Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2015

κεφάλαιο 38-κρατηθείτε...

Η Βαλέρια το ήξερε ότι ήταν τρελή αλλά όλο αυτό ήταν απόρροια του επαγγέλματός της. Είχε συνηθίσει να σκέφτεται πάντα το επόμενο βήμα, να φαντάζεται το χειρότερο δυνατό σενάριο, να κινδυνολογεί, να προσπαθεί πάντα να προβλέπει την επόμενη κίνηση. Για το λόγο αυτό μετέφερε από τον προσωπικό της λογαριασμό το ποσό των οκτώ χιλιάδων λιρών στο λογαριασμό από όπου γίνονταν οι αναλήψεις για να καλυφθεί το δάνειο των γονιών της. Τα χρήματα αυτά τα είχε μαζέψει με μεγάλο κόπο, μιας και όλα της τα χρήματα τα έβαζε για το δάνειο και δεν της περίσσευαν πολλά. Είχε σκοπό να τα επενδύσει κάποια στιγμή σε ένα καλύτερο αμάξι ή ίσως να έκανε ένα μεγάλο ταξίδι. Στη συγκεκριμένη φάση όμως η απόφασή της να σιγουρέψει μερικές δόσεις του δανείου ήταν η καλύτερη λύση. Γιατί ήταν σίγουρη ότι μετά την ανακοίνωση των νέων οι γονείς της θα σταματούσαν να της μιλάνε. Ήθελε να τους δώσει μερικούς μήνες περιθώριο μέχρι να ορθοποδήσουν και να αρχίσουν να πληρώνουν εκείνοι. Ήξερε καλά ότι ο πατέρας της δε θα δεχόταν δεκάρα μετά από αυτό.

Όλα αυτά σκεφτόταν και δεν έλεγε να βγει από το αμάξι της. Ο Ιαν είχε έρθει με το δικό του μερικές ώρες πριν από εκείνη. Της είχε πει ότι θα μιλούσε αμέσως στους δικούς του και ότι αφού έκανε κι εκείνη το ίδιο, θα τη συναντούσε πια επίσημα για να πάνε για φαγητό μαζί στην πόλη. Η Βαλέρια εκτίμησε ότι δεν την πίεσε για την παρουσία του στο σπίτι της αλλά και πάλι δεν είχε ιδέα τι να πει και πώς στους γονείς της. Είχε βγάλει τα κλειδιά από τη μίζα και προσπαθούσε να πάρει μερικές ανάσες για να σκεφτεί. Οι γονείς της περίμεναν τον Ιαν. Αν έβλεπαν εκείνη, θα καταλάβαιναν αμέσως.

Βγήκε από το αμάξι και έσυρε απρόθυμα τα βήματά της μέχρι την εξώπορτα. Το σαββατιάτικο πρωινό ήταν λαμπερό και πολύ θα προτιμούσε μια βόλτα στον κήπο παρά αυτό που θα αντιμετώπιζε εκεί μέσα. Ένιωθε ξανά σαν απροστάτευτο παιδί, σαν την έφηβη που δέχτηκε το μένος των γονιών της όταν αποκαλύφθηκε η σχέση της με τον Ιαν. Φοβόταν ότι θα την απέρριπταν πάλι, όπως τότε, που την έστειλαν σε εκείνη την κατασκήνωση που της θύμιζε κολαστήριο. Το ήξερε ότι ήταν γελοίες οι σκέψεις της και ότι ήταν πια μεγάλη κοπέλα. Τι ήταν το χειρότερο που μπορούσε να συμβεί; Ο Μίτσελ και η Μπάρμπαρα Αρτσερ θα θύμωναν, ναι. Αλλά είχαν δικαίωμα να την ξεγράψουν; Τι σόι γονείς απαρνιούνται το παιδί τους επειδή αγάπησε κάποιον που δεν εκτιμούν; ‘Η για να είναι πιο συγκεκριμένη, επειδή αγάπησε έναν άνθρωπο του οποίου τους γονείς δεν εκτιμούν.

Το βλέμμα της πάντα περιποιημένης μητέρας της όταν την είδε της έδωσε να καταλάβει ότι σοκαρίστηκε. Το σοκ διαδέχτηκε ένα μπερδεμένο χαμόγελο.
«Αγάπη μου, δε σε περιμέναμε, πώς και…» της είπε η μητέρα της ενώ έπαιρνε το παλτό της κόρης της για να το κρεμάσει. Η Βαλέρια τη διέκοψε με ένα ηχηρό φιλί στο μάγουλο.
«Μητέρα, πρέπει να μιλήσουμε» είπε και αμέσως ξεπρόβαλε ο πατέρας της. Κι εκείνος σοκαρίστηκε. Μπήκε αμέσως στο ψητό.
«Μα τι γίνεται; Σήμερα θα ερχόταν ο άλλος. Εσύ πώς κι από δω; Δεν νομίζω να τρέχει κάτι με τους δυο σας πάλι» την πήρε από τα μούτρα. Η μητέρα της κοιτούσε μία τη Βαλέρια και μία τον άντρα της ανίκανη να διαχειριστεί την τεταμένη ατμόσφαιρα. Νωρίς ξεκίνησε η σύρραξη, σκέφτηκε η Βαλέρια. Ηλπιζε να της επιτρέψουν να ξαποστάσει πρώτα πριν της επιτεθούν σαν τα όρνεα.
«Πατέρα θα φρεσκαριστώ λιγάκι και μετά θα μιλήσουμε» είπε ουδέτερα αλλά το ρουθούνισμα του πατέρα της την εκνεύρισε. Ώστε έτσι; Παρέμεναν άκαμπτοι;
«Ελπίζω ο Θεός να μη μου φυλάει κι άλλον εφιάλτη» άκουσε να της λέει πίσω από την πλάτη της αλλά η Βαλέρια δεν έχασε το βήμα της. Ξέπλυνε το πρόσωπό της στην τουαλέτα, μάζεψε τα μαλλιά της και αφού έφτιαξε ένα τσάι κάθισε στο σαλόνι απέναντι από τους γονείς της που την περίμεναν ζεματισμένοι λες και ήταν σε αίθουσα αναμονής νοσοκομείου.
«Τι έγινε, Βαλέρια;» ρώτησε ο πατέρας της σχεδόν αμέσως. Η Βαλέρια κοίταξε τη μητέρα της που είχε βουλιάξει στο κάθισμά της.
«Δε βλέπω το λόγο να σας λέω ψέματα» είπε η Βαλέρια ξαφνικά. Κοιτούσε τα δάχτυλά της που τα έμπλεκε και τα ξέμπλεκε. Το ήξερε ότι έπρεπε να τους κοιτάει στα μάτια για να περάσει το μήνυμά της πιο αποτελεσματικά αλλά φοβόταν ότι αν τους κοιτούσε, θα πάγωνε σαν τη γυναίκα του Λωτ.
«Πες μου ότι δεν έμπλεξες με αυτόν τον αλήτη πάλι! Είναι τρέλα, πρέπει να σταματήσετε. Παίζετε με δυνάμεις που δεν γνωρίζετε» είπε σχεδόν κλαίγοντας η μητέρα της και πριν προλάβει η Βαλέρια να ρωτήσει τι εννοούσε ο πατέρας της έσφιξε το χέρι της γυναίκα του διακόπτοντας το ξέσπασμά της. Είχε πει πολλά; Και τι εννοούσε;
«Ο αλήτης είναι ένας πετυχημένος επιχειρηματίας, ένας τρυφερός σύντροφος και πάνω από όλα ένας ακέραιος άνθρωπος» τους είπε και σήκωσε τη μύτη της. «Θα βοηθούσε αν είχατε μπει στον κόπο να τον γνωρίσετε, αντί να τον απορρίπτετε επειδή έτυχε να γεννηθεί από τους γονείς του».
«Γι αυτό σε σπουδάσαμε; Για να μας βγάζεις τόση γλώσσα;» της είπε σκληρά ο πατέρας της.
«Με σπουδάσατε για να ανοίξω τους ορίζοντές μου, να είμαι ελεύθερη. Δε με σπουδάσατε για να κρέμομαι από εσάς, ούτε εσείς από εμένα. Είμαι ανεξάρτητη γυναίκα πια. Δεν μπορείτε να με διώξετε από το σπίτι» τους προκάλεσε. Προσευχόταν για μια ήρεμη συζήτηση αλλά οι γονείς της έδειχναν έτοιμοι για καβγά.
«Ώστε τόσο πολύ σε έχει μαγέψει αυτός; Τόσο που να μιλάς έτσι στους γονείς σου;» επέμεινε ο πατέρας της.
«Ο Ιαν ήθελε να έρθει να σας μιλήσει ο ίδιος για τη σχέση μας και να προσπαθήσει να σας προσεγγίσει αλλά βλέπω ότι καλά έκανα και του είπα να μην έρθει. Εσείς οι δύο δεν βλέπετε μπροστά σας. Το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι το μίσος για τους δίπλα. Ποιος έχει πιο μεγάλο κήπο και πιο κόκκινα τριαντάφυλλα» ειρωνεύτηκε η Βαλέρια. Δεν μπορούσε να συγκρατήσει άλλο τα νεύρα της.
«Μα είναι πράγματα που δεν ξέρεις…» επανέλαβε η μητέρα της ξεψυχισμένα και μόνο τότε η Βαλέρια την κοίταξε προσεκτικά. Η μητέρα της είχε ασπρίσει σαν το πανί, έδειχνε έτοιμη να καταρρεύσει. Τι συνέβαινε εκεί μέσα;
«Γιατί δε μου λέτε τότε; Είμαι μεγάλο κορίτσι! Μπορεί να το αντέξω» τους είπε με έναν τόνο που έδειχνε ότι πολύ αμφέβαλλε για τη σοβαρότητα των επιχειρημάτων των γονιών της.
«Δεν είμαστε σίγουρη, παιδί μου» είπε ο πατέρας της.


9 σχόλια:

  1. Ε,εντάξει....Μόνο το φόβο να είναι αδέρφια να μην ακούσω..Δεν ξέρω αν μπορώ να το αντέξω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ωχ παναγια μου!!! τι ακριβως παιζει με τους διπλα λοιπον?? ειμαι η μονη που φοβαμαι για αυτο που ακολουθει??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. δεν ειμαι καθολου σιγουρη οτι μπορει να αντεξει αυτα που θα της πει ο πατερας της :/ φοβαμαι οτι θα χωρισουν παλι :'(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μηπως οι δικοι της εκαναν κανενα φονο και σκοτωσαμ καποιο συγγενη των διπλα; αδερφια παντως δεν θα ειναι. Με τιποτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. πότε θα μπει το επόμενο έχει αγωνία δεν μπορώ να περιμένω....:-(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. θα δουμε σημερα παιδια! κουραγιο <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Λογικά ο ενας απο τους γονείς της παλαιότερα με εναν γονιο του Ιαν ηταν εραστές και εμεινε η αλλη εγκυος..τωρα ο Ιαν ειναι..η Βαλερια ειναι δεν ξερω.. Τελος παντων σαν τελικη θεωρεία πιστεύω πως ειναι ετεροθαλή αδελφια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δεν ειναι,αλλα παιζει οι γονείς τους να φοβουνται οτι υπαρχει πιθανότητα να ειναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μόνο να μην είναι αδέρφια, όλα τα άλλα δεν θα τους επειρεάσουν για πολύ

    ΑπάντησηΔιαγραφή