Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Κεφάλαιο 17-Οσα βλέπει η κολλητή δεν τα βλέπει ο κόσμος όλος...

«Δεν το πιστεύω ότι κάνουμε αυτή τη συζήτηση ακόμα δεν ήρθες!» διαμαρτυρήθηκε άτονα η Βαλέρια το επόμενο μεσημέρι. Ο Πίτερ χουζούρευε στον καναπέ όπου είχε περάσει το βράδυ μετά την επιστροφή του σπίτι της Βαλέριας παρέα με τη Λάουρα και η Λάουρα φορούσε μια φόρμα και στεκόταν όρθια μπροστά της. Της έκανε κήρυγμα. Ήταν σαν να ξαναζεί από την αρχή τα φοιτητικά τους χρόνια. «Ακόμα δεν ξύπνησες! Θα έπρεπε να έχεις πονοκέφαλο από το μεθύσι ή τζετ λαγκ. Πού τη βρίσκεις τόση όρεξη;» επέμεινε η Βαλέρια, αλλά χωρίς καμία τύχη. Η Λάουρα μπορεί να  ήταν μουτζουρωμένη από τα χθεσινοβραδινό μέικαπ, μπορεί να έδειχνε καταπονημένη αλλά αυτή τη στιγμή στην ατζέντα της υπήρχε μόνο ένα πράγμα. Να μάθει τι συνέβη με τον Ιαν το προηγούμενο βράδυ.
«Και πολύ άργησα!» είπε η Λάουρα και κοίταξε το ρολόι της. Είχαν κοιμηθεί μέχρι τις τρεις το μεσημέρι! «Σηκώθηκα αμέσως και ήρθα στο δωμάτιό σου και ήσουν μόνη. Πίστεψα ότι είχε φύγει νωρίς, αλλά εσύ μου είπες ότι δεν κοιμήθηκε εδώ. Και πες μου, σε παρακαλώ, γιατί άφησες τέτοιον άντρα να φύγει;»
«Λάουρα, άσε με ήσυχη! Ο άνθρωπος με γύρισε σπίτι μου. Δεν ήταν υποχρεωμένος να με αποπλανήσει κιόλας» είπε η Βαλέρια και έβαλε νερό να βράσει για τσάι. Ο Πίτερ άνοιξε τα μάτια του και τις κοίταξε.
«Μπορείτε να μην τσακώνεστε πάνω από το κεφάλι μου;» γκρίνιαξε με κάθε δίκιο.
«Η ηλίθια η φίλη σου γύρισε σπίτι με έναν τύπο που θα έκανε κάθε γυναίκα να λιώσει και δεν έκανε τίποτα μαζί του!» είπε η Λάουρα στο φίλο της. «Να μην πω τίποτα; Να μην επέμβω; Να την αφήσω να βαδίσει στην καταστροφή;» είπε δραματικά.
«Ποια καταστροφή; Αφού έχει τον Λούκας» είπε ο Πίτερ αδιάφορα και έτριψε το πηγούνι του.
«Αυτό εννοώ και εγώ!» είπε απότομα η Λάουρα και η Βαλέρια την κοίταξε άγρια.
«Λάουρα, το τι κάνω με την προσωπική μου ζωή…» ξεκίνησε να λέει αλλά η φίλη της τη διέκοψε.
«Ναι, ναι, ξέρω. Είναι δουλειά σου» απάντησε ξινά η Λάουρα. Η Βαλέρια παρατήρησε ότι η φίλη της μιλούσε με πολύ πάθος. Πάντα θαύμαζε τους ανθρώπους που έλεγαν με τόση ορμή την άποψή τους. «Αλλά δεν έχεις δικαίωμα! Με ακούς; Δεν έχεις δικαίωμα να γυρίσεις με έναν τέτοιον άντρα σπίτι και να μην δοκιμάσεις…τις χάρες του».
«Σιγά τον άντρα» είπε αδιάφορα η Βαλέρια και ανασήκωσε τους ώμους.
«Σιγά τον άντρα; Πες μου τουλάχιστον ότι πήρες το τηλέφωνό του;»
«Λάουρα…»
«Δεν υπήρχε κεφάλι που να μη γύρισε να τον κοιτάξει την ώρα που σε οδηγούσε στην έξοδο. Και όταν τακτοποίησε τα μαλλιά σου, αχ…» αναστέναξε η φίλη της σαν ερωτοχτυπημένη έφηβη.
«Ποια μαλλιά μου; Τι λες; Είμαι και λίγο ζαλισμένη από χθες» δικαιολογήθηκε η Βαλέρια. Ήθελε απλώς να τελειώσει αυτή η συζήτηση και να βάλει σε τάξη τις σκέψεις της και τα συναισθήματά της. Όλο το βράδυ έβλεπε στον ύπνο της τον Ιαν. Αλλά δε θυμόταν ακριβώς τα όνειρά της. Μόνο ένα γλυκό συναίσθημα.
«Καλά δε θυμάσαι;» ρώτησε η Λάουρα απορημένη.
«Τι να θυμάμαι; Πίτερ, σώσε με» στράφηκε προς τον φίλο της, ο οποίος εκείνη τη στιγμή πήγαινε στην τουαλέτα.
«Εμένα μη με ανακατεύετε με τα γκομενικά σας» είπε και της έκλεισε το μάτι.
«Ο τύπος ήταν υπερκούκλος και έδειχνε να ενδιαφέρεται» επέμεινε η Λάουρα. Η Βαλέρια δεν απάντησε. «Πριν βγείτε έξω σού έδωσε το μπουφάν του και σου μάζεψε τα μαλλιά σου για να μην μπαίνουν στο πρόσωπό σου. Και κοίταξε και τα μάτια σου προσεκτικά. Μάλλον ήθελε να δει τις κόρες σου αν ήταν διεσταλμένες. Φοβήθηκε ότι είχες πιει πολύ».
«Πόσο ρομαντικό!» ειρωνεύτηκε η Βαλέρια.
«Γιατί όχι;»
«Ωραίοι φίλοι είστε και με αφήσατε να φύγω με έναν ξένο» της είπε η Βαλέρια για να αλλάξει θέμα. Όσα άκουγε την είχε μπερδέψει.
«Μα αφού ο Φίλιπ τον ήξερε. Τον ρώτησα και μου είπε ότι ο τύπος έρχεται συχνά στο μπαρ και ότι είναι πολύ οκέι τύπος».
«Μήπως σου είπε ότι είναι και αρραβωνιασμένος;» αιφνιδίασε η Βαλέρια τη φίλη της με καυστικό τόνο. Η Λάουρα έμεινε να την κοιτάει μπερδεμένη.
«Αρραβωνιασμένος; Τον ξέρεις;» ρώτησε η φίλη της, η οποία έκανε αμέσως τη σύνδεση.
«Ναι, Λάουρα. Πώς αλλιώς θα έφευγα από ένα μπαρ με έναν άγνωστο;»
«Νόμιζα ότι σε συνεπήρε το άγριο βλέμμα, το φοβερό σώμα, το συγκλονιστικό ανάστημα, ο αέρας…και αυτό το περπάτημα…όταν διέσχισε την αίθουσα για να σε πάρει από το χέρι…αχ!»
«Λάουρα, τέλειωσες;» τη μάλωσε η Βαλέρια. Ο Πίτερ εντωμεταξύ σερβιριζόταν τσάι και διασκέδαζε με τα κορίτσια.
«Μόλις άρχισα!»
«Τον ξέρω τον άνθρωπο. Ήμασταν φίλοι παλιά.»
«Μόνο φίλοι; Κρίμα; Νόμιζα ότι…σε κοιτούσε κάπως παράξενα…Τελοσπάντων, ίσως έκανα λάθος».
«Δεν έχουμε τέτοια σχέση με τον Ιαν. Απλώς κατάλαβε ότι δεν ένιωθα καλά. Παραδέχομαι ότι αυτό ήταν πολύ ευγενικό εκ μέρους του αλλά κατά τα άλλα είναι πολύ ψυχρός μαζί μου».
«Είπες ότι είναι αρραβωνιασμένος;»
«Ναι, με μια ζωγράφο. Μου κάνει εντύπωση που δεν τον αναγνώρισες. Πόσο καιρό λείπεις;»
«Μα ναι!» Πετάχτηκε ο Πίτερ ξαφνικά. «Είναι ο Ιαν Κάρτερ! Από πού τον ξέρεις;»
«Παιδικοί φίλοι» απάντησε ξερά η Βαλέρια και ένιωσε ένα παγωμένο χέρι να σφίγγει την καρδιά της. Το είχε πει; Ναι, το είχε πει. Είχε ξεπουλήσει όσα είχαν. Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις.
«Τι κρίμα! Ένιωσα κάτι όταν σας είδα μαζί. Σχεδόν συγκινήθηκα όταν σου τακτοποίησε τα μαλλιά…» επέμεινε η Λάουρα αλλά η Βαλέρια δε θυμόταν τίποτα. Μόνο αυτό που της είχε πει στο τέλος και την έπεισε ότι οι προθέσεις του ήταν καθαρά ανθρωπιστικές. «Έκανα αυτό που έπρεπε να κάνω» της είχε πει. Λες και είχε χρέος να την προστατεύσει. Δεν το ήθελε αυτό η Βαλέρια. Δεν ήθελε και κάτι διαφορετικό, αλλά δεν ήθελε να της πετάξει στα μούτρα ότι έκανε τόσο κόπο επειδή έτσι έπρεπε. Είχε συνηθίσει στην απόλυτη φροντίδα και αγάπη του κάποτε, αλλά τότε την αγαπούσε. Τώρα, έτσι όπως είχαν εξελιχθεί τα πράγματα, η Βαλέρια μάλλον προτιμούσε την αδιαφορία του. Η παγερή προσοχή του την έκανε να νιώθει περίεργα. Την υπενθύμιζε τι είχε χάσει.




1 σχόλιο: