Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

Κεφάλαιο 30-θέλω τραλαλό

Τα μάτια του δεν έφυγαν στιγμή από το πρόσωπό της. Τόσο τη στιγμή που βολεύτηκε πάνω στο απαλό της σώμα όσο και τη θεία εκείνη στιγμή που γλίστρησε μέσα της με μια κίνηση τόσο ανεπαίσθητη σαν το κορμί της να τον περίμενε από χρόνια. Και οι δύο ένιωσαν ότι ήταν πλασμένοι ο ένας για τον άλλον, και τα χρόνια που πέρασαν χώρια, σε άλλες αγκαλιές, ήταν απλώς σπατάλη χρόνου.
«Κοίτα με» της ψιθύρισε ο Ιαν στο αυτί όταν εκείνη έκλεισε τα μάτια ανίκανη να αντέξει την ηδονή που απλωνόταν σε όλο της το είναι και την έκανε να νιώθει ότι έλιωνε. Έκανε αυτό που της είπε και τον κοίταξε. Και παρόλο που ήθελε να του πει να συνεχίσει αυτό που έκανε πιο γρήγορα, απολάμβανε τις αργές και γεμάτες σιγουριά παλινδρομικές κινήσεις του, κινήσεις που με μαθηματική ακρίβεια την έφερναν όλο και πιο κοντά στην κορύφωση. Το χέρι του ανασήκωσε τους γοφούς της ώστε η διείσδυση να είναι μεγαλύτερη και έσκυψε πάνω στο στήθος της, τυραννώντας ηδονικά τις θηλές της με την γλώσσα του. Η Βαλέρια άκουσε τον εαυτό της να επαναλαμβάνει το όνομά του, ξανά και ξανά, σαν προσευχή, αλλά εκείνος δεν έδειχνε να επηρεάζεται από τις παρακλήσεις της. Άλλωστε δεν ήξερε κι εκείνη για ποιο πράγμα τον παρακαλούσε. Να σταματήσει; Να συνεχίσει; Να μη την αφήσει ποτέ;
Την ώρα που ένιωσε την ανάσα της να κόβεται και ήξερε ότι σε μερικά δευτερόλεπτα θα τέλειωνε το γλυκό βασανιστήριο εκείνος χαμογέλασε σατανικά και βγήκε από μέσα της. Η Βαλέρια δεν κατάλαβε αρχικά αλλά μετά συνειδητοποίησε ότι ο Ιαν απλώς ήθελε να επιβραδύνει την κατάσταση.
«Έλα από πάνω» της είπε κι εκείνη πραγματοποίησε την ιδέα του, σπρώχνοντάς τον από κάτω της. Έλυσε τα μαλλιά της που με δυσκολία συγκρατούσε ένα λαστιχάκι και απλώθηκαν σαν ένας χείμαρρος από υγρό μετάξι στη πλάτη της. Κύρτωσε το σώμα της, έγειρε πίσω το λαιμό της έτσι ώστε να τεντωθεί τελείως και άρχισε με τη σειρά της να κινείται με το ρυθμό που ήθελε. Στην αρχή αργά και σταδιακά όλο και πιο γρήγορα. Τα χέρια του Ιαν ακολουθούσαν μια ξέφρενη διαδρομή. Από τους γοφούς της, στους γλουτούς της, στο στήθος, στην κοιλιά της. Δεν ηρεμούσε ούτε λεπτό. Η Βαλέρια ένιωθε ότι τη γνώριζε ξανά από την αρχή και το μόνο πράγμα που ήλπιζε ήταν να μην τον απογοητεύσει.
«Πιο αργά» της είπε αυστηρά μετά από λίγη ώρα αλλά η Βαλέρια δεν τον άκουσε. Συνέχισε να κινείται σαν μαινάδα πάνω στον ανδρισμό του παρόλο που τον ένιωθε έτοιμο να εκραγεί. Ήταν από τη φύση προικισμένος αλλά η εμφανής εμπειρία του τον είχε κάνει ικανό να ελέγχει τις ορμές του με έναν τρόπο που θα έκανε κάθε γυναίκα να οδηγηθεί σε βέβαιο οργασμό.
«Τι σου είπα;» είπε πάλι αυστηρά εκείνος και το χέρι του χώθηκε στη βάση του λαιμού της τραβώντας τα μαλλιά της πίσω άγρια. Η Βαλέρια σταμάτησε για λίγο από τον πόνο, τον κοίταξε, και με ένα βλέμμα που του έδειχνε πόσο πολύ αδιαφορούσε για αυτό που της έλεγε συνέχισε αυτό που έκανε. Με τον ρυθμό που ήθελε εκείνη. Ήξερε ότι το σεξ μεταξύ τους είχε μεταβληθεί σε ένα παιχνίδι εξουσίας αλλά δεν την ένοιαζε. Σε αυτή την περίπτωση δε θα υπήρχε νικητής και χαμένος. Μόνο δύο απόλυτα ικανοποιημένοι εραστές.
Ο Ιαν όμως δεν την άφησε για πολύ να κρατάει τα ηνία και με μια απότομη κίνηση ανασηκώθηκε κρατώντας τη στην αγκαλιά του λες και ήταν πούπουλο!
«Μα πού…πού με πας;» τον ρώτησε χώνονταν το κεφάλι της στον λαιμό του, κουρνιάζοντας εκεί ενώ ο Ιαν βρισκόταν ακόμα μέσα της. Όταν η πλάτη της ακούμπησε με φόρα στον παγωμένο τοίχο και ο Ιαν στάθηκε μπροστά της, τα πόδια της σφίχτηκαν πιο δυνατά γύρω του για ισορροπία.
«Όπου θέλω» της είπε άγρια ενώ τη φιλούσε αχόρταγα. Το σώμα του άρχισε να τρέμει ολόκληρο, σημάδι ότι πλησίαζε και για εκείνον η ώρα. «Σε πάω όπου θέλω γιατί είσαι δική μου» της είπε ξανά και η Βαλέρια τύλιξε τα μπράτσα της γύρω του κάνοντας μορφασμούς από την απόλυτη ηδονή που είχε συσσωρευτεί στο σώμα της κα την έκανε να θέλει να εκτονωθεί. «Πες το μου» είπε εκείνος ενώ κινείτο μέσα της μανιασμένα, ξανά και ξανά, χωρίς διακοπή. «Πες μου ότι είσαι δικιά μου» επέμεινε και η Βαλέρια έψαξε το βλέμμα του.
Τα μάτια του ήταν σκοτεινά και της θύμισαν άνθρωπο που είχε χάσει τα λογικά του. Για μερικά δευτερόλεπτα σκέφτηκε να του πει όχι, να μην του κάνει τη χάρη να του δείξει ότι ειλικρινά ένιωθε δική του. Αλλά δεν το έκανε. Όχι επειδή φοβήθηκε αυτό που έβλεπε μπροστά της, έναν άντρα ικανό να τη συνθλίψει από οργή, αλλά επειδή του χρωστούσε την αλήθεια.
«Είμαι» του είπε και τον φίλησε ενώ μερικά δευτερόλεπτα τη χώριζαν από την κορύφωση. «Είμαι δική σου» επανέλαβε δυνατά αυτή τη φορά και μετά ακολούθησαν ουρλιαχτά. Ουρλιαχτά ανακούφισης ενώ το κορμί της συσπόταν πάνω στο δικό του. Φωνές ικανοποίησης και λόγια τρυφερότητας πλημμύρισαν την ατμόσφαιρα. Ελάχιστα δευτερόλεπτα μετά ακολούθησε και ο Ιαν, που βρυχήθηκε σαν άγριο ζώο και είπε το όνομά της με έναν τρόπο που την έκανε να ανατριχιάσει. Έμειναν αγκαλιασμένοι για λίγο, μέχρι που οι καρδιές τους σταμάτησαν να χτυπάνε τόσο δυνατά και ξάπλωσαν στο κρεβάτι δίπλα δίπλα, με τα χέρια και τα πόδια τους μπερδεμένα. Η Βαλέρια για πρώτη φορά δε φοβήθηκε τις βροντές που ακούγονταν έξω και ο Ιαν δεν ταλαιπωρήθηκε από τις συνηθισμένες αϋπνίες του. Κοιμήθηκαν μαζί, για πρώτη φορά, και ο ύπνος που τους σκέπασε ήταν η πιο γλυκιά κουβέρτα.






5 σχόλια:

  1. Συγκινηθηκα μωρε.. κατα εναν περιεργο τροπο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φαντάστηκο - εκρηκτικό κεφάλαιο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τα πυροτεχνηματα τα ειδε καμια αλλη ? η μονο εγω? Απιστευτο κεφαλαιο! Οτι ποιο ερωτικο κ sexy εχεις γραψει μεχρι τωρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή