Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

Κεφάλαιο 50 αποχρώσεις του λιλά

«Τι σε τσίμπησε σήμερα; Μπορείς να μου πεις; Από την ώρα που γύρισες είσαι εριστική και τώρα κάθεσαι μουτρωμένη και κοιτάς την τηλεόραση χωρίς να μου μιλάς» της είπε ο Ρεμί, αλλά η Μαρτίνα δε γύρισε προς το μέρος του. Όντως ήταν πολύ εκνευρισμένη. Πάλευε μέσα της με την επιθυμία να ξεσπάσει και το βρετανικό της φλέγμα.
«Καλά είμαι» του είπε άτονα, προσπαθώντας να κερδίσει χρόνο. Δεν ήξερε πώς έπρεπε να αντιμετωπίσει όλο αυτό που της συνέβαινε. Ευτυχώς ο μικρός είχε πέσει για ύπνο νωρίς γιατί ο Ρεμί τον είχε πάει για ιππασία νωρίς το απόγευμα, πριν εκείνη γυρίσει από τη δουλειά, και ήταν ξεθεωμένος. Τώρα οι δυο γονείς βρίσκονταν στο αγαπημένο τους δωμάτιο, στο δωμάτιο του πιάνου, και έβλεπαν τηλεόραση καθισμένοι στον άνετο καναπέ. Αλλά η Μαρτίνα ένιωθε έτοιμη να εκραγεί.
«Δεν φαίνεσαι και πολύ καλά» της είπε εκείνος. Είχε κάνει υπομονή και την άφησε στην ησυχία της, αλλά μετά από τριάντα λεπτά που κάθονταν δίπλα δίπλα χωρίς να μιλάνε, τη ρώτησε τι είχε. Η Μαρτίνα τον διαβεβαίωσε ότι ήταν καλά αλλά δεν τον έπεισε. Κι εκείνος επέμεινε. «Πάω να σε αγκαλιάσω και τραβιέσαι».
«Κι εσύ έχεις μάθει στην απόλυτη διαθεσιμότητα. Σωστά;» ειρωνεύτηκε η Μαρτίνα, ανίκανη να ελέγξει τον θυμό της.
«Τι στο καλό σημαίνει αυτό πάλι;» ρώτησε εκείνος και σηκώθηκε απότομα. Άρχισε να περπατάει μέσα στο δωμάτιο, γεμίζοντας το οπτικό της πεδίο με την αρρενωπή παρουσία του. Παρά τον θυμό της την εντυπωσίαζε η ωμή ομορφιά του. «Ποια διαθεσιμότητα;» επέμεινε εκείνος όταν δεν απάντησε.
«Ε να…» του είπε χαμογελαστή η Μαρτίνα. Είχε αποφασίσει να του πει την αλήθεια και να τον αντιμετωπίσει. Γιατί δεν ανεχόταν να την κοροϊδεύει άλλο. «Είχαμε μια συζήτηση σήμερα με τους συνεργάτες μου και τους εξηγούσα πόσο δύσκολο είναι να ζητήσεις νομοθετική μεταρρύθμιση γιατί εκκρεμεί κάτι άλλο, οικογενειακό».
«Ε και;» απόρησε ο Ρεμί.
«Τους εξήγησα ότι υπάρχουν κάποιες αντιρρήσεις από αρχηγούς φυλών και ότι δε θέλεις να δημιουργήσεις πόλωση».
«Πολύ ωραία το έθεσες. Το πρόβλημα δε βλέπω» είπε εκείνος καυστικά.
«Το πρόβλημα είναι ότι όταν έμεινα μόνη μου με την Ασσάν, την αγαπημένη σου» του είπε και προσπέρασε την γκριμάτσα αποδοκιμασίας που αλλοίωσε τα όμορφα χαρακτηριστικά του «μου εξήγησε ότι είναι αναπόφευκτο να ξεσηκωθεί ο λαός αν μάθει ότι έχεις κάνει το παιδί με μια ξένη και ότι εκείνη είναι η εκλεκτή τους και ένα σωρό άλλες βλακείες. Δηλαδή όχι και πολύ βλακείες. Μάλλον δίκιο έχει» κατέληξε.
Ο Ρεμί είχε γίνει έξαλλος. Το έβλεπε από τα ρουθούνια του που φούσκωναν και ξεφούσκωναν, προσπαθώντας να ελέγξει τον θυμό του. Όταν άνοιξε το στόμα του τελικά, μιλούσε αργά, αλλά όχι ήρεμα.
«Και τι σε νοιάζει εσένα τι λέει η Ασσάν;»
«Κανονικά δε θα με ένοιαζε» του είπε και χαμογέλασε, απολαμβάνοντας το μπερδεμένο ύφος του «αλλά είναι που η Ασσάν άρχισε να αναπολεί τις στιγμές που περάσατε μαζί, το ταξίδι στο Παρίσι, το απίστευτο σεξ και τις υποσχέσεις και μου ήρθε να ξεράσω» κατέληξε ξερά.
Το ανασηκωμένο φρύδι του Ρεμί έπεσε ξαφνικά και την έπιασε από τον καρπό δυνατά. «Ζηλεύεις;» τη ρώτησε.
«Ρεμί, άκουγα μισή ώρα πόσο δοτικός εραστής είσαι και πόσο ωραία περάσατε στο Παρίσι και ότι κανείς δε συγκρίνεται μαζί σου και ότι μαζί, θα κάνετε ένα ισχυρό δίδυμο και θα βασιλεύετε με επιτυχία μπλα μπλα μπλα. Με κατηγορείς για κάτι;»
«Που την πίστεψες».
«Άρα;» γέλασε ξερά εκείνη. «Δεν είσαι καλός εραστής;»
«Προσπαθώ, αλλά δεν αναφέρομαι εκεί».
«Δεν περάσατε μαγευτικά στο Παρίσι;» ειρωνεύτηκε.
«Καλά ήταν» είπε αδιάφορα εκείνος.
«Να υποθέσω λοιπόν ότι η Ασσάν έλεγε σε όλα αλήθεια εκτός από το ότι της έχεις υποσχεθεί να βασιλεύσετε μαζί και να κατακτήσετε τον κόσμο;»
«Η αλήθεια, χαμπίμπτι, καμιά φορά, είναι θέμα ερμηνείας» είπε ήρεμα ο Ρεμί και κάθισε ξανά στον καναπέ. «Δύο άνθρωποι μπορεί να ακούσουν το ίδιο πράγμα και να το εκλάβουν τελείως διαφορετικά».
«Δηλαδή δεν της έδωσες ελπίδες;» τον ρώτησε δύσπιστα.
«Καμία, Μαρτίνα. Η σχέση μου με την Ασσάν ήταν σύντομη. Σου έχω ξαναπεί ότι τη σέβομαι, αλλά μέχρι εκεί. Την ξέρω από μικρή και είμαστε πιο πολύ φίλοι από εραστές».
«Και εκείνη γιατί λέει ότι ανήκετε μαζί;»
«Μπορεί να λέει ό,τι θέλει η Ασσάν. Φαντάζομαι πολλές κοπέλες από το χαρέμι ονειρεύονται το ίδιο».
«Σιγά, Ρεμί! Κόψε κάτι!»
«Μαρτίνα, άσε την ειρωνεία. Η θέση μου και η οικονομική μου κατάσταση είναι ισχυρό αφροδισιακό για κάποιες γυναίκες» της είπε απολογητικά. «Δυστυχώς όχι για όλες» κατέληξε και την κοίταξε με νόημα.
«Αγνοώ το ατυχές σχόλιο και σε ρωτάω ανοιχτά αν κοιμάσαι ακόμα με την Ασσάν. Η κοπέλα μού έδωσε σήμερα την εντύπωση ότι είχε έρθει με αποστολή να μου μιλήσει για εσάς, να με βγάλει από τη μέση. Τι στο διάολο τρέχει; Κοιμάσαι μαζί της;» είπε και ένιωσε να φεύγει από πάνω της ένα τεράστιο βάρος, ξεστομίζοντας την ερώτηση που έκαιγε τα σωθικά της σχεδόν από τη μέρα που έφτασε στην Οσεάνα.
«Σου το είπα και σου το ξαναλέω πως όχι» επέμεινε εκείνος σθεναρά. «Ο,τι είχα με την Ασσάν έχει τελειώσει πολύ καιρό πριν έρθεις. Δεν ξέρω τι την έπιασε, αλλά δε με νοιάζει κιόλας».
«Ησύχασα τώρα» φώναξε εκείνη. «Γιατί; Τι θα μου έλεγες; Την αλήθεια;»
«Πάντα σου έλεγα την αλήθεια! Πάντα!» φώναξε κι εκείνος με τη σειρά του.
«Με απήγαγες!» του πέταξε ξαφνικά. «Δεν νομίζω ότι είσαι και πολύ ειλικρινής».
«Σε ήθελα κοντά μου. Ήθελα να μάθω αν με αγάπησες ποτέ, όπως εγώ. Αλλά εσύ μάλλον…δεν έχεις όρια. ‘Η θα είσαι παγοκολώνα, ή θα τα κάνεις όλα στο μέγιστο βαθμό. Θα με αγαπάς πολύ και θα ζηλεύεις πολύ».
«Δε ζηλεύω, Ρεμί!».
«Τότε γιατί τσακωνόμαστε;»
«Επειδή ήρθε μια πανέμορφη γυναίκα και μου είπε ότι ανήκετε μαζί και ότι αυτή είναι αποδεκτή από το λαό ενώ εγώ θα σου δημιουργήσω πρόβλημα. Και ότι περνούσατε καλά στο κρεβάτι. Συγγνώμη, αλλά όλο αυτό…παραπάει!»
«Δεν περνάμε καλά; Δε σε αγαπάω;» τη ρώτησε τρυφερά. «Τι στο καλό σε έπιασε; Γιατί πρέπει πάντα να βρίσκεις ένα εμπόδιο; Γιατί βάζεις τρικλοποδιές στη σχέση μας;»
«Εγώ τις βάζω; Όλες οι γυναίκες έχουν μια πρώην για να ζηλεύουν. Εγώ έχω ένα ολόκληρο χαρέμι συν όποιες άλλες άσχετες έχεις…περιποιηθεί».
«Επιμένεις ότι δε ζηλεύεις;» γέλασε εκείνος και η Μαρτίνα έγινε έξαλλη.
«Είσαι απαράδεκτος» είπε η Μαρτίνα και κάθισε στο ανάκλιντρο, μακριά του. «Εκμεταλλεύεσαι τις γυναίκες και κοροϊδεύεις και εκείνες και εμένα. Αλλά εγώ δε θα κάτσω να ανεχτώ άλλο αυτή τη συμπεριφορά!» του είπε εκνευρισμένη.
«Και τι θα κάνεις;» ρώτησε εκείνος σε ανάλογο τόνο.
«Θα…θα διακόψουμε» του είπε νευριασμένη. Δεν το εννοούσε, αλλά τα νεύρα της την έκαναν να λέει τρελά πράγματα.
«Λογικέψου» είπε εκείνος προειδοποιητικά.
«Μη με κοιτάς εμένα έτσι» του είπε, αντιμετωπίζοντας στα ίσα το σαρωτικό βλέμμα του. «Γιατί είμαι έξαλλη μαζί σου! Έξαλλη!» επανέλαβε τη λέξη.
«Δεν είσαι έξαλλη» απάντησε εκείνος κι ένα στραβό χαμόγελο χάραξε τα γεμάτα χείλη του. «Έχεις πάθει μια μίνι υστερία».
«Όλα τα ξέρεις εσύ» τον ειρωνεύτηκε αλλά ένα παράξενο συναίσθημα φώλιασε στο στομάχι της. Ο τρόπος που την κοιτούσε…την έκανε πάντα να ξεχνάει πού ήταν, ποια ήταν.
«Ξέρω και γιατί έχεις πάθει υστερία» συνέχισε εκείνος ήρεμα, κοιτώντας τη σταθερά. Η Μαρτίνα δεν απάντησε. Δεν ήξερε τι να του πει. Έβλεπε στα μάτια του κάτι που την έκανε να ανατριχιάζει. Όχι από φόβο. Από κάτι άλλο, εξίσου δυνατό. «Και ξέρω και τι θες για να σου περάσει» κατέληξε εκείνος θριαμβευτικά.

Η Μαρτίνα πήρε μια βαθιά ανάσα και αγνόησε το καρδιοχτύπι της. Αγνόησε και όλες τις φωνούλες στο μυαλό της και αποφάσισε να ακούσει τις κραυγές του κορμιού της.

«Αφού ξέρεις» του είπε χαμογελώντας κι εκείνη όλο νόημα «γιατί δεν μου το δίνεις;»

9 σχόλια:

  1. γιατι δεν της το δινεις Ρεμι?? αντε αγορι μου να βρουμε ολοι την υγεια μας κι εσεις την ησυχια σας!
    αλλο ενα υπεροχο κεφαλαιο!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Που το κόβεις ρε κοπελιά. Έλα τωρα ???
    Μακαρι να της δώσει ο ρεμι αυτό που θέλει μήπως και ηρεμήσει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Οοοοοοοοοοοο δωστο Ρεμι! Δωστα ολα Ρεμι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Παμε Ρεμί!! Δώστα ολα!!! Χαχαχαχα περιμένω με ΠΟΛΥ αγωνία την συνέχεια!!! Φιλάκια και σου στέλνω όλη μου την Θετική ενέργεια!!! (Αν και δεν τη χρειάζεσαι γιατι οπως εχω ξαναπεί εισαι ταλενταρα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ωωωωω, τι ειπεεεε!! Ευτυχώς που αύριο είναι Παρασκευή και δε θα χρειαστεί να περιμένουμε μέχρι τη Δευτέρα! Ρεμι I love you!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. οο γιες οο γιες δωστα ολα προβλεπω κατι.... ΜΟΥΑΧΑΧΑΧ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Είμαι φανατική αναγνώστρια και έχω διαβάσει όλες τις ιστορίες σου εκτός από αυτην στα αγγλικά.Αν θες μπορείς να ρίξεις μια ματιά και στο δικό μου Blog.Θα το εκτιμούσα πολύ :)
    http://redhair66.blogspot.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή