Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

Κεφάλαιο 47-πάμε για τρέλες...στις Σεϋχέλες...

«Δεν είσαι με τα καλά σου μου φαίνεται» γκρίνιαξε η Βαλέρια το επόμενο πρωί. Είχαν ξυπνήσει κατά τις δέκα και έτρωγαν πρωινό την ώρα που η Λουίζα πέταξε την ιδέα να φύγουν άμεσα για Μαρόκο.
«Γιατί όχι; Εγώ θα μείνω ένα μήνα ακόμα Λονδίνο και μετά επιστρέφω για καλά στη Νέα Υόρκη. Πότε λες να πάμε;» τη ρώτησε η φίλη της.
«Ακόμα δε σε έχω συγχωρήσει που μιλούσες με τον Ιαν πίσω από την πλάτη μου και θες να πάμε και διακοπούλες;»
«Δεν υπάρχει κάτι να συγχωρήσεις. Ο Ιαν κι εγώ είχαμε μια τυπική επικοινωνία και το θεωρώ μεγάλη κατινιά να περιμένεις από μένα να σταματήσω να του μιλάω».
«Κατινιά;»
«Ναι, κατινιά. Θα σταματούσα να του μιλάω μαχαίρι αν σε είχε κερατώσει ή αν σε είχε με κάποιον τρόπο εξαπατήσει. Αλλά σε αυτή την περίπτωση δεν έκανε τίποτα λάθος. Μη σου πω κιόλας…»
«Τι; Τι να μου πεις;» θύμωσε η Βαλέρια.
«Ότι εσύ φταις!» είπε θαρρετά η Λάουρα. «Αλλά ας μην ξαναλέμε τα ίδια. Ο,τι έγινε έγινε. Πήρες μια απόφαση, έστω και ηλίθια, και την υποστηρίζεις. Αλλά μην περιμένεις κι από μένα να ακολουθήσω το ίδιο μονοπάτι».
«Όλα τα ξέρεις εσύ!»
«Ούτε καν!» είπε η Λάουρα και χαμογέλασε καθώς δάγκωνε λίγο κέικ. «Απλώς είμαι λίγο πιο λογική από εσένα σε αυτή τη φάση. Εσένα σε έχει τυφλώσει ο φόβος».
«Με αδικείς;»
«Δεν είναι δουλειά μου να παίρνω αποφάσεις για σένα. Είσαι μεγάλο κορίτσι. Εγώ θέλω απλώς να πάω στο Μαρόκο και αυτή την περίοδο έχει φανταστικό καιρό. Θέλω να μαυρίσω λιγάκι» είπε πιο ανάλαφρα. Η Βαλέρια ξεφύσησε.
«Μα πώς να πάρω άδεια; Ακόμα δεν έπιασα δουλειά».
«Σιγά μωρέ! Για λίγες μέρες κάνεις έτσι;»
«Δεν είναι μόνο αυτό…»
«Προχώρα στο παρασύνθημα» την παρότρυνε η Λάουρα και η Βαλέρια σκέφτηκε λιγάκι πριν μιλήσει.
«Μου φαίνεται λίγο κακόγουστο να πάω διακοπές με τα λεφτά του».
«Τι;» απόρησε η Λάουρα.
«Ποιος είναι ο χορηγός; Ο Ιαν το πλήρωσε το ταξίδι, Λάουρα. Δε σου φαίνεται λίγο αστείο;»
«Μπορεί, ναι, αλλά μου φαίνεται και μια καλή ευκαιρία να ηρεμήσεις λιγάκι».
«Δεν νομίζω να καταφέρω να ηρεμήσω ποτέ».
«Ε κάνε τη ρημάδα την εξέταση τότε!» είπε απότομα η Λάουρα. «Υποτίθεται ότι δεν έκανες την εξέταση για να μην απογοητευτείς και τώρα υποφέρεις πιο πολύ. Κάνε την εξέταση».
«Γιατί; Αφού τον άκουσες. Δε θέλει ούτε ζωγραφιστή να με δει».
«Δε σου είπε κανείς να τα ξαναφτιάξετε» είπε η Λάουρα χαμογελώντας σαν γάτα που έπιασε το ποντίκι στη φάκα. «Απλά να ανακουφιστείς».
«Τον άκουσες τι μου είπε;» επέμεινε η Βαλέρια. Δεν το είχαν συζητήσει το προηγούμενο βράδυ και την έτρωγε να μιλήσει με τη φίλη της γι αυτό.
«Τον άκουσα, ναι» είπε η Λάουρα αλλά δεν πρόσθεσε κάτι άλλο. Η Βαλέρια κατάλαβε ότι δεν ήθελε να πάρει θέση αλλά δεν μπορούσε να μη δώσει συνέχεια..
«Άκου να τον παρακαλάω γονατιστή! Για ποια με πέρασε;» αναρωτήθηκε μεγαλόφωνα. Η Λάουρα συνέχισε να μην απαντάει. «Και στην τελική ποιο είναι το πρόβλημά του; Αφού εκείνος την έφτιαξε τη ζωή του».
«Ακούς τι λες;» ρώτησε η Λάουρα και η Βαλέρια απόρησε. «Μιλάς σας ερωτευμένη γυναίκα. Τι σου λέει το ένστικτό σου; Αν ήσασταν…αυτό που λες, θα ένιωθες έτσι;»
«Δεν είμαι ερωτευμένη. Σταμάτα, μη μου το λες αυτό»
«Θεέ μου, εσύ δε βάζεις μυαλό με τίποτα» είπε η Λάουρα και μετέφερε τα πιάτα και τα φλιτζάνια στον νεροχύτη. «Καμιά φορά πιστεύω ότι δε θες να είσαι ευτυχισμένη».
«Αυτό μου έλεγε κι εκείνος» είπε η Βαλέρια σκεπτική.
«Αλλά είμαι σίγουρη ότι εσύ πιστεύεις ότι κάνουμε και οι δυο λάθος».
«Δεν ξέρω, είμαι μπερδεμένη».
«Αντί να σκέφτεσαι συνέχεια και συνέχεια αν είστε αδέρφια ή ξαδέρφια ή κουμπάροι, μπορείς σε παρακαλώ να ασχοληθείς με έναν πιο βραχυπρόθεσμο στόχο; Θα πάμε στο Μαρόκο;» τη ρώτησε και η Βαλέρια δεν απάντησε. «Αν δεν έρθεις, θα πάω με τον Πίτερ» της είπε.
«Δεν ξέρω, ίσως είναι καλύτερα» είπε η Βαλέρια.
«Α εσύ είσαι τελείως παλαβή! Λοιπόν, θα έρθεις θες δε θες. Άντε μη μαζέψω τις τρίχες σου από το μπάνιο και τις στείλω πεσκέσι στον Ιαν να ελέγξει το DNA σου».
«Δε θα το έκανες ποτέ αυτό!» είπε απειλητικά η Βαλέρια. «Άλλωστε πρέπει να υπάρχει γραπτή συγκατάθεση και…»
«Αν δεν έρθεις στο Μαρόκο, ίσως το κάνω»

«Είσαι μια αδίστακτη, αλλά θα έρθω!» είπε τελικά η Βαλέρια και η Λάουρα άρχισε να τσιρίζει χαρούμενη. 

1 σχόλιο: