Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014

κεφαλαιάκι 32-καλό ΣΚ

Η Βαλέρια τύλιξε τα χέρια της γύρω από το κορμί της την ώρα που περπατούσε προς το σπίτι της. Τα βήματά της ήταν ξαφνικά πιο ανάλαφρα. Ο Ιαν της! Δεν είχε σταματήσει ούτε στιγμή να τον σκέφτεται και να τον νοσταλγεί. Ακόμα και όταν δεν τον αγαπούσε, τον αγαπούσε, όσο παράξενο κι αν ήταν αυτό. Τον έβλεπε σε κάθε άντρα που συναντούσε και σε κάθε παιδί που θα μπορούσε να είναι δικό τους. Ο Θεός τής είχε δώσει ξανά ένα υπέροχο δώρο.
«Πού ήσουν εσύ;» άκουσε ξαφνικά μια φωνή την ώρα που άνοιγε την πόρτα του πατρικού της. Δεν ήταν ακόμα έτοιμη για εξηγήσεις και έτσι προσευχόταν να προλάβει να χωθεί στο κρεβάτι της πριν συναντήσει τους γονείς της. Ο πατέρας της όμως την είχε αιφνιδιάσει. Είχε ξυπνήσει νωρίτερα. Η Βαλέρια τον κοίταξε σταθερά και χαμογέλασε. Είχε τελειοποιήσει την τέχνη του ψέματος. Λυπόταν πολύ για αυτό αλλά δεν είχε επιλογές. Οι γονείς της δεν της είχαν δώσει ποτέ το δικαίωμα να τους εξηγήσει πώς ένιωθε. Δεν έβλεπαν πέρα από τη μύτη τους. Πέρα από τον ηλίθιο ανταγωνισμό τους με τους δίπλα.
«Ξύπνησα πολύ νωρίς λόγω της καταιγίδας και βγήκα για περπάτημα» του είπε ενώ σκούπιζε τα παπούτσια της στο χαλάκι. «Εσύ έχεις ξυπνήσει ώρα; Αν το ήξερα θα πηγαίναμε μαζί» προσέθεσε ήρεμα.
«Όχι, όχι!» είπε ο πατέρας της και της άνοιξε την πόρτα «δεν έχω πάνω από μισή ωρίτσα. Πέρασες καλά στη βόλτα σου;» τη ρώτησε χωρίς ίχνος υπονοούμενου και η Βαλέρια ανακουφίστηκε. Θα τους το έλεγε. Το είχε πάρει απόφαση αλλά δεν ήταν τώρα η κατάλληλη στιγμή. Τώρα έπρεπε να πάει πάνω, να κάνει ένα ζεστό μπάνιο και να ξαπλώσει στο κρεβάτι. Ένιωθε πολύ κουρασμένη μετά τα χθεσινοβραδινά κατορθώματά τους και ήθελε να πάρει τηλέφωνο τη Λάουρα να της πει τα νέα. Της το χρωστούσε.
Ανέβηκε τη σκάλα και αφού είπε στη μαμά της ότι προτιμάει κοτόπουλο για μεσημέρι αντί για ψάρι χώθηκε στο ντους και μετά στα σκεπάσματά της. Το κινητό της δονήθηκε λίγο μετά. Ήταν ο Ιαν!
Θέλεις Κυριακή βράδυ να βγούμε; της έγραφε και η Βαλέρια απάντησε αμέσως.
Σαν ραντεβού δηλαδή; :-P Ο Ιαν πληκτρολόγησε αμέσως ένα απλό «φυσικά» και η Βαλέρια απάντησε ακριβώς το ίδιο μερικά δευτερόλεπτα μετά.
Δεν είχαν κανονίσει πότε θα ξαναβρίσκονταν. Είχαν πει αόριστα ότι το βράδυ θα συναντιούνταν πάλι στο σπιτάκι αλλά αύριο ήταν Κυριακή και γυρνούσαν στο Λονδίνο. Μετά τι; Η Βαλέρια δεν αναρωτήθηκε και πολύ. Ο Ιαν έδειχνε διατεθειμένος να Της αποδείξει ότι την ήθελε. Το ίδιο και εκείνη. Τον αγαπούσε! Τώρα μπορούσε να το παραδεχτεί και στον εαυτό της. Τον αγαπούσε! Το γέλιο του, το μυαλό και το χιούμορ του, την αποφασιστικότητά του, το πανέμορφο πρόσωπό και το αρρενωπό κορμί του. Δεν μπορούσε να του βρει ούτε ένα ψεγάδι. Αυτή τη φορά θα τα έκαναν θα τα κατάφερναν. Θα έβρισκαν ένα τρόπο να πουν το νέο στους γονείς τους και αν το δέχονταν, καλώς. Αν όχι, θα ζούσαν και χωρίς τη συγκατάθεσή τους. Δεν την είχαν ανάγκη. Και οι δύο αγαπούσαν τους γονείς τους και τους σέβονταν αλλά για πόσο να έπνιγαν κάτι τόσο δυνατό;

Το μεσημέρι τη βρήκε να σκαλίζει τη φωτιά και να χαζεύει περιοδικά χωρίς να διαβάζει ουσιαστικά. Η καρδιά της φτερούγιζε στο στήθος της και όλο της το είναι δε βρισκόταν μέσα στο σπίτι της εκείνη τη στιγμή.
«Βαλέρια, θα πας να φέρεις λίγη ζάχαρη από το μίνι μάρκετ;» ρώτησε η μητέρα της και εκείνη δέχτηκε αμέσως. Το μυαλό της λειτούργησε όπως όταν ήταν μικρή. Κάθε μικρή ευκαιρία να βγει από το σπίτι ήταν μια ευκαιρία να δει τον Ιαν. Όσο οδηγούσε για να βρει το μαγαζί του μιλούσε στο τηλέφωνο κι εκείνος της έλεγε πόσο πολύ του έλειψε όλο αυτόν τον καιρό και ότι ανυπομονούσε να τη δει το βράδυ. Η Βαλέρια τον ρώτησε πώς και ήρθε στο χωριό και εκείνος της εξήγησε ότι είχε έρθει να ανακοινώσει τον χωρισμό του από την Κριστιάννα στους γονείς του. Η Βαλέρια συννέφιασε όταν θυμήθηκε την κοπέλα αλλά δεν έδωσε συνέχεια. Είχαν πολλά να συζητήσουν και γι’ αυτό το θέμα αλλά τώρα δεν είχε κουράγιο για όλα αυτά. Ήθελε μόνο αγάπη. Να δώσει και να πάρει. Με τον Ιαν της. Την προέκταση του εαυτού της. Το παρελθόν και, όπως ήλπιζε, το μέλλον της.

Αυτά τη φορά θα τα έκαναν όλα σωστά. Αυτό ήταν. Θα τα έκαναν όλα σωστά. Πόσοι άνθρωποι άραγε είχαν δεύτερη ευκαιρία στην αγάπη;


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου