Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 2 Μαΐου 2014

Κεφάλαιο 7-τα ξεκαθαρίσματα μέρος 2.345

«Κύριε Χάντερ, το σχόλιό σας…ήταν λίγο απρεπές» του είπε, προσπαθώντας να ελέγξει το αίμα της που έκαιγε καυτό στις φλέβες της. Δεν το περίμενε αυτό. Την είχε αιφνιδιάσει. Της είχε πει το μόνο πράγμα που δεν περίμενε ποτέ να ακούσει από οποιονδήποτε, από άντρα, πόσω μάλλον από εκείνον και τώρα είχε στραφεί πάλι στα βιβλία του και διάβαζε. Και είχε απορροφηθεί μάλιστα τόσο μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα, που τώρα έξυνε το κεφάλι του μηχανικά, σαν να ήταν ολομόναχος στο δωμάτιο.
«Μμμ…πώς είπες;» τη ρώτησε, αλλά ήταν φανερό ότι δεν είχε ακούσει τίποτα.
«Είπα ότι ήταν απρεπές το σχόλιό σας» επανέλαβε εκείνη μηχανικά. Δεν ήθελε να το συνεχίσει όλο αυτό, αλλά τι να έκανε; Να εξαφανιζόταν;
«Είσαι από αυτές τις γυναίκες που μεταφράζουν κάθε θετικό σχόλιο σε σεξουαλική παρενόχληση;» τη ρώτησε και σήκωσε το κεφάλι του. Μετά βολεύτηκε στο κάθισμά του και την κοίταξε για μια ατελείωτη στιγμή. Παρά τον διακριτικό φωτισμό μέσα στο δωμάτιο, τα μάτια του σχεδόν φωσφόριζαν
«Όχι, κύριε Χάντερ. Μπορεί κάποιος άντρας να εκφραστεί θετικά για μια γυναίκα, αλλά θα πρέπει να την ξέρει καλά. Να νιώθουν και οι δύο άνετα» του είπε και στήριξε τα χέρια στους γοφούς της.
«Δε νιώθεις άνετα μαζί μου;» τη ρώτησε χαμογελώντας σατανικά. Η Μάντι πάγωσε. Είχε ξεχάσει…τι χαζή πού ήταν. Ο άνθρωπος απέναντί της, εκτός από αφεντικό της, ήταν ένας από τους πιο ικανούς δικηγόρους της χώρας. Δε θα κατάφερνε να κερδίσει σε μια αντιπαράθεση μαζί του. Έπρεπε να μαζέψει τα στρατεύματά της και να τραπεί σε φυγή. Αλλά η γλώσσα της είχε άλλη άποψη.
«Γιατί να νιώθω άνετα; Δε σας γνωρίζω και όσες φορές έχουμε μιλήσει είστε απότομος και αυταρχικός».
«Δεν είσαι εδώ για να κάνουμε ευχάριστες συζητήσεις για τη μόδα» είπε εκείνος.
«Δεν περίμενα κάτι τέτοιο».
«Τότε;»
«Τίποτα. Νομίζω ότι καταλάβατε. Ας μην το κάνουμε θέμα» είπε η Μάντι και έκανε να φύγει αλλά ο Κρίστοφερ τη σταμάτησε.
«Μάντι» τη φώναξε και εκείνη σταμάτησε απότομα και γύρισε προς το μέρος του. Θυμόταν το όνομά της; Παράξενο. «Θέλω να σου ξεκαθαρίσω κάτι όσο είναι νωρίς».
«Πείτε μου» τον προέτρεψε παρόλο που ήξερε ότι δε θα της άρεσε η απάντηση.
«Μένω εδώ εφτά χρόνια και έχω αλλάξει τέσσερις οικιακές βοηθούς. Οι δύο απολύθηκαν γιατί μπέρδεψαν…ας πούμε ότι μπέρδεψαν το ρόλο τους. Η τρίτη απολύθηκε γιατί μπούκαρε συνεχώς στη βιβλιοθήκη ενώ διάβαζα. Η τέταρτη, η κοπέλα που έφυγε πριν από εσένα, απολύθηκε γιατί ήταν πολύ ξεροκέφαλη και πίστευε ότι εδώ μέσα ήταν το σπίτι της».
«Δε σας καταλαβαίνω» του είπε.
«Θα ήθελα να μου υποσχεθείς ότι δε θα κάνεις τίποτα από αυτά που ανέφερα ξανά. Αλλιώς καλύτερα να μη συνεχιστεί η συνεργασία μας».
«Κύριε Χάντερ, μην ανησυχείτε. Δε θα σας ενοχλήσω ξανά» του είπε ταπεινά αν και ήταν έξαλλη. Τρεις χιλιάδες λίρες το μήνα. Αυτό έπρεπε να σκέφτεται. Αυτό και μόνο αυτό.
«Ακόμα και αν πιάσει φωτιά το σπίτι, μην ξαναμπείς στη βιβλιοθήκη αν δεν σου δώσω την άδεια. Η δουλειά μου απαιτεί καθημερινό διάβασμα και θέλω ηρεμία για να αποδώσω. Από παιδί ήμουν έτσι. Όποιος με ενοχλούσε όταν διάβαζα, γινόταν αυτόματα εχθρός μου» είπε ήρεμα. Τα μάτια του έλαμπαν.
«Καταλαβαίνω, με συγχωρείτε» είπε και κατέβασε τα μάτια.
«Δεν πειράζει. Βρήκες κάποια ασχολία τελικά;» τη ρώτησε για να αλλάξει θέμα και η Μάντι ξεφύσησε με ανακούφιση.
«Λέω να κάνω γιόγκα στο πάρκο» του είπε.
«Να πηγαίνεις Τρίτη Παρασκευή. Τις υπόλοιπες μέρες κάνει μάθημα μια δασκάλα πολύ παράξενη. Και μην πας στα μαθήματα κεραμικής στην Τζόνσον. Έχει πολύ κόσμο και έναν τροχό. Θα περιμένεις δύο ώρες για να φτιάξεις κάτι» της είπε.
«Πού τα ξέρετε όλα αυτά;» ρώτησε απορημένη.
«Από τις προκάτοχούς σου» της χαμογέλασε και της θύμισε ξανά τη δαμόκλειο σπάθη που κρεμόταν πάνω από το κεφάλι της. «Παρείχα και στις άλλες τέτοιες δραστηριότητες».
«Και σας έδιναν αναφορά;» τον ρώτησε και εκείνος κούνησε το κεφάλι αγανακτισμένος.
«Βλέπεις; Βλέπεις τι τραβάω;» τη ρώτησε χιουμοριστικά. Η Μάντι χαλάρωσε.
«Το έπιασα το νόημα, κύριε Χάντερ. Δε θα σας ενοχλήσω ξανά. Μόνο, αν μπορείτε, να με ενημερώνετε λιγάκι για το πρόγραμμά σας, για να σας ετοιμάζω τα ρούχα σας και τα γεύματά σας».
«Αύριο φεύγω και θα γυρίσω μετά από τρεις μέρες. Το Σάββατο που μας έρχεται φεύγω για μία βδομάδα στο Παρίσι» είπε αδιάφορα.
«Πολύ ταξιδεύετε» του είπε και μετά δαγκώθηκε.
«Όλες οι δουλειές έχουν τις δυσκολίες τους» είπε εκείνος άτονα.
«Τουλάχιστον αποδίδει η δική σας» του είπε και έκανε να φύγει αλλά τη σταμάτησε ξανά.
«Δεν έχω παράπονο» της είπε. «Βγάζω από κάθε υπόθεση τουλάχιστον εξαψήφια ποσά. Μου αρέσει να περνάω καλά κι εγώ και οι γύρω μου».
«Είστε γενναιόδωρος» του είπε ειλικρινά.
«Δεν έχω χρόνο να ξοδέψω πιο πολλά. Με ευχαριστεί να ξέρω ότι σου πληρώνω κάποιες δραστηριότητες. Αν θες να μάθεις και μια ξένη γλώσσα για παράδειγμα, θα χαρώ πολύ να σε βοηθήσω» της είπε και κατέβασε το κεφάλι του ξανά. Είχε τελειώσει το διάλειμμα. Η Μάντι χαμογέλασε.
«Δεν είμαι πολύ μελετηρή. Φτάνει η γιόγκα» του είπε και τον άφησε ήσυχο να διαβάσει.


Μέχρι την ώρα που ξάπλωσε για να κοιμηθεί, εκείνος δεν είχε βγει από τη βιβλιοθήκη και το πρωί που ξύπνησε είχε ήδη φύγει για τα αεροδρόμιο. Μακάρι να μην είχε ξενυχτήσει διαβάζοντας, Θα ήταν πολύ κουρασμένος στο ταξίδι…

3 σχόλια:

  1. Οπως προειπα και στην νεα φιλη μας Ζωη δεν μας απογοητευεις ποτε αγαπημενη μας!!!!! Αλλο ενα κεφαλαιο που προμηνυει κολαση!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Prospa8w na mantepsw ti mporei na kanei enan toso autarxiko kai kseka8aro (mexrh twra) an8rwpo na erwteutei....poso mallon mia gunaika pou den tou eixe perash pote apo to mualo...

    ΑπάντησηΔιαγραφή