Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

κεφάλαιο 15-πίνω και μεθώ...ωχ αμάν...μέρα νύχτα τραγουδώ...

Αυτή η αναμονή ήταν αυτό που την ενοχλούσε περισσότερο στη δουλειά της. Ερχόταν κάποιος πελάτης, του έδινε συμβουλές και μετά τον περίμενε να ξαναφανεί. Εν προκειμένω, είχε αφιερώσει πολύ χρόνο για την υπόθεση του κυρίου Πεκ και ο Ιαν ήταν άφαντος. Είχαν περάσει δύο βδομάδες και ο πελάτης της είχε ήδη αρχίσει να νιώθει ανασφάλεια σχετικά με το μέλλον των διαπραγματεύσεων. Εκείνη τον είχε συμβουλεύσει να περιμένουν. Δεν έπρεπε να πάρουν τηλέφωνο αυτοί πρώτα γιατί έτσι θα έδειχναν ότι είχαν ανάγκη τα χρήματα.

Το μόνο νέο που είχε από τους «απέναντι» δεν ήταν νομικής φύσης. Ενώ χάζευε περιοδικά ένα απόγευμα Σαββάτου είδε σε μια στήλη με κοσμικά ότι «ο Ιαν Κάρτερ, 28, παρέθεσε ένα δείπνο προς τιμήν της αρραβωνιαστικιάς του για τα 25α γενέθλιά της». Η Βαλέρια έβγαλε ασυναίσθητα τη γλώσσα της και κορόιδεψε τον Ιαν. Άκου εκεί «παρέθεσε δείπνο»! Ποιος ήταν; Ο βαρόνος του Σάσεξ; Πότε είχε γίνει τόσο φαντασμένος;

Το καλύτερο νέο όμως είχε να κάνει με τη φίλη της τη Λάουρα, η οποία θα επέστρεφε από Νέα Υόρκη την επόμενη μέρα και η Βαλέρια είχε κανονίσει να την πάρει από το αεροδρόμιο μαζί με τον Πίτερ. Είχε να τη δει από κοντά δύο ολόκληρους μήνες και ανυπομονούσε. Είχε σκοπό να της εξηγήσει και λίγο την κατάσταση με τον Ιαν γιατί ένιωθε ότι αν δε μιλούσε κάπου θα έσκαγε. Ίσως τη βοηθούσε και με το νομικό κομμάτι, αν και ο Πίτερ είχε ήδη πάρει πατριωτικά το θέμα και ασχολείτο νυχθημερόν λες και ήταν δική του υπόθεση.

Η Βαλέρια ξύπνησε το επόμενο πρωί και κοίταξε το ημερολόγιο της. Ήταν Παρασκευή. Η τελευταία μέρα της βδομάδας και επίσης η μέρα που θα ερχόταν η φίλη της. Είχε πολύ κέφι και προσπάθησε να μη σκέφτεται τις εκκρεμότητες που είχε στο γραφείο. Ο Κέρβερος μόλις την είδε της είπε ότι της έχει αφήσει μια καινούργια υπόθεση πάνω στο γραφείο της, αλλά και πάλι το κέφι της δε χάλασε. Τον ευχαρίστησε ουδέτερα, χωρίς να μπει στον κόπο να του πει ότι ήδη ήταν πνιγμένη. Δεν ωφελούσε. Όσο έμενε εκεί μέσα, θα πήγαινε με τα νερά του.

Άρχισε να δουλεύει απερίσπαστη μέχρι τη μία. Έκανε ένα μικρό διάλλειμα για ένα σάντουιτς και συνέχισε ως τις έξι. Ο Κέρβερος φυσικά είχε ήδη φύγει όταν εκείνη κλείδωσε το γραφείο και κατέβηκε για να πάρει το λεωφορείο και μετά το μετρό. Είχε υπέροχο καιρό και δεν την πείραζε η διαδρομή. Ο Πίτερ θα ερχόταν να την πάρει από το σπίτι κατά τις οκτώ για να πάνε μαζί στο αεροδρόμιο. Η Λάουρα έφτανε στις οκτώμισι αλλά είχαν χρόνο μέχρι να πάρει τις βαλίτσες της και να κάνει τα υπόλοιπα διαδικαστικά.

Όταν γύρισε σπίτι, πρόλαβε μόνο να κάνει ένα μπάνιο και να καθαρίσει στα γρήγορα το σπίτι της για να το βρει τέλειο η φίλη της. Η Λάουρα είχε ξενοικιάσει το διαμέρισμά της στο Λονδίνο και έτσι, όταν ερχόταν έμενε πάντα στο έξτρα υπνοδωμάτιο της Βαλέριας. Και η Βαλέρια χαιρόταν πολύ που θα είχε παρέα. Όταν έμενε μόνη το μυαλό της γυρνούσε συνεχώς στα παλιά. Σκέφτηκε πολλές φορές να πάει πίσω στο χωριό της και να μιλήσει με τους γονείς της ξεκάθαρα για εκείνη την εποχή. Ένιωθε ότι κάτι της διέφευγε, ότι κάτι είχε γίνει το οποίο της είχαν αποκρύψει. Ο Ιαν έδειχνε να τη μισεί και εκείνη δεν είχε κάνει τίποτα άσχημο. Τουλάχιστον όχι πιο άσχημο από αυτό που έκανε και εκείνος. Γιατί της πετούσε σπόντες; Ποιος ο λόγος να υπάρχει τόση αντιπαλότητα; Είχαν περάσει δέκα ολόκληρα χρόνια. Αν τιμούσαν την κοινή τους ιστορία, θα έπρεπε να είναι φίλοι τώρα, όχι να ανταγωνίζεται ο ένας τον άλλον στα φαρμακερά σχόλια.

Η Λάουρα, πάντα η ψυχή της παρέας τους, πρέπει να ήταν το μοναδικό άτομο στον κόσμο που μετά από ένα υπερατλαντικό ταξίδι μπορούσε να έχει όρεξη να πάει για ποτό. Και όσο κι αν προσπάθησε και ο Πίτερ και η Βαλέρια να της αλλάξουν γνώμη και να τη διαβεβαιώσουν ότι τα μπαρ θα παρέμεναν στη θέση για τουλάχιστον 24 ώρες ακόμα, εκείνη επέμενε να αφήσουν τις βαλίτσες σπίτι, να αλλάξουν ρούχα και να πάνε να τα πιουν. Ήταν σίγουρη ότι μόνο με μια καλή ζαλάδα θα μπορούσε να αντιμετωπίσει το τζετ λαγκ.

Πήγαν σε μια παμπ κοντά στο Σόχο, όπου δούλευε ένας φίλος τους και η βαβούρα που δημιουργήθηκε όταν μπήκαν μέσα τράβηξε την προσοχή όλων των θαμώνων. Τα σφηνάκια πήγαιναν και έρχονταν και πολύ σύντομα, η Βαλέρια είχε χαλαρώσει πολύ. Χρειάστηκε να της φτιάξει η Λάουρα δύο φορές το φόρεμα, για να μην είναι πολύ προκλητικό. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι ήταν πολύ δύσκολο να μην είναι προκλητικό. Είχε ένα βαθύ σκίσιμο που το κάλυπτε μια απλή διαφάνεια. Η Βαλέρια δεν ήξερε αν έπρεπε να το φορέσει αλλά σκέφτηκε ότι θα ήταν ασφαλής ανάμεσα σε τόσους φίλους.

Μετά το δεύτερο κοκτέιλ που της έφτιαξε ο φίλος της, η Βαλέρια πρότεινε να φύγουν. Η Λάουρα παραπονέθηκε ότι ήταν ακόμα πολύ νωρίς, αν και ήταν περασμένες δύο. Ο δε Πίτερ, είχε γνωρίσει μια κοπέλα και έδειχνε πολύ απασχολημένος. Η Βαλέρια όμως ήταν κουρασμένη, αρκετά ζαλισμένη και ήθελε πραγματικά να πάει σπίτι. Πώς θα χαλούσε σε όλους το κέφι όμως; Πήρε ένα ποτήρι νερό από το μπαρ και προχώρησε στο βάθος της αίθουσας για να καθίσει σε ένα ψηλό σκαμπό. Ανέβηκε με δυσκολία και τακτοποίησε το φόρεμά της ώστε να μη φαίνονται πολύ τα πόδια της.
«Δεν ωφελεί» άκουσε ξαφνικά μια βραχνή φωνή να της χαδεύει το αυτί. Το αίμα της πάγωσε αλλά δε γύρισε προς το μέρος του άντρα. Ήξερε πολύ καλά ποιος ήταν. Είχε φασαρία και δυνατή μουσική, αλλά αυτή τη φωνή ήταν πολύ ξεχωριστή. Ήταν η φωνή που κάποτε της έλεγε ότι είναι η γυναίκα της ζωής του. «Αυτό που φοράς είναι απελπιστικά κοντό. Δεν βοηθάει αν το τραβάς» συνέχισε και έστριψε το σκαμπό προς το μέρος του τοποθετώντας τα χέρια του δίπλα από τα μπούτια της. Τώρα η Βαλέρια τον κοιτούσε κατάματα. Αλλά δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί. Το κεφάλι της πονούσε. Το είχε παρακάνει με το ποτό.
«Δεν περίμενα να χρειαστεί να κάτσω» ψέλλισε εκείνη. Ήταν πολύ κοντά της. Πάρα πολύ κοντά της για να μπορεί να σκεφτεί καθαρά. Και το αλκοόλ είχε κάμψει τη λογική της. «Τι κάνεις εσύ εδώ;» ρώτησε και μετά σκέφτηκε πόσο ηλίθιο ήταν αυτό που είπε. Εκείνος γέλασε.
«Ήρθα να τα πιω. Τι άλλο;» ειρωνεύτηκε και έδειξε τους φίλους του, που κάθονταν σε ένα τραπέζι εκεί δίπλα.
«Η αρραβωνιαστικιά σου;» ρώτησε η Βαλέρια χωρίς ίχνος ειρωνείας.
«Σπίτι» απάντησε εκείνος ξερά.
«Να της μεταφέρεις τους χαιρετισμούς μου» του είπε ευγενικά και έκανε να κατέβει από το σκαμπώ αλλά παραπάτησε. Ο Ιαν την άρπαξε δυνατά και την σταθεροποίησε.
«Γιατί δεν λες στην παρέα σου να φύγετε;» της είπε αυστηρά.
«Ο Πίτερ έχει γνωρίσει μια κοπέλα» του είπε και έδειξε προς το μέρος του φίλου της «και η Λάουρα μόλις ήρθε από Νέα Υόρκη και έχει ένα σωρό κόσμο να δει. Ο μπάρμαν είναι φίλος μας και…».
«Θα σε πάω εγώ» της είπε και την έπιασε δυνατά από τον αγκώνα.
«Μα τι λες;» διαμαρτυρήθηκε εκείνη. «Θα πάρω ταξί. Μη με αγγίζεις!» συνέχισε αλλά ο Ιαν δεν έδειχνε να την ακούει.
«Θα σε πετάξω με τη μηχανή και επιστρέφω. Σε μισή ώρα θα είμαι πίσω. Πάρε το παλτό σου» είπε αποφασιστικά. Η Βαλέρια τον κοίταξε. Πραγματικά ήθελε να πάει σπίτι της. Αλλά όχι μαζί του. Ήταν τόσο όμορφος απόψε…Φορούσε μαύρο τζιν και μαύρο ζιβάγκο. Ήθελε να τον αγκαλιάσει, να τον χαϊδέψει, να…
«Ιαν, εκτιμώ τον ιπποτισμό σου αλλά άσε με ήσυχη» του είπε και τράβηξε τον αγκώνα της.
«Είσαι κομμάτια» της είπε ξερά, επιθεωρώντας το πρόσωπό της. Η Βαλέρια ξαφνικά ντράπηκε. Πώς να ήταν άραγε; Το μακιγιάζ της ήταν στη θέση του;
«Ιαν, άσε με…» του είπε ξανά, πιο αδύναμα όμως αυτή τη φορά.
«Πες καληνύχτα στους φίλους σου και πάμε» της είπε δυναμικά και αφού την έπιασε γερά από τον καρπό την οδήγησε προς την γκαρνταρόμπα.






 

4 σχόλια:

  1. Αυτα ειναι....!!!προβλεπεται αγριος καυγας....τουλαχιστον θα τις πει γιατι την μιση.....;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όοοοο τι ιππότη που είναι :) αχ μακάρι να την φιλιση αν κ είναι νωρίς ακόμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. gia ths 22 epeisodio den exei
    ?????????

    ΑπάντησηΔιαγραφή