Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2015

κεφάλαιο 40-Δίας και Ηρα

Η Βαλέρια έτρεξε στην τουαλέτα και έκανε εμετό. Δεν ανακουφίστηκε όμως και σύρθηκε στην κουζίνα για να πιει λίγο νερό, να δροσιστεί. Η μητέρα της την ακολουθούσε φοβισμένη, ψελλίζοντας λέξεις που έφερναν στην Βαλέρια αηδία. Μόνο αηδία.
«Κορίτσι μου, συγγνώμη…» έλεγε ξανά και ξανά αλλά η Βαλέρια δεν καταλάβαινε τι άκουγε, δε συνειδητοποιούσε πού βρισκόταν. Τα βήματά της ήταν ελαφριά, σαν να πετούσε.
«Άσε με» της είπε και τινάχτηκε όταν η μητέρα της προσπάθησε να την αγκαλιάσει.
«Προσπαθήσαμε πολλές φορές να σας κρατήσουμε μακριά και εμείς και οι δίπλα, αλλά φαίνεται ήταν πολύ ισχυρό αυτό που νιώθατε» είπε η Μπάρμπαρα Αρτσερ. Η Βαλέρια αναρωτήθηκε κάπου μέσα στη ομίχλη του μυαλού της πώς μπορούσε να ξανφωνάξει αυτή τη γυναίκα «μητέρα». «Δεν είναι τίποτα σίγουρο, αλλά πολύ φοβάμαι…» κλαψούρισε η μητέρα της.

Εκείνη τη στιγμή κάποιος βρόντηξε την πόρτα. Το ουρλιαχτό του Ιαν έσκισε τον αέρα και η Βαλέρια έκλεισε τα αφτιά της. Τι θα του έλεγε; Τι θα της έλεγε; Αραγε είχε μάθει τα νέα και γι’ αυτό τη βομβάρδιζε με μηνύματα;
«Μην ανοίγεις» είπε η Βαλέρια στη μητέρα της και η γυναίκα σταμάτησε το βήμα της. Ο πατέρας της κατέβηκε από τον πάνω όροφο, χλωμός σαν πανί.
«Θα τον αφήσετε να σπάσει την πόρτα;»
«Δεν ξέρω τι να του πω» είπε η Βαλέρια κλαμένη.
«Βαλέρια!» ούρλιαζε συνέχεια έξω ο Ιαν μέχρι που η μητέρα της του άνοιξε την πόρτα, παραβαίνοντας τις εντολές της κόρης της.
«Αφήστε μας μόνους!» διέταξε εκείνος μπαίνοντας μέσα με φόρα. Το θολό του βλέμμα εκείνη τη στιγμή τρόμαξε τη Βαλέρια. Οι γονείς της αποσύρθηκαν στον πάνω όροφο χωρίς δεύτερη κουβέντα. Ο Ιαν έδειχνε έτοιμος να κάνει φόνο και είχε κάθε δίκιο.

Η Βαλέρια σωριάστηκε σαν πάνινη κούκλα σε μια καρέκλα κοντά στο τζάκι και ο Ιαν κάθισε στην πιο απομακρυσμένη πολυθρόνα. Μάλιστα, σκέφτηκε η Βαλέρια. Με σιχαίνεται.
«Γιατί δεν άνοιγες;» ρώτησε εκείνος χτενίζοντας νευρικά τα μαλλιά του με τα χέρια του. Η Βαλέρια δεν απάντησε. «Είπαμε ότι μαζί…» ξεκίνησε να λέει αλλά σταμάτησε αμέσως συνειδητοποιώντας μάλλον πόσο γελοίο ήταν αυτό που ήθελε να πει. Έδειχνε εξαντλημένος και τα μάτια του ήταν κόκκινα σαν αίμα.
Κάθισαν απέναντι αμίλητοι για μερικά δευτερόλεπτα. Η Βαλέρια σιγόκλαιγε και ο Ιαν κοιτούσε έξω από το παράθυρο χωρίς ουσιαστικά να βλέπει κάτι.
«Δεν μπορούσαμε να ξέρουμε…» είπε εκείνος ήρεμα γνωρίζοντας ότι αυτό που έλεγε ήταν μια χαζή δικαιολογία. «Δεν είναι σίγουρο τίποτα ακόμα…» συνέχισε και η Βαλέρια πετάχτηκε πάνω σαν ελατήριο. Ο Ιαν δεν την κοιτούσε. Μάλλον του προκαλούσε αηδία ακόμα και η σκέψη. Και όχι άδικα.
«Καταλαβαίνεις τι λες;» του φώναξε ξαφνικά, με όσο θυμό είχε μέσα της για την κατάσταση στην οποία τους έμπλεξαν. «Οι γονείς μας…ξέρεις…και εμείς μπορεί να…» του είπε αλλά δεν ολοκλήρωσε ποτέ. Δεν μπορούσε να ξεστομίσει αυτές τις λέξεις. Διάολε.
«Ξέρω, Βαλέρια. Μου μίλησε ο πατέρας μου» της είπε ντροπιασμένος κι εκείνος. Πόσο κακό τούς είχαν κάνει οι πιο δικοί τους άνθρωποι;
«Έχω τόσα πολλά στο κεφάλι μου, νομίζω ότι θα σπάσει» είπε εκείνη. «Ο πατέρας μου μπορεί να μην είναι πατέρας μου, η μητέρα μου είναι μια μοιχαλίδα, ο άντρας που αγάπησα πιο πολύ κι από τη ζωή μου μπορεί να είναι…».
«Βαλέρια, δεν είναι ακόμα σίγουρο» της είπε αδύναμα εκείνος. Ούτε εκείνος το πίστευε. Η Βαλέρια έβλεπε την αμφιβολία πάνω του. Οι κυρτοί ώμοι, τα σφιγμένα χείλη, οι σπασμωδικές κινήσεις.
«Δε θέλω να μάθω. Θέλω να μη σε ξαναδώ ποτέ. Να ξεχάσω ότι μπορεί να…» είπε η Βαλέρια και άρχισε να κλαίει τόσο δυνατά που κατέβηκαν οι γονείς της τρέχοντας.
«Φύγετε» τους διέταξε ξανά ο Ιαν και αφού βεβαιώθηκαν ότι η Βαλέρια σταμάτησε να κλαίει ανέβηκαν ξανά πάνω.
«Βαλέρια, πρέπει να μάθουμε» της είπε εκείνος αποφασιστικά και την έπιασε από τους ώμους δυνατά. Η Βαλέρια τραβήχτηκε πίσω αηδιασμένη.
«Καταλαβαίνεις για τι ανοσιούργημα μιλάμε;» του είπε εκείνη χωρίς να σηκώνει το κεφάλι από τη γη. «Μιλάμε για την ύψιστη αμαρτία, για το μεγαλύτερο αίσχος!»
«Δεν ξέρουμε τίποτα»
«Δεν θα αντέξω να το μάθω»
«Μπορεί να μην ισχύει» επέμεινε εκείνος. Η Βαλέρια σήκωσε με δυσκολία τα μάτια της και κόλλησε το βλέμμα της στα δύο κάρβουνα που έκαιγαν στα δικά του.

«Δεν θα το αντέξω, Ιαν. Θα σκοτωθώ».

7 σχόλια:

  1. Μακάρι να δεχτεί να κάνει το τεστ!!!! Πρέπει να μάθουν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. μακάρι τελικά να μην είναι.....Να τα βρούνε ξανά αφού είναι τόσο ερωτευμένοι .....:-/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ωωω Βαλέρια!! Ως εδω!! Θα κανεις το τεστ δεν θα εισαι αδερφή του και ολα θα λήξουν καλώς... Αλλιώς στο ορκίζομαι οτι θα γίνει χαμός!!! Και αν εισαι αδερφή του βγάλε τα ματια σου οπως ο Ιδυποδας!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν ξερω πως αλλιως να επικηνωνισω μαζι σου lovetale οποτε θα σου τα γραψω εδω.Γινετε ενας διαγωνισμος για τα blog του 2014 και κερδισες την πρωτη θεση σε αυτο το blog http://senariazois.blogspot.gr/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ ελίζα μου... να μπω να ευχαριστησω λες; θα γινω κ μελος!

      Διαγραφή
    2. οχι δεν ειναι απαραιτητω αμα δεν θες αλλα θα ηθελα να διαβασεις το αθρο οποτε εχεις χρονο θα ηταν μεγαλη μου χαρα <3

      Διαγραφή