Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Σάββατο, 5 Απριλίου 2014

κεφάλαιο 80-Καλό ΣΚ

Η Σάρλοτ κατέβηκε τους δεκατρείς ορόφους μέχρι το ισόγειο με τις σκάλες. Βαριόταν να περιμένει το ασανσέρ και αποφάσισε ότι λίγη άσκηση θα της έκανε καλό. Είχε μισή ώρα στη διάθεσή της για να ξεκουραστεί λιγάκι και να τσιμπήσει κάτι για μεσημεριανό. Κάθε μέρα τα ίδια. Είχε βαρεθεί. Οι ρυθμοί της πόλης την κούραζαν πολύ τελικά.

Κοίταξε το ρολόι της. Ήταν ένα όμορφο ρολόι με διαμαντένιο καντράν. Ευτυχώς της είχαν μείνει και κάτι τέτοια για να θυμάται τα πάλαι ποτέ πλούτη της. Η ώρα ήταν δύο και τέσσερα λεπτά. Σε ένα λεπτό θα έμπαινε στο ντέλι όπου πήγαινε κάθε μέρα, θα καθόταν στο γωνιακό τραπεζάκι μακριά από το παράθυρο και θα έτρωγε το μεσημεριανό της χαζεύοντας κάποιο περιοδικό. Παρήγγειλε ένα σάντουιτς με προσούτο και τυρί-κρέμα. Κάθε μέρα δοκίμαζε κάτι καινούργιο. Την κούραζε τόσο αυτή η ρουτίνα, που χρειαζόταν έστω και την ελάχιστη δόση έκπληξης.

Ξετύλιξε το σελοφάν και έφαγε την πρώτη μπουκιά. Άνοιξε το περιοδικό και χάζεψε. Παπούτσια, ρούχα, καλλυντικά. Αλλά δεν της τράβηξε τίποτα την προσοχή. Θα περίμενε κανείς να υποφέρει από κάποιο σύνδρομο στέρησης αλλά δεν ήταν αυτό που της έλειπε από τη ζωή της. Έψαξε στην τσάντα της για το κινητό της και το χέρι της έπιασε το φάκελο που την είχαν στείλει οι φίλοι της από το ράντσο. Τον είχε πάντα μαζί της εδώ και μία βδομάδα που τον είχε ανοίξει. Διάβαζε ξανά και ξανά τα γράμματα και κάθε φορά τα μάτια της γέμιζαν δάκρυα. Ειδικά…με το γράμμα του Νοέλ. Ακόμα δεν πίστευε αυτό που είχε διαβάσει. Της είχε πει ότι θα έρθει στο Σαν Φρανσίσκο για εκείνη; Ήταν δυνατό να έγραψε κάτι τέτοιο; Αν το εννοούσε, ήταν μια κίνηση που δεν μπορούσε να αγνοήσει. Ήταν μια κίνηση που έδειχνε ότι ήταν έτοιμος να ξεπεράσει όλα τα εμπόδια για εκείνη. Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι το μπαλάκι ήταν στο γήπεδό της και δεν είχε ιδέα πώς να κάνει σερβις και φυσικά αν ήθελε να παίξει.

Άφησε πουρμπουάρ σε ένα μικρό δοχείο για τους υπαλλήλους του ντέλι και βγήκε από το μαγαζί στις 2:27. Περπάτησε με γρήγορο ρυθμό προς το γραφείο της. Ήταν η τελευταία βδομάδα που δούλευε εκεί. Την άλλη βδομάδα θα ερχόταν η εταιρεία μετακομίσεων να πάρει τα έπιπλα και έληγε και το μισθωτήριο. Θα μεταφερόταν στο γραφείο του πατέρα της για να τον βοηθήσει με την εφημερίδα, αν και εκείνος έδειχνε να τα έχει όλα υπό έλεγχο. Ξεφύσηξε με ανυπομονησία, περιμένοντας το ασανσέρ. Τελικά εκείνο ήρθε, μπήκε μέσα και πάτησε το νούμερο 13. Χαμογέλασε. Ήταν δυνατόν; Πρώτη φορά παρατηρούσε ότι τα γραφεία τους ήταν σε ένα τόσο…γκαντέμικο όροφο. Φαντάσου πόσο απασχολημένη ήταν με τα προσωπικά της που δεν είχε δώσει σημασία.

Κάθισε στο γραφείο της και άρχισε να τηλεφωνεί σε διάφορους πρώην πελάτες γιατί υπήρχαν κάτι μικρές εκκρεμότητες ώσπου ξαφνικά κοίταξε ξανά το ρολόι της και σοκαρίστηκε. Η ώρα ήταν ήδη εξίμισι και η γραμματέας της είχε φύγει. Πότε είχε γίνει αυτό; Θυμόταν να της γνέφει φευγαλέα, αλλά δε θυμόταν να την αποχαιρέτισε κανονικά. Μα πού ήταν το μυαλό της;

Στις οκτώ ακριβώς έβαλε τα κλειδιά της στην κλειδαριά του σπιτιού της και γύρισε το κλειδί. Άνοιξε την πόρτα και κοιτάχτηκε στον καθρέπτη που βρισκόταν μπροστά της. Φορούσε ένα σκούρο μπορντό ψηλόμεσο παντελόνι και ένα λευκό πουκάμισο. Τα ψηλοτάκουνα παπούτσια της την έκαναν να δείχνει ακόμα πιο ψηλή. Ήταν κουρασμένη, αλλά ήταν όμορφη. Αλλά τι να το κάνεις…


Ακούμπησε την τσάντα της σε μια πολυθρόνα δίπλα στο τζάκι και κατευθύνθηκε προς την κουζίνα. Μόνη. Πολύ μόνη. Και εκεί βρήκε τον Τρόι να φτιάχνει καφέ. Σαν στο σπίτι του.  

5 σχόλια:

  1. Θα με φάει η αγωνία τώρα για τη συνέχεια. Κατερίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ σαδιστικό από μερούς σου....Ειδικά με τον τίτλο που το σερβίρεις....λες και το ευχαριστιέσαι...!!!Άντε και καλό ΣΚ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πας να μας τρελανεις???αν ειναι δυνατον...θα αντιδρασω τωρα...χαχα κοιτα..πριν 2 βδομαδες μας εκανες ενα δωρακι την Κυριακη επειδη ειχε καλη μερα...την περασμενη ομως...π αλλαξε η ωρα κ μεγαλωσε η μερα δεν μας εκανες...μηπως να μας το εκανες τωρα???χαχαχα περιμενουμε την συνεχεια με αγωνια...να εισαι καλα κ καλο σαβ/κο ..φιλακιαα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Agaphth mas sugrafea eise h monh pou grafeis nomizw gia istories agaphs kai mas kaneis na agagwnioume gia thn sunexeia.....perissotero kai apo tainies drashs.auto einai epituxia.....elpizoume thn sunexeia na thn doume suntoma.....maria

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Eimai mesa sthn agwnia mpainw oloi thn wra na dw...pws tha perimenw mexri aurio to vradu??? Einai poluuu...kai me exei faei h agwnia.....kane mas ena dwrakiiiiii kai vale mas ligo shmera:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή