Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2015

κεφάλαιο 51-έλα! Δεν το πιστεύω!!

Ο Ιαν τής είχε βάλει χι. Αυτό ήταν σίγουρο. Κυκλοφορούσε με τη γνωστή ξανθιά από γκαλά σε γκαλά και φωτογραφιζόταν πάνω στο κότερό του μαζί της, στο τάδε θέρετρο και στον δείνα εξωτικό προορισμό. Η Λάουρα τής είχε πει ότι θα ήταν ανήθικο να τον ενοχλήσει ξανά. Και η ίδια έτσι ένιωθε. Τον είχε εγκαταλείψει πολύ γρήγορα και πολύ εύκολα. Καμία γυναίκα που φέρεται τόσο παιδιάστικα δεν μπορεί να φαντάζεται κοινό μέλλον με έναν άντρα. Είχε δίκιο ο Ιαν. Ήταν καλή, ήταν χρυσή, μπορεί και μόνο η ιδέα να είναι αδέρφια να την έκανε να χάσει πρόσκαιρα τα λογικά της και ίσως δικαιολογημένα, αλλά η αντίδρασή της ήταν σπασμωδική. Και δεν του άξιζε. Δε θα μπορούσε ποτέ να βασιστεί πάνω της στα δύσκολα, δε θα μπορούσε ποτέ να ακουμπήσει πάνω της. Τι της είχε πει; Ότι δεν ανοίγεις σπίτι με μια τέτοια γυναίκα. Είχε δίκιο. Ποιος θα ήθελε μια τόσο αδύναμη σύντροφο; Μια γυναίκα που το βάζει στα πόδια;

Με όλες αυτές τις σκέψεις βασάνιζε τον εαυτό της η Βαλέρια την ώρα που περπατούσε προς το σπίτι της. Είχε στην τσάντα της τον φάκελο με τα αποτελέσματα αλλά δεν μπορούσε να τον ανοίξει. Ο πατέρας της της είχε ξεκαθαρίσει ότι δεν ήθελε να μάθει τίποτα και η Λάουρα είχε ακόμα μάθημα. Περπατούσε αργά, προσπαθώντας να αποφύγει το μοιραίο, αλλά κάποια στιγμή βρέθηκε έξω από την πόρτα του διαμερίσματός της. Ήταν αναπόφευκτο. Πόση ώρα μπορούσε να κόβει άσκοπες βόλτες στο τετράγωνο;

Ανέβηκε πάνω, έκλεισε την πόρτα με τον σύρτη και έβαλε ένα ποτήρι κόκκινο κρασί. Το ήπιε αμέσως και περίμενε λίγο μέχρι να νιώσει την γλυκιά επίδραση μέσα της. Το μυαλό της σιγά σιγά χαλάρωσε και το κορμί της λύθηκε. Θα διάβαζε το αποτέλεσμα και μετά θα έπεφτε για ύπνο. Ίσως θα έπρεπε να πιει άλλο ένα ποτηράκι. Ποιος ξέρει; Σαν φάρμακο, σαν ηρεμιστικό.

Ξέσκισε τον φάκελο και κράτησε τη λευκή σελίδα στα χέρια της μερικά δευτερόλεπτα. Πήρε μια βαθιά ανάσα. Αυτό ήταν. Η στιγμή της αλήθειας. Ο,τι και να ήταν, θα το αντιμετώπιζε. Μπορούσε να τα καταφέρει. Είχε καταφέρει να ζει χωρίς τον Ιαν. Τον είχε βγάλει από μέσα της. Σχεδόν. Είχε ανεξαρτητοποιηθεί από τους γονείς της, ωρίμασε θαρρείς μέσα σε οκτώ μήνες. Απογαλακτίστηκε, μεγάλωσε, σκληραγωγήθηκε. Κοίταξε το χαρτί, θολωμένη από το κρασί και προσπάθησε να συγκεντρωθεί.

Οι δύο εξεταζόμενοι συνδέονται με δεσμούς αίματος. Η εξεταζόμενη Βαλέρια Αρτσερ είναι γνήσιο τέκνο του Μίτσελ Αρτσερ. Γνησιότητα αποτελέσματος 99,6%.

Θετικό. Το αποτέλεσμα ήταν θετικό. Δύο καλά σε ένα, σκέφτηκε και άρχισε να κλαίει με τόση δύναμη που ο γείτονάς της της χτύπησε την πόρτα για να δει αν είναι καλά. Τον έδιωξε λέγοντάς του ότι μόλις έμαθε κάτι συνταρακτικό. Καλό συνταρακτικό του διευκρίνισε κι εκείνος έφυγε μπερδεμένος.

Διπλό καλό, σκέφτηκε ξανά. Είμαι κόρη του πατέρα μου και δεν είμαι αδερφή του Ιαν. Πόσο χρόνο έχασα, πόσο πόνο σπατάλησα, πόσο πολύ τον πλήγωσα κι εκείνον κι εμένα. Κρατούσε το χαρτί σφικτά στο στήθος της και περπατούσε πάνω κάτω στο σαλόνι ανίκανη να ελέγξει τους παλμούς της καρδιάς της, νιώθοντας μια απέραντη γαλήνη να απλώνεται μέσα της. Δεν ήταν αδέρφια. Δεν ήταν αδέρφια.

Κάλεσε τη Λάουρα και προσευχήθηκε να απαντούσε. Ήταν η τυχερή της μέρα.
«Είναι θετικό. Το αποτέλεσμα είναι θετικό. Ο πατέρας μου είναι πατέρας μου!» ξεφώνισε η Βαλέρια στο ακουστικό και η Λάουρα ούρλιαξε από χαρά.
«Σου το έλεγα, τρελή! Το ένστικτό σου τι σου έλεγε; Δεν μπορεί να υπήρχε τόση έλξη με τον Ιαν αν…»
«Δεν ξέρω τι παιχνίδια παίζει η μοίρα καμιά φορά, Λάουρα. Δεν προσπαθώ να δικαιολογηθώ αλλά τρόμαξα. Ίσως έπρεπε να είμαι πιο συγκροτημένη».
«Ίσως;» γέλασε η Λάουρα.
«Σίγουρα» γέλασε και η Βαλέρια. «Έχασα τόσο χρόνο…» μονολόγησε και οι δύο φίλες συνέχισαν να συζητούν ανάλαφρα για μερικά λεπτά.
«Θα του το πεις;» ρώτησε ξαφνικά η Λάουρα και το χαμόγελο πάγωσε στα χείλη της Βαλέρια. Αυτό σκεφτόταν συνεχώς, από τη στιγμή που έμαθε τα αποτελέσματα.
«Δεν νομίζω να ενδιαφέρεται» είπε στη φίλη της, ελπίζοντας κάπου ενδόμυχα να την διαψεύσει.
«Τα αποτελέσματα σίγουρα τον ενδιαφέρουν» της είπε η Λάουρα τελικά.
«Εννοείς ότι εγώ δεν τον ενδιαφέρω. Σωστά;» χαμογέλασε πικρά η Βαλέρια.
«Δεν θέλω να επανέλθω σε αυτό θέμα. Έχω πει τη γνώμη μου. Βαλέρια, είναι πολύ όμορφη μέρα αυτή για σένα και δε θέλω να χαλάσουμε τις καρδιές μας. Κάτσε απόψε να ξεκουραστείς και να χαλαρώσεις, άστο να ωριμάσει μέσα σου και μετά κάνε ό,τι σε φωτίσει ο Θεός» της είπε. Η Βαλέρια έγνεψε. Είχε δίκιο η φίλη της. Αυτή τη φορά ό,τι έκανε έπρεπε να το κάνει μετά από πολύ σοβαρή σκέψη.


2 σχόλια:

  1. ευτυχως! το ηξερα οτι δεν ηταν αδερφια!!!!!!!!!!!!!!!!!
    αντε να δουμε τωρα ποιος το λεει στον Ιαν, και αν το πει θα παει πισω στην Βαλεριανα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. το ηξερα οτι δεν θα ηταν αδερφη!!!!!! μπορει να της πηρε τοσο καιρο να καταλαβει τα λαθοι που εκανε αλλα τουλαχιστον τα καταλαβε ελπιζω τωρα να πραξη σωστα και σοβαρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή