Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014

Κεφάλαιο 26-λίγη υπομονή όταν δεν ανεβάζω κεφάλαιο.

26

Ο Ρεμί βγήκε από το θερμοκήπιο μερικά λεπτά μετά φορώντας ένα φθαρμένο τζιν και ένα μπλουζάκι μαύρο. Στα χέρια του είχε ένα ζευγάρι πάνινα γάντια κηπουρικής και κρατούσε ένα μικρό κλαδευτήρι. Έδειχνε χαρούμενος. Χαμογελούσε. Αλλά δεν την ενημέρωσε για το λόγο. Η Μαρτίνα υπέθεσε ότι είχε να κάνει με τα τριαντάφυλλα. Ακόμα δεν μπορούσε να χωνέψει την ενασχόληση αυτή.
«Σε τι οφείλω την πρόσκληση;» Τον ρώτησε ήρεμα απολαμβάνοντας το θέαμα μπροστά της. Ο Ρεμί έπινε δροσερό νερό από το λάστιχο και μερικές σταγόνες κύλισαν στον λαιμό του.
«Σου είχα πει ότι θα μιλήσουμε για τα επαγγελματικά σου» είπε εκείνος χωρίς να την κοιτάει.
«Και ήταν ανάγκη να έρθουμε εδώ;» τον ρώτησε. «Δεν είναι λίγο…ρομαντικά;» τον προκάλεσε. «Ελπίζω να μη σου μπήκαν τίποτα ιδέες» γέλασε η Μαρτίνα.
«Θα έρθει και η Ασσάν σε μερικά λεπτά» της είπε ξερά. «Είναι το αγαπημένο της μέρος και συχνά συναντιόμαστε εδώ» την αποτελείωσε. Η Μαρτίνα αποφάσισε ότι καμία απάντηση δεν μπορούσε να τη βγάλει από τη δύσκολη θέση και δεν μίλησε. Μόνο κάθισε αναπαυτικά και περίμενε.
Η Ασσάν έφτασε περίπου πέντε λεπτά μετά, σαν μια οπτασία μέσα στα λουλούδια. Φορούσε ένα μωβ μακρύ φόρεμα και είχε τα μαλλιά της χυτά στην πλάτη. Δε φορούσε μαντίλα. Δεν ωφελούσε. Μάλλον με τον Ρεμί ένιωθε άνετα. Είχε δει όσα ήταν να δει!
«Καλησπέρα» είπε με έντονη προφορά και κοίταξε τον Ρεμί. Η Μαρτίνα ανταπέδωσε το χαιρετισμό. «Χαρούμενος φαίνεσαι εσύ» είπε στον Ρεμί. «Μη μου πεις ότι σώθηκαν τα κίτρινα;» τον ρώτησε.
«Πάνε καλά» απάντησε λακωνικά εκείνος αλλά η Μαρτίνα είδε τη χαρά στο βλέμμα του. Προφανώς το ζευγάρι μπροστά της είχε πολλά κοινά. Όχι μόνο το σεξ.
«Κάθισε» είπε ο Ρεμί και η Ασσάν έκατσε σε μια καρέκλα δίπλα στον Ρεμί και χαμογέλασε ψυχρά στη Μαρτίνα. «Λοιπόν…» καθάρισε τη φωνή του ο Ρεμί και άρχισε να εξηγεί στη Μαρτίνα γιατί την είχε καλέσει. «Στη χώρα μας η προτεραιότητα ήταν πάντα η αυστηρή εκπαίδευση και λιγότερο ο αθλητισμός και η μουσική» της είπε και η Μαρτίνα έγνεψε. Εκείνος συνέχισε. «Τα τελευταία χρόνια η Ασσάν προσπαθεί να προσθέσει μαθήματα μουσικής στα σχολεία και να ιδρύσουμε ωδεία σε όλη τη χώρα. Επίσης έχουμε καλέσει δέκα γυμναστές για να οργανώσουν γήπεδα και χώρους άθλησης. Στόχος μας είναι σε δέκα χρόνια να έχουμε συμμετοχή σε παγκόσμια αθλητικά γεγονότα, ίσως και στους Ολυμπιακούς. Πρέπει να ακουστεί το όνομά μας στο εξωτερικό. Δε θέλουμε να είμαστε εσωστρεφής χώρα» είπε και η Ασσάν έγνεψε θετικά. Τον άκουγε με μεγάλο θαυμασμό.
«Συμφωνώ αλλά δεν καταλαβαίνω» είπε η Μαρτίνα πραγματικά μπερδεμένη. «Είναι πολύ καλή ιδέα αυτή με τον αθλητισμό αλλά εγώ πού κολλάω σε όλο αυτό;»
«Όχι στον αθλητισμό, σίγουρα» είπε ο Ρεμί. «Αλλά μπορείς να μας βοηθήσεις να στήσουμε τη μουσική παιδεία στη χώρα. Θέλουμε να ιδρύσουμε ωδεία και να κάνουν τα παιδιά ένα όργανο στο σχολείο. Ισως και θεωρία της μουσικής. Πρέπει να εξοπλιστούν τα σχολεία με όργανα, να βρούμε καθηγητές, μουσικούς από όλο τον κόσμο. Δε μας νοιάζει το κόστος. Η Ασσάν έχει κάνει φοβερή έρευνα και μπορεί να σε βοηθήσει, αλλά εσύ πρέπει να…»
«Ρεμί» είπε η Μαρτίνα και είδε με την άκρη του ματιού της την Ασσάν να σοκάρεται που τον διέκοψε «όλο αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον πρότζεκτ αλλά απαιτεί γνώσεις που δεν έχω».
«Έχεις σπουδάσει το αντικείμενο. Όχι μόνο μουσική αλλά και διοίκηση».
«Ναι αλλά δεν ξέρω καθόλου τους ανθρώπους εδώ. Την τοπική κοινωνία, την νοοτροπία. Τι θα αντιμετωπίσω».
«Θα έχεις βοήθεια, υποστήριξη και άπλετους πόρους να διαλέξεις τους καλύτερους. Μπορείς να καλέσεις εδώ τα μεγαλύτερα ονόματα της μουσικής αν θες. Να βρεις παρέα…» της είπε και την κοίταξε βαθιά στα μάτια. Τι της έλεγε; Ότι μέσω της δουλειάς θα έβρισκε και εραστή;
«Όλο αυτό απαιτεί χρόνο και εγώ δεν ξέρω πόσο θα μείνω εδώ».
«Αυτό θα το συζητήσουμε σε δεύτερο χρόνο. Απλώς θέλω να το σκεφτείς. Ίσως χρειαστεί να κάνεις και μερικές ακροάσεις. Μερικά παιδιά παίζουν πιάνο. Μπορεί να διακρίνεις κάποιο ταλέντο και να μπορείς να βοηθ…».
«Ρεμί, φτάνει» του είπε αναψοκοκκινισμένη. Η Ασσάν την κοιτούσε λες και έβλεπε φάντασμα. «Ξέρεις ότι δεν παίζω πια. Μη με αναγκάσεις να το κάνω πάλι όλο αυτό».
«Πώς μπορεί να το λες αυτό; Πώς μπορεί να λες ότι σε αναγκάζει κάποιος να ακούσεις ή να παίξεις πιάνο; Ήταν η ζωή σου, διάολε!» είπε εκείνος.
«Ας την αφήσουμε, Ρεμί» είπε ήρεμα η Ασσάν. «Μπορεί να μην είναι η κατάλληλη για τη δουλειά».
«Όχι απλά είναι κατάλληλη για τη δουλειά αλλά θα την κάνει κιόλας» είπε αποφασισμένος ο Ρεμί κοιτώντας τη Μαρτίνα με ένα βλέμμα που δεν σήκωνε αντιρρήσεις. «Είναι αυτό που έψαχνα». Η Μαρτίνα ανατρίχιασε.
«Μα δε θέλει» επέμεινε η Ασσάν. «Μπορεί να μην είναι πια αρκετά καλή και γιαυτό να τα παράτησε» πρόσθεσε με μια δόση ειρωνείας. Τα κεφάλια της Μαρτίνας και του Ρεμί γύρισαν ταυτόχρονα προς την κοπέλα. Ο Ρεμί ήταν σοκαρισμένος με τη δήλωση αλλά δεν απάντησε. Η Μαρτίνα δεν κρατήθηκε.
«Λίγο σκουριασμένη μπορεί να είμαι» χαμογέλασε ξινά «αλλά δεν τίθεται θέμα ταλέντου, δεσποινίς» πρόσθεσε γλυκά. «Επένδυσα τη ζωή μου στη μουσική και στο πιάνο μου και δε θα αφήσω μια γυναίκα που η καταγωγή της της εξασφάλισε τα πάντα, από μια καλή μόρφωση έως έναν πλούσιο εραστή, να κάνει κρίσεις για το παίξιμό μου. Γιατί το παίξιμό μου και το παιδί μου είναι ό,τι έχω πιο κοντά στην καρδιά μου. Και ό,τι είναι εκεί έχω μάθει να το υπερασπίζω με όλο μου το είναι. Γι' αυτό ξανασκέψου το καλά πριν με προσβάλεις».
«Δεν είπα και τίποτα» χαμογέλασε η Ασσάν. «Απλώς έχω εκφράσει στον Ρεμί τις αμφιβολίες μου για το αν μπορείς να αναλάβεις τόσο νευραλγική θέση. Είσαι λίγο νωθρή και σίγουρα δεν ταιριάζεις εδώ» συνέχισε την επίθεση.
«Ασσάν, φτάνει» είπε ο Ρεμί και έκανε μια ανυπόμονη χειρονομία. Η Μαρτίνα μέτρησε μέχρι το τρία. Ήθελε πολύ να ξεμαλλιάσει τη γυναίκα που είχε μπροστά της αλλά θα ήταν κρίμα. Είχε πανέμορφα μαλλιά.
«Άκουσε, κοριτσάκι μου» είπε στην κοπέλα απέναντί της χωρίς να ανοιγοκλείνει τα μάτια της. Ο χρόνος είχε παγώσει. «Αυτό που φοβάσαι δε θα γίνει. Έχω παραιτηθεί και δε θέλω καν να προσπαθήσω. Προσπάθησε να ξεπαστρέψεις τις άλλες εφτά και μη με θεωρείς απειλή. Γιατί το πολύτιμο έπαθλό σου το άφησα πριν από πολλά χρόνια».
«Νόμιζα ότι το έπαθλό μου σε άφησε» τη διόρθωσε η Ασσάν. Η Μαρτίνα χαμογέλασε πικρά.
«Αυτό λέει το έπαθλό σου».
«Το έπαθλο έχει όνομα και στέκεται εδώ» είπε ο Ρεμί και έβηξε διακριτικά. Γύρισαν και τον κοίταξαν. Κατέβασαν και οι δύο τα κεφάλια ντροπιασμένες. «Μαρτίνα, σκέψου την πρότασή μου και αν θες το συζητάμε ξανά στο δείπνο μόνοι μας» της είπε. «Ασσάν, μείνε μαζί μου να τελειώσουμε με το θέμα του καινούργιου ξενοδοχείου».
«Καλό απόγευμα» είπε η Μαρτίνα και έφυγε βιαστικά.



1 σχόλιο:

  1. Πολύ όμορφο κεφάλαιο!
    Συγγνώμη αν ένιωσες πιεσμένη

    ΑπάντησηΔιαγραφή