Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014

κεφάλαιο 9-χρωματολογία

Η Βαλέρια κατάφερε να ξεφύγει για μερικά λεπτά από την «ευχάριστη» παρέα και πήγε να μαζέψει τα πράγματά της. Ο κύριος Πεκ συνέχιζε να μιλάει χαρωπά με την Κριστιάννα ενώ ο Ιαν πληκτρολογούσε στο κινητό του.  Τα είχαν πει όλα. Είχαν δει τον κήπο, το σπίτι και κάθε πιθανή γωνία. Η ώρα πλησίαζε δύο. Έπρεπε κάποια στιγμή να φύγουν, ώστε να τελειώνει το μαρτύριό της και να γυρίσει στο Λονδίνο. Μόνο μία σκέψη τη βασάνιζε. Τι θα γινόταν αν η προσφορά του Ιαν ήταν γελοία. Θα έπρεπε να ασχοληθεί πολύ με το θέμα και δεν ήθελε. Προσευχήθηκε να δώσει κάποια καλή προσφορά και να τελειώνει γρήγορα η υπόθεση. Να αγοράσει το σπίτι, να παντρευτεί την Κριστιάννα και να ζήσουν μια ευτυχισμένη ζωή διαλέγοντας μεταξύ ψημένης και ωμής σιένα. 
«Αγάπη μου, πρέπει να ξεκινήσουμε σε μισή ωρίτσα» τον άκουσε να μιλάει γλυκά στην αρραβωνιαστικιά του όταν κατέβηκε πάλι στον κάτω όροφο και έβαλε το σακίδιό της στο αμάξι της.
«Εντάξει, αγάπη μου» είπε η Κριστιάννα τιτιβίζοντας και αφού τύλιξε τα χέρια της γύρω από τον λαιμό του τον φίλησε ανάλαφρα. Η Βαλέρια σκέφτηκε ότι μαζί της δεν έδειχνε τόσο ευτυχισμένος αλλά μετά μάλωσε τον εαυτό της. Δεν υπήρχε λόγος να συγκρίνει τη σχέση τους με αυτή που είχε σήμερα. Είχαν περάσει δέκα χρόνια και ήταν φυσικό να είχε ωριμάσει συναισθηματικά, να ήξερε τι ζητούσε και τι έδινε.
«Πριν φύγω θα ήθελα να κάνουμε μια σύντομη συζήτηση για το οικονομικό» είπε ξερά ο Ιαν στον κύριο Πεκ, ο οποίος είχε μαζέψει μια τεράστια σακούλα με καρότα και λεμόνια. Η Κριστιάννα έδειχνε εκστασιασμένη. Αυτό ήταν υπέρ τους.
«Εγώ δε θέλω να είμαι μπροστά» είπε ναζιάρικα η Κριστιάννα και ο Ιαν έγνεψε. Προφανώς, αφού ήταν δώρο, δεν ήθελε να μάθει την τιμή. Πόσο κομψό…
«Κι εγώ έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στην Βαλέρια. Μπορεί εκείνη να διαπραγματευτεί  την τιμή. Εγώ πάω μια βόλτα ακόμα με την Κριστιάννα» είπε ο κύριος Πεκ και η Βαλέρια πάγωσε. Το ίδιο και ο Ιαν.
Έμειναν να κοιτιούνται μερικά δευτερόλεπτα και μετά αυτόματα κοίταξαν αλλού. Η αμηχανία ήταν δυσβάσταχτη. Είχαν τόσο καιρό να μείνουν μόνοι… Αραγε τι θα έλεγαν;
«Τι κάνεις;» είπε εκείνος με έναν τόνο τραχύ, χώνοντας τα χέρια του στις τσέπες.
«Είμαι μια χαρά, ευχαριστώ. Εσύ;» ρώτησε η Βαλέρια ευγενικά. Ακόμα δεν πίστευε τη ατυχία της. Γιατί τους είχαν αφήσει μόνους;
«Δε με κατάλαβες» της είπε αργά, λες και μιλούσε σε ηλίθια. «Τι κάνεις. Με τον γέρο» συνέχισε και η γκριμάτσα που έκανε της έδωσε σαφή εικόνα για την άποψη που είχε για εκείνη. Ώστε αυτή ήταν η πρόθεσή του. Να την προσβάλει.
«Δεν είναι δουλειά σου τι κάνω, Ιαν. Πες μου μια τιμή να τελειώνουμε» μπήκε στο ψητό η Βαλέρια. Αυτό μπορούσε να το αντιμετωπίσει. Θα μιλούσαν για την αγοραπωλησία.
«Εσύ θα μου πεις μια τιμή. Αν μου αρέσει, θα το πάρω. Αν όχι, απλώς θα γελάσω και θα πάω να βρω κάτι καλύτερο για το κορίτσι μου» είπε θριαμβευτικά. Η Βαλέρια σκέφτηκε ότι δεν ήταν ποτέ επηρμένος. Τι είχε πάθει και διαφήμιζε την περιουσία και την σχέση του;
«Το κορίτσι σου έχει ενθουσιαστεί» είπε εκείνη ανοίγοντας τα χαρτιά της.
«Το κορίτσι μου θα ενθουσιαστεί και με το επόμενο. Γενικά η Κριστιάννα ενθουσιάζεται εύκολα. Είναι καλλιτέχνης. Ευαίσθητη ψυχή. Συναισθηματική. Και ειλικρινής» της πέταξε. Η Βαλέρια ένιωσε ότι υπήρχε κάποιο υπονοούμενο αλλά δεν έδωσε συνέχεια.
«Είμαι σίγουρη. Φαίνεται αξιόλογη. Και πολύ όμορφη» του είπε ειλικρινά και κοίταξε τα πόδια της. Ξαφνικά δεν μπορούσε να τον κοιτάει. Της ήταν πολύ επίπονη όλη αυτή η συζήτηση. «Αλλά ας μιλήσουμε για το σπίτι τώρα. Πόσα δίνεις;»
