Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014

κεφάλαιο 55-μπαμ μπουμ οι αστραπές...

Η Μαρτίνα γύρισε αργά εκείνη την Παρασκευή από τη δουλειά. Ένα ψιλόβροχο είχε φέρει τον πανικό στους δρόμους της Οσεάνα. Αμάθητοι όπως ήταν οι κάτοικοι της χώρας στη βροχόπτωση, οδηγούσαν όλοι πολύ αργά και κάποιοι μάλιστα είχαν κάνει στην άκρη μέχρι να περάσει…η μπόρα. Το αποτέλεσμα ήταν να γυρίσει στο παλάτι μετά τις εφτά, εκνευρισμένη από την ατελείωτη πομπή αυτοκινήτων. Πρώτη φορά μπήκε στον πειρασμό να χρησιμοποιήσει το ελικόπτερο που είχε θέσει ο Ρεμί στην διάθεσή της.

Είχε ξεσυνηθίσει στον καιρό αυτό και την έριχνε ψυχολογικά. Ο Ρεμί της είχε πει ότι δε θα διαρκούσε πολύ αυτή η περίοδος βροχοπτώσεων, αλλά εκείνη ανυπομονούσε να δει πάλι τον λαμπερό ήλιο της Οσεάνα να στολίζει τον καταγάλανο ουρανό. Αναρωτήθηκε πώς ζούσε τόσα χρόνια στο Λονδίνο, όπου η βροχή και η ομίχλη ήταν καθημερινό φαινόμενο, ακόμα και το καλοκαίρι. Ευτυχώς που δε θα χρειαζόταν ποτέ πια να ξαναζήσει τον ζοφερό βρετανικό καιρό για μεγάλο διάστημα.

Μια μελαγχολία την είχε πλημμυρίσει τις τελευταίες μέρες. Μια αναστάτωση, μια ανησυχία, ένα συναίσθημα που δεν μπορούσε να το ταυτοποιήσει πλήρως αλλά την έκανε να είναι άτονη και σκυθρωπή. Ο Ρεμί έδειχνε κατανόηση αλλά ο γιος της, πάντα γεμάτος ενέργεια, δεν της έδινε χρόνο και χώρο να ενδώσει στο βάρος αυτό που ένιωθε μέσα της. Έπρεπε να βρει ενέργεια και ενθουσιασμό για να παίξει μαζί του και το έκανε με ευχαρίστηση, αλλά στο τέλος της μέρας ένιωθε εξοντωμένη από την υπερπροσπάθεια.

Ανέβηκε στο δωμάτιό της και άλλαξε ρούχα. Διάλεξε μια βελουτέ φόρμα στο χρώμα του κερασιού και κατέβηκε στο σαλόνι για να βρει τον γιο της. Δε βρήκε κανέναν κάτω, παρά μόνο τη Ναντίν, η οποία την ενημέρωσε ότι το παιδί ήταν με τον παππού του σε ένα μουσείο και θα γυρνούσαν σε μία ώρα. Ο ηλικιωμένος άντρας είχε κλείσει το χώρο για τον εγγονό του και θα απολάμβαναν την αποκλειστική ξενάγηση δύο αρχαιολόγων. Η Μαρτίνα έφτιαξε ένα τοστ και πήγε στη βιβλιοθήκη να δει τον Ρεμί. Ούτε εκείνος ήταν εκεί. Ο Σαράμ βρισκόταν στο γραφείο του Ρεμί και δούλευε σκυμμένος πάνω σε μερικά χαρτιά. Της είπε σχετικά ευγενικά ότι ο Ρεμί θα επέστρεφε σε μερικά λεπτά και ότι ήταν στη διπλανή αίθουσα και έκανε μια τηλεδιάσκεψη με τους ηγέτες των αραβικών εμιράτων. Ήταν πολύ σημαντικό, της είπε. Η Ασσάν βρισκόταν μαζί του και τον βοηθούσε στις συνομιλίες γιατί είχε γνώση της κατάστασης και είχε φίλο κάποιον από τους άλλους εμίρηδες. Ο Σαράμ χαμογέλασε με καμάρι για την Ασσάν. Η Μαρτίνα το προσπέρασε. Και το σχόλιο και το κύμα ζήλιας που σχεδόν έκοψε τα γόνατά της.

«Θα ξαναπεράσω» του είπε ευγενικά, κρύβοντας τα αισθήματά της πίσω από ένα πλατύ χαμόγελο. Εκείνος δεν έδωσε και πολλή σημασία.
Ανέβηκε στο δωμάτιό της και δούλεψε λιγάκι ένα αρχείο που είχε φέρει μαζί της στο λάπτοπ της. Όταν κοίταξε το ρολόι της, εξεπλάγη όταν είδε ότι είχε πάει οκτώμισι. Κατέβηκε ξανά κάτω και τηλεφώνησε στον πατέρα του Ρεμί. Της απάντησε ζεστά ότι γυρνούσαν σε μισή ωρίτσα γιατί ο μικρός ήθελε να φάει μπέργκερ και πατάτες και έπρεπε να βρουν ένα σχετικά απόμερο φαστφουντάδικο για να μην προκαλέσουν. Η Μαρτίνα γέλασε και σκέφτηκε τον επιβλητικό πατέρα του Ρεμί, ένα σωρό σωματοφύλακες, και τον γιο της σε ένα φαστφουντάδικο να παραγγέλνουν μπέργκερ. Αυτό το παιδί είχε το χάρισμα να αλλάζει τις ζωές των ανθρώπων γύρω του.

Ξαναπέρασε από το γραφείο του Ρεμί, αλλά ο Σαράμ δεν ήταν εκεί. Τα χαρτιά ήταν απλωμένα πάνω στο γραφείο, άρα κάπου θα είχε πεταχτεί. Ξαφνικά της ήρθε μια ακατανίκητη επιθυμία να μπουκάρει στο γραφείο του Ρεμί και να τον φιλήσει παθιασμένα. Μία φορά επειδή το ήθελε και άλλη μία για να δείξει στην Ασσάν ότι όσο χρόνο κι αν περνούσε μαζί του, εκείνη ήταν η γυναίκα που αγαπούσε. Χαμογέλασε στην ιδέα ότι ήταν πια τόσο σίγουρη για την αγάπη του. Την έκανε τόσο ευτυχισμένη που ανατρίχιαζε από την πληρότητα.
Πλησίασε την τεράστια δρύινη πόρτα και πήγε να χτυπήσει αλλά ένα γάργαρο γέλιο διέκοψε την πρόθεση της. Παραξενεύτηκε λιγάκι από τον ανάλαφρο τόνο των συνομιλιών που άκουγε από μέσα. Μα καλά…αυτοί δεν είχαν σημαντική τηλεδιάσκεψη μέσα; Γιατί γελούσαν;

Προσεκτικά, φοβούμενη μήπως επιστρέψει ο Σαράμ και τη δει να κρυφακούει, ακούμπησε το αφτί της στην πόρτα και προσπάθησε να αφουγκραστεί. Δεν κατάφερε να ακούσει ολόκληρες προτάσεις, γιατί η πόρτα ήταν πολύ παχιά. Μόνο κάποιες μεμονωμένες λέξεις. Μια γυναικεία φωνή να λέει γελώντας «ο γάμος ήταν η καλύτερη λύση» και έναν άντρα να λέει μετά «ο κόσμος θα το δεχτεί πιο εύκολα». Μετά ακολούθησαν κι άλλα γέλια, η γυναίκα ρώτησε κάτι για τις ετοιμασίες και ο άντρας απάντησε «θα την τουμπάρω».

Έκανε ένα βήμα πίσω σαν να την είχε χτυπήσει το ρεύμα. Έφερε το χέρι της στο στόμα της για να μην ουρλιάξει. Είχε καταλάβει καλά; Μα ναι, δεν υπήρχε περιθώριο για αμφιβολία. Ο Ρεμί είχε παίξει μαζί της. Και διάλεξε τη χειρότερη στιγμή. Όταν εκείνη δεν είχε πια κανένα μα κανένα δίχτυ ασφαλείας.



7 σχόλια:

  1. Τι βλαμενη αλλα ακουσε αλλα καταλαβε
    Ειμαι σιγουρη οτι ο Ρεμις( θεος ) εννωουσε οτι ηθελε να την παντρευει
    Ποιος περιμενει μεχρι την δευτερα:(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Απαντήσεις
    1. Το είπα επειδή πάνω στην ημερομηνία γράφει Παρασκευή. ΑλλΑ χαίρομαι που θα ανεβάσεις :-D

      Διαγραφή
  3. ήδη γράφεις ;) τρομερή ανατροπή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. τι στο καλο εγινε παλι?? ελπιζω να μην ειναι αυτο που φανταζομαι....
    σε παρακαλω Ρεμι μη μας χαλασεις το ονειρο... :/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εγω περιμένω τον πόνο και τη μελαγχολία της Μαρτινα... Περιμένω το κλάμα τη δυσπιστία και τον εκνευρισμό του Ρεμί... Γενικά περιμένω την καταστροφή η οποία έρχεται.... Περιμένω με αγωνία!! Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Παρεξηγήσεις !!

    -Νικολετα

    ΑπάντησηΔιαγραφή