Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

κεφάλαιο 45-φωτιά με φωτιάααααα

«Ιαν, τι κάνεις εσύ εδώ;» επενέβη η Λάουρα δίνοντας στη φίλη της μερικά πολύτιμα δευτερόλεπτα ώστε να μπορέσει να βρει τη φωνή της και να ελέγξει το καρδιοχτύπι της. Παρόλο που τα πόδια της έτρεμαν, η Βαλέρια σκέφτηκε να τρέξει και να κρυφτεί μακριά του, νιώθοντας μεγάλη ντροπή για τον εαυτό της. Ντροπή που όλα όσα είχε παλέψει τόσους μήνες είχαν βγει ξανά στην επιφάνεια. Ντροπή που ένιωθε τόσο αδύναμη μπροστά στην ορμητική παρουσία του, ντροπή για όσα κάνει και είχε αισθανθεί.
«Είμαι μεγάλος ευεργέτης του Συλλόγου Νέων Δικηγόρων και με κάλεσαν για να με τιμήσουν απόψε» είπε εκείνος στη Λάουρα ήρεμα, χωρίς να κοιτάει τη Βαλέρια. «Πώς πάνε οι σπουδές σου; Ξεμπέρδεψες με τον εκνευριστικό καθηγητή;» τη ρώτησε ζεστά και η Βαλέρια τους κεραυνοβόλησε με ένα έντονο βλέμμα.
«Είχαμε μια επικοινωνία» της χαμογέλασε εκείνος σατανικά και η Βαλέρια δεν απάντησε. Το αναψοκοκκινισμένο πρόσωπο της Λάουρα τα έλεγε όλα.
«Όλα καλά, Ιαν» χαμογέλασε η Λάουρα και στράφηκε στη φίλη της. Η Βαλέρια κρατούσε νευρικά ένα ποτήρι σαμπάνια και κοιτούσε με προσήλωση τα πόδια της. Οτιδήποτε εκτός από το να κοιτάζει εκείνον. Εκείνον, που ο χρόνος τον είχε κάνει μόνο καλύτερο. Θυμωμένη με τις σκέψεις της, έξαλλη που είχε προσέξει πως τα μαλλιά του είχαν γκριζάρει λιγάκι και τα είχε κόψει πιο κοντά απ’ ό,τι συνήθως, παρέμενε άκαμπτη και νευρική. Οι χειρότεροι εφιάλτες της είχαν γίνει πραγματικότητα. Ήταν σίγουρη ότι κάποια στιγμή θα τον έβλεπε ξανά αλλά ήλπιζε αυτό να συνέβαινε μετά από μερικά χρόνια. Να έχει πάρει απόσταση από το φρικτό συμβάν και να μπορεί να το διαχειριστεί.
«Την βλέπεις αυτή την όμορφη κοπέλα εκεί πέρα;» τη ρώτησε ξαφνικά ο Ιαν και η Βαλέρια σήκωσε απρόθυμα το βλέμμα της, ακολουθώντας το χέρι του, που έδειχνε μια ξανθιά καλλονή στην άλλη άκρη της αίθουσας. Φορούσε μια μακριά κόκκινη τουαλέτα και όλα τα αντρικά βλέμματα ήταν στραμμένα πάνω της. Ήταν η ίδια κοπέλα που είχε δει πριν από λίγο καιρό στο περιοδικό και από κοντά ήταν εξίσου εντυπωσιακή. Η όμορφη κοπέλα χαμογέλασε στον Ιαν φευγαλέα και συνέχισε τη συζήτηση με κάποιο δικηγόρο. «Βγαίνουμε εδώ και δύο μήνες» της είπε και η Βαλέρια δεν απάντησε. Η Λάουρα παρέμενε στη θέση της και η Βαλέρια ευχαρίστησε τον Θεό που δεν τους άφησε μόνους.
«Δεν καταλαβαίνω» του είπε μέσα από το δόντια της.
«Τις ξέρεις τώρα τις γυναίκες» είπε εκείνος με ύφος μπλαζέ. «Βγαίνουμε μόλις μερικές βδομάδες και άρχισε να μου ζητάει να γνωρίσει τους δικούς μου».
«Κι εμένα τι με νοιάζει;» τον ρώτησε αποφεύγοντας το βλέμμα του.
«Δεν ήθελα να τη γνωρίσω στους γονείς μου ακόμα, αλλά πιστεύω ότι είναι ευκαιρία μιας και είσαι εδώ να τη γνωρίσω στην αδερφή μου» γέλασε εκείνος και η Βαλέρια τον κοίταξε απότομα. Ένιωσε την επιθυμία να τον χαστουκίσει, να του ορμήσει και να μπήξει τα νύχια της στη σάρκα του, να δει αίμα για να ηρεμήσει η ψυχή της. Αλλά δεν το έκανε. Αν αυτός διασκέδαζε με κάτι τόσο φρικαλέο, τότε θα έπαιζε κι αυτή το παιχνίδι του. Και όταν γυρνούσε σπίτι, θα υπολόγιζε τις απώλειές της.
«Φυσικά, Ιαν, πες της να έρθει. Θα χαρώ πολύ να της πω ιστορίες από την παιδική μας ηλικία» του είπε και ένιωσε στα πρόθυρα του να κάνει εμετό κι ας χαμογελούσε. Η Λάουρα είχε χάσει το χρώμα της και της Βαλέρια της φάνηκε ότι είχαν χαμηλώσει τα φώτα και η μουσική είχε σταματήσει. «Θα της πω ότι παίζαμε μαζί και μαλώναμε σαν φυσιολογικά αδέρφια και τα λοιπά και τα λοιπά» του είπε.
«Μάλιστα» είπε εκείνος ουδέτερα αλλά η Βαλέρια δεν σταμάτησε. Ένας χείμαρρος κακίας είχε ποτίσει κάθε κύτταρο του κορμιού της.
«Αλλά δε θα σταματήσω εκεί» του χαμογέλασε πλατιά. «Θα της μιλήσω και για το πόσο καλά περνούσαμε στο κρεβάτι. Είμαι σίγουρη ότι θα το εκτιμήσει. Ίσως της δώσω και μερικές συμβουλές. Ξέρεις, γυναίκα προς γυναίκα» του είπε και του έκλεισε το μάτι. Απόλαυσε για μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου το σαστισμένο βλέμμα του Ιαν. Η Λάουρα ξερόβηξε αμήχανα.
«Δεν ξέρεις τι λες!» είπε εκείνος φανερά θυμωμένος. Η φωνή του πρόδιδε τον εκνευρισμό του. «Έχεις χάσει τα λογικά σου, με ακούς;» τη ρώτησε και μετά στράφηκε στα Λάουρα. «Στην αρχή λυπήθηκα, αλλά σύντομα κατάλαβα ότι μια γυναίκα τόσο ξεροκέφαλη, μια γυναίκα που παραιτείται τόσο εύκολα δεν αξίζει δεκάρα» είπε στη φίλη της. «Αλλά αυτή εδώ ξεπέρασε τα όρια. Τι βλακείες κάθεται και λέει;» επέμεινε αλλά η Λάουρα δεν απαντούσε.
«Ιαν, καλύτερα να φύγεις» είπε η Βαλέρια και κατέβασε ξανά το κεφάλι.
«Και αρνητικό να έβγαινε το τεστ και να γυρνούσες γονατιστή, δε θα σου έριχνα ούτε δεύτερη ματιά» της είπε και το στόμα του συσπάστηκε σε μια γκριμάτσα αηδίας. «Είσαι μια αδύναμη γυναικούλα, μια λιπόψυχη. Με τέτοιες γυναίκες δεν κάνεις οικογένεια. Με τέτοιες γυναίκες περνάς καλά μερικά βράδια και μετά τις στέλνεις στο καλό» της είπε και αφού σήκωσε το ποτήρι του σε μια ειρωνική πρόποση, χάθηκε ανάμεσα στον κόσμο.




6 σχόλια:

  1. αχ μαρη που εμπλεξες τον εαυτο σου! σκατα τα εκανες! αλλα περνω λιγο το μερος της! τι να εκανε η καημενη?! Δειξε λιγο κατανοηση ρε φιλε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φυσιολογικη αντιδραση που υπαρχει και στα δυο φυλλα οταν πληγωνονται και τους εγκαταλειπουν αλλα με αντιποινα-εκδικηση το δικιο σου δεν το βρισκεις!(Οσο αφορα την συμπεριφορα του Ιαν)Απο την αλλη,η επιλογη της Βαλεριας να εξαφανιστει χωρις να μαθει τι ισχυει ηταν οτι πιο χαζο μπορουσε να κανει,γιατι και να μη ειναι αδερφια,καμια φορα το γυαλι αν σπασει δεν ξανακολλαει...
    #Μαιρη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σχεδόν πάντα κράζω την βαλερια με της επιλογές που κανέι αλλΑ οχι σήμερα αυτό το που ήθελε νατην συστηση σαν αδερφή του ηταν χοντρό ......όπως κ αυτά που της είπε έστω κ αφου τΑ μισά είναι αλήθεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Φωτιά ο ένας φωτιά και ο άλλος.... ΣΗΜΕΡΑ εχω γενέθλια αγαπημένη μας συγγραφέα!! Να με χαίρεστε!! Χαχαχα αχ βρε Ίαν και συ στο τέλος το παρακανες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. χμ...τα κανε χάλια. λίγο η βαλερια άλλα και αυτός δεν πάει πισω έχουν πληγωθεί και οι δύο....:-/ άλλα γιατί η λάουρα είχε μιλήσει με τον. ΊΑν ...?

    ΑπάντησηΔιαγραφή