι όσο πιο ήπια γίνεται. Ευχάριστη δεν το περιμένω, αλλά τουλάχιστον όχι μαρτυρική».
«Έχω προβλήματα στη δουλειά και δεν μπορώ να ασχολούμαι και με τα συναισθήματά σου» μου λέει χωρίς ίχνος ευγένειας και αναρωτιέμαι πότε του έδωσα το δικαίωμα να με αντιμετωπίζει σαν κάποια από τις παλλακίδες του. Μάλλον ήρθε η ώρα να αντιδράσω.
«Όλα αυτά τα κάνεις επειδή έχεις προβλήματα στη δουλειά;» καγχάζω με δυσπιστία. «Σε αυτό μπορώ να σε βοηθήσω. Αλλά αν έχεις βάλει σκοπό να με τρελάνεις, έχε υπόψη σου ότι δε θα τα καταφέρεις».
«Αυτό είναι φανερό» λέει εκείνος και μια παράξενη σιωπή απλώνεται στο αμάξι. Δεν καταλαβαίνω τι εννοεί, αλλά δεν ωφελεί ποτέ να προσπαθείς να αποκρυπτογραφήσεις την Πυθία. Το μόνο που ακούγεται είναι η ρυθμική αναπνοή του και η κίνηση απέξω. Οδηγεί ιδιαίτερα νευρικά σήμερα. Το τζιπ του καταπίνει τα χιλιόμετρα και τα 20 λεπτά που μας χωρίζουν από το σπίτι των γονιών του ξαφνικά γίνονται όλο και λιγότερα.
Στρώνω μηχανικά τη φούστα μου. Διάλεξα ένα λευκό πουκάμισο και μια ψηλόμεση μπλε φούστα μέχρι το γόνατο. Ήθελα να είμαι ευπαρουσίαστη γιατί δεν ξέρω ποια περίσταση γιορτάζουμε. Οι γονείς του πάντα έχουν κάτι να γιορτάσουν.
«Πες μου ότι θα ηρεμήσεις λιγάκι» του λέω ικετευτικά. «Με δυσκολεύεις πολύ και εφόσον δε μου λες τι φταίει για να σε βοηθήσω, τουλάχιστον προσπάθησε να είσαι λίγο πιο ευγενικός μαζί μου γιατί δεν έχω απύθμενη υπομονή». Δεν απαντάει. Μόνο ρουθουνίζει σαν το τέρας της Τασμανίας.

Όταν φτάνουμε στο σπίτι των γονιών του, ανοίγει την γκαραζόπορτα με το μπουτόν του και σε μερικά λεπτά βρισκόμαστε στην αγκαλιά της Ιλέιν και του Λιούις. Η μητέρα του Ντέιβιντ είναι στην κουζίνα και μαγειρεύει. Παρέα της είναι και η γιαγιά του Ντέιβιντ, η οποία περπατάει με πι, αλλά δείχνει λίγο πιο ροδαλή σήμερα.
«Η Ιλέιν πιάνει δουλειά στην εταιρεία του Μαξ» λέει ο πατέρας του ενθουσιασμένος και το βλέμμα της Ιλέιν δείχνει πόσο πολύ δυσανασχετεί. Της χαμογελάω λιγάκι. Εκείνη με πιάνει από το χέρι και με σέρνει σε μια γωνία. Μου λέει μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα ότι την πίεσαν, ότι δε θέλει, αλλά είναι σίγουρη ότι ο Μαξ θα την αφήνει να σχεδιάζει ρούχα αντί να δουλεύει σε βαρετά excel. Ξέρω ότι αυτό δε θα συμβεί αλλά δεν της το λέω. Είναι αισιόδοξη και δεν έχω δικαίωμα να τη στενοχωρήσω.
«Στο τραπέζι!» ακούω τη μητέρα του Ντέιβιντ να λέει μετά από μισή ωρίτσα. Έχουμε ήδη πιει λίγο λικέρ βερίκοκο και έχουμε υποστεί όλοι με καρτερικότητα το λογύδριο του Ντέιβιντ σχετικά με το πόσο έχει πέσει η αγορά και ότι έχει πολλή δουλειά. Η Ιλέιν τον πειράζει ότι είναι δραματικός. Πού να ήξερε πόσο, σκέφτομαι και χαμογελώ.

Στο τραπέζι φυσικά καθόμαστε δίπλα και συνειδητοποιώ όταν μου δίνει την πετσέτα μου και με βοηθάει να σερβιριστώ ότι έχει καιρό να με αγγίξει. Εγώ νιώθω σαν να με χτυπάει το ρεύμα κάθε φορά που με ακουμπάει αλλά αυτός δείχνει ανεπηρέαστος. Πόσο το μισώ όλο αυτό. Είμαι διάφανη. Είμαι η οποιαδήποτε. Είμαι αυτή που γεμίζει μια θέση που χρειαζόταν κάλυψη.
«Χαίρομαι πολύ που σας βλέπω αγαπημένους» λέει η Μπάρμπαρα και χαμογελάμε και οι δύο. Κοιτιόμαστε φευγαλέα, τάχαμ ντροπαλά και μετά ο Ντέιβιντ προσπαθεί να αλλάξει θέμα αναφέροντας κάτι για το επόμενο ταξίδι του.
«Έχω μεγάλη περιέργεια» λέει ξαφνικά η Ιλέιν διακόπτοντάς τον. Εκείνος τη μαλώνει για τους τρόπους της αλλά η Ιλέιν συνεχίζει ακάθεκτη. «Πότε καταλάβατε ότι είστε ερωτευμένοι;» μας ρωτάει και ο μηρός του σφίγγεται πλάι στον δικό μου. Ξαφνικά μας κόβεται το χαμόγελο και το πιρούνι μου κροταλίζει στο πιάτο. Αλλάζω αμέσως έκφραση, προσπαθώντας να κρύψω το σοκ.
«Αυτά είναι προσωπικά» λέει εκείνος αυστηρά αλλά η αδερφή του επιμένει.
«Μα έλα τώρα! Οικογένεια είμαστε!» λέει και χτυπάει παλαμάκια με ενθουσιασμό λες και είναι παιδάκι. Ο Ντέιβιντ με κοιτάει και νιώθω το βλέμμα του ικετευτικό.
«Ο Ντέιβιντ είναι πολύ εσωστρεφής και δε θέλει να μιλάει γι’ αυτά, για να προστατεύσει τη σχέση μας» λέω εγώ και προσπαθώ να τον βγάλω από τη δύσκολη θέση. «Αλλά η αλήθεια είναι ότι μάλλον μας βγήκε φυσικά» συμπληρώνω ανάλαφρα και πίνω λίγη δροσερή σαμπάνια γιατί τα μάγουλά μου καίνε. «Περνούσαμε πολύ χρόνο μαζί και πολύ σύντομα αρχίσαμε να κοιτάμε ο ένας τον άλλον περισσότερο από όσο δουλεύαμε» γελάω. Όποιος με ξέρει καλά, καταλαβαίνει ότι το γέλιο μου είναι ψεύτικο, αλλά ένας αναστεναγμός φεύγει από τα χείλη της Μιράντα οπότε μάλλον τους πείσαμε. Ο Ντέιβιντ όμως παραμένει παγωμένος δίπλα μου.
«Εγώ το κατάλαβα από το δώρο που σου πήρε για την αποφοίτησή σου» λέει η αδερφή του γελώντας. Νιώθω τον Ντέιβιντ να με κοιτάει αλλά δεν γυρίζω το βλέμμα μου προς το μέρος του. Δεν ξέρω τι να πω για να σταματήσω το παραλήρημα της Ιλέιν. «Ήταν προφανές ότι ένα τόσο ακριβό και μοναδικό κόσμημα ήταν εκδήλωση αγάπης και όχι ένα απλό δώρο». Γνέφω χαμογελώντας παρόλο που αναρωτιέμαι τι λέει. Δεν ήταν και τόσο ακριβό το ρολόι που μου πήρε. Ήταν; Αλλά και πάλι, λεφτά έχει. Σε όλες παίρνει δώρο, σε μένα δε θα έπαιρνε; Στη γραμματέα του;
«Είναι πολύ γενναιόδωρος» λέω και τον χαϊδεύω στο μπράτσο. Εκείνος απλώς χαμογελάει.
«Έλα τώρα, αδερφούλη» επιμένει η Ιλέιν. Θέλω να τη σκοτώσω. «Πες μας κι εσύ κάτι!».
«Θέλω κι εγώ να μάθω» επεμβαίνει ο Λιούις. «Εγώ νόμιζα ότι εσείς θα σκοτωνόσασταν και τελικά παντρευτήκατε. Πώς εξελίχθηκε όλο αυτό; Ποιος έκανε την πρώτη κίνηση;».
«Πατέρα, δεν ήξερα ότι είσαι τόσο ρομαντικός» σμίγει τα φρύδια του ο Ντέιβιντ.
«Όλοι είμαστε» λέει η Μιράντα αυστηρά. «Γι αυτό πες μας».

Τον νιώθω να υποφέρει, σχεδόν ακούω τα γρανάζια του μυαλού του να γυρνούν μανιασμένα. Δεν μπορώ να τον βοηθήσω όμως. Αν επέμβω πάλι, θα φανεί ύποπτο.
«Τι θέλετε να μάθετε;» ρωτάει ξαφνικά και σκουπίζει τα χείλη του με μια λινή πετσέτα, αποφασισμένος να τραβήξει το τσιρότο με φόρα για να μην πονέσει.
«Πότε κατάλαβες ότι την αγαπάς; Ποιος έκανε την πρώτη κίνηση;» ρωτάει η Ιλέιν με πάθος. Ο Ντέιβιντ καθαρίζει τη φωνή του και πίνει λίγη σαμπάνια.
«Μου άρεσε από την πρώτη φορά που την είδα. Η Ελιζαμπέτα είναι μια πανέμορφη γυναίκα, με φυσική χάρη και κομψότητα» λέει τελικά και μου χαμογελάει. Αλλά μόνο εγώ ξέρω ότι λέει ψέματα. Όλοι τον κοιτούν με κομμένη την ανάσα, αλλά εγώ θέλω να κάνω εμετό. «Εγώ έκανα την πρώτη κίνηση φυσικά. Της ζήτησα να βγούμε και ενώ περίμενα να μου πετάξει κάτι στο κεφάλι, τελικά δέχτηκε» λέει και όλοι γελούν.  Μου πιάνει το χέρι και με χαϊδεύει. Η αίσθηση με κυριεύει. «Τη φίλησα λίγο πριν την αφήσω σπίτι της και ορκίστηκα στον εαυτό μου να την κάνω δική μου για πάντα» λέει και με κοιτάει στα μάτια. Η καρδιά μου σταματάει μερικά δευτερόλεπτα και προσπαθώ να διαβάσω το βλέμμα του. Τίποτα.


Γιατί με κάνει να νιώθω έτσι, ακόμα κι όταν λέει ψέματα; Όλοι χαμογελούν, κι εκείνος το ίδιο. Μόνο εγώ νιώθω λες και έφαγα κλωτσιά στο στομάχι. Γιατί ξαφνικά, εύχομαι όλο αυτό να είναι αλήθεια. 

3 σχόλια:

  1. Ααααα!!! Απ τη μία είσαι έξαλλη μαζί του κι απ την άλλη λέει κάτι και τον ερωτεύεσαι ακόμα πιο πολύ... πως το κάνει γμτ; πόσα κρυμμένα συναισθήματα πίσω από αυτή την ψυχρή μάσκα... πόσο θέλει να την αγγίξει, να τη φιλήσει, να την κάνει δική του στην κυριολεξία κι ο εγωισμός του ή ο φόβος της απόρριψης τον συγκρατούν!!!! Συγγραφέα της καρδιάς μας η δουλειά σου είναι ΜΟ-ΝΑ-ΔΙ-ΚΗ..... συνέχισε έτσι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ποσο ακομα θα την ταλαιπωρη μεχρι να της δειξει οτι κ αυτος εχει συναισθηματα για αυτη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να ρωτησω κατι θα ανεβασει σημερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή