Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

κεφάλαιο 64-'Ρεμί, σε αγαπάμε. Για χαμπίμπι, για λελελι

«Περνάω πολύ καλά εδώ πέρα» είπε το επόμενο πρωί ο Ρεμί, ξαπλωμένος καταμεσής του κρεβατιού της, περικυκλωμένος από βιβλία και περιοδικά που είχε «δανειστεί» από τη μικρή βιβλιοθήκη της και μασουλώντας ένα μπισκότο από τον δίσκο που του είχε πάει για πρωινό. Του είχε ετοιμάσει τσάι και μπισκότα, φυσικά, τοστ, φυσικό χυμό πορτοκάλι και αβγά ομελέτα. Είχε περάσει ένα πολύ δύσκολο βράδυ, με πυρετό και βήχα. Τα ξημερώματα τον είχαν βρει λίγο καλύτερα και τώρα, στις δέκα και τέταρτο σχεδόν ήταν όπως χθες πριν αρχίσει τις σαχλαμάρες με τη βροχή. Είχε μόνο λίγα δέκατα και έβηχε ελάχιστα. «Καιρό είχα να ξεκουραστώ έτσι. Μετά από πολύ καιρό» είπε και χτύπησε τις παλάμες του μεταξύ τους με ενθουσιασμό «δεν έχω τι να κάνω!» χαμογέλασε. Η Μαρτίνα πήρε λίγο το βλέμμα της από πάνω του, και κοίταξε τον γιο της, ο οποίος είχε ξυπνήσει κατά τις οκτώ και είχε έρθει βολίδα να κουκουλωθεί δίπλα στον πατέρα του, παρά τις διαμαρτυρίες της Μαρτίνα ότι μπορεί να κολλήσει. Εκείνη είχε κοιμηθεί στον καναπέ. Φυσικά.
«Αγάπη μου, πήγαινε να πλύνεις τα δοντάκια και να παίξεις λιγάκι. Πρέπει να φροντίσω λίγο τον μπαμπά» του είπε.
«Να πούμε στον γιατρό να έρθει, μόμι. Ο δρ Τζον έρχεται πάντα όταν τον καλείς και του αρέσουν τα κουλουράκια σου» είπε ο μικρός με ενθουσιασμό.
«Πολύ εκνευριστικός ακούγεται αυτός ο δρ Τζον. Δεν τον θέλω» είπε πεισματικά ο Ρεμί και ακόμα και ο γιος του τον κοίταξε απορημένος. Η Μαρτίνα χαμογέλασε με την παιδαριώδη αντίδρασή του αλλά δεν έδωσε συνέχεια. Έπρεπε να ξεκαθαρίσουν μερικά πράγματα οι δυο τους, και ο Ρεμί δε βοηθούσε. Έδειχνε τόσο απίστευτα εναρμονισμένος με το χώρο, απολάμβανε το πρωινό του λες και ήταν στο Four Seasons, και το ροζ μπουρνούζι της…ποτέ δεν έδειχνε τόσο ωραίο πάνω της!
«Μόμι, να δω τηλεόραση;» ρώτησε ο μικρός, ξέροντας ότι δύσκολα θα του έλεγε όχι αυτή τη στιγμή. Αφού απέσπασε τη συγκατάθεσή της, όρμησε έξω από το δωμάτιο τσιρίζοντας. Η Μαρτίνα άνοιξε τις κουρτίνες και φως απλώθηκε στο δωμάτιο.
«Λοιπόν, Ρεμί, μάλλον είσαι καλύτερα, οπότε σκέφτομαι ότι ίσως πρέπει να καλέσουμε ένα ταξί και να…»
«Πάλι τα ίδια;» γκρίνιαξε εκείνος. «Νόμιζα ότι θα περάσουμε λίγο χρόνο μαζί. Να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. Να φύγουμε μαζί από εδώ» της εξήγησε ενώ τεντωνόταν κάτω από τα σκεπάσματά της. Κυρίαρχος στη ζωή και στο κρεβάτι της.
«Μέχρι χθες σε μισούσα, Ρεμί. Και μετά ήρθες και αρρώστησες και τώρα…» του είπε απελπισμένη «τώρα δεν ξέρω τι να πιστέψω. Τι είναι αυτό που κάνεις στις αισθήσεις μου; Γιατί δεν μπορώ να σκεφτώ καθαρά όταν είμαι μαζί σου;» ξέσπασε.
«Αν σε ανακουφίζει, κι εγώ το ίδιο νιώθω κοντά σου» της είπε ήρεμα εκείνος και της έκανε νόημα να καθίσει δίπλα του. Η Μαρτίνα όμως κάθισε σε μια καρέκλα απέναντί του. Εκείνος μόρφασε.
«Εσύ με κάνεις ό,τι θέλεις».
«Ψέματα. Εσύ με κάνεις ό,τι θέλεις. Έφυγες και κατέρρευσα. Μετά εξοργίστηκα. Μετά βυθίστηκα ξανά στη λύπη και μετά θύμωσα. Πάλι. Ένα τρενάκι του τρόμου. Ακόμα και τώρα δεν ξέρω τι νιώθω».
«Θες να βγεις κι από πάνω; Καταλαβαίνεις τι είναι αυτό που άκουσα; Και ακόμα δεν είμαι σίγουρη» του είπε. Όλο το βράδυ το είχε περάσει άγρυπνη. Προσπαθώντας να καταλάβει αν αυτό που της είχε πει έβγαζε κάποιο νόημα. Και ναι, έβγαζε. Πώς ήταν δυνατόν να μιλούσαν αγγλικά οι δυο τους; Γιατί ο διάλογος που είχε ακούσει ήταν στα αγγλικά.
«Δεν ξέρω αν ωφελεί να σε πείσω» είπε εκείνος ξαφνικά και έκανε στην άκρη το δίσκο. «Ακόμα και αν τώρα ξεκαθαρίσουν όλα, τι θα γίνεται μετά; Θα με παρατάς κάθε φορά που νομίζεις ότι κάτι άκουσες;».
«Δε νομίζω. Το άκουσα».
«Θα σε πλησιάζουν με κακές προθέσεις. Θα σου λένε ένα σωρό ανακρίβειες. Εσύ θα πιστεύεις εκείνους και όχι εμένα;»
«Σε άκουσα! Με τα ίδια τα αφτιά μου!» υπερασπίστηκε τον εαυτό της.
«Δεν άκουσες εμένα, τρελή γυναίκα! Άκουσες την Ασσάν με κάποιον άλλον! Εγώ έλειψα για μερικά λεπτά. Δε θυμάμαι άλλα. Πάνε τόσοι μήνες. Δώσε μου το κινητό μου να πάρουμε την Ασσάν να ρωτήσουμε» της είπε σοβαρά.
«Α ναι!» γέλασε ξερά εκείνη. «Θα πάρουμε τη συνεργό σου! Σίγουρα θα μας πει την αλήθεια!».
«Η υπομονή μου κοντεύει να τελειώσει, Μαρτίνα» προειδοποίησε εκείνος εκνευρισμένος. «Η Ασσάν, όπως κι εγώ, δεν ξέρει το λόγο που έφυγες. Οπότε ό,τι μας πει θα είναι αληθινό. Δεν το έχουμε  προσχεδιάσει».
«Πού ξέρω εγώ;» ανασήκωσε τους ώμους αδιάφορα. «Εσείς οι δύο…είστε φοβερό δίδυμο».
«Επαγγελματικό, ίσως λιγάκι» είπε αδιάφορα ο Ρεμί.
«Ενώ…προσωπικά δεν είστε;» επέμεινε η Μαρτίνα.
«Σου είπα όχι και ο λόγος μου είναι συμβόλαιο. Πάρε το κινητό μου, μπες στο Skype, κάλεσέ την και ρώτα την ό,τι θες. Θα εκπλαγείς» την προκάλεσε. Η Μαρτίνα έγνεψε αρνητικά. «Τι έγινε; Φοβάσαι; Φοβάσαι ότι μπορεί να με παράτησες χωρίς λόγο;».
«Δε φοβάμαι τίποτα!» πείσμωσε εκείνη και άρπαξε το κινητό του. Μπήκε στο Skype και κάλεσε σε βιντεοκλήση την Ασσάν. Η κοπέλα απάντησε αμέσως.
«Ρεμί, τι έγινε;» ρώτησε εκείνη ανήσυχη στα αραβικά όταν τον είδε στο κρεβάτι.
«Τίποτα, Ασσάν. Απλώς είμαι εδώ με τη Μαρτίνα» απάντησε στα αγγλικά εκείνος «και θέλει να σου μιλήσει».
«Με τη Μαρτίνα;» απόρησε η Ασσάν. «Νόμιζα ότι…μα ναι, ας μου μιλήσει» ψέλλισε εκείνη. Η Μαρτίνα γύρισε το κινητό προς το μέρος της.
«Καλημέρα, Ασσάν» είπε διστακτικά.
«Καλημέρα, Μαρτίνα» απάντησε η Ασσάν. Την έβλεπε στην οθόνη, πανέμορφη όπως πάντα, να περπατάει πάνω κάτω σε ένα δωμάτιο και να ετοιμάζεται για κάποια εκδήλωση, αν έκρινε από τα ρολά στο κεφάλι της και το μακρύ φόρεμα που έβλεπε κρεμασμένο στην ντουλάπα από π.
«Ασσάν, λίγες μέρες  πριν φύγω είχατε μια τηλεδιάσκεψη και σε άκουσα να γελάς με κάποιον λέγοντας κάτι για ένα γάμο. Ότι είναι η καλύτερη λύση. ‘Η κάτι τέτοιο. Με ποιον μιλούσες;» τη ρώτησε απότομα για να την δυσκολεύσει.
«Δε θυμάμαι τώρα. Τι λες;» μόρφασε η Ασσάν. «Σε λίγες ώρες αρραβωνιάζομαι κι εσύ με πήρες να με ρωτήσεις με ποιον μιλούσα πριν από τόσους μήνες;» γέλασε εκείνη και ο Ρεμί τη διέταξε να απαντήσει. Η Ασσάν συμμορφώθηκε αμέσως.
«Τι να σου πω; Με ποιους είχαμε τηλεδιάσκεψη εκείνη τη μέρα; Αν δεν κάνω λάθος…πρέπει να ήταν ο Ραζ, ο Αχμέτ και ο Αλί. Λογικά θα είπα κάτι στον Αχμέτ. Αγαπάει μια κοπέλα, αλλά εκείνη του κάνει τη δύσκολη. Του πρότεινα πέρσι τέτοιον καιρό να την αιφνιδιάσει με ένα μονόπετρο. Εκείνος το έκανε και μάλλον είχε επιτυχία. Κάτι τέτοιο άκουσες;» ρώτησε η Ασσάν.
«Και μιλάτε αγγλικά με τον Αχμέτ;» είπε καυστικά η Μαρτίνα.
«Σπουδάσαμε μαζί στο Λονδίνο. Μιλάει αραβικά της Υεμένης, την πιο δύσκολη αραβική διάλεκτο και πολύ…σπαστά τα κλασικά αραβικά. Συγγνώμη κιόλας» ειρωνεύτηκε η Ασσάν. Η Μαρτίνα δεν απάντησε για λίγο.
«Μπορώ τώρα να κλείσω; Δε φτάνει που ο Ρεμί δεν μπορεί να παρευρεθεί στον αρραβώνα μου γιατί σε κυνηγάει, πρέπει να απαντάω και σε ερωτήσεις λες και κατηγορούμαι για κάτι».
Ο Ρεμί τής είπε πάλι κάτι στα αραβικά αυστηρά και η Ασσάν κατέβασε το κεφάλι.
«Συγγνώμη» απάντησε τελικά.
«Μη ζητάς συγγνώμη. Ασσάν, πού είναι ο αρραβώνας σου;» ρώτησε η Μαρτίνα με γνήσιο ενδιαφέρον. Τα είχε κάνει μαντάρα. Πώς θα κέρδιζε ξανά την εκτίμηση και των δύο;
«Στο Παρίσι. Ο Πιέρ είναι Γάλλος» απάντησε ξερά.
«Ο Πιέρ;» αναρωτήθηκε η Μαρτίνα.
«Ναι, ο Πιέρ. Είχαμε παλιά ένα φλερτ και βρεθήκαμε πριν από μερικούς μήνες και ας πούμε…ότι τα βρήκαμε» χαμογέλασε ντροπαλά. «Είμαι πολύ ευτυχισμένη αν και φοβάμαι λιγάκι μήπως ο πατέρας μου αντιδράσει που θέλουμε να κάνουμε πολιτικό γάμο εδώ».
«Δηλαδή…».
«Δηλαδή δε θέλω τον Ρεμί. Συνεχίζω βέβαια να πιστεύω ότι δεν του αξίζει μια γυναίκα που τον αμφισβητεί τόσο πολύ και τόσα συχνά, αλλά δεν είναι δικιά μου δουλειά. Έχω επιτέλους τη δική μου ευτυχία να φροντίσω, Μαρτίνα».
«Ασσάν» χαμογέλασε η Μαρτίνα υποχωρητικά «λυπάμαι που θα χάσουμε τον αρραβώνα σου». Γύρισε και κοίταξε διερευνητικά τον Ρεμί, ο οποίος απολάμβανε το τσάι του ήρεμος, και μετά στράφηκε ξανά στην Ασσάν. «Εγώ κι ο Ρεμί όμως θα χαρούμε πολύ να σας παντρέψουμε. Έτσι σίγουρα ο πατέρας σου θα το δεχτεί πιο εύκολα!».
«Ναι, είναι καλή ιδέα!» χαμογέλασε με ενθουσιασμό η Ασσάν. «Ευχαριστώ πολύ».
«Λυπάμαι πολύ για όλα» είπε η Μαρτίνα ντροπαλά.
«Ω μην ανησυχείς, καταλαβαίνω» είπε γελώντας η Ασσάν. «Ο έρωτας…!»
«Συγχαρητήρια και πάλι!» ευχήθηκε η Μαρτίνα και αφού χαιρέτισε και ο Ρεμί, το έκλεισαν.

Μετά στράφηκε πολύ αργά προς το μέρος του και του έτεινε το κινητό. Εκείνος το πήρε αδιάφορα, μασουλώντας το τοστ του.
«Συγγνώμη, έχεις σκοπό να τρως για πολλή ώρα;» τον πείραξε. Θεέ μου, πώς θα ζητούσε συγγνώμη μετά από όλο αυτό; Τον είχε παρεξηγήσει τελείως.
«Σου δίνω χρόνο» χαμογέλασε εκείνος σατανικά. Η Μαρτίνα κοκκίνισε.
«Συγγνώμη» του είπε ντροπαλά και τον κοίταξε επιτέλους. Είχε φάει όσα υπήρχαν στον δίσκο και καθόταν γαλήνια και περίμενε την απολογία της. «Χόρτασες;» τον ρώτησε για να αλλάξει θέμα, αλλά δεν πήρε την απάντηση που περίμενε.
«Όχι» της είπε βραχνά, ακούμπησε το δίσκο στην καρέκλα δίπλα του, την άρπαξε και τη φίλησε.



11 σχόλια:

  1. ετσι μπραβο... το καταλαββα οτι ειχε γινει παρεξηγιση

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οριστε αμα ειχε ρωτησει απο εκεινη την μερα δεν θα υπεφερε μακρια του τοσο καιρο αλλα ολα λυθηκα επιτελους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Είμαι ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΗ ΚΑΙ ΤΩΡΑ Ο ΡΕΜΙ ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΝΤΡΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!! Εγω δεν ξέρω αν θα την συγχωρουσα τόσο εύκολα.... αύριο θα βγω με έναν φίλο της αδερφής μου και δεν ξέρω τη να βάλω.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ραντεβού θα βγείτε; Να φορέσεις κάτι να νιώθεις άνετα, ίσως τζιν και ένα ωραίο μπλουζάκι...;;;

      Διαγραφή
    2. Λες;; Θα παμε σινεμά και μετα μπορει για κανά ποτό. Να φορέσω τοτε τζιν με ενα μακρυμάνικο μαύρο κλειστό μέχρι τον λαιμό με όλη την πλάτη έξω ή κανονικό ξέρεις απλό; Παπούτσια;; Αχ θα με σώσεις αγαπημένη μου!!

      Διαγραφή
    3. Ε όχι και όλη την πλάτη έξω!!! Θα δώσεις λάθος μήνυμα! Καμία μέση λύση δεν έχεις; Ισως μια μπλούζα με έναν ώμο έξω; Η ένα στράπλες και ένα μπολερό; Παπούτσια τώρα ε; Καμιά μπαλαρίνα ίσως; Ουφ! Δεν ξέρω...είμαι χρόνια σε σχέση και έχω ξεχάσει τι κάνουν σε αυτές τις περιπτώσεις! Στείλε μας νέα αύριο!

      Διαγραφή
    4. Καλη τύχη στο ραντεβού σου αύριο ειρηνη μου :)
      Θα σου έλεγα μια μπλουζα με την κοιλια έξω τζιν και μαύρα μποτακια

      Διαγραφή
    5. Ναι! Τέλεια ιδέα η κοιλιά έξω! Ειρήνη, το έχεις; Αν έχεις επίπεδη κοιλιά, βγάλ'τη στη φόρααααααααα

      Διαγραφή
    6. Λοιπόν βρήκα μαύρο τζιν άνετο ελαστικό και Λίγο κολλητό και "ξέθαψα" μια τιρκουάζ μπλούζα που φτάνει στον αφαλό και παπούτσια ή μαύρα μποτάκια ή μαύρες μπαλαρίνες. Τι λέτε;

      Διαγραφή
    7. και σκέφτομαι να βαφτω ελαφρά δηλαδή μάσκαρα και μολύβι κυρίως τα ματια δηλαδή.. Να δείχνω φυσική!!!

      Διαγραφή
    8. Καλημέρα εγω προτιμΩ μαύρα μποτακια καΙ ελαφρύ βάψιμο ;)

      Διαγραφή