Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2014

Κεφάλαιο 20-μαχαιριά από τη νταντά...

20

Με την Ασσάν πήγε στο Παρίσι. Αυτό έμαθε η Μαρτίνα δύο μέρες μετά. Η Ναντίν έπαιζε με τον μικρό και όταν ο Ρέμι τη ρώτησε πότε θα γυρίσει ο Ρεμί, του απάντησε ότι θα γυρνούσαν την Πέμπτη. Η ημέρα ήταν Κυριακή. Ο μικρός ρώτησε αν ο Ρεμί είχε πάει μόνος και η Ναντίν απάντησε αμήχανα ότι πήγε με την Ασσάν.

Η Μαρτίνα δεν κρατήθηκε και ρώτησε πώς και είχαν πάει μαζί. Η Ναντίν, πάλι αμήχανα, απάντησε ότι η Ασσάν είναι η πρώτη του χαρεμιού, η «σουλτάνα», και ως εκ τούτου έχει πολλές αρμοδιότητες. Εκπροσωπεί το γυναικείο φύλο στη χώρα και συνοδεύει τον Ρεμί όταν χρειάζεται κάποια μαζί του σε επίσημες εκδηλώσεις όπως αυτή. Η Μαρτίνα σκέφτηκε ότι αν είχε πάρει ένα μαστίγιο με εφτά ουρές και την είχε χτυπήσει στην πλάτη, λιγότερο θα είχε τσούξει.

«Θα είναι αξιόλογη γυναίκα» είπε αδιάφορα, αλλά δεν κατάλαβε ότι με αυτό το σχόλιό της προκάλεσε τη Ναντίν να της αραδιάσει τα προσόντα της άλλης κοπέλας.
«Βέβαια» είπε όλο θαυμασμό η Ναντίν. «Η Ασσάν έχει σπουδάσει διοίκηση επιχειρήσεων και έχει κάνει μεταπτυχιακό στις τουριστικές επιχειρήσεις. Είναι υπεύθυνη για την εικόνα του κράτους μας στο εξωτερικό και γενικά έχει εργαστεί πολύ για να βελτιώσει τον τουρισμό στη χώρα μας» είπε. «Και είναι και πολύ προσιτή και πολύ όμορφη» την αποτέλειωσε.
«Το πολύ όμορφη το είδα» είπε η Μαρτίνα «αλλά το πολύ προσιτή…μου διέφυγε».
«Οι κοπέλες του χαρεμιού…είναι λίγο ανταγωνιστικές» γέλασε η Ναντίν και η Μαρτίνα θυμήθηκε αμέσως τη σύντομη συνάντησή της με τη Σαχράν . «Αλλά η Ασσάν είναι διαφορετική. Μιλάει ακόμα και στους υπηρέτες!».
Η Μαρτίνα κάγχασε με αυτό το σχόλιο.«Μεγάλη τιμή σας!» γέλασε. «Σιγά τη βασίλισσα».
«Η πρώτη του χαρεμιού είναι πολύ σημαντικό πρόσωπο για εμάς. Χαίρει μεγάλου σεβασμού. Όλοι ελπίζουμε ότι κάποια μέρα θα παντρευτεί με τον μεγαλειότατο και θα κάνουν όμορφα παιδάκια» είπε η Ναντίν ρομαντικά .Ο Ρέμι δεν αντέδρασε αλλά το άκουσε το σχόλιο.
«Μακάρι. Τι να πω;» είπε τάχαμ αδιάφορα η Μαρτίνα και κάθισε κι αυτή στο πάτωμα. «Ναντίν, δε θα σε χρειαστώ άλλο σήμερα. Θα παίξω με τον μικρό λιγάκι και θα περάσουμε τη μέρα μαζί. Γιατί δεν πας να ξεκουραστείς;»
«Σας ευχαριστώ πολύ, κυρία» είπε η κοπέλα και ίσιωσε λιγάκι τη μαντίλα της.
«Μαρτίνα είπαμε» τη διόρθωσε η Μαρτίνα αλλά η κοπέλα αρκέστηκε μόνο στο να χαμογελάσει.

Πέρασε την υπόλοιπη μέρα με το γιο της, παίζοντας μαζί του. Έκαναν μια μεγάλη βόλτα στον κήπο και κανόνισε με τον Σαράμ, ο οποίος ήταν ξαφνικά πιο συνεργάσιμος αλλά σταθερά απόμακρος και αγενής, να πάει μια βόλτα την επόμενη μέρα στην πόλη. Είχε ζητήσει ένα αυτοκίνητο και έναν οδηγό μέχρι να μάθει να κυκλοφορεί άνετα στους δρόμους της πόλης και δεν της είχε φέρει αντίρρηση. Θα έφευγαν αύριο στις 10 το πρωί και θα γυρνούσαν έγκαιρα για το γεύμα. Είχε ήδη στο μυαλό της 3-4 πραγματάκια που χρειαζόταν άμεσα.

Το βράδυ έκανε ένα ντους τον μικρό και μετά ξάπλωσαν μαζί στο κρεβάτι του για να του διαβάσει ένα παραμύθι πριν κοιμηθεί. Το παραμύθι μιλούσε για μια μικρή πριγκίπισσα, που γκρίνιαζε συνεχώς και οι γονείς της ανησυχούσαν πολύ για εκείνη, επειδή δεν έδειχνε να εκτιμάει τίποτα από όλα όσα της πρόσφεραν γενναιόδωρα. Μόλις τέλειωσε το παραμύθι, ο μικρός ήταν ακόμα ζωηρός. Η Μαρτίνα παραξενεύτηκε γιατί ήξερε ότι πάντα κοιμόταν λίγο πριν το τέλος των παραμυθιών.
«Μάμι, εγώ δε θέλω ο Ρεμί να κάνει άλλα παιδάκια» είπε ξαφνικά ο γιος της και η Μαρτίνα πάγωσε. Πέρασαν μερικά δευτερόλεπτα για να συνειδητοποιήσει τι της είχε πει ο μικρός. Ώστε αυτός ήταν ο λόγος που ο μικρός δεν μπορούσε να κοιμηθεί.
«Και γιατί παρακαλώ;» τον ρώτησε εκείνη χαμογελώντας ζεστά.
«Γιατί δε θα αγαπάει εμένα μετά» είπε ο μικρός με κάθε ειλικρίνεια. Η Μαρτίνα χάιδεψε τα μαύρα μαλλάκια του.
«Θα συνεχίσει να σε αγαπάει για πάντα γιατί είσαι αξιολάτρευτος» του είπε ζεστά και τον φίλησε.
«Έναν τέτοιον μπαμπά θέλω κι εγώ» είπε ο μικρός παραπονιάρικα. Η Μαρτίνα ένιωσε καυτά δάκρυα να απειλούν την φαινομενική ηρεμία της. Το φοβόταν αυτό. Πόσο πολύ το φοβόταν…
«Ρέμι, όταν γυρίσει ο Ρεμί, θα κάνουμε μια συζήτηση οι τρεις μας» του είπε ήρεμα.
«Εγώ θέλω να γίνει μπαμπάς μου ο Ρεμί» είπε πεισματικά και μόνο τότε συνειδητοποίησε η Μαρτίνα ότι είχε προσφέρει τα πάντα στο παιδί της, αλλά η απουσία πατέρα ήταν κάτι που δεν μπορούσε να καλύψει. Δεν ωφελούσε να το αποφεύγει. Ο Ρεμί ήταν πια αναπόσπαστο μέρος της ζωής της με το γιο της. Δεν μπορούσε να τους χωρίσει κι ας ήθελε.
 «Κοιμήσου, καρδούλα μου» τον σκέπασε με την κουβερτούλα του «και μπορεί αυτό που θες να γίνει αλήθεια».

Η Μαρτίνα δεν κοιμήθηκε καλά εκείνο το βράδυ γιατί σκεφτόταν όσα της είχε πει ο γιος της. Ο Ρέμι χρειαζόταν πατέρα και μάλιστα τον Ρεμί. Και ο Ρεμί έδειχνε έτοιμος να αναλάβει το ρόλο. Και εκείνη, δεν μπορούσε να σταθεί εμπόδιο.




1 σχόλιο:

  1. Θελω μεγαλητερα κεφαλαια δεν μου φτανει αυτο ειναι πολυ μικρο :(
    Μικρο βεβαια αλλα φανταστηκο

    ΑπάντησηΔιαγραφή