Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

kefalaio 2-arga kai stathera...


Ο Ρεμί είχε ξυπνήσει νωρίς εκείνη την Παρασκευή, γιατί δεν είχε πολύ χρόνο στη διάθεσή του. Το βράδυ πετούσε ξανά για την πατρίδα του, το Οσεάν, και είχε ένα σωρό πράγματα να τακτοποιήσει στο Λονδίνο πριν την πτήση του. Είχε ένα ραντεβού με τον πρέσβη και δύο επαγγελματικά ραντεβού με χρηματιστές και πολιτικούς. Σκεφτόταν να ιδρύσει ένα ινστιτούτο προώθησης του πολιτισμού του Οσεάν στο Λονδίνο και ήθελε να δει αν κάτι τέτοιο θα ήταν εφικτό και κατά πόσο θα ήταν αποδοτικό.

Βγήκε από το ξενοδοχείο πριν τις εφτά το πρωί και έκλεισε το γιακά του παλτό του. Κοίταξε τον ουρανό. Θα έβρεχε πάλι. Είχε σπουδάσει σε αυτή την πόλη. Είχε κάνει το μεταπτυχιακό του εδώ. Είχε μείνει ενάμιση χρόνο και ήξερε ότι έβρεχε συνέχεια. Αλλά ποτέ δεν κατάφερε να συνηθίσει τον λονδρέζικο καιρό. Τη μισούσε αυτή την πόλη. Αναγνώριζε ότι ήταν μια πόλη γεμάτη όμορφα μέρη και σημαντικά μνημεία, αλλά τη μισούσε. Είχε πολύ δυσάρεστες αναμνήσεις και είχε φροντίσει πέντε χρόνια τώρα να μην ξαναρθει. Αλλά ήταν δύσκολο να το αποφύγει. Ο πατέρας τού είχε αναθέσει τη διαχείριση όλων των οικογενειακών επιχειρήσεων και έπρεπε εκείνος πια να τα αναλάβει όλα. Είχε μόνο δύο αδερφές και ήταν παντρεμένες. Δεν μπορούσε να τον βοηθήσει κανείς με τις ευθύνες που είχαν πέσει στις πλάτες του.

Στα 32 του, είχε καταφέρει πολύ περισσότερα από πολλούς συνομήλικούς του. Βέβαια τον ευνοούσε ότι είχε γεννηθεί σε μια ισχυρή και πλούσια οικογένεια. Αλλά είχε κοπιάσει κι εκείνος πολύ. Σπουδές, διάβασμα, ατελείωτες ώρες δουλειάς. Αυτή ήταν η συνταγή της επιτυχίας του. Κι ελάχιστη διασκέδαση. Εκτός από μερικές σύντομες και επιπόλαιες σχέσεις με γυναίκες που ως επί το πλείστον τον ήθελαν για τη θέση του, δεν είχε κάνει κάποια σοβαρή σχέση στο Οσεάν, δεν έβγαινε, δεν έπινε, δεν κάπνιζε. Η μόνη πολυτέλεια που επέτρεπε στον εαυτό του ήταν λίγη γυμναστική το πρωί, ίσως και κανένα μοναχικό ταξίδι για σαφάρι ή για κυνήγι.

Ούτε φίλους είχε πολλούς. Είχε μεγαλώσει με νταντάδες που του επαναλάμβαναν συχνά ότι λόγω της θέσης του πρέπει να είναι προσεκτικός για το τι λέει και πού και είχε μάθει να είναι πολύ φειδωλός με τα λόγια του. Στο ιδιωτικό σχολείο που πήγε έκανε παρέα με μερικά παιδιά αλλά όταν αποκαλύφθηκε η ταυτότητά του, όλοι απομακρύνθηκαν. Το απέδωσε στο δέος που μπορεί να ένιωσαν και δεν τον πείραξε. Στο πανεπιστήμιο πέρασε λίγο καλύτερα, γιατί φοίτησε με ψεύτικη ταυτότητα. Αλλά και πάλι δεν είχε κάποιον πραγματικά δικό του άνθρωπο. Εκτός από τον Σαράμ, τον προσωπικό βοηθό του, ο οποίος είχε αποδείξει με κάθε τρόπο πόσο πιστός ήταν στην οικογένειά του και στον ίδιο. Αλλά και πάλι. Ο Σαράμ ήταν 35 χρονών και είχε ήδη οικογένεια. Δεν είχαν πολλά κοινά. Και φυσικά δεν είχε καμία άνεση να αστειευτεί με το αφεντικό του.

Είχε αποφασίσει να περπατήσει. Η απόσταση από το ξενοδοχείο μέχρι την πρεσβεία ήταν γύρω στα δύο χιλιόμετρα και προτιμούσε να πάει με τα πόδια παρά να ζήσει την παράνοια του λονδρέζικου κέντρου. Η κίνηση στον δρόμο τον κούραζε αφόρητα. Άλλωστε, έπρεπε να περπατήσει. Ενας λόγος που είχε έρθει ως εδώ μετά από τόσο καιρό ήταν για να ξορκίσει τα φαντάσματά του. Για να νιώσει ξανά δυνατός. Είχε καταφέρει τόσα πολλά αλλά η ιδέα του Λονδίνου τον καθήλωνε. Φοβόταν την πόλη! Τις αναμνήσεις του εκεί. Τα όσα είχε ζήσει και νιώσει. Δεν γινόταν να ζει μια ζωή έτσι. Ηταν πια ολόκληρος άντρας. Είχε βάλει τέρμα σε εκείνη την ιστορία και δε μετάνιωνε, αλλά έπρεπε να μπορεί να περπατάει στους ίδιους δρόμους χωρίς να σκέφτεται. Άλλωστε εκείνος δεν έφταιγε για τίποτα. Ήταν πεπεισμένος για αυτό. Εκείνος δεν έφταιγε σε τίποτα.

5 σχόλια:

  1. Για ποιο πράγμα να φταίει άραγε;;; Αααχχ άντε πάλι με τα μυστήρια.... Your name is Bond... James Bond

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ποιοι θα ειναι οι πρωταγωνιστες τελικα???? :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τι εχει ζησει αραγε το αγορι μας? πολυ μοναξια! Πρεπει να τον τρελανεις απο ερωτα ωστε να αποκτησει χρωμα κ νοημα η ζωη του!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλησπέρα. Είμαι καινούρια αναγνώστρια και επιτέλους κατάφερα να διαβάσω όλες τις ιστορίες σου. Ο Κρίστοφερ είναι μεγάλη μου αγάπη. Η γραφή σου είναι καταπληκτική, με απίστευτη εξέλιξη. Μπράβο σου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ποιες εννοιες? Τι έγινε πριν 5 χρόνια?

    ΑπάντησηΔιαγραφή