Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

κεφάλαιο 26-πού είναι ο Ιαν;

Η συνάντηση πήγε πολύ καλά. Από επαγγελματικής άποψης δηλαδή. Η Βαλέρια πέρασε τις γυάλινες πόρτες της IANCA στις εννιά ακριβώς το πρωί εκείνης της Πέμπτης. Το οπτικό της πεδίο γέμισε πολυτέλεια. Τα χρώματα που κυριαρχούσαν στο χώρο ήταν αυτά του λογότυπου της εταιρείας, λευκό και χρυσό κυρίως. Οι χώροι ήταν τεράστιοι και λούζονταν από φως, οι υπάλληλοι έδειχναν ήρεμοι και μια απαλή μελωδία ακουγόταν από τα μεγάφωνα. Ο κύριος Πεκ ήταν μαζί της και συζητούσαν ανάλαφρα, πράγμα που κάπως την έκανε να ηρεμήσει. Φορούσε ένα υπέροχο μπλε στενό φόρεμα ως το γόνατο και ένα χρυσό βραχιόλι με ασορτί πέτρες. Ήταν πολύ όμορφη και πίστευε ότι η εμφάνισή της θα την έκανε να νιώθει την αυτοπεποίθηση που της έλειπε. Είχε προσπαθήσει να πείσει τον εαυτό της ότι είχε περάσει τόση ώρα μπροστά στον καθρέπτη για να πάρει δύναμη αλλά το είδωλό της μόνο που δε γέλασε. Ήξερε πολύ καλά γιατί ντύθηκε με τόση προσοχή.

Το άγχος της κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας των συμβολαίων είχε χτυπήσει κόκκινο και όταν ενημέρωσε τους δικηγόρους του Ιαν ότι όλα είναι έτοιμα κι εκείνοι την κάλεσαν στην εταιρεία κόντεψε να πάθει συγκοπή. Δεν ήθελε να συναντήσει ξανά τον Ιαν αλλά ταυτόχρονα ήθελε και πολύ. Αυτά τα αντιφατικά συναισθήματα κόντευαν να την τρελάνουν. Δεν μπορούσε να σκεφτεί κάτι καλό για τον Ιαν, ξεφύτρωνε αμέσως και ένα αρνητικό συναίσθημα.

Η εντυπωσιακή γραμματέας του Ιαν τούς υποδέχτηκε με παγερή ευγένεια και τους πρόσφερε καφέ και βουτήματα. Η αίθουσα συνεδριάσεων όπου συζήτησαν για την αγοραπωλησία είχε μια απίστευτη θέα στον Τάμεση και η Βαλέρια δυσκολευόταν να συγκεντρωθεί σε όσα έλεγαν. Η συζήτηση σχεδόν είχε μπει στον αυτόματο. Είχε εξασφαλίσει την πρόσβαση στη θάλασσα και είχε κάνει πολύ καλά συμβόλαια. Χρειαζόταν μόνο μια υπογραφή. Η υπογραφή ενός ανθρώπου που έλειπε. Γιατί ο Ιαν έλειπε.

Οι δικηγόροι του την ενημέρωσαν αμέσως ότι ο «κύριος Κάρτερ έχει ανειλημμένες υποχρεώσεις αλλά θα ενημερωθεί άμεσα» και άλλες τέτοιες ασάφειες. Η Βαλέρια κατάλαβε ότι έλειπε γιατί ήθελε να την αποφύγει και απογοητεύτηκε. Φυσικά και δεν ήταν απαραίτητη η παρουσία του εκεί και φυσικά και μπορούσε να υπογράψει και αργότερα αλλά σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα τον έβλεπε. Λογικά μετά από τις υπογραφές και τη μεταφορά των χρημάτων στον πελάτη της δε θα υπήρχε λόγος να τον  ξαναδεί. Δεν είχε ιδέα τι θα του έλεγε αλλά ήθελε να τον ξαναδεί. Τόσο απλά.

Η Βαλέρια ένιωσε ένα βάρος να φεύγει από πάνω της όταν έδωσε τα χέρια με τους δικηγόρους του Ιαν. Εκείνοι της είπαν ότι πρέπει να αλλάξει το όνομα στα συμβόλαια γιατί ο Ιαν ήθελε να είναι στο όνομά του το σπίτι και όχι στης Κριστιάννας. Η Βαλέρια έγνεψε θετικά και παρόλο που παραξενεύτηκε δεν είπε τίποτα. Μια μικρή αλλαγή σκέφτηκε και όλα τελειώνουν. Νοερά υπολόγισε ότι από αυτή την υπόθεση θα έβγαζε μεγάλη προμήθεια. Ένα ποσό ίσο με τέσσερις δόσεις δανείου, χαμογέλασε. Ανακουφίστηκε με αυτή τη σκέψη, καθώς είχε πάντα μπροστά της το στόχο όταν έπρεπε να κάνει κάτι δυσάρεστο. Όχι ότι δεν της άρεσε η δουλειά της αλλά να φροντίζει ώστε ο Ιαν να αγοράσει δώρο στην αρραβωνιαστικιά του ένα ονειρεμένο σπίτι στην Κορνουάλη μάλιστα ήταν ένα κάποιο μαρτύριο.

Γύρισε στο γραφείο απογοητευμένη και αφού ενημέρωσε τον Κέρβερο, έκανε τις απαραίτητες αλλαγές στο συμβόλαιο και έστειλε το αρχείο στους δικηγόρους του Ιαν για να το δουν και να κανονιστεί εκ νέου μια συνάντηση για τις τελικές υπογραφές.  Αυτό ήταν, σκέφτηκε. Δε θα ξανάβλεπε ποτέ τον Ιαν. Όχι από κοντά τουλάχιστον. Ίσως διαβάζοντας κάποια μέρα εφημερίδες ή περιοδικά τον έβλεπε ντυμένο με ένα υπέροχο μαύρο σμόκιν και την Κριστιάννα στο πλάι του με νυφικό. Ίσως τον πετύχαινε κάποια μέρα στο Λονδίνο τυχαία, εκείνον και τη γυναίκα του ή στο χωριό τους, εκείνον με τα παιδιά του να παίζουν στην αυλή όπου κάποτε έπαιζαν μικρά.

Προσπάθησε να ανασάνει πιο βαθιά αλλά δεν τα κατάφερε. Η σκέψη και μόνο να τα ζήσει όλα αυτά την έκανε να θέλει να κλάψει. Αποδιοργανωνόταν η σκέψη της, διαλυόταν η λογική της. Ο Ιαν και η Κριστιάννα… σκέφτηκε. Της είχε πει ότι καμία γυναίκα δεν μπορούσε να συγκριθεί μαζί της αλλά με άλλη θα παντρευόταν σύντομα. Με άλλη μοιραζόταν το κρεβάτι και τη ζωή του. Άλλη γυναίκα θα απολάμβανε το κορμί και το πνεύμα του. Εκείνη ήταν απλώς η κοπέλα της διπλανής πόρτας. Και αν εκείνος ένιωθε ότι ήταν σημαντική για εκείνον, αυτό ίσχυε αποκλειστικά και μόνο επειδή είχαν ζήσει κάτι πολύ σημαντικό και έντονο σε μια ευαίσθητη ηλικία. Στην  πορεία όμως θα συνειδητοποιούσε ότι η σχέση του με τη γυναίκα του, με αυτή που θα μοιραζόταν μια οικογένεια, ένα σπίτι, θα ήταν πιο ουσιαστική.

Σε λίγα χρόνια, σκέφτηκε η Βαλέρια, και δάκρυα άρχισαν να κυλάνε από τα μάγουλά της, δε θα κοιμάται ούτε καν το όνομά σου.


3 σχόλια:

  1. Ιαν μας την χαλασες που δεν εμφανιστηκες! Βαλερια μου μην στεναχωριεσαι θα βρεθειτε ξανα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ελα τωρΑ γιατι???? Δεν πήγε να την δει ? Γιατι ήθελε να την αποφυγή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να δειτε που ο Ιαν μας χωρισε την Κριστιανα κ για αυτο κ ζητησε να βαλουν το σπιτι στο ονομα του !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή