Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2015

κεφάλαιο 63-one night-don't stand

«Άργησες» είναι η πρώτη κουβέντα που ξεστόμισε ο Ιαν. Η Βαλέρια δεν απάντησε. Έκλεισε την πόρτα πίσω της και κοίταξε με θαυμασμό τις αλλαγές στο χώρο. Ένα καινούργιο κρεβάτι, καινούργιο χαλί και μια μικρή ντουλάπα. Σωστό σπιτάκι. Ο Ιαν καθόταν σε μια κουνιστή πολυθρόνα με το κεφάλι σκυφτό. Ήταν προφανές ότι δεν ένιωθε άνετα με αυτό που συνέβαινε.
«Έπρεπε να ρίξω κάτι πάνω μου» του είπε ανάλαφρα. Φορούσε ένα μπουφάν και μια μάλλινη ρόμπα, τις πιτζάμες της από μέσα και γαλότσες στα πόδια για να προφυλαχτεί από τη λάσπη. Αλλά ένιωθε γυμνή. Ο παγωμένος αέρας, η αμηχανία του Ιαν και οι δικές τις ανασφάλειες την έκαναν να ριγεί.
«Κάθισε» της είπε εκείνος και η Βαλέρια κάθισε στο κρεβάτι απέναντί του. Ο Ιαν την κοίταξε φανερά απρόθυμα. Το βλέμμα του στάθηκε στο πρόσωπό της αρκετά και ένα δειλό χαμόγελο άνθισε στα χείλη του. «Ο δολοφόνος γυρνάει πάντα στον τόπο του εγκλήματος, ε;» την πείραξε.
«Μα δεν έχει γίνει κανένα έγκλημα εδώ μέσα» χαμογέλασε κι εκείνη αν και ήταν απόλυτη σε αυτό που έλεγε. Και ήθελε να του το ξεκαθαρίσει.
«Έτσι λες;» την προκάλεσε ξανά εκείνος.
«Φυσικά» επέμεινε η Βαλέρια και έβγαλε το μπουφάν της και τη ρόμπα της. Ο Ιαν είχε ανάψει μια παλιά σομπίτσα. Η λάμψη της έκανε το χώρο να δείχνει ακόμα πιο ρομαντικός. «Η αγάπη δεν είναι έγκλημα» του είπε.
«Αγάπη;» κάγχασε εκείνος. «Κάποτε αυτό νόμιζα κι εγώ αλλά τώρα…εδώ μέσα…νιώθω λίγο ηλίθιος» σοβαρεύτηκε ξανά.
«Νιώθεις λίγο ηλίθιος εδώ μέσα ή εκεί έξω;» θύμωσε η Βαλέρια. Το μόνο που δεν ήθελε ήταν να σπαταλήσουν ξανά το χρόνο τους με άσκοπες αλληλοκατηγορίες.
«Τι εννοείς;» τη ρώτησε ρίχνοντάς της ένα άγριο βλέμμα.
«Με όλο το σεβασμό, Ιαν, αλλά εδώ μέσα δεν είσαι ηλίθιος. Είσαι ειλικρινής. Είσαι ο εαυτός σου. Μόνο όταν είμαστε οι δυο μας συμβαίνει αυτό. Και για σένα και για μένα. Ηλίθιος θα είσαι αν βγεις από αυτή την πόρτα και γυρίσεις σε μια γυναίκα που δε θα σε κάνει ποτέ ευτυχισμένο» του είπε με μια σιγουριά που δεν ήξερε από πού προήλθε.
«Πώς τολμάς;» σήκωσε τον τόνο της φωνή του ξαφνικά και σηκώθηκε απότομα όρθιος. Η Βαλέρια τρόμαξε. Για λίγο μόνο. Για πολύ λίγο.
«Προσπαθώ να σε αποτρέψω από ένα μεγάλο λάθος».
«Μεγάλο λάθος μια γυναίκα που με αγαπάει;».
«Μεγάλο λάθος γιατί δεν την αγαπάς εσύ».
«Μεγάλο λάθος μια γυναίκα που θα πήγαινε μαζί μου και στην άκρη του κόσμου;».
«Μεγάλο λάθος γιατί δεν ξέρεις αν θα έκανε το ίδιο και ξυπόλυτη».
«Ενώ εσύ;»
«Εμένα δε με νοιάζει το μέσο, ούτε ο προορισμός. Αρκεί να είμαι μαζί σου» του είπε κοιτώντας τον σταθερά στα μάτια. Προσευχήθηκε να μην κλάψει αν και το ήθελε πολύ. Το χρειαζόταν να εκτονωθεί.
«Υποφέρεις;» ρώτησε εκείνος χαιρέκακα και χαμογέλασε. «Υποφέρεις που εκφράζεις τα συναισθήματά σου τόσο ανοιχτά; Που με παρακαλάς κι εγώ σε ταπεινώνω;».
«Μπα» είπε η Βαλέρια και ανασήκωσε τάχαμ αδιάφορα τους ώμους. Μέσα της έλιωνε όμως. Την κορόιδευε; Τι στο καλό συνέβαινε; «Είναι πολύ…αναζωογονητικό να ξεγυμνώνεσαι συναισθηματικά» του είπε ήρεμα.
«Μήπως θες να ξεγυμνωθείς και κυριολεκτικά;» την προκάλεσε. Τα μάγουλα της Βαλέρια κοκκίνισαν αμέσως. Αλλά δεν θα τον άφησε να την πειράζει.
«Όχι ακόμα. Πρώτα θα μου υποσχεθείς αιώνια αγάπη» του γέλασε.
«Πάνε αυτά, Βαλέρια» είπε απότομα ο Ιαν. «Λίγο σεξ απόψε, αν θες. Αύριο θα γυρίσω Λονδίνο και θα συνεχίσω τη ζωή μου» της είπε και ξανακάθισε στην καρέκλα. Βολεύτηκε και την κοίταξε. Η Βαλέρια ένιωσε την επιθυμία να τον χαστουκίσει. Μα πώς την αντιμετώπιζε έτσι;
«Με έβγαλες μέσα στο κρύο για να μου προτείνεις λίγο σεξ;» είπε εκείνη.
«Όχι απαραίτητα λίγο» είπε σαρκαστικά ο Ιαν. Η Βαλέρια ξεφύσησε.
«Δεν ήρθα για να με ταπεινώσεις».
«Ω έλα τώρα! Σε αυτό το σπιτάκι πάντα τα μάτια μας βγάζαμε» της είπε σκληρά. Έδειχνε ταραγμένος όμως. «Μην το παίζεις ντροπαλή».
«Δεν είμαι» απάντησε η Βαλέρια. «Το αντίθετο. Απλώς δεν θα τα ξεπουλήσουμε κι όλα».
«Μην είσαι πουριτανή. Εμείς στο σεξ ήμασταν πάλι πολύ ταιριαστοί».
«Φοβάμαι ότι η Μίκα μπορεί να έχει αντιρρήσεις».
«Άσε την Μίκα έξω από αυτό».
«Είναι λίγο δύσκολο να την αγνοήσουμε» ειρωνεύτηκε η Βαλέρια. Ο Ιαν σηκώθηκε και έβγαλε τη μπλούζα του. Οι σφικτοί κοιλιακοί του πλημμύρισαν το οπτικό πεδίο της. Η επίπεδη κοιλιά, το πεντακάθαρο δέρμα. Ήταν τέλειος. Τόσο, μα τόσο τέλειος.
«Δες το σαν ένα αποχαιρετιστήριο δώρο» γέλασε και έκανε να την αγκαλιάσει αλλά η Βαλέρια τραβήχτηκε.
«Δε θα κάνουμε σεξ απόψε, Ιαν» του είπε αποφασιστικά. «Όχι επειδή δε θέλω, αλλά επειδή είναι λάθος από κάθε άποψη».
«Όταν με κοιτάς έτσι, μου είναι αδύνατο να συγκρατηθώ» της είπε και το χέρι του χώθηκε στη βάση του λαιμού της. Τα χείλη του κατέβηκαν στο λαιμό της και άρχισαν να εξερευνούν το δέρμα της με μικρά απαλά φιλιά. Η Βαλέρια έγειρε το κεφάλι πίσω, ανίκανη να ελέγξει το καυτό αίσθημα που την παρέλυε.
«Ιαν…» ψέλλισε αλλά δεν ολοκλήρωσε. Της ήταν αδύνατο.
«Καμιά γυναίκα δεν κάνει το σώμα μου να αντιδράει έτσι» της είπε και κόλλησε πάνω της. «Τόσο γρήγορα, τόσο έντονα. Είναι σχεδόν ανυπόφορο».
«Ιαν, ελπίζω να μην είναι αυτός ο τρόπος εκδίκησής σου» του είπε προσπαθώντας να τον πειράξει, εκφράζοντας ταυτόχρονα και μια ανησυχία της. Εκείνος είχε αρχίσει να τη γδύνει. Η Βαλέρια δεν πρόβαλε αντίσταση. Τον ήθελε πολύ και της είχε λείψει.
«Εσύ κάτι είπες λίγο πριν, αν δεν κάνω λάθος» γέλασε εκείνος με την προθυμία της και της έβγαλε το κοκαλάκι που συγκρατούσε τα μαλλιά της. «Ότι δεν πρέπει;»
«Συνεχίζω να το πιστεύω» του είπε σθεναρά αλλά το τολμηρό άγγιγμά του την έκανε να τρέμει από ηδονή.
«Μπορείς να με σταματήσεις όποτε θες, καρδιά μου» της είπε και στο άκουσμα της λέξης αυτής η Βαλέρια ένιωσε τα δάκρυα να αναβλύζουν από τα μάτια της. Ο Ιαν δεν σταμάτησε όμως. Δεν τη ρώτησε γιατί. Συνέχισε να τη γδύνει, μέχρι που έμεινε γυμνή μπροστά του. «Μου έλειψες» της είπε απλά και με ένα απαλό σπρώξιμο την έριξε στο κρεβάτι. Η Βαλέρια δεν αντιστάθηκε κι ας ήξερε ότι όλο αυτό ήταν ένα τεράστιο λάθος.
«Είσαι σίγουρος;» τον ρώτησε μπερδεμένη όταν άρχισε κι εκείνος να παίρνει θέση από πάνω της. «Έχεις σχέση και εγώ…»

«Σώπα, Βαλέρια» ακινητοποίησε το κεφάλι της με τα δυο του χέρια και γλίστρησε μέσα της. «Μόνο για απόψε, σταμάτα να σκέφτεσαι. Από αύριο, κι εσύ κι εγώ θα έχουμε πολύ χρόνο να μετανιώσουμε για αυτό που συμβαίνει τώρα…». 

13 σχόλια:

  1. Είναι αμίληκτος. Καλά θα κάνει να μην την κοπανήσει το πρωί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. τι εγωιστης κι βλακας θεεε μου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εντάξει την λυπηθηκα πλέον :-(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ελεος τι βλακας χριστε μου :0 μετα απο αυτο πρεπει να φτιαξει την ζωη της

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ειληκρινα ο Ιαν εχει χασει καθε δικιο που ειχε.......αυτοπου του αξιζει ειναι μα γυρισει μετα απο 6 μηνες κ να βρει την Βαλερια ετοιμη να παντρευτει.....να την δει νυφη και να ξερει οτι θα μπορουσε να ειναι αυτος ο γαμπρος.......πραγματικα δεν μου αρεσει σαν χαρακτηρας ετσι οπως εχει γινει τωρα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Κικη εισαι φοβερη!!!!!
    Τελειο κεφαλαιο... αχ ρε Ιαν.. μπορει να μην το μετανιωσεις κιολας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα Ελένη Θέλω πολυ να γυρισει και να την δει με την κοιλιά στο στόμα ! Ετσι για να πάθει το μικρό εγκεφαλικό!
      Διαβάζω πυρετωδώς τις ιστοριες σου ξανα και ξανα ! Χαχαχχαχαχα

      Διαγραφή
  7. Το "διαβάζω πυρετωδώς τις ιστοριες σου ξανα και ξανα " πηγαίνει προφανώς στην συγγραφέα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. αχ ανεβασε κομμάτι για το σαββατοκυριακο μην μας αφηνεις σε αγωνία:/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Περίμενα πως και πως να βάλεις σήμερα :-(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καθε μερα μπαινω να δω ποτε θα βαλεις το επομενο παρτ κι οταν βλεπω πως τοσες μερες δεν εχεις βαλει απογοητευομαι :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εχω ανεβασει 2 κεφάλαια. Δεν τα βλεπεις?

      Διαγραφή