Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

Κεφάλαιο 33-μπουμπουνητά...

Ότι γύρισε γύρισε. Το θέμα είναι τι ώρα γύρισε. Δεν ξέρω για ποιο λόγο το έκανα αλλά τον περίμενα. Ήρθε κάπου μετά τις τρεις παρακαλώ και το πρωί τον πέτυχα στην κουζίνα κατά τις οκτώμισι. Το κάθαρμα ήταν στα καλύτερά του. Μετά από πέντε ώρες ύπνο, ήταν φρέσκος και όμορφος λες και είχε κοιμηθεί δέκα ώρες, είχε κάνει σπα και είχε πάει καπάκι για ψώνια. Εγώ, αντίθετα, ήμουν λες και είχε περάσει οδοστρωτήρας από πάνω μου. Μέχρι να γυρίσει δεν μπορούσα να κοιμηθώ και από τη στιγμή που γύρισε…πάλι δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Κοπανιόμουν πάνω στο στρώμα και πάλευα με τα σεντόνια, προσπαθώντας να διώξω από το μυαλό μου την εικόνα του αγκαλιά με μια ξανθιά καλλονή. Υποτίθεται ότι η σχέση μας είναι τυπική, αλλά να κρατάμε τα προσχήματα και λίγο για να μη μας πάρει χαμπάρι ο κόσμος. Αυτός θέλει να μας πει ότι οι τσουλάρες του θα είναι και εχέμυθες; Εκτός αν σκοπεύει να μας ξεφτιλίσει και τους δύο με την ξεδιαντροπιά του. Γιατί, βλέπεις, είναι αχόρταγος. Ακόρεστος. Δεν μπορεί να κρατηθεί μία βδομάδα χωρίς σεξ. Διάολε, είναι τόσο εκνευριστικός.
«Σε ευχαριστώ» λέει μηχανικά παίρνοντας τον καφέ που του σερβίρω. Φοράει ένα μαύρο παντελόνι, λευκό πουκάμισο και γιλέκο. Μάλλον θα φορέσει παλτό χωρίς σακάκι από μέσα. Θα κρυώσει. Έχει μείον δύο βαθμούς έξω και ως το βράδυ θα πέσει κι άλλο η θερμοκρασία. Ο φετινός Μάρτιος είναι πολύ δριμύς. Αλλά δε με νοιάζει. Ας πάθει πνευμονία.
«Πέρασες καλά χθες;» ρωτώ πριν προλάβω να φιλτράρω τη σκέψη μου και τον βλέπω να χαμογελάει ονειροπολώντας. Έλα τώρα! Σκέφτομαι. Μη μου δώσεις και λεπτομέρειες. Αλλά δε φταίει εκείνος. Εγώ φταίω που ασχολούμαι με αυτόν τον άνθρωπο. Κατ’ ευφημισμόν άνθρωπος δηλαδή.
«Ναι, όλα καλά» λέει εκείνος, και κάθεται στο ψηλό σκαμπό μπροστά από το πάσο. Πιάνει μια χθεσινή εφημερίδα και πίνει λίγο καφέ από την κούπα του κοιτώντας τις σελίδες για τα οικονομικά. Βγάζει έναν ήχο ικανοποίησης. Πήρα ένα φοβερό καφέ με άρωμα φουντούκι. Μάλλον του αρέσει. «Βρήκες δουλειά;» με ρωτάει χωρίς να με κοιτάει. Τι να απαντήσω τώρα; Την αλήθεια; Πώς να παραδεχτώ ότι είχε δίκιο; Ότι πραγματικά ήταν καλό αφεντικό; Μου έβγαζε την ψυχή βέβαια, αλλά οι συνθήκες ήταν καλές.
«Είχα μερικές συνεντεύξεις, αλλά όχι για κάτι σοβαρό» λέω τελικά. Η αλήθεια στη συγκεκριμένη φάση ίσως είναι η καλύτερη οδός.
«Θέλεις να σε βοηθήσω;» επιμένει. Αυτή τη συζήτηση την έχουμε εκατό φορές και πάντα στο τέλος τσακωνόμαστε.
«Όχι, όχι» απαντάω και του δίνω ένα κρουασάν με σοκολάτα που μόλις έβγαλα από τον φούρνο. Το παίρνει μηχανικά και το τρώει με δύο μπουκιές. Του δίνω και το δικό μου. Τρώει κι αυτό. Θα τον ξεθέωσε η τσουλάρα.
«Δε μου είναι δύσκολο, ξέρεις. Αλλά ίσως είναι καλύτερα να μη δουλεύεις» λέει και γυρίζει σελίδα. «Αν πιάσεις δουλειά, θα πρέπει να φτιάχνω μόνος μου το πρωινό».
Σκέφτομαι να τον λούσω με τον καυτό καφέ. Δεν το κάνω.
«Με τιμά το γεγονός ότι με θες στο σπίτι για να σου φτιάχνω πρωινό» λέω ξερά αλλά δε δείχνει να συνειδητοποιεί ότι τον ειρωνεύομαι. Είναι πολύ απορροφημένος. Αυτές οι μετοχές της ΙΒΜ πρέπει να έχουν μεγάλο ενδιαφέρον.
«Μας έχουν καλέσει οι δικοί μου απόψε» λέει εκείνος και μένω κόκαλο.
«Και πότε περίμενες να μου το πεις;» αντιδρώ.
«Χθες μου το είπαν» λέει εκείνος και αφήνει την εφημερίδα κάτω. Ρίχνει τα κλειδιά του στην τσάντα του και σκανάρει το χώρο με το βλέμμα για να δει αν ξέχασε κάτι. Μου αρέσει να κοιτώ τα μάτια του όταν δε με κοιτάει. Έχει ένα σκούρο, επιβλητικό βλέμμα, που σε κάνει να τρέμεις όταν κεντράρει πάνω σου. Αλλά αν μπορείς να τον κοιτάς χωρίς να το ξέρει, να βλέπεις τα μάτια του να περιπλανώνται, να ταξιδεύουν, να ενθουσιάζονται, είναι μοναδικό θέαμα. «Ήξερα ότι δεν έχεις κάτι να κάνεις, οπότε…» αφήνει την πρόταση μετέωρη και ανασηκώνει ανάλαφρα τους ώμους. Μου κόβεται η ανάσα από τον θυμό. Δεν μπορεί να τον αφήνω να μου μιλάει έτσι.
«Είχα κανονίσει να βγω με ένα φίλο από το πανεπιστήμιο» του λέω επίτηδες αλλά δεν ιδρώνει το αφτί του. Ξύνει το κεφάλι του φευγαλέα. Κάτι φαίνεται να ψάχνει.
«Μπορείς να το κάνεις αύριο;» ρωτάει ευγενικά και με κοιτάει. Κοκκινίζω. Ναι, το νιώθω ότι κοκκινίζω. Χωρίς να υπάρχει λόγος.
«Ναι, φυσικά, θα καταλάβει ο Πιερ» λέω ανάλαφρα. Δεν υπάρχει Πιερ. Γιατί το κάνω όλο αυτό; Θεέ μου, τι ξεφτίλα.
«Πες στον Πιερ ότι ο άντρας σου εκτιμάει την ευελιξία του» γελάει ξαφνικά. Μα γιατί απολαμβάνει τόσο όλο αυτό που συμβαίνει; Εγώ νιώθω απαίσια.
«Εδώ είναι» του δίνω το πορτοφόλι του. Είναι προφανές ότι αυτό ψάχνει. Με κοιτάει απορημένος. Τι; Νομίζει ότι επειδή σταμάτησα από τη δουλειά, σταμάτησα να λειτουργώ ως γραμματέας του; Είμαι πάντα ένα βήμα μπροστά από τις επιθυμίες του.
Το παίρνει χωρίς να μου μιλήσει. Τον σταματάω και του στρώνω τη γραβάτα λίγο πριν βγει από την πόρτα.
«Πρέπει να σε φιλήσω τώρα;» ρωτάει ειρωνικά και χάνεται από μπροστά μου.






13 σχόλια:

  1. Τι παίζει μαζί του; πως την έχει δει; γιατί τα κάνει όλα αυτά; γτ με εκνευρίζει αφάνταστα; γτ κάνω τόσες ερωτήσεις; τι έχω πάθει με αυτή την ιστορία; χαχαχαχα έχω ταυτιστεί τόσο πολύ που είναι σαν να τα ζω εγώ όλα αυτά!!!! Πρέπει να του την κόψει την ειρωνεία η Ελιζαμπέτα.... να τον κάνει να σκάσει... να μην μπορεί να αρνηθεί τι αισθάνεται για αυτή!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. εχω αρχισει να νευριαζω με την παρτη του ομως..! πως της συμπεριφερεται ετσι??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Για ποιο λογο της συμπεριφερετε σαν ειναι δουλα του εεεεε??? Αααα!
    Διαβολε αρχιζεις να με εκνευριζεις επυκινδινα κ αυτη που ειναι η γλωσσα που του εβγαζε τοσο καιρο τι επαθε τωρα ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γιατι συμπεριφερεται ετσι αυτος, αλογομυγα τον τσιμπισε?!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Παιδια τα κανει ολα αυτα επειδη του εδωσε αερα.1.ετοιμαζει πρωινό στον πασα..2 ετοιμαζει μεσημεριανο.3 καθεται ολη μερα σπιτι κ αυτο τον βολεψε..αρχισε να πιστευει οτι τον γουσταρει κ επαναπαυτηκε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εγώ πιστεύω πως με τα νέα δεδομένα στην ζωή του νοιώθει τεράστια άνεσή απέναντί της και αυτό τον εκπλήσει και έχει τρμοκρατηθει οπότε δείχνει το αντίθετο σε εκόινη για να μην το καταλάβει. Ειρήνη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Pa pa pa !!!! Ftaiw egw na ton ksanabrisw twra???Eisai blakas reeeee....(mono an to kanei gia na tin upotaksei prwta kai meta na tis deiksei poio einai to《afentiko》) aaaaa etsi to dexomai....Metaksi mas wraia I fwtografia tou...Suggrafea mas apantise mou an sou aresei I epilogi 《Kwstantinos Frantzis》...♡♡♡

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωραίος είναι αλλά δεν ενθουσιάστηκα κιόλας! Γενικά είμαι λίγο δύσκολη, μην με παρεξηγείς! Φιλιάααα

      Διαγραφή
    2. Εδώ στην αρχη δεν της αρεσε ο θεος ο David Gandy .... αλλα μετα ολοκληρα κεφαλαια γραφοντουσαν πανω του χαχαχα! !!!! Σ αγαπαμε συγγραφεα μας.

      Διαγραφή
    3. Λες να αλλάξω και πάλι γνώμη; Χαχαχαχαχα. η αλήθεια είναι ότι με τον Ντέιβιντ μού ήρθε κατακούτελα. Αλλά τουλάχιστον αυτός είναι και στην ηλικία μου. Ο άλλος είναι πολύ μικρός ρε...

      Διαγραφή
    4. Στον David ομως ποιος μπορει να αντισταθει......αν και αρκετα μεγαλος για μενα....

      Διαγραφή
  8. Λοιπον μεγάλε άκουσε τι θα παιξει με την πάρτη σου. Το βραδυ που θα γυρίσεις σπιτι θα την πάρεις αγκαλιά θα την φιλήσεις και θα της πεις συγγνώμη αλλιώς μεγάλε ΞΕΡΩ ΠΟΥ ΜΕΝΕΙΣ ΚΑΙ θα έρθω απο κει για να σε αναγκάσω με πχι πολυ ευγενικό τροπο να το κανεις!!! Έγινα κατανοη;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Με τόσες φορές που είπες την λέξη τσουλαρα είμαι σίγουρη ότι Ελιζαμπεθ μας είναι λιγουλακι ελληνίδα. Χαχαχαχαχαχαχα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή