Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

κεφάλαιο 22-τυρί-γαλοπούλα-ντομάτα

Τη στιγμή που βγήκε ο Ιαν από το μπάνιο και έτεινε το χέρι του προς τη Λάουρα ευγενικά, η Βαλέρια ένιωσε μια υποψία ζήλειας. Αμέσως μάλωσε τον εαυτό της που σκέφτηκε άσχημα αλλά δεν κατάφερε να ελέγξει την πληγωμένη της αυτοπεποίθηση. Κοίταξε την μακριά φανελένια πιτζάμα που φορούσε και μετά κοίταξε τα ατελείωτα γυμνά πόδια της φίλης της, κάτω από ένα σατέν κοντό νυχτικό που έδειχνε ότι η Λάουρα ένιωθε πολύ άνετα με το σώμα και τη σεξουαλικότητά της.
«Γοητευμένος» είπε ο Ιαν στη Λάουρα και της χαμογέλασε ζεστά. Η Βαλέρια πρόσεξε ότι το βλέμμα του δεν έφυγε από το πρόσωπό της φίλης της.
«Καλέ από ποια φαντασίωση ξεφύτρωσες εσύ;» γέλασε η Λάουρα γέρνοντας το κεφάλι πίσω.
«Εσύ είσαι η κολλητή της Βαλέριας, σωστά;» ρώτησε εκείνος αφού σταμάτησε να γελάει με το προκλητικό αστείο της φίλης της. Η Βαλέρια έδωσε στον Ιαν το πιάτο με το τοστ κι εκείνος το πήρε χωρίς να την κοιτάξει.
«Εσύ είσαι αυτός που μας έκραξε που την αφήσαμε να φύγει με έναν ξένο;» απάντησε η Λάουρα με το καυστικό χιούμορ της.
«Δικηγόρος κι εσύ να υποθέσω;» ανταπέδωσε ο Ιαν χαμογελώντας άνετα.
«Φυσικά» απάντησε η Λάουρα και σούφρωσε τα χείλη. «Αν και η κυρία από εδώ» είπε και έδειξε τη Βαλέρια «ήταν πάντα η κορυφαία στο είδος μας».
Η Βαλέρια δεν απάντησε και ο Ιαν συνέχισε να την αγνοεί.
«Της πρότεινα να έρθει στην εταιρεία αλλά με απέρριψε» είπε εκείνος με δραματικό ύφος και η Λάουρα κοίταξε την Βαλέρια με τόση έκπληξη ζωγραφισμένη στο πρόσωπο που η Βαλέρια νόμισε ότι πάγωσε.
«Για να καταλάβω…» είπε μπερδεμένη στη φίλη της «ξέρεις τον Ιαν Κάρτερ από παλιά, βρέθηκε εδώ βραδιάτικα τυχαία και μαθαίνω τώρα ότι σου πρότεινε να πας στην σούπερ εταιρεία του και είπες όχι; Τι άλλο μου κρύβεις;» σχεδόν θύμωσε.
Η Βαλέρια δεν ήξερε από πού να αρχίσει και έτσι έμεινε σιωπηλή.
«Χάλασε η μηχανή μου ενώ επιθεωρούσα μερικές κατοικίες» έσπασε ο Ιαν τη σιωπή. «Θα φύγω αύριο ελπίζω» συμπλήρωσε.
«Φυσικά και θα φύγεις αύριο» είπε αυστηρά η Βαλέρια. «Ακόμα και αν πρέπει να περιμένεις να επισκευαστεί η μηχανή σου, μπορώ να σε μεταφέρω αύριο το πρωί σε κάποιο ξενοδοχείο».
«Βαλέρια!» τη μάλωσε η φίλη της αλλά η Βαλέρια δεν κοιτούσε τη Λάουρα. Κοιτούσε τον Ιαν. Ο οποίος παρότι φορούσε ξένα ρούχα, έδειχνε όπως πάντα μοναδικός. Το λευκό φανελάκι κολλούσε απίθανα πάνω στο μυώδες σώμα του και τα βρεγμένα μαλλιά του ήταν πιο σέξι απ΄ ό,τι συνήθως. «Τι τρόπος είναι αυτός;».
«Ο ενδεδειγμένος!» απάντησε ξερά η Βαλέρια.
«Καλέ άσε τον άνθρωπο να μείνει να έχουμε λίγη παρέα. Εσύ όλο διαβάζεις κι εγώ…ξέρεις» γουργούρισε η φίλη της σχεδόν φλερτάροντας «εκτιμώ τους ωραίους άντρες».
«Ο συγκεκριμένος κύριος είναι ολίγον αρραβωνιασμένος» αιφνιδίασε τη φίλη της η οποία δεν είχε καταλάβει την ένταση που επικρατούσε στο δωμάτιο. Ήταν λες και έπαιζαν μια παρτίδα σκάκι, αλλά για τρία άτομα.
«Α τι κρίμα!» γέλασε η Λάουρα και ο Ιαν έγνεψε θετικά.
«Δηλώνω ένοχος!»
«Τι κρίμα που βγήκες από την κυκλοφορία!» επέμεινε η Λάουρα.
«Φτιάξε μου άλλο ένα σε παρακαλώ» έτεινε ο Ιαν το πιάτο στη Βαλέρια αδιάφορα και η Βαλέρια το ακούμπησε στον πάγκο. Φυσικά, δεν του έφτιαξε τίποτα.
«Εγώ θα σας αφήσω γιατί είμαι λίγο κουρασμένη» είπε ξαφνικά και γύρισαν και την κοίταξαν απορημένοι. Μα γιατί; Περίμεναν ότι θα κάτσει να συμμετάσχει στο…όργιο; «Ιαν, το δωμάτιό σου είναι η δεύτερη πόρτα δεξιά. Θα σου το ετοιμάσω όσο μπορώ. Αν χρειαστείς κάτι φώναξε με» είπε και έκανε να φύγει.
«Δε θα κάτσεις λιγάκι;» ρώτησε η Λάουρα.
«Είμαι κουρασμένη. Καληνύχτα, παιδιά» τους είπε και ανέβηκε στο δωμάτιό της αφού έκανε μια στάση στο δωμάτιο του Ιαν για να του βγάλει κουβέρτες.

Ξάπλωσε στο κρεβάτι ανάσκελα, πάνω από τα σκεπάσματα, προσπαθώντας να ελέγξει όλο αυτό το καρδιοχτύπι που ένιωθε. Γιατί ξαφνικά ήθελε να χαστουκίσει τη φίλη της; Η Λάουρα φλέρταρε με κάθε άντρα που περπατούσε στη γη, ήταν ζωηρή και κοινωνική. Έτσι έκανε με όλους. Και με τον Ιαν…της είχε εξηγήσει μέσες άκρες ότι γνωρίζονταν παλιά αλλά δεν είχε πει κάτι περισσότερο. Ο Ιαν ήταν αρραβωνιασμένος, διάολε, σκέφτηκε ξαφνικά. Ακόμα και αν κοιμόταν με την Λάουρα ή οποιαδήποτε Λάουρα δεν ήταν δική της δουλειά. Η Κριστιάνα έπρεπε να ανησυχεί. Αλήθεια, γιατί δεν είχε έρθει μαζί της;

Έβγαλε τη ρόμπα της, και χώθηκε κάτω από το πάπλωμά της. Τι έκαναν κάτω; Συνέχιζαν να διασκεδάζουν; Γιατί ένιωθε λες και ήταν η βαρετή της παρέας; Γιατί ένιωθε ότι δεν την «έπαιζαν»; Τι παιδική ανασφάλεια ξύπνησε μέσα της; Μάλλον επειδή ο Ιαν ήταν ο αποκλειστικός της φίλος στο παιχνίδι όταν ήταν μικρά, ήταν απόλυτα δικός της όταν μεγάλωσαν λιγάκι, τη δυσκόλευε η ιδέα ότι ασχολείται πια με άλλες γυναίκες. Ένα αίσθημα κτητικότητας υπήρχε μέσα της ακόμα αλλά έπρεπε να το ξεριζώσει. Τι δουλειά είχε αυτή να νιώθει έτσι;

Μέτρησε προβατάκια, μέτρησε ανάποδα από το 100 στα γαλλικά, έκανε ασκήσεις διαλογισμού αλλά δεν κατάφερε με τίποτα να κοιμηθεί. Ένα κύμα γέλιου διέκοψε τις απέλπιδες προσπάθειές της να ηρεμήσει. Η Λάουρα και ο Ιαν μιλούσαν έξω από την πόρτα της. Τους άκουσε να λένε καληνύχτα. Δεν κουνήθηκε από τη θέση της, λες και φοβόταν ότι θα καταλάβουν ότι κρυφάκουγε. Αλλά δεν κρυφάκουγε. Αυτοί κάθονταν έξω από την πόρτα της.

Άκουσε δύο πόρτες να κλείνουν και κάπως ηρέμησε. Στο τρελό μυαλό της είχαν μπει παράξενες ιδέες. Μα πώς σκεφτόταν τέτοια πράγματα για τη φίλη της; Πώς είχε αλλοτριωθεί έτσι; Και γιατί δεν μπορούσε να κοιμηθεί; Σε αυτό το ερώτημα ίσως είχε απάντηση τώρα. Πώς να κοιμηθεί με τον Ιαν στο ακριβώς διπλανό δωμάτιο;

Τις σκέψεις της διέκοψε ένα χτύπημα στην πόρτα.
«Πέρνα» είπε η Βαλέρια. Αλλά δεν ήταν η Λάουρα. Ήταν ο Ιαν. Έκλεισε την πόρτα πίσω του και κάθισε στην άκρη του κρεβατιού της. Η Βαλέρια άναψε το πορτατίφ και ανακάθισε.
«Θα με αφήσεις να ησυχάσω ποτέ;» τον ρώτησε τελικά και εκείνος κατέβασε το κεφάλι. Η Βαλέρια σκέφτηκε ότι ήταν πολύ ρομαντικό το περιβάλλον. Τόσο ρομαντικό που καταντούσε αστείο. Οι δυο τους, μετά από τόσα χρόνια, σε ένα πανέμορφο δωμάτιο που φώτιζε μόνο το γλυκό φως μιας λάμπας.
«Συγγνώμη που ήρθα» της είπε τελικά χωρίς να την κοιτάει. «Αλλά έβρεχε πολύ» απολογήθηκε. «Δε θα ερχόμουν ποτέ αν ήξερα ότι θα σε φέρω σε τόσο δύσκολη θέση» την αιφνιδίασε. Φαινόταν πολύ κουρασμένος ξαφνικά.
«Κι εγώ λυπάμαι που δεν ήμουν πιο…εύθυμη. Αλλά είμαι σίγουρη ότι η φίλη μου σε διασκέδασε αρκετά» του είπε όσο πιο ουδέτερα μπορούσε.
«Έχει  πολλή πλάκα η Λάουρα» χαμογέλασε εκείνος και την κοίταξε ζεστά. «Και φαίνεται να σε αγαπάει πολύ».
«Σε σοκάρει αυτό;» τον προκάλεσε.
«Όχι βέβαια» απάντησε εκείνος γρήγορα. «Είσαι πολύ αξιόλογη κοπέλα» της είπε ήρεμα.
«Καλώς, Ιαν» είπε η Βαλέρια. «Τώρα που ανταλλάξαμε αβρότητες, μπορώ να κοιμηθώ;»
«Δεν ανταλλάξαμε αβρότητες» αναστέναξε ο Ιαν. «Εγώ δεν άκουσα τίποτα καλό από εσένα». Η Βαλέρια χαμογέλασε. Δεν κατάφερε να κρατηθεί.
«Είναι πολύ σουρεάλ όλο αυτό» του είπε. «Εσύ κι εγώ μέσα σε ένα δωμάτιο, στην Κορνουάλη! Τι ζω, Θεέ μου!» είπε και κοίταξε προς τον ουρανό.
«Είναι όντως» γέλασε ξαφνικά εκείνος. Η Βαλέρια σκέφτηκε ότι το γέλιο του ήταν ο πιο όμορφος ήχος που είχε ακούσει εδώ και καιρό.
«Ιαν, νυστάζω και νιώθω και λίγο άβολα» του είπε εκείνη μετά από μια ατελείωτη σιωπή.
«Μάλιστα» είπε εκείνος και αναστέναξε βαθιά. Κοίταξε έξω από το παράθυρο. Ακόμα έβρεχε πολύ. «Νιώθεις και άβολα» σχεδόν μονολόγησε. Η Βαλέρια δεν ήξερε τι να απαντήσει σε αυτό.
«Ιαν, είναι αργά» του είπε τελικά, γνωρίζοντας ότι το μήνυμά της ήταν διφορούμενο.
«Έχεις δίκιο» της είπε και σηκώθηκε ξαφνικά. Η Βαλέρια ένιωθε την επιθυμία να κλάψει. Ποιος ήταν αυτός ο άντρας μπροστά της; Πότε εκείνο το όμορφο αγόρι έγινε τόσο γοητευτικός άντρας; Και πού χάθηκε ο προκλητικός τόνος του; Γιατί απόψε ήταν τόσο…ακαταμάχητος;
«Κακώς ήρθα» της είπε σιγανά και βγήκε από το δωμάτιό της.


 




6 σχόλια:

  1. Πως του μίλησε ετσι ???? Λιγο πιο γλυκΑ δεν μπορούσε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τον πληγωσε μωρε....αλλα κι αυτος τοσες φορες που την ειχε συναντησει,δεν ηταν και ο ευγενικοτερος ανθρωπος του κοσμου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. αχ αυτο το πεισμα κι αυτος ο εγωισμος....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γαλοπούλα βραστή ή καπνιστή χρησιμοποιεί η Βαλέρια μας;; Να ξέρω δηλαδή τι πρεπει να τρώω για να ελκύω άντρες σαν τον Ίαν!!!! χαχαχαχαχα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή