Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Κυριακή, 25 Μαΐου 2014

Κεφάλαιο 25-Ψηφίσατε;

Τη Δευτέρα ο Κρίστοφερ έφυγε από το σπίτι πολύ νωρίς και γύρισε μετά τις εννιά. Ήταν πολύ κουρασμένος και δεν είχε διάθεση ούτε να μιλήσει. Το μόνο που είπε στη Μάντι ήταν ότι είχε βρει έναν τρόπο να επισπεύσουν τα πράγματα ώστε να συμμορφωθεί η αντίδικη εταιρεία στο κοινοτικό πλαίσιο. Είχε φάει στα γρήγορα το σουφλέ που του είχε ετοιμάσει και είχε πάει να ξαπλώσει. Η Μάντι τον ρώτησε έξω από την πόρτα του αν ήθελε κάτι αλλά εκείνος δεν απάντησε. Αλλά και τι να της απαντούσε; Μόλις ξεστόμισε την ερώτηση, συνειδητοποίησε τι βλακεία του είχε πει.

Μπήκε στο δωμάτιό της αφού χάζεψε λίγη τηλεόραση και έβγαλε τα ρούχα που είχε αγοράσει σήμερα από τις τσάντες τους. Είχε ψωνίσει ένα καλό φόρεμα, ένα τζιν και μια μπλούζα μωβ. Δεν είχε δώσει πολλά λεφτά, γιατί τα βρήκε όλα σε προσφορά και έτσι δεν ένιωθε ενοχές που είχε ξοδέψει. Τα τελευταία χρόνια μάζευε χρήματα με λυσσαλέα οικονομία αλλά ο μισθός που της έδινε ο Κρίστοφερ τής επέτρεπε άνετα να ξοδεύει μερικά χρήματα για τον εαυτό της χωρίς να το σκέφτεται. Ήταν πολύ χαρούμενη για όσα είχε αγοράσει. Γενικά ήταν πολύ χαρούμενη. Είχε κάνει μια μεγάλη βόλτα στην πόλη, μπήκε σε μουσεία, έφαγε κρουασάν και έβγαλε φωτογραφίες με το κινητό της. Από μια μεριά, ένιωθε πολύ τυχερή. Παρά τις δυσκολίες που είχε αντιμετωπίσει στο παρελθόν, και αυτές που σίγουρα επεφύλασσε το μέλλον της, το παρόν της, η ζωή δίπλα στον Κρίστοφερ, ήταν μια περίοδος όπου η ζωή της ήταν γεμάτη έντονα συναισθήματα και καινούργιες εμπειρίες και αυτό της είχε λείψει πολύ. Αν δηλαδή το είχε ζήσει και ποτέ.
«Κρίστοφερ, κοιμάσαι;» τον ρώτησε δειλά έξω από την πόρτα του. Εκείνος δεν απάντησε αμέσως.
«Διαβάζω» απάντησε ξερά.
«Ε…συγγνώμη» μαζεύτηκε η Μάντι. Ήξερε ότι όταν διάβαζε, μισούσε να τον διακόπτουν. Αλλά μόλις είχε γυρίσει. Πώς γινόταν να είχε πιάσει πάλι το διάβασμα;
«Έλα, έλα μέσα» της είπε εκείνος σχεδόν αμέσως μετά. Η Μάντι γύρισε αργά το χερούλι και τον πρόλαβε ένα κλάσμα δευτερολέπτου πριν η φανέλα που φόρεσε βιαστικά καλύψει το τελευταίο εκατοστό του επίπεδου στομαχιού του. Ουάο, σκέφτηκε, και προσπάθησε να τον κοιτάξει στα μάτια. Ήταν ξαπλωμένος στη μέση του διπλού κρεβατιού και γύρω του υπήρχαν τρία ανοιγμένα βιβλία και ένα δερμάτινο σημειωματάριο με τα αρχικά του. Φορούσε και γυαλιά.
«Φοράς γυαλιά;» τον ρώτησε έκπληκτη. «Δεν τα έχω ξαναδεί ποτέ!».
«Το διάβασμα ου γαρ έρχεται μόνον» αστειεύτηκε εκείνος και τα έβγαλε. «Τι με ήθελες;».
«Να…σου πήρα αυτές τις δύο φόρμες και θέλω να δω αν σου αρέσουν και αν σου κάνουν γιατί ίσα ίσα που θα προλάβω να τις αλλάξω αύριο πριν φύγουμε» του είπε ξέπνοα και του έτεινε τη σακούλα. Εκείνος έβγαλε τις επώνυμες φόρμες από μέσα και τις κοίταξε επιδοκιμαστικά.
«Μια χαρά είναι. Γκρι και μπλε. Μια χαρά. Ευχαριστώ».
«Δε θα τις φορέσεις; Μπορεί να μη σου κάνουν» είπε η Σάρλοτ.
«Μου κάνουν. Large φοράω».
«Μπορεί να είναι κοντά τα μπατζάκια» επέμεινε η Σάρλοτ. «Δοκίμασέ τις, σε παρακαλώ, δεν έχουν όλα τα ρούχα την ίδια φόρμα» του είπε και σταύρωσε τα χέρια στο στήθος.

Ο Κρίστοφερ την κοίταξε για λιγάκι και δε μίλησε. Η Μάντι δεν ήξερε πού να κοιτάξει. Κανείς δεν έλεγε τίποτα. Τι να σκεφτόταν; Ένιωθε σαν να την έγδυνε με τα μάτια.
«Λοιπόν;» είπε εκείνος και χαμογέλασε αχνά, όλο υπονοούμενο.
«Τι είναι;» ρώτησε η Μάντι με ανασηκωμένα τα φρύδια.
«Θέλεις να περάσεις έξω να τις δοκιμάσω ή θες να είσαι παρούσα;» την προκάλεσε και η Μάντι κοκκίνισε. Θεέ μου, τι ντροπή; Πώς δεν το είχε σκεφτεί;
«Ε…συγγνώμη, ναι…δεν ξέρω τι σκεφτόμουν» του είπε και έκανε να φύγει.
«Όχι, τίποτα άλλο» τον άκουσε να γελάει από πίσω της «αλλά δεν είναι σωστό να με αντιμετωπίζεις σαν ένα κομμάτι κρέας».
Η Μάντι ήθελε να ανοίξει η γη να την καταπιεί.
«Εντάξει είναι, ευχαριστώ» της φώναξε από μακριά. Ήταν προφανές ότι δεν τον ενδιέφερε η γνώμη της σε αυτό. «Καληνύχτα».

«Καληνύχτα, Κρίστοφερ» είπε και έκλεισε την πόρτα του δωματίου της. Αλλά ακόμα και με χίλιες κλειδαριές, δε θα ένιωθε ασφαλής. 

1 σχόλιο:

  1. Αν ειναι ευκολο να γινουν τα γραματα λιγο ποιο εντονα γιατι με την αλαγη του φοντου πισω διαβαζονται λιγο δυσκολα :-) Δαναη

    ΑπάντησηΔιαγραφή