Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

κεφάλαιο 49-Allô, qui est à l'appareil ?

«Δε με ενδιαφέρει!»
«Δε σε ενδιαφέρει να ηρεμήσει η ψυχή μου;»
«Και η δική μου η ψυχή; Ποιος νοιάστηκε γι αυτή; Άλλοι φταίνε και εμείς πληρώνουμε»
«Πρέπει να με βοηθήσεις. Πρέπει να δώσεις αίμα. Να δώσουμε ένα τέλος σε αυτή την ιλαροτραγωδία».
«Βαλέρια, κάνε ό,τι νομίζεις, αλλά άσε με έξω από αυτό. Έχω πάρει τις αποφάσεις μου και έχω βάλει τελεία σε όλο αυτό εδώ και καιρό».
«Μα δεν μπορεί να το λες αυτό. Δε θες να μάθεις;»
«Τα αποτελέσματα των γιατρών, ένα κομμάτι χαρτί δε θα μου πει κάτι. Και απορώ μαζί σου».
«Μα δεν καταλαβαίνεις;»                
«Νόμιζα ότι όλα είχαν τελειώσει».
«Πώς είναι δυνατόν; Χρειάζομαι τη βοήθειά σου».
«Μετά από τόσο καιρό; Έχουν περάσει οκτώ μήνες από τη στιγμή που τα έμαθες όλα.  Πότε θα τελειώσει όλο αυτό; Σίριαλ έχει καταντήσει!».
«Μα δεν καταλαβαίνεις πόσο σημαντικό είναι για μένα; Μην είσαι τόσο εγωιστής. Σε παίρνω μετά από τόσο καιρό τηλέφωνο και…»
«Και τι πρέπει να κάνω; Να χαρώ που με είχες ξεγράψει για κάτι που δεν έκανα;»
«Δεν είναι έτσι. Ήμουν σοκαρισμένη. Ακόμα είμαι…»
«Και δε φοβάσαι αυτό που θα μάθεις; Εγώ φοβάμαι»
«Κι εγώ φοβάμαι αλλά δεν μπορώ να ζω άλλο έτσι. Ήμουν στο Μαρόκο πριν από λίγο καιρό… Έκανα βόλτες με τη Λάουρα στα εξωτικά σοκάκια της Καζαμπλάνκα και διάλεγα σουβενίρ όταν ένιωσα μια ηλεκτρική εκκένωση να σαρώνει το κορμί μου. Ήταν σαν μια έκλαμψη, μια στιγμή όπου ο νους μου ξαφνικά καθάρισε, η σκέψη μου έγινε κρυστάλλινη».
«Τι συνέβη; Τι κατάλαβες δηλαδή;»
«Ότι δεν αξίζει να ζεις αν φοβάσαι. Ότι καλύτερα να ζήσω με το βάρος ότι έκανα κάτι τόσο ανόσιο, παρά με το βάρος ότι δεν έμαθα ποτέ».
«Μα ήσουν τόσο σίγουρη για την απόφασή σου. Πώς μπορείς να είσαι βέβαιη ότι αυτή τη φοράς διαλέγεις το σωστό; Θα αντέξεις την αλήθεια;».
«Αν θες, μπορώ να μην σου αποκαλύψω τα αποτελέσματα. Θέλω μόνο ένα φιαλίδιο από το αίμα σου. Τόσο κοστίζει η ηρεμία μου. Μόνο εσύ μπορείς να βοηθήσεις».
«Φοβάμαι για σένα. Δεν ξέρω αν θα μπορέσεις να το διαχειριστείς. Όλο αυτό τον καιρό…χάθηκες τελείως. Μόνο σε μια υποψία. Μόνο στην ιδέα. Τώρα…αν σιγουρευτείς, μπορεί να τρελαθείς».
«Και αν δεν είναι αλήθεια; Θα απελευθερωθώ. Θα συνεχίσω τη ζωή μου».
«Αλήθεια μπορείς;»
«Θα τα καταφέρω. Θα δεις».
«Δεν μπορώ να σου το αρνηθώ αλλά εκφράζω ανοιχτά τη δυσαρέσκειά μου».
«Δεν βλέπεις πόσο δύσκολο μού είναι που σου το ζητάω; Δε βλέπεις πόσο λυπάμαι για όσα έγιναν; Επίτηδες το κάνεις για να με τιμωρήσεις;»
«Δεν λειτουργώ έτσι εγώ και κρίμα που τόσο καιρό δεν το έχεις καταλάβει».
«Κι εγώ λυπάμαι που σε πίκρανα τόσο καιρό. Φάνηκα δειλή και μικροπρεπής και…»
«Δεν έχουν σημασία όλα αυτά τώρα. Θα δώσω αίμα να τελειώνουμε, αλλά μετά δε θέλω να μάθω τίποτα. Να την ξεχάσω αυτή την υπόθεση».
«Για μένα δε θα αλλάξει τίποτα».
«Ούτε για εμένα».
«Θα είσαι πάντα ο μπαμπάς μου».

«Αυτό σου έλειπε, μικρή!».

3 σχόλια:

  1. θεε και κυριε! ευτυχως θα το κανει να ησυχασουμε και εμεις λιγακι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αμήν μας έσκασε μεχρι να το αποφασίσει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. .
    eisai apla teloia lovetaler..........

    ΑπάντησηΔιαγραφή