Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2015

Βοηθός στον Ερωτα_κεφ1/Verdana

Τον κοιτάω να περπατάει μέσα στο γραφείο του νευρικά και ξέρω ότι σε ελάχιστο χρόνο θα έρθει έξω να με βρίσει. Δέκα, εννιά, οκτώ , εφτά… Η πόρτα που χωρίζει το τεράστιο γραφείο με θέα στο ποτάμι και το δικό μου σχεδόν τρέμει από το τράνταγμά του. Κρατάει στα χέρια του τις σελίδες που του έδωσα για να δει. ‘Η όπως λέει αυτός, να «ελέγξει».
Πετάει με φόρα τον πάκο στο γραφείο μου και μερικές σελίδες ανεμίζουν μέχρι που προσγειώνονται στη μοκέτα.
«Πόσες φορές σου έχω πει να χρησιμοποιείς Times New Roman;» γαβγίζει προς το μέρος μου. Κάνω λίγο πίσω την καρέκλα μου και τον κοιτώ απαθής. Κάποτε με τρόμαζε, αλλά πια έχω πάθει ανοσία στις παράλογες απαιτήσεις του.
«Τόσο η Arial όσο και η Τimes New Roman είναι κοινώς αποδεκτές γραμματοσειρές τόσο ακαδημαϊκά όσο και επαγγελματικά» του λέω χωρίς να είμαι σίγουρη, αλλά με περίσσιο ύφος και αυτοπεποίθηση. Εκείνος κλείνει τα μάτια του και ξεφυσάει.
«Σου έχω πει ότι με ζαλίζει η arial. Επίτηδες το κάνεις; Φωνάζει ξανά και σταυρώνω τα χέρια στο στήθος με σοβαρότητα. «Δοκιμάζεις την υπομονή μου, παιδί μου;» με ρωτάει και χωρίς να περιμένει απάντηση συνεχίζει. «Είσαι εδώ δύο χρόνια και από την πρώτη μέρα δείχνεις ανίκανη να ακολουθήσεις τις εντολές μου. Τι σόι γραμματέας είσαι εσύ;» με ειρωνεύεται. Αυτή τη συζήτηση την έχουμε κάνει πάμπολλες φορές. Ο διάλογος έχει συνήθως την ίδια πορεία.
«Δεν είμαι καλή γραμματέας γιατί ΔΕΝ είμαι γραμματέας» του λέω μελιστάλαχτα. «Προσελήφθηκα για να κάνω την πρακτική μου και κατέληξα εδώ γιατί καμία γραμματέας δεν είχε αντέξει να δουλέψει μαζί σου πάνω από τρεις μήνες».
«Ο πατέρας μου φταίει για όλα!» λέει εκείνος και αφού κοπανάει την πόρτα πίσω του χώνεται στο γραφείο του. Μισεί τον ενικό και το κάνω επίτηδες.

Ο πατέρας του Ντέιβιντ Ρεντ, του αφεντικού μου, είναι ένας ευχάριστος και προσηνής άνθρωπος που παρά την αυτοκρατορία που έχει χτίσει στο χώρο της διαφήμισης παραμένει προσιτός. Ο Λιούις Ρεντ είχε γνωρίσει τον πατέρα μου στο στρατό και είχαν διατηρήσει καλές σχέσεις παρόλο που ο πατέρας μου ήταν ένας απλός ταχυδρόμος. Όταν ο πατέρας μου πέθανε, πριν από τρία χρόνια, ο Λιούις μού πρότεινε να δουλέψω στην επιχείρησή του στα πλαίσια της πρακτικής μου και μετά ό,τι προέκυπτε. Οι έξι μήνες έγιναν δύο χρόνια. Η αλήθεια είναι ότι χρωστάω πολλά στο Λιούις Ρεντ, αλλά ο γιος του με κάνει να μετανιώνω κάθε πένα που κερδίζω από αυτή την εταιρεία.

Ο Κόκκινος Διάβολος βγαίνει ξανά έξω. Πάντα έτσι κάνει. Πάντα επιστρέφει για να συνεχίσει τις φωνές. Τον ξέρω τόσο καλά που το διασκεδάζω.
«Το συμβόλαιό σου μαζί μας λήγει σε ένα μήνα. Δε φοβάσαι μήπως σε απολύσω;» μου λέει σκληρά και εγώ του χαμογελώ.
«Με αυτή την ελπίδα ζω» του απαντάω ήρεμα και κοιτάω την οθόνη του υπολογιστή μου. Έχω ένα μήνυμα.
«Πώς τολμάς να μου μιλάς έτσι;» με ρωτάει εκνευρισμένος. «Κάνεις πάντα του κεφαλιού σου και είσαι και θρασύτατη».
«Είμαι όμως η πιο ικανή βοηθός που είχες ποτέ» του λέω με απόλυτη γνώση της αξίας μου. «Μαζί στήσαμε την εταιρεία σου και χωρίς εμένα δεν ξέρεις ούτε καν το μικρό όνομα των υπαλλήλων σου, τους πελάτες σου και τα χούγια τους. Χωρίς εμένα δεν θα είχες κλείσει ποτέ το συμβόλαιο με τον Πίτερσον, χωρίς εμένα δεν θα είχες καταφέρει να βγάλεις το πρώτο σου εκατομμύριο μέσα σε μερικούς μήνες» συνεχίζω να χαμογελάω. Το πτυχίο μου στη Διοίκηση Επιχειρήσεων φάνηκε ιδιαίτερα χρήσιμο τόσο καιρό. Ο Κόκκινος Διάβολος έστησε μια δική του εταιρεία που εκμεταλλεύεται ακίνητα και ουσιαστικά ανεξαρτητοποιήθηκε από την πατρική περιουσία κρατώντας ένα μερίδιο από μετοχές που αντιστοιχούσαν σε κάτι εκατομμυριάκια λίρες. Το πώς εγώ κατέληξα να είμαι βοηθός του είναι ένα δράμα. Αν δεν μου το είχε ζητήσει ο Λιούις εγώ δεν υπήρχε περίπτωση να αντέξω λεπτό με αυτόν τον τύραννο.
«Κι εσύ χωρίς εμένα θα πεινούσες τώρα» μου λέει ειρωνικά. «Θα δούλευες σε κάποιο κάθαρμα που θα σκεφτόσουν πώς να σε ρίξει στο κρεβάτι. Δε θα είχες καταφέρει ποτέ να πάρεις το μεταπτυχιακό σου και…»
«Ωπα! Για στάσου!» Τον διακόπτω. Κάτι καινούργιο. Αυτό με το κρεβάτι το έχω ξανακούσει, αλλά αυτό με το μεταπτυχιακό είναι ολοκαίνουργιο. «Εσύ διάβασες;»
«Με υποτροφία του πατέρα μου σπούδασες! Και η πτυχιακή σου βασίστηκε στην εμπειρία που αποκόμισες από έναν τόσο τεράστιο όμιλο».  Γελάω.
«Άρα χρωστάω στον πατέρα σου» τον αποστομώνω. Ελπίζω δηλαδή. «Και του το ξεπληρώνω δουλεύοντας μαζί σου!» χαμογελώ σαρδόνια. Ξέρω ότι το μισεί. «Με παρακάλεσε να σε βοηθήσω αν θες να ξέρεις γιατί είσαι τόσο ανάποδος που δε σε χωνεύει ούτε το σκυλί σου!»
«Η Φρίντα με λατρεύει!» μου λέει αγανακτισμένος και αφού αρπάζει τα χαρτιά που μου πέταξε πριν επιστρέφει στο γραφείο του.

Χαλαρώνω στην καρέκλα μου. Συνήθως δεν ξανάρχεται μετά τη δεύτερη επίθεση. Η αλήθεια είναι ότι με δυσκολεύει στη συνεργασία αλλά έχω μάθει τις παραξενιές του και τον περισσότερο καιρό δεν είναι τόσο χάλια. Αλλά όταν είναι χάλια, είναι ΠΟΛΥ χάλια.

Στέλνω ένα γρήγορο γραπτό μήνυμα στον Κρις, το αγόρι μου. Του θυμίζω ότι απόψε έχουμε κλείσει εισιτήρια για θέατρο. Μου απαντάει αμέσως ότι το θυμάται και ανυπομονεί. Χαμογελάω στην οθόνη σαν χαζή. Ο Κρις δουλεύει ως ξεναγός και έχει πολύ άστατα ωράρια. Αλλά το καλό είναι ότι έχει πάντα χρόνο για μένα. Είμαστε μαζί ένα χρόνο τώρα και πιστεύω ότι έχουμε πολύ καλές βάσεις για ένα κοινό μέλλον.

Κοιτάω το ρολόι μου. Η ώρα είναι έξι παρά τέταρτο. Βάζω τα δυνατά μου να τελειώσω με τις εκκρεμότητές μου πριν φύγω. Ο Κόκκινος Διάβολος επιμένει να μην κάθομαι παραπάνω. Αυτός κάθεται πολύ πιο αργά και δουλεύει μόνος. Μαζεύω τα πράγματά μου και αφού τον ενημερώνω από την ενδοεπικοινωνία ότι φεύγω βάζω το παλτό μου και αποχωρώ από το γραφείο μου. Τα λίγα βήματα που με χωρίζουν από το ασανσέρ σχεδόν τα κάνω πετώντας. Αποχαιρετώ τις κοπέλες στο λόμπι και βγαίνω στον δροσερό αέρα. Άλλη μια δύσκολη μέρα τελείωσε και αρχίζει η χαλάρωση…


7 σχόλια:

  1. Ωραια new story! Πολυ ωραιο κεφαλαιο. Επειδη μαλλον θα μου ξεφυγε, ποιο ειναι το ονομα της πρωταγωνιστριας μας;!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. γιουπι!! ελπιδοφορο ξεκινημα για μια νεα ακομα πιο καταπληκτικη ιστορια!! Περιμενω με αγωνια :)
    -Εβ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έρως ανικατε μαχαν. Θα έχουμε παλι πολλές αγωνίες. Της φέρεται έτσι γιατί την εχει δαγκώσει για τα καλά τη λαμαρίνα μαζί της σίγουρα. Κατερίνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τρομερό!!!! Κεφάλαιο κ πόλυ ενδιαφέρον η καινούργιΑ ιστόρια <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. πωωπω!!!!μου ειναι τοσο οικειο το σκηνικο με τον καβγα στο γραφειο που εσπασα το κεφαλι μου να θυμηθω αν σου εχω πει ποτε τιποτα!!χααχαχαχααχ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλη αρχη.. Κοκκινος διαβολος χαχαχα πολυ ενδιαφερον περιμενουμε την συνεχεια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ελιζαμπεθ+Ντειβιντ, Εμμα+Ολιβερ= οι καλυτερες ιστοριες που διαβασα...τις διαβαζω ξανα και ξανα!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή