Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

κεφάλαιο 18-με αγάπη από νάξο

Τι ακριβώς είχε συμβεί και γιατί όλο το βράδυ έβλεπε τον Ρεμί στον ύπνο της; Μετά τη συζήτηση που είχαν όλα στο μυαλό της γύριζαν σαν μια δίνη που κατάπινε κάθε ψήγμα λογικής. Όλα όσα ήξερε είχαν αλλάξει, όλα όσα φοβόταν είχαν επιβεβαιωθεί. Αλλά δεν ήξερε πώς να νιώσει, πώς να διαχειριστεί όλες αυτές τις καινούργιες πληροφορίες που προέκυψαν όχι μόνο από την πλευρά του Ρεμί, αλλά και από εκείνη την ίδια, από την καρδιά της, από τα πιο σκοτεινά και πιο ανεξερεύνητα μέρη της ψυχής της.

Την είχε αφήσει χωρίς να κοιτάξει πίσω του και ο μικρός της γιος χώθηκε με φόρα στο κρεβάτι μαζί της. Δεν είχε ώρα να σκεφτεί όσα είχαν ειπωθεί μέχρι που ο μικρός κοιμόταν γαλήνια στο κρεβατάκι του. Αλλά όταν έκλεισε το φως του κομοδίνου της και μπόρεσε να κλείσει τα μάτια της, ήρεμη ότι το παιδί της είχε μια όμορφη μέρα, άρχισε να σκέφτεται. Ο ύπνος την πήρε γρήγορα. Και στον ύπνο της είδε ότι περπατούσε με τον Ρεμί σε έναν κήπο με τριαντάφυλλα και όταν της έκοψε ένα τριαντάφυλλο, τρύπησε το δάχτυλό του και γέμισε το λευκό της φόρεμα με αίματα. Ήταν ένα όμορφο όνειρο που κατέληξε σε εφιάλτη. Ακριβώς όπως η σχέση τους.

Το πρωί που ξύπνησε, πριν από τον γιο της, έμεινε στο κρεβάτι αναποφάσιστη για το αν έπρεπε να συναντήσει τον Ρεμί, όπως του είχε προαναγγείλει. Αν τον συναντούσε, η αμηχανία της θα ήταν τόσο εμφανής που εκείνος θα τη χρησιμοποιούσε εναντίον της. Αν ακύρωνε το ραντεβού, εκείνος θα καταλάβαινε ότι τον φοβόταν. Αλλά δεν τον φοβόταν. Τον εαυτό της φοβόταν. Γιατί ακόμα και μετά από τόσα χρόνια, τόση πίκρα, τόση απογοήτευση, αυτός ο άντρας έβρισκε το δρόμο προς την καρδιά της. Και παρόλο που νόμιζε ότι είχε ξεχάσει να νιώθει, χθες το βράδυ συνειδητοποίησε με μεγάλο τρόμο, ότι ένιωθε. Και δυστυχώς για τον ίδιο άντρα. Τον μόνο άντρα τον οποίο είχε ποθήσει και αγαπήσει. Τα συναισθήματα είχαν ατονήσει, αλλά ήταν εκεί. Η καρδιά της φτερούγισε όταν έκατσε στο κρεβάτι της, απέναντί της, και την κοίταξε βαθιά μέσα στα μάτια. Ανατρίχιασε όταν της είπε ότι του αρέσει ακόμα. Είχε καιρό να πάρει την επιβεβαίωση από κάποιον άντρα και ειδικά από έναν τόσο εντυπωσιακό άντρα. Έναν άντρα με ατελείωτη δύναμη. Έναν άντρα με…χαρέμι. Αλλά η απογοήτευση που ένιωσε όταν της είπε ότι δε την θέλει, αυτή η αίσθηση της καρδιάς της να βουλιάζει μέσα στην απελπισία ήταν η χαριστική βολή.

Δεν της άρεσε αυτό που άκουσε, παρόλο που δε θα ήξερε σε καμία περίπτωση πώς να διαχειριστεί το αντίθετο. Αλλά δεν ήθελε να το ξέρει. Καλύτερα να μην το ήξερε. Το υποπτευόταν και το έβλεπε ότι δεν την ήθελε. Της το επαναλάμβανε με λόγια και με πράξεις. Και δεν τον αδικούσε. Αν το χαρέμι του είχε κοπέλες σαν αυτές που είχε δει, δεν είχε τίποτα να θελήσει από εκείνη. Τίποτα παραπάνω από μια ψυχρή γυναίκα με σώμα που είχε γεννήσει, με λιγότερη ανεμελιά και περισσότερη λογική.

Όλα στο μυαλό της ήταν τόσο μπερδεμένα…Δεν ήξερε τι να κάνει. Να πήγαινε να τον συναντήσει ή όχι; Και τι να του έλεγε; Ότι θέλει να μείνει ή ότι θέλει να φύγει; Να διεκδικούσε πιο φιλελεύθερους όρους κράτησης; Ο μικρός περνούσε τέλεια. Γελούσε συνέχεια και μιλούσε για το μέλλον του σαν να θεωρούσε δεδομένο ότι θα έμεναν εκεί. Και η σχέση του με τον Ρεμί δυνάμωνε συνέχεια. Η ψυχολόγος που είχε έρθει τρεις φορές είχε πει στην Μαρτίνα ότι ο μικρός χρειαζόταν ένα αντρικό πρότυπο και τώρα που το είχε βρει ήταν αναμενόμενο να προσκολληθεί πάνω του. Της έλειπε η ζωή της στην Αγγλία. Ο κόσμος, η φύση και η δουλειά της. Δε θα μπορούσε να περάσει πάνω από μία βδομάδα ακόμα κάνοντας τίποτα. Είχε συνηθίσει να δουλεύει και βαριόταν. Ακόμα και η καλοπέραση και η τεμπελιά είχαν ένα όριο. Και αυτή είχε φτάσει σε αυτό το όριο. Ήξερε ότι πολλές γυναίκες θα γελούσαν με την πρόθεσή της να ανταλλάξει την απόλυτη χαλάρωση με μια κανονική δουλειά, αλλά ακόμα και ο Παράδεισος ήταν βαρετός αν δεν είχες κάτι να κάνεις. 

2 σχόλια:

  1. Σα θαυμάζω μονο και μονο που μας σκέφτεσαι στις διακοπές σου!!! Ευχαριστούμε παρά πολύ για αυτο το κεφάλαιο"φωτιά" που αποκαλειπτει τα συναισθήματα της!!! Περιμένω την συνέχεια!! Δεν θα εχουμε σκέψεις του Ρεμί;; Να ξέρουμε πως αισθάνεται και αυτος;; Καλα να περνάς στην Νάξο αγαπημένη μας!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μικρό αλλΑ είσαι δικαιολογημένη είσαι διακοπές :-P πως είναι το νησι?
    ηταν εξαιρετικο ομως

    ΑπάντησηΔιαγραφή