Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

κεφάλαιο 67-Le fin

Ο γάμος του Ρεμί και της Μαρτίνας ήταν ένα μοναδικό κοσμικό γεγονός για την Οσέανα αλλά και τα γειτονικά εμιράτα. Η τελετή έλαβε χώρα σε πολύ στενό οικογενειακό κύκλο αλλά μετά ακολούθησε μια υπέροχη δεξίωση στο παλάτι με 500 περίπου καλεσμένους από όλο τον κόσμο, φίλους τους ζευγαριού και συγγενείς. Η Μαρτίνα φόρεσε ένα στενό φόρεμα με μακριά μανίκια όπως πρόσταζε η ισλαμική παράδοση, με ένα μακρύ πέπλο κεντημένο στο χέρι σε ένα μικρό εργαστήριο της Οσεάνα. Από κοσμήματα διάλεξε μόνο το βραχιόλι που της είχε αγοράσει ο Ρεμί και το μονόπετρό της. Ο Ρεμί φόρεσε ένα μαύρο κοστούμι και ένα παραδοσιακό σάλι στους ώμους του. Ήταν και οι δύο μοναδικά όμορφοι. Αυτός όμως που έκλεψε την παράσταση, ήταν ο Ρέμι, ο οποίος φόρεσε το ίδιο κοστούμι με τον πατέρα του σε μικροσκοπικό νούμερο και έδειχνε τόσο σαν μικρογραφία του Ρεμί, που όλα τα φλας άστραψαν προς το μέρος του όταν μπήκε στην αίθουσα του γάμου κρατώντας ένα σατέν μαξιλάρι με τις βέρες.

Για το στολισμό ο Ρεμί είχε διαλέξει λευκά και ροζ τριαντάφυλλα και ορχιδέες και η Μαρτίνα είχε διαλέξει ροζ λεπτομέρειες για το τραπέζι της δεξίωσης. Ροζ πιάτα, ροζ κρυστάλλινα ποτήρια και ροζ κορδέλες στα λευκά τραπεζομάντιλα στόλισαν τις μεγάλες ροτόντες που στήθηκαν στην κύρια σάλα του παλατιού. Εκλεκτά εδέσματα από τοπικά προϊόντα αλλά και γαλλική σαμπάνια και αγγλικά τυριά πρωταγωνίστησαν στο μοναδικό δείπνο που είδε προετοιμάσει ένας επώνυμος σεφ σε στενή συνεργασία με το προσωπικό του παλατιού που είχε καταθέσει ψυχή για να είναι όλα στην εντέλεια.

Οι γονείς του Ρεμί δώρισαν στη Μαρτίνα ένα περιδέραιο από τη βασιλική συλλογή, διακοσμημένο με ζαφείρια και ο Ρεμί τής έκανε δώρο μια υπέροχη μονοκατοικία στο κέντρο του Λονδίνου για να έχει κάπου να μένει κάθε φορά που θα πήγαινε εκεί με το παιδί για να επισκεφτούν τη χώρα ή τους γονείς της. Η Μαρτίνα τού είπε ότι δε χρειάζεται ολόκληρο σπίτι και συμφώνησαν μαζί να το κάνουν ένα μικρό καταφύγιο για ανύπαντρες μητέρες. Η Μαρτίνα πήρε δώρο στον Ρεμί ένα ζευγάρι λευκόχρυσα μανικετόκουμπα με τα γράμματα Μ και Ρ, και ένα βολβό από μια σπάνια ποικιλία τριαντάφυλλων που φυτρώνουν μόνο σε ψυχρά κλίματα. Ο Ρεμί κατάλαβε αμέσως για ποιο λουλούδι πρόκειται και πόσο δύσκολο ήταν να εντοπίσει κάτι τέτοιο και μόνο που δε δάκρυσε. Την αγκάλιασε σφιχτά και τη στριφογύρισε στον αέρα πολλές φορές λέγοντάς της ότι μόνο εκείνη τον καταλαβαίνει τόσο καλά.

Στο γάμο τους η Μαρτίνα έπαιξε μια σειρά από κομμάτια στο πιάνο και τραγούδησε δύο τραγούδια καθηλώνοντας τους προσκεκλημένους τους. Ο Ρεμί έκανε πρόποση «στην όμορφη γυναίκα του που τον κάνει να νιώθει πάντα σαν να είναι 20 χρονών» και της ζήτησε να του υποσχεθεί ότι δε θα εγκαταλείψει ποτέ το πιάνο και το τραγούδι. Η Μαρτίνα τού είπε ότι σκόπευε να εμφανιστεί σε δύο συναυλίες το επόμενο έτος και εκείνος ενθουσιάστηκε με τα νέα.

Παρόλο που ο γάμος ήταν ένα έντονο κοσμικό γεγονός, δεν έλειψε και το πιο ανάλαφρο στοιχείο. Οι φίλοι του ζευγαριού, από Οσεάνα και Αγγλία, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να διασκεδάσουν όλοι. Ακόμη και η Ασσάν, συνοδευόμενη από τον Πιέρ, έβγαλε φωτογραφία με την Μαρτίνα και τον Ρεμί, όπου είχε περάσει τα χέρια της γύρω από το λαιμό της Μαρτίνα ότι τάχαμ την πνίγει επειδή της πήρε τον άντρα.
Ο Σαράμ ευχήθηκε και στους δύο να ευτυχήσουν και για μερικά δευτερόλεπτα η Μαρτίνα ορκίστηκε ότι τον είδε να της χαμογελάει, αλλά δεν ήταν σίγουρη. Για ένα πράγμα όμως ήταν σίγουρη. Ότι πια δεν μπορούσε κανείς να φέρει εμπόδια στη σχέση της με τον Ρεμί. Μόνο η ίδια. Και εκείνη είχε ορκιστεί να μην το κάνει. Ήθελε να είναι ευτυχισμένη, ήθελε να είναι μαζί του, ήθελε να φτιάξει μια όμορφη οικογένεια.
«Καρδιά μου» άκουσε τον Ρεμί να της λέει στο αφτί μερικά δευτερόλεπτα μετά. Τον είχε δει να μιλάει με κάτι φίλους του στην άκρη της αίθουσας. Πότε είχε πλησιάσει κιόλας; «Σε είδα λίγο αφηρημένη και ήθελα να σε ρωτήσω αν είσαι καλά» τη ρώτησε
ανήσυχος.
«Καλά είμαι» τον διαβεβαίωσε. «Απλώς σκεφτόμουν πόσο ευτυχισμένη είμαι» κούρνιασε στην αγκαλιά του δακρυσμένη. «Πόσα πολλά άλλαξαν μέσα σε ένα χρόνο. Νιώθω ότι δεν αξίζω τόση ευτυχία».
«Την αξίζεις, κι αυτή κι άλλη τόση, γιατί μου έκανες το πιο όμορφο δώρο. Μου χάρισες έναν υπέροχο γιο και τώρα μια ζεστή οικογένεια. Έδωσες νόημα στην μοναχική ζωή μου».
«Κι εσύ, αγάπη μου» λικνίστηκε στην αγκαλιά του αργά, στο ρυθμό ενός μπλουζ, «με κάνεις να νιώθω ζωντανή!» τον έσφιξε πάνω της.
«Σε αγαπώ πολύ, το ξέρεις;» τη ρώτησε βραχνά ο Ρεμί και εκείνη έγνεψε.
«Κι εγώ, Ρεμί μου» τον φίλησε ανάλαφρα σε ένα σιωπηρό όρκο αιώνιας αγάπης.







6 σχόλια:

  1. Αχ! μακαρι να μην τελειωνε ποτε... πολυ συγκινηθηκα . Θελω να σε ευχαριστησω απο τα βαθη της καρδιάς μου για την πολύτιμη συντροφιά που μας κράτησε η πανέμορφη ιστορία σου!!! <3
    Εσυ κορίτσι μου εχεις εμφυτο ταλέντο!

    -Νικολέτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χίλια ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!

      Διαγραφή
  2. Θελω να κλάψω απο συγκίνηση... Παει και αυτο το ζευγάρι... Νομίζω θα μου λείψουν....ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ!! :-/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ενταξει μολις χαλασα ολα μου τα χαρτομαντηλα :'( εισαι πραγματικα απο τα μεγαλητερα ταλεντα που ξερω <3
    Στεναχωριμαι που τελιωσε αλλα επρεπε θα μου λειψεις <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ συγγραφεα της καρδιας μας!!! ηταν τοσο μα τοσο τοσο τοσο ομορφη ιστορια!! συγκινηθηκα πολυ και στεναχωρηθηκα που τελειωσε, ομως τους αξιζε ενα ομορφο τελος σαν κι αυτο... :')
    ανυπομονω να γνωρισω τους επομενους πρωταγωνιστες μας!!! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή