Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

κεφάλαιο 41-Καλό ΣΚ (στείλτε μου θετική ενέργεια. Τη χρειάζομαι!)

Η Μαρτίνα έκλεισε τα μάτια αλλά η αλήθεια είχε βγει από το στόμα της χωρίς να μπορεί να την ελέγξει. Σαν κραυγή αγωνίας την ώρα που νιώθεις ότι πνίγεσαι. Τι είχε ξεστομίσει και πώς θα το μπάλωνε;
«Λέγε αμέσως πριν σε καρυδώσω» είπε ο Ρεμί, με τα φρύδια συνεχώς ανασηκωμένα. Η Μαρτίνα πίστεψε ότι τον είχε σοκάρει τόσο, που μπορεί να έμενε μόνιμα με αυτή την έκπληξη στο πρόσωπο.
«Εννοώ…εννοούσα ότι…με τον επόμενο…δεν το έθεσα σωστά μάλλον» του είπε και προσευχόταν να σταματούσαν τα μάγουλά της να καίνε τόσο.

Ο Ρεμί παράτησε τη βαλίτσα μισοάδεια και άρχισε να περπατάει νευρικά μέσα στο τεράστιο δωμάτιο φυσώντας και ξεφυσώντας. Τελικά κάθισε στην άκρη του κρεβατιού του και έδεσε τα χέρια του ανάμεσα στα γόνατά του. Έδειχνε συγκλονισμένος με την αποκάλυψη και η Μαρτίνα  ήθελε να ανοίξει η γη να την καταπιεί από την ντροπή. Την έκανε νόημα να τον πλησιάσει αλλά δεν τον υπάκουσε.
«Αν κατάλαβα καλά, και το IQ μου είναι αρκετά υψηλό, μου είπες…δεν μπορώ ακόμα να το πιστέψω…ότι δεν έχεις πάει με άλλον από τότε που εμείς χωρίσαμε;» τη ρώτησε και την κάρφωσε στα μάτια αλλά η Μαρτίνα απέφυγε το βλέμμα του. Στεκόταν όρθια και ένιωθε τόσο αμήχανα που ήθελε να εξαφανιστεί.
«Αυτό κατάλαβες εσύ» του είπε νευρικά.
«Αυτό είπες. Και γλώσσα λανθάνουσα…»
«Ω φροϋδικές σαχλαμάρες!» είπε σαρκαστικά η Μαρτίνα. «Τι θέλεις τώρα; Να το παραδεχτώ; Εντάξει, ναι. Δεν είχα άλλη σχέση. Πού να βρω χρόνο και χώρο; Είχα τα παιδί. Μπορώ να φύγω τώρα;».
«Ισα ίσα…» είπε αργά ο Ρεμί και χαμογέλασε σατανικά. «Τώρα θέλω πιο πολύ να μείνεις».
«Γιατί; Θέλεις ξαναζεσταμένο φαγητό; Και μάλιστα κακής ποιότητος;» ειρωνεύτηκε στην προσπάθειά της να ελέγξει τον φόβο της ο οποίος σε συνδυασμό με την αίσθηση ότι βρισκόταν μαζί του σε ένα υπέροχο δωμάτιο με ένα κρεβάτι που σε προκαλούσε να αμαρτήσεις πάνω του την έκανε να τρέμει.
«Εσύ; Εσύ τι θες;» την προκάλεσε και η Μαρτίνα κόλλησε λιγάκι. Τι να απαντούσε; Σάμπως ήξερε;
«Εγώ θέλω να μεγαλώσω το παιδί μου όμορφα και να ολοκληρώσω με επιτυχία το πρότζεκτ και να επιστρέψω στη χώρα μου» του απάντησε, γιατί ήξερε ότι αυτό θα τον ενοχλούσε πιο πολύ από όλα.
«Για σένα ως γυναίκα; Τι θες;»
«Θέλω να γνωρίσω κάποιον και να κάνω μια φυσιολογική σχέση».
«Τι ορίζεις ως φυσιολογική σχέση, Μαρτίνα;» της είπε με τον τρόπο που την έκανε να λιώνει.
«Δεν ξέρω…Να είμαστε άνετα μαζί, να γελάμε, να κάνουμε σεξ. Τέτοια» είπε εκείνη αδιάφορα.
«Νόμιζα ότι ήσουν υπεράνω σχέσεων και σεξ! Νόμιζα ότι είχες άλλη ανατροφή και ότι η θεία σου…» ειρωνεύτηκε αλλά δεν ολοκλήρωσε ποτέ.
«Παράτα μας, Ρεμί. Επειδή εμείς δεν τα καταφέραμε…».
«Δεν τα καταφέραμε επειδή δε με ήθελες αρκετά!» ξέσπασε εκείνος σε φωνές. «Επειδή πέντε μήνες προσπαθούσα να καταλάβω αν μέσα στο στήθος σου χτυπάει καρδιά, αν σου άρεσα, αν περνούσες καλά μαζί μου. Λες και τα είχα με μια κούφια γυναίκα!» την κατηγόρησε ξανά. Είχε βαρεθεί να τον ακούει να της λέει τα ίδια και τα ίδια.
«Δεν είναι έτσι…» ψέλλισε η Μαρτίνα.
«Πώς είναι, Μαρτίνα; Μου είπες ποτέ ότι με αγαπάς; Εγώ σου το έλεγα συνέχεια. Μου έδειξες ότι με θες; Έπρεπε να υποθέτω πότε και αν ήθελες να κάνουμε σεξ. Και τόση συστολή πια; Γιατί τι κάναμε; Τίποτα κακό; Εντάξει, έλεγα ότι έφταιγε που ήσουν παρθένα, αλλά μετά; Ποτέ! Ποτέ δεν κατάλαβα αν ένιωσες κάτι για μένα! Με άδεια μάτια με κοιτούσες και τότε και τώρα! Πώς είναι δυνατόν; Είμαι ολόκληρος άντρας πια, με τόση δύναμη, τόσα βιώματα! Και ακόμα αναρωτιέμαι αν έχασες καθόλου τον ύπνο σου όταν έφυγα».

Η Μαρτίνα τον κοιτούσε όση ώρα ξεσπούσε τα θυμό του και αναρωτιόταν αν θα ωφελούσε σε κάτι αν θα του έλεγε την αλήθεια. Αν θα τον ανακούφιζε ή θα τον έκανε πιο επηρμένο; Δεν είχε ιδέα τι έπρεπε να κάνει.
«Ρεμί, είσαι προφανώς φορτισμένος. Μάλλον είσαι κουρασμένος από το ταξίδι. Θα σε αφήσω να ξεκουραστείς και θα τα πούμε κάποια άλλη στιγμή».
«Μην τολμήσεις να κάνεις βήμα» την πρόλαβε και η Μαρτίνα έμεινε στη θέση της.
«Θα κάνω ό,τι θέλω» του είπε χαμογελαστή αλλά δεν έφυγε. Δεν ήθελε.
«Γιατί δεν παίζεις πιάνο;» τη ρώτησε και η Μαρτίνα κούνησε το κεφάλι αρνητικά.
«Γιατί το κάνεις αυτό; Με έχεις τρελάνει με το πιάνο! Το σταμάτησα! Το έκλεισα και το πούλησα! Τι θέλεις από μένα πια;»
«Να μου πεις γιατί το σταμάτησες» επέμεινε σαν παιδί.
«Δεν ήθελα να ασχοληθώ άλλο! Δεν είχα κέφι και έμπνευση. Δεν είναι υποχρεωτικό να παίζεις μέχρι να πεθάνεις».
«Εσένα ήταν η ζωή σου. Τραγουδούσες συνέχεια και σηκωνόσουν στη μέση της νύχτας και έπαιζες. Πες μου».
«Βαριέμαι αφόρητα αυτή τη συζήτηση, Ρεμί. Δεν είμαι υποχρεωμένη να απαντήσω».
«Πες μου γιατί σταμάτησες»
«Με πνίγεις, σταμάτα!»
«Πες μου, διάολε. Πες μου!».
«Γιατί έφυγες, ηλίθιε!» ούρλιαξε ξαφνικά η Μαρτίνα και το ουρλιαχτό της αντήχησε σε όλο το δωμάτιο. Το σοκ στα μάτια του την πόνεσε. Δεν ήθελε να τον βλέπει τόσο ευάλωτο. «Γιατί έφυγες και μαζί σου πήρες την καρδιά μου και χωρίς καρδιά δεν παίζει κανένας πιάνο! Γιατί μούδιασα ολόκληρη όταν μου ανακοίνωσες ότι θα γυρνούσες στη χώρα σου, γιατί ήθελα να πεθάνω μέχρι να συνειδητοποιήσω τι δώρο μου είχες αφήσει. Γιατί σε αγαπούσα πιο πολύ κι από τη ζωή μου, γιατί με σκότωνε που δεν μπορούσα να σε ικανοποιήσω, γιατί πέθανα. Με σκότωσες! Όταν έφυγες, με σκότωσες. Και δεν σου επιτρέπω, και επαναλαμβάνω, δεν σου επιτρέπω να με ρωτάς γιατί δεν παίζω πιάνο. Γιατί εσύ φταις. Εντάξει; Ευχαριστημένος τώρα; Εσύ φταις!» του ούρλιαξε ξανά και έφυγε από το δωμάτιο τρέχοντας.


11 σχόλια:

  1. Επιτέλους του είπε τι νιώθει για αυτόν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. εεε μα πια ηθελε να ξεσπασει και αυτη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σχολιαζω πρωτη φορα καθως ειμαι νεο μελος.Ανακαλυψα το μπλογκ σου τυχαια και εχω να πω πως οι ιστοριες σου ειναι φανταστικες.Η μια ειναι καλυτερη απο την αλλη .Πολλα μπραβο και συγχαρητηρια για το ταλεντο και την φαντασια σου.Περιμενω καθε μερα και ανυπομονω για την αναρτηση νεου κεφαλαιου στην ιστοριαα και με το σημερινο κεφαλαιο ανταμειφθηκα στο επακρο.Επιτελους η μαρτινα αποκαλυψε τα αισθηματα της...Καλο σ/κ να εχεις να περασεις ομορφα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δόξα σει. Είπε όλα όσα αισθάνεται! Το περίμενα τόσο καιρό, Θεέ μου!
    Λατρεύω τις ιστορίες σου! Είναι οι αγαπημένες μου! Έχεις, πραγματικά, ξεχωριστό ταλέντο, αλλά και η φαντασία σου είναι θεική! ειλικρινά, μπράβο! Περιμένω με ανυπομωνησία το επόμενο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Επιτελους! Μπραβο Μαρτηνα χωστα του. Αρκετα τα κρατησες μεσα σου, τωρα το μονο που λειπει ειναι ενα αλλο αρσενικο να σε διεκδικησει για να του βαλεις φωτια στα μπατζακια του για να μη πω στο καβαλο του..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Οοοοο.... Το μεγάλο μπαμ έγινε!!! Τώρα περιμένουμε την ανταπάντηση!!! Και..... Σου στέλνω όλη μου τη θετική ενέργεια!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Oi istories sou einai ekpliktikes ...vrika to site sou tuxaia .....porothika apisteuta polu me thn proigoumenh istoria sou ....alla ki me afthn anipomono kathe mera gia ena neo kefalaio ....sunxaritiria!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλά...η τελευταία παράγραφος είναι όλα τα λεφτά! Πολύ ρεαλιστική! Στέλνω τσουνάμι θετικής ενέργειας :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αν δεν την έφερνε στο "αμην " που λένε δε πρόκειται να λεγε τίποτα.. Αφού τη πίεσε τόσο λογικό ηταν να τα πει όλα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή