Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

κεφάλαιο 2-bossy boss

Εμένα προσωπικά το έργο που παρακολουθήσαμε μου άρεσε αλλά ο Κρις γκρινιάζει λιγάκι ότι διαλέγω πάντα περίπλοκα θεατρικά που τον ψυχοπλακώνουν.  Είχα διαβάσει καλές κριτικές για τους πρωταγωνιστές και έτσι διάλεξα αυτό το συγκεκριμένο. Δεν είναι ότι εκτιμώ ιδιαίτερα τη βαριά διανόηση και τα βαθιά νοήματα. Σε κάθε περίπτωση όμως, δε μου αρέσουν οι προχειρότητες και οι ανάλαφρες κωμωδίες που περιστρέφονται γύρω από το σεξ.
«Αλήθεια λυπάμαι» του λέω τρίτη φορά ενώ μπαίνουμε σε ένα μικρό εστιατόριο όπου τρώμε πάντα. Είναι ζεστό και άνετο και το φαγητό είναι πάντα πεντανόστιμο. Οι σερβιτόροι μάς χαιρετούν φιλικά. «Την άλλη φορά μπορείς να διαλέξεις εσύ!».
«Όχι, όχι, μην ανησυχείς, δεν έχω πρόβλημα» λέει ήρεμα και το εννοεί μάλλον. Αυτό που ξέρω είναι ότι ποτέ δε λέει τη γνώμη του και πάντα το βάρος των επιλογών πέφτει πάνω μου. Και φυσικά η γκρίνια του!
Παραγγέλνουμε κοτόπουλο στη σχάρα, ριζότο με μανιτάρια, μια σαλάτα με ρόκα και παρμεζάνα και ψωμί ζυμωτό. Ο Κρις διαλέγει ένα μπουκάλι λευκό κρασί και τρώμε συζητώντας ανάλαφρα. Έχει πολλά ενδιαφέροντα και έχει δει τόσα πολλά όμορφα και εξωτικά μέρη που πραγματικά δε χορταίνεις να τον ακούς.
«Πόσο θα ήθελα να πάω μια φορά ένα ταξίδι για αναψυχή!» του λέω αναστενάζοντας. «Έχω πάει στη Νέα Υόρκη μία βδομάδα σε ένα συνέδριο με τον Διάβολο και μερικές μέρες στο Παρίσι για να τον βοηθήσω με ένα κτίριο που ήθελε να πουλήσει αλλά δεν πήγα πουθενά. Όλη τη μέρα είχαμε συναντήσεις και κρατούσα σημειώσεις και πρακτικά. Είναι κρίμα…» παραπονιέμαι.
«Θα πάμε μαζί κάποια στιγμή» μου λέει και μου χαμογελάει γλυκά. Ο Κρις είναι υπέροχος. Λέει πάντα αυτό που θέλω να ακούσω.
«Αν δεν έχω μπει στη φυλακή!» του λέω γελώντας. «Γιατί πολύ σύντομα θα τον σκοτώσω. Σου το λέω αλήθεια. Ξέρεις τι μου έκανε σήμερα; Με έβαλε να πληκτρολογήσω κάτι και όταν…»
«Εγώ την επόμενη βδομάδα θα συνοδεύσω ένα γκρουπ ηλικιωμένων στη Ρώμη» με διακόπτει. Ίσως έχει δίκιο. Μιλάω πολύ για τη δουλειά μου. «Θα λείψω μέχρι τις πέντε Δεκεμβρίου» μου λέει και χαμογελάω.
«Ελπίζω να μη λείπεις τα Χριστούγεννα» του λέω με συγκρατημένη αισιοδοξία.
«Είναι δύσκολο» απαντάει άχρωμα και μου προσφέρει μια μπουκιά από το πιάτο του. "Τα Χριστούγεννα έχει πολλή δουλειά και θέλω να εδραιωθώ στο χώρο" μου λέει. Τον καταλαβαίνω. Είναι ακόμα νέος, αλλά έχει πολλές φιλοδοξίες. Το ίδιο κι εγώ. Απλώς εγώ έχω μπλέξει με τον παρανοϊκό.

Με συνοδεύει ως το διαμέρισμά μου και μετά από ένα παρατεταμένο φιλί με αποχαιρετάει. Δε θα κοιμηθούμε μαζί απόψε γιατί είναι λίγο συναχωμένος. Μένει στην άλλη άκρη του Λονδίνου και πρέπει να αλλάξει δύο γραμμές του μετρό για να φτάσει σπίτι του.

Ανοίγω την πόρτα του διαμερίσματός μου και βγάζω τα παπούτσια μου με μια κλωτσιά στον αέρα. Είμαι κουρασμένη αλλά έχω αρκετή ενέργεια. Κάνω δουλειές και διαλέγω το ταγέρ που θα φορέσω αύριο. Θα βάλω το μπλε ραφ με τη στενή φούστα και ένα εκρού μεταξωτό πουκάμισο. Μου αρέσει να ντύνομαι προσεκτικά και γι’ αυτό συχνά μου κάνουν κομπλιμέντα για τα ρούχα μου. Κοιτάω την τεράστια ντουλάπα μου και το βλέμμα πλανάται στο χώρο γύρω και την λιτή πολυτέλεια που κυριαρχεί. Όταν ήρθα στο Λονδίνο από το Μάντσεστερ το μόνο που είχα μαζί μου ήταν μια βαλίτσα με συντηρητικά ρούχα και μερικά βιβλία. Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου στο πανεπιστήμιο απέκτησα μερικά βασικά αλλά όταν έπιασα δουλειά στην εταιρεία Ρεντ η ζωή μου άλλαξε ριζικά. Ο πλουσιοπάροχος μισθός μού επέτρεψε να μείνω σε μια ασφαλή γειτονιά, να βοηθώ τη μητέρα μου, να αποταμιεύω και γενικά να περνάω καλά. Ο Διάβολος δεν έχει αναπροσαρμόσει τον μισθό μου και συνεχίζει να με πληρώνει καλά. Έχει μάλιστα προσθέσει ένα μικρό ποσό στην αρχή κάθε έτους για έξοδα «ντυσίματος». Επαναλαμβάνει συχνά ότι δε θέλει η γραμματέας του να κυκλοφορεί ρακένδυτη. Όταν το λέει, εγώ του απαντάω ότι ρακένδυτες είναι οι ξεβράκωτες που μπαινοβγαίνουν στο γραφείο του κάθε μέρα και εκείνος ρουθουνίζει άγρια και φεύγει από το γραφείο μου εκνευρισμένος.

Κάθομαι στο κρεβάτι μου φορώντας τις πιτζάμες μου. Μόλις έκανα μπάνιο και έχω χαλαρώσει πολύ. Ρυθμίζω το ξυπνητήρι μου για τις οκτώ. Ευτυχώς μένω κοντά στη δουλειά και προλαβαίνω στις εννιά ακριβώς να είμαι εκεί. Ο Ρεντ είναι πάντα εκεί πριν φτάσω αλλά δε μου ζητάει να πάω πιο νωρίς και αυτό με βολεύει. Δε μου αρέσει το πρωινό ξύπνημα. Κλείνω τα μάτια και το μυαλό μου επανέρχεται στις στρατιές γυναικών που έχουν περάσει από μπροστά μου τα δυο αυτά χρόνια. Είναι αστείο. Δεν ξέρω τι κάνουν όταν έρχονται. Άλλες μένουν πέντε λεπτά, άλλες μία ώρα. Κάποιες φεύγουν δακρυσμένες, κάποιες αναψοκοκκινισμένες. Πάντως είναι όλες πολύ εντυπωσιακές. Δεν έχει συγκεκριμένο γούστο. Έχω δει ξανθές, μελαχρινές και καστανές, γλυκές και ψυχρές, κοντές και ψηλές. Αλλά όλες είναι πολύ όμορφες. Και μετά είναι τα δώρα… «Στείλε στη Λάουρα λουλούδια», «στείλε στην Τζέιν κάτι για τα γενέθλιά της», «στείλε στη Σούζαν μια κολόνια». Έχω αρχίσει να γίνομαι πολύ καλή σε αυτό. Καμιά φορά όταν βγαίνω για ψώνια και βλέπω πράγματα σημειώνω νοερά τι θα αρέσει και σε ποια. Πραγματικά είναι αστείο.

Η επιτυχία του Ρεντ στις γυναίκες αποτυπώνεται και στα περιοδικά. Είναι ένας από τους πιο περιζήτητους εργένηδες και σε κάθε φιλανθρωπική εκδήλωση όλοι περιμένουν με κομμένη την ανάσα να δουν ποια τον συνοδεύει. Καμία όμως δεν έχει καταφέρει να τον συνοδεύσει πάνω από δυο τρεις φορές. Και παρόλο που τα μίντια του έχουν φορτώσει ένα σωρό σχέσεις, αυτός παραμένει ελεύθερος κι ωραίος. Πολύ ωραίος για να είμαι συγκεκριμένη. Γιατί δεν ξέρω αν το ανέφερα, αλλά το εκνευριστικό αφεντικό μου είναι μακράν ο πιο όμορφος άντρας που υπάρχει σε αυτή τη γη.



6 σχόλια:

  1. οπα οπα τι βλεπω την αρεσει πολυ ο Ρεντ ας της σπαει τα νευρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Diavaza prox8es thn prwth sou istoria ki to skiniko afentiko -gramateas mou thumise kati apo authn

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δανάη μου, συζήτησα με μια καλή φίλη και είπαμε επειδή η πρώτη ιστορία ήταν σύντομη, να ξαναγράψω κάτι με αφεντικό-γραμματέα. Άλλωστε και πόσα στόρι να γεννήσει το μυαλό μου όταν πρέπει να γράφω κάθε μέρα και δεν ξεκουράζομαι καθόλου; Αυτή σίγουρα θα έχει άλλη πλοκή και αυτό φαίνεται ήδη νομίζω. Μπορεί τα επαγγέλματα να είναι ίδια αλλά η εξέλιξη και οι χαρακτήρες θα αποκλίνουν πολύ. Ελπίζω να σου αρέσει και να μην απογοητευτείς.

      Διαγραφή
    2. Me thn prwth 3etrelathika ki makari na mhn htan toso suntomh ...olles sou istories einai katapliktikes ....kai sigoura tha einai ki auth !

      Διαγραφή
  3. ανυπομονω να δω τους νεους μας πρωταγωνιστες!! τελικα την πρωταγωνιστρια πως τη λενε??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μου αρεσει που το κοριτσι μας ειναι σε σχέση!Προβλέπω μεγάλο πάθος.Αλλά και το αγορι μας το θελω δυναμικό και μυστηριώδες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή