Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

κεφάλαια 49-ε ε έρχεται

49

«Τραγούδα μου κάτι» της είπε ο Ρεμί μία βδομάδα μετά. Είχαν γυρίσει από το ταξίδι τους πολύ κουρασμένοι και πολύ γεμάτοι ταυτόχρονα. Ο Ρεμί είχε κοιμηθεί στο ίδιο κρεβάτι μαζί της το βράδυ που πέρασαν στο ξενοδοχείο αλλά δεν την είχε ενοχλήσει. Η Μαρτίνα θα του παραδιδόταν αμαχητί αν έκανε την παραμικρή κίνηση. Αλλά εκείνος δεν την έκανε. Είχε αρχίσει να δυσανασχετεί που ήταν τόσο κύριος. Στο διήμερό τους είχαν κάνει ψώνια και είχαν επισκεφτεί ένα σωρό όμορφα μέρη στην εξωτική χώρα. Την Κυριακή το βράδυ ο Ρεμί την άφησε με δυσκολία να μπει στο υπνοδωμάτιό της. Της γκρίνιαξε ότι τον απομάκρυνε με τη στάση της αλλά εκείνη του εξήγησε ότι ούτε μπορούσε να κοιμηθεί στο δωμάτιό του μακριά από το παιδί της, ούτε να ξυπνήσει ο μικρός το πρωί και να τον βρει εκεί και να μάθει τόσο άγαρμπα για την επανασύνδεση. Ο Ρεμί συνέχισε να είναι μουτρωμένος αλλά το επόμενο πρωί είχε βρει πάλι το κέφι του και λίγο πριν φύγει για δουλειά η Μαρτίνα, της ζήτησε να του τραγουδήσει κάτι, όπως έκανε όταν ήταν μαζί και ετοιμάζονταν για το πανεπιστήμιο.
«Να σου δώσω ένα φιλάκι και να πατσίσουμε;» του είπε και αγνόησε την γκριμάτσα που έκανε εκείνος.
«Δε μου κάνεις το χατίρι» παραπονέθηκε εκείνος.
«Μη με πιέζεις, καρδιά μου».
«Δε σε πιέζω για το ένα, δε σε πιέζω για το άλλο…» είπε εκείνος. «Πού σταματάει ο κύριος και πού αρχίζει ο μα…»
«Μην το πεις!» γέλασε η Μαρτίνα και τον αγκάλιασε. «Θα τα πούμε το βράδυ;»
«Σήμερα δυστυχώς έχω πολλή δουλειά γιατί αύριο έχουμε μια σημαντική συνάντηση με δύο αρχηγούς φυλών. Ο Σαράμ θα θίξει ένα θέμα που έχει να κάνει με μείωση των εξουσιών τους και περιμένουμε αντιδράσεις» είπε απολογητικά.
«Ωραία, καταλαβαίνω» είπε η Μαρτίνα. «Το πολύ πολύ να έρθω να δουλέψουμε μαζί. Θα γυρίσω κατά τις έξι, θα φάω με το παιδί και θα παίξω λίγο μαζί του και μετά είμαι όλη δική σου όταν πέσει για ύπνο».
«Όλη δική μου;» τη ρώτησε πονηρά και η Μαρτίνα γέλασε.
«Όλο εκεί το μυαλό σου!» τον μάλωσε.
«Φοβάμαι ότι δε με θες» της είπε σοβαρά εκείνος.
«Είσαι χαζός; Ποια γυναίκα δε θα σε ήθελε; Είσαι πανέμορφος, έξυπνος και σέξι».
«Δε με νοιάζουν οι άλλες. Μόνο εσύ. Το καταλαβαίνεις; Μόνο εσύ» της είπε και την έσφιξε από τα μπράτσα. «Εσύ είσαι η τελευταία γυναίκα με την οποία θα κοιμηθώ. Τέλος» είπε αποφασιστικά.
«Εσύ πάλι είσαι ο πρώτος και ο τελευταίος» του είπε εκείνη και τον χάιδεψε στο μάγουλο απαλά.
«Μου αρέσει η ιδέα» είπε εκείνος και χαμογέλασε δειλά. «Και δηλαδή…» είπε ντροπαλά «με αγαπάς όσο σε αγαπάω;».
Η Μαρτίνα έμεινε βουβή για μερικά δευτερόλεπτα. Η ανάσα της είχε κοπεί και δάκρυα απειλούσαν να κυλήσουν στα μάγουλά της. Το σοκ όμως ήταν τόσο γλυκό…Μπορεί να είχε παγώσει το σώμα της, η καρδιά της όμως χτυπούσε δυνατά στο στήθος της και ένιωθε λες και είχε βουτήξει σε μια θάλασσα ευτυχίας.
«Με αγαπάς;» τον ρώτησε ψελλίζοντας σχεδόν. «Ξανά;»
«Πάντα» της είπε εκείνος και χαμογέλασε. «Δε σταμάτησα ποτέ» την κοίταξε βαθιά μέσα στα μάτια και η Μαρτίνα διάβασε την αλήθεια μέσα τους.
«Σε πιστεύω» του είπε. Ο Ρεμί την κοιτούσε σταθερά και έσμιξε τα φρύδια του. Η Μαρτίνα αναρωτήθηκε γιατί σκοτείνιασε. Και μετά κατάλαβε.
«Κι εγώ σε αγαπώ, καρδιά μου» του είπε και τον φίλησε απαλά στα χείλη. «Και τότε σε αγαπούσα και τώρα και για πάντα. Είσαι ο πιο όμορφος άντρας που έχω δει, ο πιο ενδιαφέρων άνθρωπος που έχω συναναστραφεί και μόνο μαζί σου νιώθω πλήρης. Σε αγαπούσα ακόμα κι όταν δε σ’ αγαπούσα» κατέληξε.
«Αλήθεια λες; Περίμενα τόσα χρόνια να το ακούσω» της είπε φανερά συγκινημένος και την έσφιξε πάνω του. «Αγαπιόμαστε!» είπε θριαμβευτικά. «Δε θα μας χωρίσει ποτέ κανένας!»
«Ρεμί…θα αργήσω!» τον μάλωσε και του έδειξε το ρολόι που της είχε κάνει δώρο. Ήταν ένα ξεχωριστό κόσμημα με αληθινά διαμάντια στο καντράν. «Είναι παρά δέκα. Θα περιμένει η Ασσάν!» του είπε. Σήμερα είχαν συνάντηση για να την ενημερώσει για όσα είχε κάνει ώστε να τη βοηθήσει με την οργάνωση του τομέα του χορού. Επιπλέον, θα της σύστηνε και τον δρα Κάρστεν, ο οποίος είχε εγκατασταθεί ήδη στην Οσεάνα και είχε μπει πολύ δυναμικά στον στίβο των εργασιών, αποδεικνύοντας ότι παρόλο που ήταν δύσκολος άνθρωπος, ήταν ένας άψογος επαγγελματίας. 
«Πες της ότι σε καθυστέρησα εγώ επειδή σε φιλούσα» γέλασε εκείνος.
«Δεν είναι και πολύ κομψό αυτό…δεδομένου του παρελθόντος σας» του είπε καυστικά και το χαμόγελό του πάγωσε.
«Δεν της έδωσα καμία υπόσχεση και δεν έδειξε να την πείραξε  που χωρίσαμε» της είπε. «Την εκτιμώ και τη σέβομαι, αλλά μέχρι εκεί».
«Ας το ελπίσουμε» του είπε και του έβγαλε τη γλώσσα. «Γιατί αλλιώς θα αναγκαστώ να την ξεμαλλιάσω».

«Δε θα χρειαστεί να ξεμαλλιάσεις ποτέ καμία αλλά μου αρέσει να με διεκδικείς. Καλημέρα, αγάπη μου» τη φίλησε πάλι και η Μαρτίνα με βαριά καρδιά άφησε το γραφείο του.


4 σχόλια:

  1. Και εγω σε αγαπάω Ρεμι!! Θα μου πάρεις τώρα το ρολογακι αυτο επειδή μαρεσει;; Χαχαχαχα ε ε ε ε έρχεται και το περιμένω με ανυπομονησία!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έλεος δύο μέρες μόνη τους κ δεν έκαναν τιποτα ελπίζω να γίνει γρήγορα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
  3. Eirinaki, esvisa to sxolio gia na min dimiorgountai entaseis! Simfono pantos! Filiaaaaaa

    ΑπάντησηΔιαγραφή