Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου 2014

Κεφάλαιο 35-και στα δικά μας οι Χριστιανές!


Η συζήτηση με τον Ρεμί την έκανε ένα συναισθηματικό ράκος αλλά ο ενθουσιασμός των κοριτσιών στη νυφική τέντα την παρέσυρε σε ένα χορό ευχάριστων συναισθημάτων. Σε τέτοιο σημείο μάλιστα, που έπιασε τον εαυτό της μετά από μερικές ώρες να διασκεδάζει ανέμελα με τις νεαρές κοπέλες χωρίς να σκέφτεται το Βατερλό με τον Ρεμί.

Η νύφη ήταν μια όμορφη κοπέλα που την έλεγαν Φουράτ και ήταν 24 χρόνων. Είχε γνωρίσει τον γαμπρό στο πανεπιστήμιο και ήταν πολύ ερωτευμένοι. Οι άλλες κοπέλες ήταν φίλες της από το πανεπιστήμιο και από τη φυλή της και είχαν φέρει όλες ένα σωρό καλλυντικά, ατελείωτα μπουκαλάκια και φιαλίδια για να στολίσουν τη φίλη τους σύμφωνα με την αραβική γαμήλια παράδοση. Την είχαν λούσει σε ένα λουτρό γεμάτο λευκά ροδοπέταλα, της είχαν χτενίσει τα μαλλιά ατελείωτες φορές μέχρι να λάμψουν και μια κοπέλα της ζωγράφιζε περίτεχνα σχέδια στα χέρια με χέννα. Η Μαρτίνα είχε αναλάβει να της κάνει μασάζ στον ώμο όταν ένιωθε κάποια ενόχληση από τις ατελείωτες ώρες που έπρεπε να είναι ακίνητη για να της φτιάξουν τα μαλλιά και το μακιγιάζ.

Η αραβική παράδοση πρόσταζε σχετικά βαρύ μακιγιάζ, αλλά η Φουράτ διάλεξε μόνο μια σκούρα σκιά με γκλίτερ και διακριτικό μέικ απ, ρουζ και κραγιόν. Για τα μαλλιά της επέλεξε έναν περίπλοκο κότσο στον οποίο στερέωσε ένα χρυσό κόσμημα, δώρο του πατέρα του γαμπρού στους αρραβώνες τους. Οι φίλες ήταν ήδη ντυμένες με παραδοσιακά φορέματα, πολύχρωμα και εντυπωσιακά. Τους χώριζαν μόλις δύο ώρες από την τελετή και το κέφι είχε απογειωθεί παρά την κούραση όλων.
«Μαρτίνα, εσύ τι θα βάλεις;» ρώτησε η κολλητή της Φουράτ, η Αμπά, η οποία μιλούσε τέλεια αγγλικά επειδή είχε σπουδάσει παιδαγωγικά στην Αμερική.
«Έχω φέρει ένα μακρύ φόρεμα» είπε η Μαρτίνα αφού δίστασε λιγάκι. Το φόρεμα που είχε διαλέξει ήταν πραγματικά πολύ απλό σε σχέση με αυτά των κοριτσιών.
«Εμείς έχουμε φέρει αμέτρητα φορέματα» γέλασε η Αφνά, μια άλλη κοπέλα. «Μπορούμε να σου δώσουμε κάτι!» πρότεινε και όλες συμφώνησαν. Σηκώθηκαν αυτόματα και πετάχτηκαν έξω από τη σκηνή και πήγαν στις δικές τους σκηνές. Σύντομα γύρισαν με πέντε έξι φορέματα και της ζήτησαν σχεδόν αυταρχικά να δοκιμάσει κάτι και όταν η Μαρτίνα άρχισε να διαμαρτύρεται επενέβη η νύφη, η οποία δήλωσε ότι πρέπει να το κάνει και επειδή είναι η μέρα της δεν πρέπει κανείς να της φέρνει αντίρρηση. Όλα τα κορίτσια γέλασαν και το ίδιο έκανε και η Μαρτίνα.
«Θα σου φτιάξουμε και τα μαλλιά και θα σου κάνουμε κι εσένα χέννα!» είπε η Φουράτ ενθουσιασμένη αλλά η Μαρτίνα προσπάθησε να αναχαιτίσει αυτή την ξαφνική προσοχή που την έκανε να νιώθει άβολα. Δεν τα κατάφερε.
«Και μακιγιάζ. Είσαι λίγο χλωμή!» είπε η Αφνά και όλες συμφώνησαν. Η Μαρτίνα σκέφτηκε ότι σε σχέση με το δικό τους γλυκό χρώμα όλες θα φαίνονταν χλωμές αλλά δεν το είπε. «Είσαι όμως πολύ όμορφη. Και τα μαλλιά σου είναι υπέροχα. Και τα μάτια σου…Πόσο θα ήθελα να έχω κι εγώ γαλάζια μάτια!» αναστέναξε η κοπέλα και η Μαρτίνα χαμογέλασε ζεστά με το κομπλιμέντο.
«Κάντε ό,τι νομίζετε αλλά να είναι κάτι διακριτικό!» είπε παραιτημένη η Μαρτίνα και αφέθηκε στα έμπειρα χέρια τους. Όσο είχε ζήσει στην Οσέανα είχε καταλάβει ότι οι γυναίκες εκεί έδιναν μεγάλη έμφαση στην εμφάνιση και φρόντιζαν πολύ την ομορφιά τους.

Γέλια, πειράγματα και αστεία συνεχίστηκαν για αρκετή ώρα. Ακόμα και η νύφη ασχολήθηκε με την μεταμόρφωση της Μαρτίνας, γιατί όπως είπε «την έκανε να ξεχνάει τι πάει να κάνει!».

Στις έξι η ώρα το απόγευμα ήταν όλες έτοιμες. Ακόμα και η Μαρτίνα. Η οποία κοίταξε τον εαυτό της στον καθρέπτη και δεν πίστευε αυτό που έβλεπε. Το φόρεμά της ήταν μακρύ και ροζ-ροδακινί, με δαντελένια τελειώματα και ένα χρυσό κέντημα στο λαιμό που θύμιζε κόσμημα. Τα μαλλιά της ήταν πλεγμένα σε μια χαλαρή κοτσίδα στο πλάι, με διάσπαρτες τούφες που είχαν ξεφύγει γύρω από το κεφάλι της. Και το μακιγιάζ της ήταν τέλειο. Το δέρμα της έδειχνε πορσελάνινο κα το ρουζ την έκανε να δείχνει πιο υγιής και φρέσκια. Το ροδακινί κραγιόν της έδενε απόλυτα με το φόρεμα και τα μάτια της πλαισίωναν βλεφαρίδες έντονα βαμμένες με μπόλικη μάσκαρα.
«Πανέμορφη!» είπε η Αφνά και χειροκρότησαν όλες! «Ακόμα και η χέννα σου είναι τέλεια!» είπε. Η Μαρτίνα κοίταξε τα σχέδια στα χέρια της και προσπάθησε να καταλάβει τι σήμαιναν τα περίπλοκα σύμβολα.
«Μην προσπαθείς!» την πρόλαβε η Φουράτ, διαβάζοντας τις σκέψεις της. «Είναι καλλιγραφικά αραβικά, φράσεις και αρχαία σύμβολα» της έκλεισε το μάτι.

Η ώρα είχε φτάσει και το κατάλαβαν γιατί ακούστηκαν όργανα έξω από τη σκηνή. Άρχισαν όλες μαζί να τσιρίζουν ενθουσιασμένες και η νύφη δάκρυσε. Σηκώθηκαν και της ίσιωσαν το φόρεμα. Ήταν μια κούκλα, μια οπτασία στα λευκά. Η Μαρτίνα δεν μπόρεσε να μη σκεφτεί πόσο ευτυχισμένη έδειχνε. Αναπόφευκτα αναρωτήθηκε αν θα ένιωθε κι αυτή ποτέ έτσι. Αν θα παντρευόταν ποτέ. Αν θα ξαναγαπούσε άλλον άντρα όπως τον Ρεμί.

Μια πομπή από όργανα και την οικογένεια του γαμπρού οδήγησαν τη νύφη στο σημείο όπου θα γινόταν ο γάμος, ένα μέρος κοντά στη λίμνη, γεμάτο λευκά λουλούδια. Η Μαρτίνα ξεχώρισε τους γονείς της νύφης και του γαμπρού, οι οποίοι φορούσαν παραδοσιακές στολές και έδειχναν συγκινημένοι. Η Μαρτίνα σκέφτηκε ότι εκτός από τα ρούχα και την τελετή όλα τα υπόλοιπα ήταν ίδια με του δυτικού κόσμου. Ένα ερωτευμένο ζευγάρι, ενθουσιώδεις φίλοι, δακρυσμένοι γονείς.

Η Μαρτίνα ήταν στην πομπή μαζί με τα κορίτσια αλλά μέσα στο πλήθος των καλεσμένων ξεχώρισε τον Ρεμί. Στεκόταν σε μια άκρη, στην μπροστινή σειρά και είχε στην αγκαλιά του τον γιο τους. Ο Ρέμι φορούσε μια μικρογραφία των ρούχων του Ρεμί, μια παραδοσιακή στολή της φυλής τους, και ήταν και οι δύο κούκλοι. Ο Ρεμί εξείχε λόγω του εντυπωσιακού ύψους του και ήταν πολύ εύκολο να την εντοπίσει κι αυτός. Η Μαρτίνα τον είδε να την κοιτάζει και για μερικά δευτερόλεπτα τα μάτια τους διασταυρώθηκαν. Αλλά μετά κοίταξε αλλού επειδή δεν μπορούσε να αντέξει άλλο. Πάντα της ήταν δύσκολο να τον κοιτάζει για πολλή ώρα. Ήταν πολύ όμορφος. Σχεδόν πονούσαν τα μάτια της.

Η τελετή διήρκησε περίπου 40 λεπτά και ακολούθησε ένα υπέροχο γλέντι με φαγητό και χορό. Η Μαρτίνα περνούσε υπέροχα, γελούσε και χόρευε με τα κορίτσια μέχρι το πρωί. Είχε βάλει τον Ρέμι για ύπνο και μπορούσε να χαλαρώσει επιτέλους μετά από μια κουραστική μέρα. Σε λίγες ώρες έφευγαν για την πόλη και ποιος ξέρει πότε θα ξαναείχε την ευκαιρία να διασκεδάσει τόσο. Κάπου τα ξημερώματα, όταν ο ουρανός είχε αρχίσει να μην είναι πια τόσο σκοτεινός, όταν οι περισσότεροι καλεσμένοι είχαν αποσυρθεί στις σκηνές τους και οι νεόνυμφοι χόρευαν αγκαλιασμένοι, την πλησίασε ο Ρεμί, ανέκφραστος.
«Στις ομορφιές σου» της είπε ουδέτερα και η Μαρτίνα σκέφτηκε ότι δεν είχε ακούσει ποτέ πιο διεκπεραιωτικό κομπλιμέντο.
«Κι εσύ, όπως πάντα» του απάντησε εκείνη, λίγο πιο ζεστά. Εκείνη το εννοούσε. Δεν το έλεγε απλώς για να το πει. Ο Ρεμί χαμογέλασε αχνά και πήρε το χέρι της στην παλάμη του. Το έφερε κοντά του. Και το περιεργάστηκε. Την κοίταξε απορημένος.
«Τι είναι;» τον ρώτησε αλλά εκείνος δε μίλησε αμέσως.
«Ξέρεις τι γράφει;» τη ρώτησε, σχεδόν εχθρικά.
«Όχι. Τα κορίτσια το έγραψαν» του είπε, απορημένη.
«Αυτό εδώ» της είπε και με τον δείχτη του ακούμπησε ένα μικρό σύμβολο «συμβολίζει την αιώνια αγάπη» της είπε και μετά έσυρε τον δείκτη του σε ένα άλλο σημείο στο εσωτερικό του χεριού της, στον καρπό της. Η Μαρτίνα ανατρίχιασε με το άγγιγμά του παρόλο που εκείνος δεν είχε ερωτικό σκοπό. «Αυτό εδώ συμβολίζει την ανάγκη» της είπε. «Και τα γράμματα…»
«Τι είναι; Τι λένε πια;» ρώτησε επίμονα, ανυπόμονα.
«Το σχέδιο που σου έκαναν, τα σύμβολα και τα γράμματα, είναι μια προσευχή. Μια προσευχή να βρεις την αληθινή αγάπη και να ζήσεις μαζί του για πάντα» της είπε και άφησε το χέρι της απότομα. Σχεδόν πειραγμένος με όσα είχε δει.
«Τα κορίτσια…τους είπα ότι είμαι ελεύθερη» του είπε απολογητικά.
«Τότε ελπίζω η ευχή τους να πιάσει» της είπε, υποκλίθηκε ευγενικά και την άφησε μόνη.









2 σχόλια:

  1. για ονομα του θεου πια με αυτους τους δυο! δεν μπορω αλλο! ετσι μου ερχετε να τους πιασω απο τα αφτια και να τους συρω σε ενα δωματιο και να τους κλειδωσω εκει μεχρι να τα βρουνε! αμαν πια! σκοτωμα θελουν! δεν μπορουν με τιποτα να συγχρονιστουν δηλαδη???

    παρεπιπτωντως τρομερη ιστορια οπως και ολες σου οι ιστοριες αλλωστε! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. πφ σαν το σκυλο με την γατα !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή