Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 9 Μαΐου 2014

κεφάλαιο 12-μαλλιά κουβάρια

«Μάντι, φεύγω αύριο για Νέα Υόρκη γιατί προέκυψε ένα θέμα» είπε ο Κρίστοφερ αδιάφορα, μπαίνοντας στην κουζίνα εκείνο το απόγευμα ενώ η Μάντι έκοβε μήλα για να φτιάξει μηλόπιτα. Κράτησε το μαχαίρι λίγο πιο σφιχτά γιατί κάθε φορά που τον έβλεπε, τα έχανε λίγο.  Σήμερα ήταν Παρασκευή και είχε προσέξει ότι τις Παρασκευές φορούσε λίγο πιο σπορ ρούχα στη δουλειά. Είχε διαλέξει λοιπόν ένα  γαλάζιο παντελόνι και ένα μπλε λινό στενό πουκάμισο. Όπως πάντα, ήταν μοναδικός!
«Πάλι, κύριε; Ταξιδεύετε πολύ» του είπε εκείνη ήρεμα, χωρίς να προδίδει την απογοήτευσή της. Η μοναξιά σε αυτό το σπίτι ήταν πραγματικά αφόρητη. Ακόμα και οι τρεις τέσσερις κουβέντες που αντάλλαζε μαζί του σε καθημερινό επίπεδο (και αν) γέμιζαν τις ώρες της.
«Ναι, κι εγώ έχω αρχίσει να κουράζομαι» της είπε και τσίμπησε ένα κομμάτι μήλο. «Είναι καιρός να αρχίσω να εκχωρώ μερικά δικαιώματα στους συνεργάτες μου» συμπλήρωσε και η Μάντι έμεινε να τον κοιτάει απορημένη. Μετάφραση;
«Ε να…» είπε εκείνος, ο οποίος είχε καταλάβει ότι την μπέρδεψε. «Έχω πολύ ικανή ομάδα στα διεθνή γραφεία μου, αλλά εγώ… να…ξέρεις…δεν εμπιστεύομαι εύκολα. Το έχεις καταλάβει υποθέτω. Πηγαίνω κι εγώ πάντα όταν έχουμε δύσκολες υποθέσεις. Ίσως πρέπει να τους αφήσω λίγο μόνους. Δεν ξέρω…» είπε ενώ έτρωγε σκεφτικός άλλο ένα κομμάτι μήλο. Πήγε να πάρει και τρίτο αλλά η Μάντι του έδωσε μια ξυλιά στο χέρι.
«Δε θα μείνουν για μηλόπιτα» τον μάλωσε κι εκείνος την εκδικήθηκε…με ένα εκτυφλωτικό χαμόγελο.
«Πιστεύεις ότι πρέπει να μειώσω λιγάκι τα ταξίδια;» τη ρώτησε σοβαρά και η Μάντι πάγωσε. Τη ρωτούσε όντως τη γνώμη της;
«Πιστεύω ότι πρέπει να ξεκουράζεστε περισσότερο, κύριε. Δουλεύετε μέχρι το βράδυ, και τα Σαββατοκύριακα, και πετάτε συνεχώς από χώρα σε χώρα, και όσο είστε σπίτι διαβάζετε. Πότε διασκεδάζετε;» τον ρώτησε εκείνη.
«Το βράδυ!» είπε εκείνος και της έκλεισε το μάτι. Και μετά πήρε το χαρτοφύλακά του και έφυγε από την κουζίνα, αφήνοντας πίσω του μια έξαλλη Μάντι.

«Κάθε βράδυ κι άλλη γυναίκα» είπε η Μάντι μονολογώντας. «Δε φτάνει που τις βλέπουμε, πρέπει να ακούμε και γι’ αυτές;» αναρωτήθηκε. Τουλάχιστον εκτιμούσε το γεγονός ότι το σπίτι είχε καλή ηχομόνωση γιατί δε θα άντεχε να ακούει και τις επιδόσεις του Dolby surround!

Αφού τέλειωσε στα γρήγορα την μηλόπιτα και την έβαλε στο ψυγείο για να την ψήσει αύριο, κανόνισε το δείπνο του. Μετά πήγε στο δωμάτιό της, φόρεσε ένα μακρύ καλοκαιρινό φόρεμα με ένα πλεκτό μπολερό από πάνω και πήρε την τσάντα της με σκοπό να πάει στο κομμωτήριο. Είχε κλείσει ραντεβού στις εφτά και ήλπιζε να καταφέρει να βάλει σε λίγη τάξη τα μαλλιά της. Είχαν γεμίσει κόμπους και δεν έλεγαν να επιστρέψουν στην παλιά τους κατάσταση. Υπήρχαν τούφες τελείως ξασμένες και τούφες που η μπούκλα ήταν τόσο πυκνή που θύμιζε ελατήριο. Έπρεπε να κάνει μια θεραπεία αναδόμησης μήπως και τα ενυδάτωνε λιγάκι και φυσικά να τα κόψει λιγάκι.

Τα κορίτσια στο κομμωτήριο το οποίο απείχε περίπου δύο χιλιόμετρα από την έπαυλη Χάντερ ήταν πολύ ευγενικά. Είχε φτάσει περίπου δέκα λεπτά πιο νωρίς, μιας και είχε πάρει το αμάξι για να πάει. Κανονικά θα περπατούσε, αλλά είχε κακομάθει με το Golf της. Ο Κρίστοφερ την είχε παρακαλέσει να το χρησιμοποιεί για τις μετακινήσεις της γιατί δεν ήθελε να «ταλαιπωρείται άσκοπα». Εκείνη είχε αντισταθεί λέγοντας ότι θα έχει πολύ άγχος να οδηγεί κάτι τόσο ακριβό αλλά εκείνος δεν έδειξε να ενδιαφέρεται για το κόστος. Επέμεινε ξανά και ξανά και έτσι αναγκάστηκε να το παίρνει παντού και τώρα δεν μπορούσε να ξεκολλήσει!

Στο κομμωτήριο έκανε μια μάσκα βαθιάς ενυδάτωσης και έκοψε τα μαλλιά της λιγάκι. Είχε καιρό να περιποιηθεί τον εαυτό της έστω και έτσι. Δεν είχε καν καλλυντικά μαζί της. Όσο καιρό δούλευε ως οικιακή βοηθός προσπαθούσε ν περνάει απαρατήρητη, για να μην έχει πρόβλημα με τα αφεντικά της. Η κοπέλα που την ανέλαβε της είπε ότι έπρεπε να κόβει τα μαλλιά της κάθε δύο μήνες, ώστε σε ένα διάστημα ενός χρόνου να έχουν κοπεί όλα και να έχουν βγει καινούργια. Γέλασαν πολύ με τις μιμήσεις που έκανε ο νεαρός που έλουζε και όταν βγήκε από το κομμωτήριο, ακριβώς μιάμιση ώρα μετά ένιωθε άλλος άνθρωπος. Και επιπλέον, είχε κανονίσει να πάει σε ένα event στο κομμωτήριο το Σάββατο βράδυ όπου οι κομμώτριες θα χτένιζαν πελάτισσες για να τις φωτογραφίσουν.

Είχε τις επιφυλάξεις της σχετικά με το αν ήταν ασφαλές αυτό που θα έκανε, αλλά είχε σχεδόν 3 χρόνια στο Λονδίνο και δεν είχε δει ποτέ κανέναν γνωστό. Και  το κομμωτήριο το οποίο διάλεξε ήταν σχετικά μικρό, οπότε δεν κινδύνευε να δει το πρόσωπό της σε κάποιο περιοδικό μόδας. Είχε βαρεθεί να φοβάται, διάολε. Ανυπομονούσε να περάσει ο χρόνος, να μαζέψει τα χρήματα που χρειαζόταν και μετά να δώσει τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής της: τη μάχη για την ελευθερία της.


1 σχόλιο:

  1. Θα πω κατι που δεν εχει ζητηθη....(λεμε τωρα)
    θελουμε κι αλλο....!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή