Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου 2014

Κεφάλαιο 36-μοναξιά μου όλα, μοναξιά μου τίποτα

Τρεις βδομάδες μετά και η Μαρτίνα είχε ήδη αρχίσει να συνηθίζει στους ρυθμούς της δουλειάς της. Τη λάτρευε! Ανυπομονούσε να πάει κάθε πρωί, δούλευε με όρεξη και κέφι και το απόγευμα περνούσε αρκετό χρόνο οργανώνοντας την επόμενη μέρα της. Ευτυχώς οι κόποι της είχαν πολύ σύντομα αρχίσει να αποδίδουν καρπούς και μετά από ατελείωτες ώρες σε συνομιλίες μέσω skype είχε ήδη δύο θετικές απαντήσεις από δύο αξιόλογους ανθρώπους στο χώρο της μουσικής, οι οποίοι είχαν δεσμευτεί ότι θα έρχονταν για διάστημα έξι μηνών για να βοηθήσουν στο πρότζεκτ. Τους είχε προσφέρει καλούς μισθούς και δωρεάν διαμονή. Ευτυχώς και οι δύο, ο δρ. Μουρ, καθηγητής μουσικολογίας και ο Τζέιμς Νταν, καθηγητής εγχόρδων, αξιόλογοι άνθρωποι και οι δύο και σεβαστοί στον κόσμο της μουσικής, δεν είχαν οικογενειακές υποχρεώσεις και ως εκ τούτου ήταν πιο ευέλικτοι ως προς το πού θα πάνε και πού θα μείνουν. Ο δρ Μουρ ήταν γύρω στα 65 και χήρος και ο Τζέιμς Νταν ήταν γύρω στα 35 αλλά δεν είχε παντρευτεί ακόμα. Είχε γυρίσει όλο τον κόσμο διδάσκοντας σε μεγάλα ωδεία και τώρα βρισκόταν μεταξύ δουλειών. Ήταν πολύ τυχερή που τον πέτυχε σε φάση που δεν είχε συμβόλαιο. Ήταν πολύ περιζήτητος και μεγάλο όνομα στο βιολί.

Ήπιε λίγο από τον καφέ που της είχε φέρει η Λαλί, η κοπέλα που εργαζόταν ως γραμματέας στον όροφο όπου βρισκόταν το γραφείο της. Πήρε μια βαθιά ανάσα και έκλεισε λίγο τα μάτια της για να ξεκουραστεί. Το πρότζεκτ που είχε αναλάβει έπαιρνε σιγά σιγά σάρκα και οστά. Χρειαζόταν άλλους δύο ικανούς συνεργάτες και μέσα στον επόμενο μήνα, όλοι μαζί, θα μπορούσαν να πάρουν αποφάσεις. Να αρχίσουν να συντάσσουν μια ολοκληρωμένη πρόταση για να την καταθέσουν στην επιτροπή παιδείας και να υπολογίσουν φυσικά το κόστος όλης της μεταρρύθμισης.

Δούλεψε με όρεξη για άλλες τρεις ώρες και αφού είχε μια σύντομη συνάντηση με την Ασσάν, η οποία είχε αναλάβει το κομμάτι του αθλητισμού μαζί με έναν γνωστό της, αποφάσισε ότι ήταν ώρα να γυρίσει στο σπίτι. Μάζεψε τα πράγματά της στη δερμάτινη τσάντα της, φόρεσε τις γόβες της τις οποίες είχε βγάλει και βγήκε στον ζεστό αέρα της Οσεάνα. Το ημερολόγιο έδειχνε 3 Δεκεμβρίου. Τώρα στην Αγγλία ίσως χιόνιζε. Θα είχε πολύ κρύο και όλα θα κυλούσαν πιο αργά. Εδώ όμως, ο καιρός ήταν τόσο γλυκός. Το καλοκαίρι δεν τέλειωνε ποτέ. Το μόνο που τη λυπούσε ήταν ότι δε θα γιόρταζε Χριστούγεννα. Τα Χριστούγεννα στο Λονδίνο ήταν μαγικά, και πάντα έβρισκε την ευκαιρία να περάσει χρόνο με τους γονείς της.

Γύρισε στο σπίτι κατά τις έξι και βρήκε τον Ρέμι να παίζει με τη γιαγιά του στον κήπο. Χαιρέτισε ευγενικά την Αλίνα και κανόνισαν να τα πούνε αργότερα. Φίλησε τον γιο της και τον ανέβασε πάνω να τον αλλάξει γιατί είχε γεμίσει χώματα. Η Ναντίν είχε ρεπό εκείνη τη μέρα. Στο δωμάτιο της γέμισε τον γιο της φιλιά και χάδια. Τον έκανε μπάνιο και του άλλαξε ρούχα. Ο μικρός της διηγήθηκε πώς είχε φτιάξει ένα μικρό καραβάκι με τον παππού του και ότι έπαιξε με τα παιδιά του Σαράμ.

Ο μικρός κατέβηκε να φάει με τον πατέρα του κι εκείνη έμεινε στο δωμάτιό της να ηρεμήσει λιγάκι. Τον τελευταίο καιρό δεν έτρωγε μαζί τους, όχι επειδή απέφευγε τον Ρεμί, αλλά απλώς ήταν κουρασμένη και αφού έτρωγε αργά το μεσημεριανό της, δεν είχε όρεξη να ξαναφάει στις έξι. Συνήθως κατέβαινε στην κουζίνα κατά τις οκτώ και σκάρωνε μια σαλάτα με κοτόπουλο, μια πίτα με κρέας ή σούπα με λαχανικά. Είχε απόλυτη ανάγκη από αυτή την ηρεμία. Οι αντιπαραθέσεις με τον Ρεμί την είχαν κουράσει και η ανεξαρτησία της, έστω και εφήμερη και λίγο επιφανειακή, της είχε δώσει ευκαιρία να αναλογιστεί λιγάκι το αν θα μπορούσε να μείνει εκεί για ένα μεγαλύτερο διάστημα.

Το βλέμμα της περιπλανήθηκε στο εξαίσιο δωμάτιο. Δεν είχε χορτάσει ακόμα τη μεγαλοπρέπεια. Η καρδιά της ζεστάθηκε όταν κοίταξε το έπιπλο με τον καθρέπτη απέναντι από το κρεβάτι της. Τα αρώματά της, τα καλλυντικά της και μια φωτογραφία του παιδιού της. Και κάτι άλλο όμως. Μια αποξηραμένη ανθοδέσμη. Αυτή που της είχε αφήσει ο Ρεμί στην τραπεζαρία εκείνη την Τρίτη, την επόμενη μέρα που γύρισαν από την έρημο. Την ημέρα των γενεθλίων της. Είχαν γυρίσει σε λίγο βαρύ κλίμα και δεν είχαν ανταλλάξει πολλές κουβέντες. Αλλά το πρωί είχε βρει μια τεράστια ανθοδέσμη στο τραπέζι. Τα τριαντάφυλλα ήταν γαλάζια, μια παράξενη επιλογή που την έκανε να απορήσει σχετικά με το συμβολισμό, αλλά δεν το έψαξε περαιτέρω. Ανάμεσά τους υπήρχε μια ολόλευκη κάρτα που έγραφε «Χρόνια πολλά και ευτυχισμένα. Ένα μικρό δώρο για τη γυναίκα που μου χάρισε το μεγαλύτερο». Η Μαρτίνα δάκρυσε με αυτό που της είχε γράψει από ένα μείγμα συγκίνησης και απογοήτευσης. Συγκίνησης που εκείνος είχε κάνει κάτι όμορφο και απογοήτευσης που την έβλεπε απλά και μόνο ως μάνα του γιου του. Τον έψαξε για να τον ευχαριστήσει αλλά δεν κατάφερε να τον δει ολόκληρη τη μέρα. Έκοψε μια μικρή τούρτα που της είχαν ετοιμάσει οι κοπέλες στην κουζίνα με τον Ρέμι και τους γονείς του Ρεμί, τη Ναντίν, τον Σαράμ και τη γυναίκα του, η οποία ήταν πολύ φιλική σε αντίθεση με τον ψυχρό άντρα της. Αλλά ο Ρεμί δεν ήταν εκεί. Δεν την πείραξε. ‘Η έστω έτσι πίστευε. Γιατί τον έψαξε ξανά το βράδυ και δεν τον βρήκε πουθενά. Ήθελε να τον ευχαριστήσει για τα λουλούδια. Τίποτα περισσότερο. Δεν τον βρήκε ούτε στη βιβλιοθήκη, ούτε στον κήπο του. Πήγε ακόμα και στην πτέρυγα όπου ήταν το δωμάτιό του, δεν το είχε δει ποτέ, και ούτε εκεί ήταν. Μπορεί να είχε πάει σε κάποια επαγγελματική υποχρέωση. Πάντως δεν ήταν εκεί. Το μόνο που έμαθε τελικά, την επόμενη μέρα, από το σοκαρισμένο βλέμμα της Ναντίν όταν είδε τα τριαντάφυλλα, ήταν ότι ήταν από τον κήπο του. Η Μαρτίνα χαμογέλασε με την ιδέα ότι της είχε κόψει λουλούδια από τον προσωπικό του κόπο, αλλά θα προτιμούσε να τον έβλεπε λιγάκι παρά να της τα αφήσει απρόσωπα σε κάποιο ουδέτερο σημείο.

Έφαγε το βραδινό της αφού ο μικρός έπεσε για ύπνο. Η κουζίνα είχε ερημώσει και της άρεσε που μαγείρεψε μόνη, έφαγε μόνη και περιπλανήθηκε στο σαλόνι μόνη. Λίγη ηρεμία μετά από αμέτρητα τηλεφωνήματα ήταν αυτό που χρειαζόταν. Κατά τις δέκα βγήκε στην πισίνα, η οποία τώρα σκεπαζόταν με μια ξύλινη πέργκολα και θερμαινόταν. Συχνά απολάμβανε ένα βραδινό μπάνιο, το οποίο την ανακούφιζε από κάτι μυϊκούς πόνους στο γόνατο, και διάβαζε κάτω από μια ψάθινη ομπρέλα, τυλιγμένη σε ένα υπέροχο σάλι που της είχε χαρίσει η Αλίνα, τα αραβικά της.

Ένιωθε πολύ μόνη απόψε και δεν ήξερε αν ήταν καλό αυτό ή κακό. Καμιά φορά ένιωθε ότι πνιγόταν στο παλάτι. Υπήρχε παντού κόσμος, αμέτρητοι υπηρέτες, άνθρωποι έμπαιναν κι έβγαιναν κι εκείνη έπρεπε να χαμογελάει σε όλους για να μην κακοχαρακτηριστεί. Είχε πια μαθευτεί στους περισσότερους ποια ήταν και τι έκανε εκεί. Οι περισσότεροι αρχηγοί είχαν ενημερωθεί και απέμεναν οι δύο τελευταίοι και πιο αυστηροί. Και φυσικά, το μεγάλο εμπόδιο, η δημόσια ανακοίνωση του Ρεμί για την ύπαρξη γιου και τη σχέση του μαζί της. Αυτό απασχολούσε πολύ τον Ρεμί, τον Σαράμ και τους συμβούλους. Κι εκείνη από κάποια άποψη. Δεν ήθελε το παιδί της να γίνει βορά για σχόλια. Απόψε όμως θα διάβαζε τα αραβικά της παρέα με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί και θα ηρεμούσε. Θα ηρεμούσε. Αλλά γιατί δεν ηρεμούσε;

Ξάπλωσε στο κρεβάτι της κατά τα μεσάνυχτα και απενεργοποίησε τη συσκευή ενδοεπικοινωνίας που είχε πάντα μαζί της όταν απομακρυνόταν από τον Ρέμι και εκείνος κοιμόταν. Άλλη μια μέρα είχε φτάσει στο τέλος της. Το κορμί της θα κοιμόταν πάλι μόνο του. Η καρδιά της όμως περιπλανήθηκε μέσα στο παλάτι.



4 σχόλια:

  1. Ο καημένος ο Ρεμις έχασε κάθε ελπίδα να την κέρδιση

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εεε οχι και ο καημένος ο Ρεμί!!!! Το σωστό ήταν να παρεβρεθει στο "πάρτι" όσες διάφορες και να είχαν!!! Αυτο που έκανε ήταν απαισιο!!! Πραγματικά δεν ξέρω ποιον να υποστηρίζω ώρες ώρες αλλα τώρα ο Ρεμί το παράκανε!!!

      Διαγραφή
    2. Μπορεί και να είχε υποχρεώσεις! Δεν τα έχουν! Αν τα δώσει όλα από την αρχή, τότε τι θα μείνει για το τέλος;

      Διαγραφή
  2. Μα δεν είπα να τα δώσει ολα.... Ξανθό δέσμη ήταν ωραία κίνηση.... Απλά εγω αν ήμουν Μαρτινα θα ήθελα πιο πολύ την παρουσία του στο πάρτι και λιγότερο μια ανθοδέσμη.... Και άκουσε εκει" για την γυναίκα που μου έκανε το μεγαλύτερο".... Δεν ξέρω ... Στο προηγούμενο ήμουν με την πλευρά Ρεμί και σε αυτο με την πλευρά Μαρτινα.... Μάλλον είμαι διπολική!!! Χαχα περιμένω την συνέχεια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή