Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Κεφάλαιο 13-τρέλανέ μας, Ιαν


Η Βαλέρια όρμησε στην υπόθεση σαν γύπας που επιτίθεται σε ένα σάπιο κουφάρι, με ένα πάθος που έκανε όχι μόνο και την ίδια να απορεί αλλά και τον κύριο Πεκ, ο οποίος την κοιτούσε χαμογελαστός να υπερασπίζει με μανία τα συμφέροντά του. Στη συζήτηση με τους δικηγόρους ο Ιαν δε συμμετείχε πολύ. Στην πραγματικότητα είχε βολευτεί πίσω στην καρέκλα του με σταυρωμένα τα χέρια στο στήθος και το μόνο που έκανε ήταν να την κοιτάει σταθερά. Αν ο σκοπός του ήταν να την κομπλάρει, δεν τα κατάφερε. Η  Βαλέρια παρέθεσε μπροστά τους ένα σωρό έγγραφα που έδειχναν ότι η προσφορά του Ιαν δεν ήταν αρκετή σύμφωνα με τις αντικειμενικές αξίες και τους έδειξε αναλυτικά τους τίτλους ιδιοκτησίας προσπαθώντας να τους πείσει ότι δεν υπήρχε τίποτα μεμπτό.
Οι δικηγόροι του Ιαν δεν έδειχναν πολύ αποφασισμένοι να ρίξουν την τιμή και επέμεναν πολύ σε αυτό που της είχε πει και ο Ιαν. Στην πρόσβαση στη θάλασσα. Ο Ιαν σε δύο φάσεις είπε κάτι στο αφτί του κυρίου Λόιντ, χωρίς φυσικά να μοιραστεί το σχόλιο με τους υπολοίπους. Η Βαλέρια είχε μεγάλη περιέργεια να μάθει τι του είχε πει αλλά ήξερε ότι αυτό ήταν αδύνατο.
«Προς το παρόν έχουμε φτάσει σε αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις» είπε ξαφνικά ο Ιαν, δείχνοντας κουρασμένος από τη συζήτηση που είχε κρατήσει πάνω από δύο ώρες. Οι δικηγόροι του έγνεψαν και η Βαλέρια αναγκάστηκε να συμφωνήσει κι εκείνη και να μη δείξει ότι ο πελάτης της ήταν απεγνωσμένος για άμεση συμφωνία.
«Φυσικά, φυσικά» είπε ευγενικά κοιτώντας τον κύριο Λόιντ κατάματα και χαμογελώντας. Σηκώθηκε ευγενικά ενώ οι άντρες έβαζαν τα σακάκια τους. «Φαντάζομαι έχετε κι εσείς πολλά να σκεφτείτε και εμείς έχουμε να μελετήσουμε άλλη μια προσφορά» συμπλήρωσε όσο πιο πειστικά μπορούσε. Ο Ιαν την κοιτούσε πάλι. Την είχε καταλάβει;
«Δεσποινίς Αρτσερ, αν δε λυθεί το θέμα της πρόσβασης στη θάλασσα δεν υπάρχει λόγος να ξαναβρεθούμε» είπε ο Ιαν ξερά και όλοι τον κοίταξαν απορημένοι. Μάλλον δεν τον είχαν συνηθίσει να μιλάει με τόση αγένεια. «Αν και εκτιμώ τον κόπο σας να μας πείσετε, ο χρόνος μου είναι ιδιαίτερα πολύτιμος» κατέληξε.
«Μπορούμε το επόμενο ραντεβού να το κανονίσουμε στην εταιρεία σας, ώστε να μη χάσετε χρόνο» είπε εκείνη ήρεμα. Ο Κύριος Πεκ έγνεψε καταφατικά.
Οι δικηγόροι βγήκαν από την αίθουσα και ο κύριος Πεκ κατευθύνθηκε στο γραφείο του Κέρβερου.
«Αν τελείωσες με το παραλήρημα μεγαλομανίας, θα ήθελα να επιστρέψω στο γραφείο μου» του είπε και του γύρισε την πλάτη αλλά εκείνος μάλλον δεν είχε πει την τελευταία του κουβέντα.
«Αν γίνει δεύτερη συνάντηση φυσικά και θα είναι στο γραφείο μου. Δεν ξανάρχομαι σε αυτή την τρύπα».
«Λυπάμαι που δεν πληρούμε τις προδιαγραφές σου. Επίσης λυπάμαι που έγινες και τόσο φαντασμένος» του είπε και εκείνος χαμογέλασε.
«Βαλέρια, μίλα λίγο καλύτερα στον υποψήφιο αγοραστή. Κανονικά θα έπρεπε να μου κάνεις τεμενάδες» ειρωνεύτηκε ο Ιαν, δένοντας ξανά τη γραβάτα του.
«Λίγο με νοιάζει αν θα αγοράσεις το σπίτι. Εμένα με νοιάζει να κάνω τη δουλειά μου».
«Μα νόμιζα ότι παίρνεις ποσοστά επί της τιμής και ότι είσαι…λίγο πιεσμένη» την προκάλεσε εκείνος και η Βαλέρια κοκκίνισε.
«Πού το ξέρεις αυτό;» ρώτησε θιγμένη.
«Το υπέθεσα. Αυτή η τελευταία ανακαίνιση του πατέρα σου…ήταν πολύ σοφή κίνηση» γέλασε. Η Βαλέρια ήθελε να τον χαστουκίσει ξανά αλλά δεν το έκανε.
«Μη βγάζεις συμπεράσματα. Έτσι νόμιζες ότι τα έχω και με τον κύριο Πεκ».
«Λάθος εκτίμηση, το παραδέχομαι» είπε γελώντας. Τα μάτια του έδειχναν ακόμα πιο φωτεινά σήμερα, μάλλον επειδή φορούσε γαλάζιο πουκάμισο.
«Λοιπόν, να μη σε κρατάω» είπε και τον οδήγησε στο λόμπι όπου τους περίμεναν και οι υπόλοιποι. Ακολούθησαν χειραψίες και διάφορες αβρότητες. Το αφεντικό της είπε ότι ελπίζει να τα ξαναπούν αλλά ο Ιαν δεν απάντησε. Η Βαλέρια τούς χαιρέτισε όλους ευγενικά.
«Βαλέρια, συνόδεψε τους κυρίους ως την είσοδο και φρόντισε να βρουν ταξί» είπε ο Κέρβερος και η Βαλέρια πάγωσε. Ήταν δυνατόν; Είχε κάνει μια υπερπροσπάθεια να δείξει επαγγελματίας και τους είχε στριμώξει καλά. Πώς την άδειαζε τώρα έτσι το αφεντικό της; Ο Ιαν την κοιτούσε διερευνητικά.
«Δε χρειάζεται» είπε ξερά εκείνος, κάνοντας μια αποτρεπτική χειρονομία με το χέρι. «Δεν είναι στα καθήκοντα της δεσποινίδος Αρτσερ να μας συνοδεύσει» είπε αυστηρά αλλά ο Κέρβερος ήταν πολύ γλοιώδης για να σταματήσει.
«Ω μην ανησυχείτε. Η κούκλα μας από εδώ έχει διευρυμένα καθήκοντα» γέλασε και η Βαλέρια αηδίασε. Τι υπονοούμενο είναι αυτό; Και ο Ιαν γιατί την κοιτούσε έξαλλος; Τι σόι κατάσταση ήταν αυτή που ζούσε;
«Το ότι είναι γυναίκα δε σημαίνει αυτόματα ότι είναι και γραμματέας και οικιακή βοηθός. Τουλάχιστον έτσι ισχύει στην εταιρεία μας» είπε αυστηρά ο Ιαν και η Βαλέρια κοκκίνισε ξανά.
«Έχετε δίκιο, κύριε Κάρτερ» είπε δουλικά  το αφεντικό της. Ώστε αυτό ήθελε; Έναν άλλον άντρα για να μπει στη θέση του; «Απλώς εγώ την Βαλέρια τη θεωρώ οικογένεια» συμπλήρωσε και την κοίταξε με τρυφερότητα. Η Βαλέρια κόντεψε να κάνει εμετό. Ο Ιαν γύρισε προς το μέρος της.

«Δεσποινίς Αρτσερ ανεξάρτητα από τη έκβαση τούτης της υπόθεσης» της είπε σοβαρά βγάζοντας μια κάρτα από την τσέπη του τείνοντάς τη προς το μέρος της «αν ποτέ σας έρθει η επιθυμία θα χαρώ να σας εντάξω στο εργατικό δυναμικό μας».

5 σχόλια:

  1. Αουτς...τι ειπε το γλυκο μας καθαρματακι......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτο σημαίνει αγαπη.... Οτι και να έχουν πει μεταξύ τους την υπερασπίζεται μπροστά σε ξένους!!! Ααχχ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αχ τι γλυκος!!!!!!! Κ ο κερβερος τι μαλακας !!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αχουυυυυυυυυ μωρε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΛΕΓΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ.... Ο τυπος δεν παιζεται. χαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή