Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Κυριακή, 1 Ιουνίου 2014

Κεφάλαιο 31-Ενα μικρό ευχαριστώ που δεν κάνατε πολλά κλικ!

Δύο βδομάδες πέρασαν. Δύο ατελείωτες βδομάδες. Που ισούνται με 336 επίπονες ώρες. Ώρες που μέσα στο μυαλό της υπήρχε μόνο ο Κρίστοφερ. Ώρες που το μόνο που ήθελε ήταν να ακούσει τα κλειδιά του στην πόρτα, να μπει μέσα και να την πάρει αγκαλιά. Να τη φιλήσει. Να της πει ότι τη θέλει. Και βράδια ατέλειωτα. Βράδια όπου η ατμόσφαιρα έκαιγε από την περιρρέουσα σεξουαλική ένταση. Και μια πρόσκληση-πρόκληση από τη μεριά του Κρίστοφερ που έδειχνε να ισχύει ακόμα. «Όταν θες, σε περιμένω».

Δύο βδομάδες δεν είχε πατήσει άλλη γυναίκα στο σπίτι. Και η Μάντι κόντευε να τρελαθεί. Τι μπορεί να σήμαινε όλο αυτό; Ότι την περίμενε; Ότι προσπαθούσε με τον τρόπο του να της δείξει ότι δε θέλει άλλη; Ότι δε θέλει άλλες; Η μήπως απλώς ήταν μια περίοδος ανασύστασης; Μήπως απλώς έπαιρνε…φόρα;

Είχε πολλές δουλειές στο σπίτι γιατί είχε ξεκινήσει μια γενική καθαριότητα στον κάτω όροφο και είχε γεμίσει με δραστηριότητες τα απογεύματά της. Είχε βγει 2-3 φορές με δύο κορίτσια από το κομμωτήριο, την Λιν και την Τζούλι, κόντευε να γίνει γιόγκι από τα πολλά μαθήματα γιόγκα, αλλά δεν ηρεμούσε. Περνούσε καλά, και είχε αρχίσει να αναπνέει πιο βαθιά. Είχε βάλει μια άνω τελεία στο παρελθόν της και στις ανοιχτές της υποθέσεις, και είχε αποφασίσει να ασχοληθεί με τους δαίμονές της σε ένα χρόνο από τώρα, που θα είχε συγκεντρώσει 80.000 λίρες, για να μπορεί να διεκδικήσει το σπίτι της. Τώρα δεν απασχολούσε αυτό τη σκέψη της ολοκληρωτικά όπως τα τελευταία τρία χρόνια. Το μόνο που σκεφτόταν τώρα ήταν ένα και μόνο ένα. Να πάω κοντά του; Αυτό το ερώτημα την έκαιγε. Να κάνω έρωτα μαζί του; Το ξέρω ότι με θέλει, το βλέπω. Κι εγώ το θέλω. Τον θέλω. Καμιά φορά τα βράδια σκεφτόταν ότι ήταν μεγάλη υποκρισία να θέλεις κάποιον τόσο πολύ και να μην ενδίδεις. Αλλά κάτι την κρατούσε πίσω. Ήξερε τον εαυτό της και ήξερε ότι δε θα άντεχε να την αφήσει στην άκρη. Δεν ήταν φτιαγμένη για επιπόλαιες σχέσεις κι εκείνος της είχε ξεκαθαρίσει ότι θα συνέχιζε τη ζωή του. Αν υπέφερε τώρα, δεν μπορούσε να φανταστεί πώς θα ένιωθε αν είχε κάνει έρωτα και μετά από καναδυο μέρες ερχόταν κάποια καινούργια.

Και αυτός…λες και το έκανε επίτηδες. Δύο βδομάδες τώρα ήταν σαν να μένει με μοντέλο. Το πρωί τον έβλεπε με φανταστικά κοστούμια. Πανάκριβα υλικά, κομμένα στα μέτρα του από Ιταλούς σχεδιαστές. Το απόγευμα έκανε μπάνιο στην πισίνα του και όταν του πήγαινε κάτι να πιεί προσπαθούσε να μη ρίξει τον δίσκο από την λαχτάρα της. Και το βράδυ έβλεπε τηλεόραση στον καναπέ φορώντας μόνο ένα χαμηλοκάβαλο σορτσάκι, με τα κόκκαλα στα λαγόνια του να εξέχουν και να δείχνουν το δρόμο προς το σημείο 0. Η Μάντι ήταν απόλυτα σίγουρη ότι ήταν ο πιο γοητευτικός, ο πιο σέξι, ο πιο τέλειος άντρας στον κόσμο και ήταν πολύ χαρούμενη που παρόλο που δεν μπορούσε να τον έχει, τον είχε γνωρίσει. Τον είχε δει να περιφέρεται στο σαλόνι φορώντας μόνο ένα σορτσάκι και να διαβάζει απερίσπαστος ένα βιβλίο. Τον είχε δει να βουτάει στην πισίνα και να βγαίνει έξω και λίγο πριν σκουπιστεί οι σταγόνες να τρέχουν πάνω στο θεσπέσιο κορμί του. Τον είχε δει να γυρνάει από το τρέξιμο ιδρωμένος και απόλυτα σέξι. Τον είχε δει να γλείφει το δάχτυλό του που είχε λερωθεί με μέλι, να χτενίζει τα μαλλιά του με το χέρι ενώ διάβαζε την εφημερίδα του, να γελάει με κάτι που είδε στην τηλεόραση, να δίνει συμβουλές στους ασκούμενούς του από το κινητό ενώ ταυτόχρονα τακτοποιούσε τα τηλεκοντρόλ στη θέση τους.

Και καθεμία από αυτές τις μικρές κινήσεις, έβαζαν και ένα μικρό λιθαράκι σε αυτό που ήταν πια ένα μεγάλο τείχος. Το οποίο ήταν όλο και πιο ισχυρό. Όλο και πιο σταθερό. Όλο και πιο γιγάντιο.

Και αυτό το τείχος ήταν η αγάπη της για τον Κρίστοφερ.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου