Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2014

κεφάλαιο 54-ψιχαλίζει...


«Εγώ δεν είπα να πάει σε οικοτροφείο το παιδί! Εγώ είπα να παρακολουθεί μερικές βδομάδες το καλοκαίρι τα μαθήματα. Σαν κατασκήνωση».
«Ούτε λεπτό χωρίς το παιδί μου. Τέλος!»
«Είσαι και παράλογη και αυταρχική. Το παιδί πρέπει να λάβει την καλύτερη δυνατή μόρφωση που μπορούμε να του προσφέρουμε και μιλάμε για ένα ιδιωτικό κολλέγιο με τους πιο άξιους καθηγητές και τις πιο άριστες εγκαταστάσεις».
«Ένα απλό ιδιωτικό σχολείο φτάνει. Και τα υπόλοιπα σπίτι. Το παλάτι έχει μια χαρά εγκαταστάσεις. Άλλωστε τι θες να κάνει; Αιωροπτερισμό;».
«Δε λέω το αντίθετο εγώ. Απλώς το παιδί σε μερικά χρόνια θα γίνει αρχηγός κράτους. Θα πρέπει να είναι έτοιμος. Να μιλάει γλώσσες, να είναι μορφωμένος, να είναι εύρωστος και αθλητικός».
«Γιατί; Θα πάει στον πόλεμο;»
«Μη με ειρωνεύεσαι επειδή θέλω το καλύτερο για το παιδί μου».
«Σε ειρωνεύομαι γιατί είσαι χαζό».
«Θεέ μου! Από όλες τις γυναίκες εκεί έξω που θα μιλούσα και θα κατέβαζαν το κεφάλι, που θα κοκκίνιζαν αν τις κοιτούσα και θα υποκλίνονταν σε κάθε μου επιθυμία, πήγα και διάλεξα την πιο γλωσσού!»
«Κι εγώ από όλους τους απλούς άντρες εκεί έξω, με μια δουλειά και ένα σπιτάκι, πήγα και βρήκα τον εμίρη της Οσεάνα και κάθομαι και συζητάω μαζί του αν θέλω το ιδιωτικό μας τζετ να έχει μαύρα ή καφέ δερμάτινα καθίσματα».
«Δεν ήθελες να ρωτήσω τη γνώμη σου; Είναι καινούργιο και είναι δώρο μου για σένα. Να διάλεγα μόνος μου; Να με λες μετά συγκεντρωτικό;»
«Δεν είσαι; Με ρώτησες αν θέλω τζετ;»
«Να μην έχουμε δικό μας τζετ; Καταλαβαίνεις ότι σε δύο μήνες θα είσαι γυναίκα μου; Θα είσαι εμίρισσα. Θες να πηγαίνουμε με καμήλα στο Παρίσι;»
«Θέλω να ζήσω μια πιο απλή ζωή».
«Το ξέρω και το εκτιμώ που δεν είσαι φαντασμένη και σπάταλη».
«Αλλά δεν το σέβεσαι».
«Εγώ θέλω να σας προσφέρω τα πάντα. Τα καλύτερα. Μετά εσύ μπορείς να διαλέξεις τι θα πάρεις και τι θα αφήσεις».
«Φοβάμαι τη δύναμη που ασκείς πάνω μου. Γιατί πάντα λες αυτό που θέλω να ακούσω;»
«Γιατί σε ξέρω, αγάπη μου. Σε ακούω. Σε αφουγκράζομαι».
 «Πώς καταφέρνεις και με τουμπάρεις πάντα; Πριν από μερικά λεπτά ήθελα να σε σκοτώσω»
«Έχω κάνει μαθήματα διπλωματίας και διαχείρισης κρίσεων στο ιδιωτικό κολλέγιο που σου προανέφερα».
«Είσαι πολύ εκνευριστικός!»
«Ναι, αλλά σου αρέσω…»
«Μπορείς να μην το γυρνάς πάντα εκεί; Και σταμάτα να με χαϊδεύεις έτσι…πονηρά. Μιλάμε τώρα».
«Μα αφού ξέρεις τι παθαίνω όταν θυμώνεις…»
«Ρεμί, σοβαρέψου!»
«Έλα, μωρό μου, κάτσε λίγο ακίνητη»
«Πώς καταλήξαμε και πάλι ξαπλωμένοι;»
«Σε θέλω τόσο πολύ…και είσαι πανέμορφη…σωστός πειρασμός».
«Ρεμί, αφήσαμε κάτι στη μέση!»
«Άνοιξε τα πόδια σου λιγάκι...έτσι μπράβο. Θα συζητήσουμε μετά, χαμπίμπτι».
«Νομίζω ότι καλύπτουμε τα προβλήματα με σεξ».

«Νομίζω ότι ανησυχείς πολύ. Σε αγαπώ σαν τρελός και το ίδιο κι εσύ. Αν διαφωνούμε για μερικά πράγματα, είμαι διατεθειμένος να κάνω πίσω. Αλλά, σε παρακαλώ, σταμάτα να μιλάς και φίλα με».

2 σχόλια: