Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014

κεφάλαιο 25-regina rosas amat

Την επόμενη μέρα στις 12 ακριβώς η Μαρτίνα βγήκε από το δωμάτιό της. Η Ναντίν την είχε ενημερώσει ότι ήθελε να τη δει ο μεγαλειότατος. Είχε διαλέξει ένα όμορφο κόκκινο λινό φόρεμα και χρυσά σανδάλια, μάζεψε τα μαλλιά της σε ένα σφικτό κότσο και κατευθύνθηκε προς το γραφείο του. Την είχε βαρεθεί αυτή την κατάσταση. Δε θα επέτρεπε στον εαυτό της να παραμείνει κι άλλο σε αυτή την ατελείωτη αναμονή να…συμβεί κάτι. Είχε ανάγκη να βάλει τη ζωή της σε κάποιες βάσεις. Να μην έχει ανάγκη τον Ρεμί και κανέναν Ρεμί.

Χτύπησε την πόρτα και μπήκε στο γραφείο του αεράτη αλλά δεν τον βρήκε εκεί. Ρώτησε τον Σαράμ πού είναι και εκείνος της απάντησε χωρίς να την κοιτάει ότι ο μεγαλειότατος ήταν στον κλειστό κήπο και φρόντιζε τα τριαντάφυλλα. Η Μαρτίνα κόντεψε να πνιγεί με το σάλιο της από αυτό που άκουσε αλλά δεν άφησε να καταλάβει ο Σαράμ πόσο αστείο της φάνηκε αυτό που άκουσε. Ο Ρεμί; Τριαντάφυλλα;
«Και πού είναι ο κλειστός κήπος, Σαράμ;» ρώτησε εκείνη ήρεμα τον βοηθό του Ρεμί ο οποίος μάλλον διασκέδαζε να την αφήνει στο σκοτάδι.
«Είναι ένα μικρό γυάλινο θερμοκήπιο περίπου τριακόσια μέτρα έξω από την πόρτα της κουζίνας».
«Σε ευχαριστώ, Σαράμ, καλή συνέχεια» του είπε ευγενικά αλλά εκείνος δεν απάντησε. Η Μαρτίνα σκέφτηκε ότι αυτός ο άνθρωπος πραγματικά ήταν τελείως άκαμπτος.

Βγήκε από την κουζίνα χαιρετώντας τις μαγείρισσες στα αραβικά και περιέργως πώς, την κατάλαβαν! Η Μαρτίνα χάρηκε πολύ που είχε βελτιωθεί η προφορά της. Είχε ξεκινήσει μαθήματα. Το ίδιο και ο Ρέμι. Την ίδια την είχε αναλάβει μία νεαρή φοιτήτρια αραβικής φιλολογίας και έκαναν έξι ώρες τη βδομάδα και τον Ρέμι τον είχε αναλάβει η Ναντίν, η οποία του μιλούσε πια εξολοκλήρου στα αραβικά. Ο μικρός ξεκαρδιζόταν στα γέλια με τις «παράξενες λέξεις» και δεν αντιδρούσε καθόλου αλλά ο Ρεμί είχε διαβάσει στο ίντερνετ ότι όλα αυτά ήταν φυσιολογικά και ότι θα του έπαιρνε πάνω από 2-3 μήνες  για να αρχίσει να αντιδράει σε όσα του έλεγαν στα αραβικά. Η Μαρτίνα θεωρούσε τη γλώσσα παρανοϊκά δύσκολη και δεν ήταν και πολύ καλή μαθήτρια αλλά ευτυχώς είχε άπλετο χρόνο και διάβαζε πολύ ώστε να αρχίσει έστω να καταλαβαίνει τη λογική πίσω από τα πολύπλοκα γράμματα και την σύνθετη γραμματική.

Περπάτησε σε ένα υπέροχο λιθόστρωτο μονοπάτι και αναρωτήθηκε σε πόσο καιρό θα μπορούσε να πει ότι γνώριζε το παλάτι. Δεν είχε έρθει ποτέ από αυτή την πλευρά και της άρεσε αυτή η διαδρομή. Είχε ήλιο και δροσιά, έναν καταπληκτικό συνδυασμό. Ο ήλιος χάιδευε το δέρμα της αλλά δεν την έκαιγε, χάρη στο ελαφρύ αεράκι που ανακάτευε τα μαλλιά της. Στην άκρη του μονοπατιού μετά από μερικά μέτρα ξεπρόβαλε ένα γυάλινο θερμοκήπιο ανάμεσα σε πυκνούς θάμνους. Ήταν ψηλό και πολύ μεγάλο, σχεδόν σαν ένα μικρό διαμέρισμα. Το πλαίσιό του ήταν λευκό και γεμάτο περίτεχνες αψίδες και κόγχες. Μέσα στο θερμοκήπιο υπήρχαν κυρίως τριαντάφυλλα. Κόκκινα, ροζ, λιλά, κίτρινα και λευκά. Μια πανδαισία χρωμάτων πλημμύρισε το οπτικό της πεδίο όσο πλησίαζε. Αλλά δεν έβλεπε τον Ρεμί. Πού ήταν; Ίσως ήταν μέσα και δεν τον έβλεπε.

Η πόρτα του θερμοκηπίου ήταν κλειστή. Δεν ήξερε τι να κάνει. Χτύπησε την πόρτα και περίμενε κάποια απάντηση αλλά τίποτα. Γύρισε το πόμολο, άνοιξε την πόρτα και φώναξε το όνομα του Ρεμί. Μερικά δευτερόλεπτα μετά άκουσε τη δυνατή φωνή του.
«Μπες μέσα ή μείνε έξω. Μην αφήνεις ανοιχτή την πόρτα άσκοπα» της είπε αυστηρά και εκείνη βγήκε αμέσως έξω σαν μαθήτρια που την είχαν βγάλει έξω από την τάξη επειδή ήταν άτακτη. Περίμενε σε ένα σφυρήλατο παγκάκι απέξω. Είχε ένα όμορφο τραπέζι με μάρμαρο μπροστά της και ο Ρεμί είχε αφήσει ανοιχτά μερικά περιοδικά και έγγραφα. Μάλλον είχαν σχέση με αυτό που ήθελε να της πει. Τον περίμενε καρτερικά και όση ώρα περίμενε σκεφτόταν ότι δεν είχε ιδέα ποιος ήταν αυτός ο άντρας μέσα στο θερμοκήπιο. Είχε ζήσει μερικούς μήνες της ζωής της μαζί του και είχε κάνει το παιδί του. Νόμιζε ότι τον ήξερε αλλά αυτός ο άντρας εδώ…ο άντρας που θύμωνε τόσο πολύ, που εκτόξευε διαταγές και απειλές, ο άντρας που καλλιεργούσε τριαντάφυλλα…ποιος στο καλό ήταν; Και κυρίως, γιατί έκανε την καρδιά της να χτυπάει τόσο δυνατά;

7 σχόλια:

  1. 1. Τι σημάνει ο τίτλος;;; Και 2. ΣΕ ΕΚΛΗΠΑΡΩ!!!! Γράψε άλλο ενα κεφάλαιο σήμερα!!! Σε παρακαλωωωωωωωωωωωωωωω!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συμφωνώ με την προλαλησασα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και εγω θελω και άλλο κεφάλαιο σήμερα:-D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ax nai ki allo.... Lete na 8elei na tis pei oti ths brhke erasth.....?ektos kai an brhke kamia douleia pou na xreiazete na takshdeuei sunexeia gia na mhn thn blepei....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. O TITLOS EINAI STA LATINIKA
    KAI SHMAINEI H BASILISA AGAPAEI TA TRIANTAFYLLA{LOYLOYDIA}








































    ]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πότε θα μπει το επόμενο κεφάλαιο;;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή