Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 12 Μαΐου 2015

κεφάλαιο 29-φουρτούνες...



«Μου περνάει από το μυαλό ότι προσπαθείς να με ξελογιάσεις» του λέω εύθυμα. «Το ταξίδι του μέλιτος που σχεδίασες είναι σούπερ ρομαντικό».
«Αυτό; Αυτό είναι ρομαντικό;» με ρωτάει εκείνος εκνευρισμένος, δείχνοντας έξω από το σκάφος. Κάνει κρύο και τα κύματα σκάνε με φόρα πάνω στο πανάκριβο γιότ του Ντέιβιντ. Δεν είχα ιδέα ότι είχε γιοτ, αλλά έπρεπε να το περιμένω. Το βρήκαμε αγκυροβολημένο σήμερα τα ξημερώματα σε μια μαρίνα στο Μπράιτον. Είναι τεράστιο, λευκό, αστραφτερό και το λένε «Fairytale». H ιδέα του να διασχίσουμε το Κανάλι της Μάγχης και να περάσουμε μερικές μέρες στη Νορμανδία μού άρεσε πολύ. Πιο πολύ από το να πάρουμε ένα αεροπλάνο και να πάμε κάπου. Αρχικά δεν ήθελα να το παραδεχτώ αλλά δεν κρατήθηκα πολύ. «Ο καιρός είναι πολύ χειρότερος από τις προβλέψεις και εγώ έχω σκουριάσει στο πηδάλιο. Όλα πάνε χάλια και εσύ λες ότι είναι ρομαντικά;» με ρωτάει μπερδεμένος. Ο πρώτος μας σταθμός ήταν το μεσημέρι στη Χάβρη, όπου φάγαμε σε ένα μπιστρό κοντά στη θάλασσα και χαζέψαμε τα αξιοθέατα. Στη συνέχεια μου πρότεινε να πλεύσουμε το βράδυ προς Διέππη και το πρωί με την ησυχία μας να περάσουμε τη μέρα στην πόλη και να νοικιάσουμε αυτοκίνητο για να πάμε στη Ρουέν.  
«Μα τι λες;» ρωτώ εγώ και απλώνω τα πόδια μου στον καναπέ που βρίσκεται κοντά του. Φοράω μια ροζ φόρμα και κάλτσες. Έχω το χέρι μου μέσα σε ένα σακουλάκι πατατάκια και τρώω με όρεξη. Περνάω πολύ καλά και το δείχνω χωρίς ενοχές. Δε θα βγουν 12 μήνες αν γκρινιάζω ασταμάτητα.
«Είσαι μια τρελή γυναίκα» λέει εκείνος απότομα. «Θαλασσοδερνόμαστε από 6 μποφόρ, περίμενα να κάνεις εμετό και να γκρινιάζεις και εσύ μου λες ότι περνάς καλά. Είσαι πραγματικά απρόβλεπτη. Μοιάζεις με τον καιρό σήμερα».
«Επίτηδες κανόνισες αυτές τις διακοπές; Για να μην περάσω καλά;» τον ρωτώ τελικά, λίγο μπερδεμένη με την κακή του διάθεση, αλλά το βλέμμα του με κατακεραυνώνει.
«Δεν θα απαντήσω» λέει ξερά. Εγώ αναστενάζω δραματικά. Το σκάφος κουνιέται πολύ, αλλά δε με νοιάζει. Έξω έχει αρχίσει να σκοτεινιάζει. Δε φοβάμαι όμως. Είμαι σίγουρη ότι ο Ντέιβιντ θα τα καταφέρει.
«Οι γονείς σου μου είπαν ότι τους φάνηκε πολύ ρομαντικό που φύγαμε κρουαζιέρα» του λέω.
«Έπρεπε να είναι εδώ τώρα» μου λέει χωρίς να με κοιτάει. Είναι συγκεντρωμένος στα όργανα μπροστά του. «Δε φοράς κανά σωσίβιο; Μη χηρέψω». Γελάω με το μαύρο χιούμορ του. Γιατί είναι τόσο πεσμένος;
«Εγώ πάντως περνάω μια χαρά. Απλώς θα ήθελα μια τηλεόραση. ‘Η λίγο ίντερνετ» προτείνω.
«Έπρεπε να νοικιάσω σκίπερ. Αλλά σκέφτηκα ότι είναι καλύτερα να είμαστε μόνοι και να μην είναι κανείς μάρτυρας του….μη γάμου μας» μονολογεί.
«Έχεις κανένα βιβλίο;» τον ρωτώ.
«Έχω μια μικρή βιβλιοθήκη στην καμπίνα μου. Ρίξε μια ματιά» προτείνει και με αβέβαια βήματα κατευθύνομαι εκεί. Η καμπίνα του είναι διακοσμημένη από τον ίδιο και έχει κυρίως λευκά χρώματα, όπως και γενικά οι περισσότεροι χώροι στους οποίους κινείται. Η δική μου καμπίνα, καθώς και οι άλλες δύο, είναι λίγο πιο απρόσωπες, αλλά εξίσου άνετες και πολυτελείς. Το γιοτ του είναι πολύ εντυπωσιακό. Πόσες γυναίκες να έχει φέρει εδώ άραγε; Θέλω να μάθω. Διαλέγω ένα βιβλίο και επιστρέφω κοντά του. Εκείνος συνεχίζει να δυσανασχετεί με τον καιρό και δεν προσέχει την παρουσία μου.
«Πόσες γυναίκες έχουν κοιμηθεί εδώ;» τον ρωτάω προσπαθώντας να ακουστώ αδιάφορη, αλλά με τρώει.
«Καμία. Ποιο διάλεξες;» απαντάει εκείνος και ξεφυσάει. Αφήνει το πηδάλιο και ενεργοποιεί την αυτόματη πλοήγηση. Γυρνάει προς το μέρος μου αργά και κοιτάει. «Καλό» σχολιάζει άχρωμα. Κάθεται δίπλα μου και βάζει λίγη μουσική. Καμία; Αναρωτιέμαι. Είναι δυνατόν;
«Τι έχεις;» τον ρωτάω. Τον ξέρω πολύ καλά. Ξέρω πότε είναι απλώς κακόκεφος και πότε υπάρχει και κάτι από κάτω.

«Νιώθω πολύ άσχημα. Αρχικά μου φαινόταν καλή ιδέα αυτή η κρουαζιέρα. Αλλά ο καιρός είναι χάλια, και εσύ προφανώς βαριέσαι χωρίς τηλεόραση και ίντερνετ και…όλα αυτά. Δεν ξέρω τι σκεφτόμουν. Αυτό το ταξίδι θα ήταν κατάλληλο αν εμείς…»
«Τι;»
«Αν εμείς περνούσαμε όλη τη μέρα στο κρεβάτι» λέει και τον βλέπω να κοκκινίζει. Μα είναι δυνατόν; Έχει ακόμα η ικανότητα να ντρέπεται; Μμμ, νομίζω ότι μου αρέσει. Όχι ότι υπάρχει και κάτι που να μη μου αρέσει πάνω του. Εμφανισιακά δηλαδή. Σήμερα φοράει ένα τζιν που μετά βίας στερεώνεται στους στενούς γοφούς του και ένα πουλόβερ πολυφορεμένο. Κυκλοφορεί ξυπόλητος. Δεν είχα ξαναδεί τα πόδια του. Είναι πολύ σέξι έτσι ανεπιτήδευτα όμορφος, έτσι αρρενωπά χαλαρός. Προσπαθώ να αγνοήσω το καυτό κύμα που σαρώνει το κορμί μου, τις εικόνες που γεμίζουν το μυαλό μου μετά από αυτό που είπε. Τέσσερις μέρες επί 24 ώρες ίσον 96 ώρες, σκέφτομαι. Μείον 25 ώρες χοντρικά για ύπνο και φαγητό, μας μένουν 71 ώρες καθαρές για σεξ. Χαμογελώ στη σκέψη.
«Μπορούμε να μιλήσουμε» προτείνω. Τον έχει πάρει από κάτω η επιδείνωση του καιρού. «Θες να πούμε για τον δικηγόρο Χάρντι; Τι να μας ήθελε άραγε;».
Ο κύριος Χάρντι είναι ο οικογενειακός μας δικηγόρος και την μέρα μετά το γάμο μας, δηλαδή χθες, αφού είχαμε γυρίσει Λονδίνο, μας τηλεφώνησε και μας είπε ότι θέλει να κλείσει ένα ραντεβού μαζί μας άμεσα. Εμείς του είπαμε ότι θα πάμε μετά το ταξίδι του μέλιτος και εκείνος προσφέρθηκε να έρθει Λονδίνο γιατί είχε κάτι δουλειές στην πόλη σε μερικές μέρες. Με τρώει η περιέργεια.
«Δεν έχω ιδέα. Δεν τον ξέρω καν» λέει και πιάνει μια γαλλική εφημερίδα. Αρχίζει να διαβάζει ήρεμα. Συνειδητοποιώ ότι ξέρει γαλλικά. Δεν είχα ιδέα. Πόσα πολλά είναι αυτά που δεν ξέρω…
«Και θέλει και τους δύο» επιμένω αλλά εκείνος δεν αντιδράει. «Μα καλά, δε σε νοιάζει;»
«Είμαι λίγο περίεργος, αλλά όχι κάτι παραπάνω» απαντάει τελικά και γυρίζει με φόρα τη σελίδα, χωρίς να με κοιτάει.
«Είναι ευκαιρία να του μιλήσουμε και για προγαμιαίο σύμφωνο». Το έχω θίξει ξανά αλλά ανεπιτυχώς.
«Πάλι τα ίδια; Αφού παντρευτήκαμε ήδη».
«Θέλω να είσαι καλυμμένος» λέω δυναμικά. «Έχεις μια τεράστια περιουσία».
«Ε τότε μη διεκδικήσεις τίποτα μετά το διαζύγιο».
«Μα πώς είναι δυνατόν να με εμπιστεύεσαι τόσο; Εγώ δεν έχω να χάσω τίποτα, αλλά εσύ;»
«Σε εμπιστεύομαι. Γι αυτό είσαι εσύ εδώ και όχι κάποια άλλη» πιάνει ένα στυλό και σημειώνει κάτι. Πες μας τώρα ότι λύνει και σταυρόλεξο στα γαλλικά, σκέφτομαι και μου ξεφεύγει ένα γελάκι. Με κοιτάει αλλά δε ρωτάει τίποτα. Απολαμβάνω πολύ αυτή την οικειότητα, η παρατεταμένη σιωπή δε με τρομάζει.
«Τι θα φάμε;» ρωτάω μετά από λίγο.
«Σκόπευα να σταματήσουμε σε ένα λιμάνι για να δειπνήσουμε, αλλά προτιμώ να κερδίσουμε χρόνο και να δέσουμε στην Διέππη όσο πιο νωρίς γίνεται. Αντέχεις να φάμε κάτι από αυτά που έχουμε εδώ;» ρωτάει. Σκέφτομαι τα φρέσκα σάντουιτς στο ψυγείο, τα φρούτα, τα κράκερ και το τυρί τσένταρ. Α! Και το αρωματικό κόκκινο κρασί.
«Ακόμα καλύτερα» λέω και αρχίζω να ξεφυλλίζω το βιβλίο του.
Σηκώνω το βλέμμα μου μετά από μερικά δευτερόλεπτα για να τον κρυφοκοιτάξω λιγάκι. Τον πιάνω να με κοιτάει. Αλλά δεν απομακρύνει το βλέμμα του. Δεν μπορώ να το αποκρυπτογραφήσω. Ποτέ δεν μπορώ. Τι σκέφτεται; Μάλλον ότι είμαι σαν τρελή με τα μαλλιά πιασμένα σε ένα πρόχειρο κότσο και με μια φόρμα που έχω από πρόπερσι.
«Ξέρεις κάτι;» με ρωτάει με φωνή λίγο πιο μπάσα από ό,τι συνήθως. «Δεν υπάρχει τίποτα πιο ωραίο από μια γυναίκα που σε στηρίζει στα δύσκολα και σου χαμογελάει ακόμα κι όταν όλα γύρω σου κλυδωνίζονται» χαμογελάει. Εκείνη τη στιγμή ένα μικρό ποτήρι πέφτει από το ράφι της κουζίνας και σπάει. Γελάμε και οι δύο. Πραγματικά η θάλασσα έξω κάνει ό,τι μπορεί για να μας χαλάσει το ταξίδι.
«Τα λεφτά σου πιάνουν τόπο» λέω εύθυμα, ανίκανη να ελέγξω το καρδιοχτύπι μου. Εκείνος κάνει μια γκριμάτσα αποδοκιμασίας.
«Κάποια στιγμή θα κάνεις κάποιον άντρα ευτυχισμένο» μου λέει μελαγχολικά και αναρωτιέμαι τι τον έχει πιάσει.
«Τι έχεις πάθει εσύ; Ντέιβιντ! Φοβάσαι;» ξεκαρδίζομαι. Γελάει κι εκείνος.
«Απλώς νιώθω ενοχές που σε έσυρα μέσα στην τρικυμία».
«Ξέρεις πώς θα περάσω τέλεια;» βαράω παλαμάκια από ενθουσιασμό. Ανασηκώνει το φρύδι. «Αν με αφήσεις να σε κερδίσω στο Scrabble








5 σχόλια:

  1. Αφου ξερει και Γαλλικα, ειμαστε καλυμμενοι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αχ! ερωτευτηκα λίγο ακόμα αυτό τον άνθρωπο... τη θέλει, λιώνει... Φοβάται ότι θα τη χάσει, φοβάται ότι εκείνη δεν νιώθει όσα αυτός και τρέμει τη στιγμή που θα λήξει ο "γάμος" τους....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. προχωρανε αρκετα καλα τα πραγματα :) αντε σε λιγο καιρο ολο και κατι θα παιχτει μεταξυ τους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Thelw na dw ti tha ginei parakatw an kai pisteuw oti tha tin riksei sto krebati.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ποτε θα ανεβει καινουργιο κεφαλαιο ανυπομωνω

    ΑπάντησηΔιαγραφή