«Μου έρχεται αηδία» της είπε εκνευρισμένος και δάγκωσε τα χείλη του. «Μια νέα κοπέλα με έναν γέρο. Και κάθεσαι και κόβεις και ράβεις με την περιουσία του. Πότε έγινες προικοθήρας εσύ; Νόμιζα ότι  ήσουν σοβαρή» της είπε και κλώτσησε μια μικρή πέτρα μακριά.
«Πόσα;» τον προκάλεσε. Τι την είχε πιάσει και το έκανε αυτό; Γιατί δεν του έλεγε την αλήθεια; Γιατί της άρεσε να τον βλέπει τόσο επηρεασμένο από την παρουσία της;  Έστω και με τόσο αρνητικό τρόπο;
«Ώστε είχαν δίκιο οι γονείς μου» είπε εκείνος σχεδόν μονολογώντας. Η Βαλέρια δεν τον ρώτησε γιατί. Αλλά εκείνος  συνέχισε. «Νόμιζα ότι ήσουν αθώα, αλλά τελικά σε νοιάζουν μόνο τα λεφτά. Ασύδοτη σαν τον πατέρα σου» της είπε σκληρά και η Βαλέρια ένιωσε τις παλάμες της να καίνε. Τα μάτια της θόλωσαν και ένα κόκκινο πέπλο κάλυψε τη λογική της. Η παλάμη της προσγειώθηκε με ένα δυνατό κρότο στο μάγουλό του χωρίς να το σκεφτεί καλά. Μετά το αρχικό σοκ, εκείνος έπιασε τον καρπό της και τον έσφιξε. Η Βαλέρια πίστεψε ότι θα πεθάνει από τον πόνο αλλά δεν του έδωσε την ευχαρίστηση ούτε να βλεφαρίσει.
«Μην τολμήσεις να μιλήσεις ξανά έτσι για τους δικούς μου» του είπε τεντώνοντας το δάχτυλο προς το μέρος του.
«Μην τολμήσεις να με αγγίξεις ξανά» απάντησε εκείνος εξίσου έξαλλος. Το μάγουλό του ήταν κόκκινο.
«Σε σιχαίνομαι!» του φώναξε ξαφνικά, σίγουρη πια ότι οι άλλοι δύο είχαν απομακρυνθεί. «Σε βλέπω και μου έρχεται εμετός!» συνέχισε ενώ εκείνος έδειχνε σοκαρισμένος από  το ξέσπασμα. Το ίδιο όμως ένιωθε και εκείνη. Από πού είχε ξεπηδήσει αυτή η μαινάδα που είχε κυριέψει το σώμα της; Ακόμα και τότε, στην αποκορύφωση της απελπισίας και του πόνου της, δεν σκέφτηκε ποτέ ότι τον μισεί. Πώς ήταν δυνατόν να τον μισεί; Πώς είναι δυνατόν τόση πολλή αγάπη να μεταμορφωθεί σε μίσος; «Πες μου μια καταραμένη τιμή να τελειώνουμε» τον ικέτεψε. Το κεφάλι της κόντευε να σπάσει από την ένταση.
«Οκτώ εκατομμύρια» είπε εκείνος απότομα. Έδειχνε κουρασμένος.
«Δεν δεχόμαστε κάτω από δώδεκα» είπε εκείνη εριστικά.
«Αν το κτήμα έχει ιδιωτική πρόσβαση στην παραλία το ξανασυζητάμε. Μέχρι τότε, οκτώ. Και αν σας αρέσει. Φεύγω» της είπε και της γύρισε την πλάτη. Η Βαλέρια ένιωσε τα δάκρυα να κυλούν καυτά στα μάγουλά της. Είχε συγκρατηθεί τόσες ώρες, αλλά δεν άντεχε άλλο. Από χθες ένιωθε λες και έβραζε στην κόλαση. Τον είδε να ξεμακραίνει, μια φιγούρα μοναχική και αριστοκρατική, σαν ήρωας σε μυθιστόρημα εποχής, λουσμένος από το λευκό φως του ήλιου. Πώς είχαν γίνει έτσι τα πράγματα μεταξύ τους; Εντάξει, είχαν χωρίσει, αλλά θα μπορούσαν να έχουν μια φιλική επαφή. Ξαφνικά τον είδε να κοντοζυγώνει και γύρισε απότομα προς το μέρος της. Η Βαλέρια κατέβασε απότομα το κεφάλι στο έδαφος και σκούπισε άτσαλα τα δάκρυά της. Την είχε δει ότι έκλαιγε. Διάολε. Κατευθυνόταν ξανά προς το μέρος της. Σταμάτησε μπροστά της. Έβλεπε τα παπούτσια του. Μύριζε το άρωμά του. Μπαχάρι, σανταλόξυλο και λεμόνι. Μοναδικός. Αν μικρός ήταν ωραίος, ως ενήλικας, την έκανε να χάνει τον αυτοέλεγχό της. Παρόλο που την είχε πληγώσει τόσο πολύ.
«Δεν άξιζες τίποτα τελικά» της είπε βραχνά και μετά από μερικές στιγμές της γύρισε την πλάτη του κι έφυγε οριστικά. Η Βαλέρια έμεινε στη θέση της, νιώθοντας φτηνή, παρόλο που  αυτό που της καταλόγιζε δεν ίσχυε. Η πίκρα στη φωνή του, η απογοήτευση, η κατηγορία ήταν τόσο βαθιά, που ανατρίχιασε. Κι αν πριν από δέκα χρόνια είχαν χωρίσει πρώτη φορά, σήμερα ήταν το τελευταίο κεφάλαιο στην ιστορία τους.

  

14 σχόλια:

  1. σε παρακαλω βαλε άλλο λίγο εχω φάει ποροση με την καινούργια ιστορία (μαρια)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάνω ό,τι μπορώ, αλλά για να σας αρέσει, πρέπει να ξεκουράζομαι κι εγώ λιγάκι για να μη γράφω μπαρούφες! φιλάκιαααααα

      Διαγραφή
    2. υπεροχο συγγραφεα της καρδιας μας...μας τρελανες!!

      Διαγραφή
  2. Παμε γερά Βαλέρια!!! Κι άλλο χαστούκι!! Να δει τον ουρανό να γυρίζει!! Άκου κει.... Δεν σκέφτηκε οτι μπορει να ειναι η δικηγόρος του;; Εεεε;;; Παλιό εγωιστή γουρούνι γλυκέ και έρωτα της ζωής της;; Πωπω νομίζω ειμαι τρελή ..τη μια τον βρίζω και την αλλη τον λατρεύω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. συμφωνω απολυτα αδερφη μου και εγω μια απο τα ιδια...τον μισω καιι τον αγαπω ταυτοχρονα δεν βγαεις ακρη...!!!!!! αλλα αυτος ειναι βλακας γιατι δεν την ρωτησε καν αν δουλευει για τον παππου και εββγαλε αλλα συμπερασματα ειναι βλακας το αγορι μου!

      Διαγραφή
  3. Ζηλεψε το αγορι μας.. Για να του παει ο νους οτι εχουν ερωτικη σχεση παει να πει οτι ακομα τον καιει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τον βλάκα αμέσως να σκεφτεί οτι είναι ερωμένη του μετά από τόσα χρονια κ ακόμα ζηλεύει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τον καει τον καει!!ποιος ξερει τι λογια θα του χουν βαλει κιολας για το κοριτσι μας!!aλλα κ αυτη δεν επρεπε να του κανει τη χαρη!!επρεπε να του δωσει να καταλαβει τι βλακεια σκεφτηκε κ οχι ν αρχισει να κλαει!!αλλα ξερω..επειτηδες το κανεις για να σιυ ζηταμε κ αλλο απεγνωσμενα!!!show mercy!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Κάποια στιγμή θα φας τα λόγια σου κυρ Ίαν μας ! Και πολύ θα το χαρώ να σε δω να σέρνεσαι και να την παρακαλάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πρέπει να τον παιδέψει να σου πω εγώ πως θα γυρίσει πίσω...!
    Κ.Σ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σε παρακαλω γραψε ενα κεφαλαιο σημερα ως δωρο για τα γενεθλια μου...κικη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Τώρα που το σκέφτομαι.... η εικονα που εχεις δεν μου ανοίγει.... Μπορείς να μου πεις τι ειναι;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μια εικόνα που δείχνει τη διαφορά μεταξύ ψημένης και ωμής σιένα!
      https://www.google.gr/search?q=Burnt+and+raw+sienna&espv=2&biw=1024&bih=653&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ei=Ab5jVI_XF8fwaOqDgJAF&ved=0CAYQ_AUoAQ#facrc=_&imgdii=_&imgrc=_jwx6kyOfub8vM%253A%3BYbMdtQNtCCx2RM%3Bhttp%253A%252F%252Fkitchentestdriver.files.wordpress.com%252F2010%252F05%252Fraw_burnt_sienna_paint_2.jpg%3Bhttp%253A%252F%252Fkitchentestdriver.wordpress.com%252Ftag%252Fbeef-with-brown-sauce%252F%3B432%3B288

      Διαγραφή
  10. Τι να λέμε τώρα.. Όλοι οι αντρες το ίδιο είναι! Κατευθείαν πονηρά να σκεφτούν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή