Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2015

κεφάλαιο 73-και στο κεφαλάκι μας!

Ο γάμος του Ιαν και της Βαλέρια έγινε σε μια μικρή εκκλησία στην πόλη όπου μεγάλωσαν και αγαπήθηκαν. Οι καλεσμένοι δεν ήταν περισσότεροι από πενήντα.  Το ζευγάρι είχε καλέσει μόνο φίλους και συγγενείς και τον επόμενο μήνα θα έκανε ένα μεγάλο πάρτι για όλους τους υπόλοιπους στο Λονδίνο. Εκεί οι καλεσμένοι θα ξεπερνούσαν τους 500 καθώς θα παρευρίσκονταν και συνεργάτες του Ιαν και της Βαλέρια.
 «Πρέπει να είσαι η πιο όμορφη νύφη που έχει περπατήσει σε αυτή τη γη» της ψιθύρισε ο Ιαν ενώ χόρευαν ένα απαλό μπλουζ, ώρες μετά το τέλος της τελετής. Είχαν κλείσει μια αίθουσα εκδηλώσεων και είχαν φάει και χορέψει με τους φίλους τους σαν να μην υπήρχε αύριο. Είχαν διαλέξει απλή διακόσμηση τόσο για την εκκλησία όσο και για τη δεξίωση, με παστέλ χρώματα και κρεμαστές μπάλες από λευκά και ροζ τριαντάφυλλα.
«Και εσύ ο πιο όμορφος γαμπρός» του είπε και τον φίλησε. Η Βαλέρια φορούσε ένα μοναδικό λευκό και χρυσό φόρεμα που ταίριαζε με το λευκό δέρμα της ενώ ο Ιαν αρκέστηκε σε ένα απλό μαύρο κοστούμι με γκρι μάλλινη γραβάτα.
«Ο,τι μπορώ κάνω» την πείραξε εκείνος και της έκανε νόημα προς το μέρος των γονιών τους. Κάθονταν στην ίδια ροτόντα, μιας και τον τελευταίο καιρό είχαν αρχίσει να  μιλάνε. Όχι άνετα, αλλά μιλούσαν πολιτισμένα. Τους είχαν διαβεβαιώσει ότι δε θα επενέβαιναν ποτέ στη ζωή τους και ότι θα προσπαθούσαν να ξεχάσουν όσα έγιναν και να παρέχουν στα παιδιά τους ένα υγιές οικογενειακό περιβάλλον πια.
«Ζούμε μεγάλες στιγμές» γέλασε εκείνη ευχάριστα έκπληκτη.
«Και θα ζήσουμε ακόμα μεγαλύτερες» τη διαβεβαίωσε εκείνος και την έσφιξε πάνω του.
 Η Λάουρα χόρευε με τον Πίτερ κάπου δίπλα τους και το ίδιο και ο Σκοτ με τη γυναίκα του. Γύρω τους υπήρχαν μόνο οι αγαπημένοι τους άνθρωποι. Έτσι ακριβώς όπως το ήθελαν. Και οι δύο πίστευαν ότι η τελετή του γάμου ήταν ένα μυστήριο που μόνο με πολύ δικούς σου ανθρώπους μπορούσες να μοιραστείς.
«Με κάνεις πολύ ευτυχισμένη» του είπε εκείνη με κάθε ειλικρίνεια. «Μου προσφέρεις απλόχερη αγάπη και κάθε υλική απόλαυση. Νιώθω ότι θα σκάσω από χαρά».
«Εμένα μου φτάνει να με αγαπάς και να είσαι δίπλα μου στα εύκολα και στα δύσκολα. Όλα τα υπόλοιπα άφησέ τα πάνω μου. Θα φροντίσω να είσαι πάντα όσο ευτυχισμένη είσαι σήμερα, κυρία Κάρτερ».
«Μου αρέσει όπως ακούγεται» γουργούρισε ικανοποιημένη.
«Βαλέρια, σ’ αγαπώ πολύ. Το ξέρεις;» την κοίταξε στα μάτια. Εκείνη χαμογέλασε.
«Κι εγώ, Ιαν» του είπε γλυκά.
«Από σήμερα αρχίζει το παραμύθι μας» της είπε και τη σήκωσε ψηλά. Κάποιοι σφύριξαν και κάποιοι άλλοι χειροκρότησαν. Όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα πάνω τους.
«Μια φορά κι έναν καιρό…» ξεκίνησε εκείνη και ο Ιαν τη φίλησε για να επιβεβαιώσει την υπόσχεσή του.
 




8 σχόλια:

  1. Happy end για ακομα μια φορα. Η επομενη ιστορια να ειναι κατι απαγορευμενο. Οι απαγορευμενοι ερωτες ειναι και οι πιο ρομαντικοι.Κατερινα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. αχ! τελιωσε και αυτη η ιστορια μετα απο οσα περασαν τα καταφεραν και ειναι παλι μαζι και τωρα δεν θα τους χωρισει κανενας <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ❤ Εισαι η καλυτερη συγγραφεα μας! Αλλη μια τελεια ιστορια! ❤
    -Τζουλιετα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε λένε Τζουλιέτα; Τι τέλειο όνομα!

      Διαγραφή
    2. Ναι!! :D Ευχαριστώ πολύ!!! ❤
      -Τζουλιέτα

      Διαγραφή
  4. Αχ τελεια! Παει κι αυτηη η ιστορια! <3 εισαι φοβερη συγγραφεα της καρδιας μας <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή